Atos 20

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي يَارْسَا ؤُغُووّغْ، إِڒَاغَا-د بُولُوسْ خْ إِمحْضَارنْ، إِودّعْ إِ-ثنْ س ؤُسُوذمْ ن وَاوْمَاثنْ، ؤُشَا إِفّغْ حِيمَا أَذْ إِرَاحْ غَارْ مَاكِيذُونِييَا.

¹ Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.

² ڒَامِي إِشُوقْ ذِي جّْوَايهْ نِّي، إِشجّعْ إِ-ثنْ س وَاطَّاسْ ن وَاوَاڒنْ، خنِّي يِيوضْ غَارْ هِيلَّاسْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ جِّيهثْ أَخَايَا.

² Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,

³ أَڒَامِي إِسّعْذُو ذِينْ ثْڒَاثَا ن إِيُورنْ، سّوْجْذنْ أَسْ وُوذَاينْ إِجّْ ن ڒْفخْ، ؤُمِي ثُوغَا إِڭُّورْ أَذْ إِبحَّارْ غَارْ سُورِييَا. س ؤُيَا إِڭَّا أَذْ يعْقبْ خْ وبْرِيذْ ن مَاكِيذُونِييَا.

³ onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.

⁴ سُوبَاثْرُوسْ زِي ثنْذِينْثْ ن بِيرِييَا، أَرِيسْثَارْخُوسْ ذ سِيكُونْذُوسْ زِي ثِيسَّالُونِيكَا، خَايُوسْ زِي ذِيرْبِي، ثِيمُوثِييُو زِي لِيسْثْرَا ؤُ ثِيشِيكُوسْ ذ ثْرُوفِيمُوسْ زِي أَسِييَا ؤُيُورنْ أَكِيذسْ أَڒْ أَسِييَا.

⁴ Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.

⁵ إِنَا إِزْوَارنْ أَنغْ، تّْرَاجَانْ أَنغْ ذِي ثْرُووَاسْ.

⁵ Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.

⁶ مَاشَا نشِّينْ نفّغْ زِي فِيلِيبِّي، ثَانْذِينْثْ ثَامزْوَارُوثْ ن مَاكِيذُونِييَا، أَوَارْنِي ڒَامِي كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، نكَّا خْ ڒبْحَارْ ؤُ ذِي خمْسَا ن وُوسَّانْ نِيوضْ-د غَارْ ثْرُووَاسْ مَانِي نقِّيمْ سبْعَا ن وُوسَّانْ.

⁶ Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.

⁷ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو ن سِّيمَانَا ؤُمِي مُوننْ إِمحْضَارنْ مَاحنْذْ أَذْ أَرْژنْ أَغْرُومْ ن ثْنمِّيرْثْ، إِسِّيوڒْ بُولُوسْ أَكِيذْسنْ. إِسّْزُوڭَارْ بُولُوسْ ذِي ڒْهَارْذْ نّسْ أَڒْ ڒْوسْطْ ن دْجِيڒثْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا إِنْوَا أَذْ إِسَافَارْ ثِيوشَّا نّسْ.

⁷ No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.

⁸ أَقَا أَرقّنْ ذِينْ أَطَّاسْ ن ڒفْنَارَاثْ ذِي ثْغُورْفثْ ن سنّجْ إِ ذِي ثُوغَا نْمُونْ.

⁸ Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.

⁹ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُبْڒِيغْ قَّارنْ أَسْ ؤُثِيخُوسْ، إِقِّيمْ ذِي ڒْكَازِي، إِتّسْڒَا، ڒخْذنِّي إِكَّا خَاسْ يِيضصْ يُودْجغْ أَمْ ثُوغَا بُولُوسْ إِسّْزُوڭَارْ ذِي ڒْهَارْذْ نّسْ. ؤُمِي ثُوغَا إِطّصْ، إِوْضَا-د زِي طّبْقثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا غَارْ وَادَّايْ، كْسِينْ ث إِمُّوثْ.

⁹ Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.

¹⁰ مَاشَا بُولُوسْ إِهْوَا، إِوْضَا خَاسْ، إِذَارّعْ أَسْ، إِنَّا: ”وَارْ ثنّخْڒِيعمْ شَا، أَقَا ذَايسْ ثُوذَارْثْ.“

¹⁰ Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.

¹¹ خنِّي يُوڒِي عَاوذْ، يَارْژَا أَغْرُومْ، إِشَّا شْوَايْثْ زَّايسْ، خنِّي إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عَاذْ أَطَّاسْ أَڒَامِي ذ ڒفْجَارْ. خَاسْ ؤُشَا إِرُوحْ إِسَافَارْ خْ ثمُّورْثْ،

¹¹ Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.

¹² أَمْ د-إِوْينْ نِيثْنِي أَحنْجِيرْ إِدَّارْ، فَارْحنْ أَسْ أَطَّاسْ.

¹² Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.

¹³ مَاشَا نشِّينْ ننْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو، نْبحَّارْ غَارْ ڒْمَارْسَا ن ثِيسُّوسْ مَاحنْذْ أَذْ كِيذْنغْ د-نَاوِي بُولُوسْ سّنِّي، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِتّْضبَّارْ، مَاغَارْ نتَّا س يِيخفْ نّسْ إِكَّا غَارْ ذِينْ خْ ثمُّورْثْ.

¹³ Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.

¹⁴ أَڒَامِي زَّايسْ نَارحّبْ ذِي ثِيسُّوسْ، نكْسِي ث ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا نِيوضْ-ضّْ غَارْ مِيثِيلِينِي.

¹⁴ Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.

¹⁵ سّنِّي نعْذُو ثِيوشَّا نّسْ غَارْ ثڭْزِيرْثْ ن خِييُوسْ ؤُ فَارْوشَّا نّسْ نِيوذْ غَارْ سَامُوسْ، نقِّيمْ ذِي ثْرُوخِيلِييُونْ. ذڭْ وَاسّْ أَوَارْنِي أَسْ نِيوضْ غَارْ مِيلِيثُوسْ،

¹⁵ Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.

¹⁶ مِينْزِي بُولُوسْ إِڭَّا أَذْ إِعْذُو أَفَاسُوسْ خْ ڒبْحَارْ حِيمَا وَارْ إِتّْعطَّاڒْ ذِينِّي، مِينْزِي ثُوغَا إِتّْقدْجقْ حِيمَا، معْلِيكْ إِعدّڒْ، أَذْ إِعيّذْ ڒْعِيذْ ن خمْسِينْ ن وُوسَّانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁶ Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .

¹⁷ زِي مِيلِيثُوسْ إِجَّا أَذْ د-أَسنْ إِمْغَارنْ ن ثْمسْمُونْثْ ذِي أَفَاسُوسْ.

¹⁷ Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.

¹⁸ ڒَامِي د-ؤُسِينْ غَارسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹⁸ Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à

¹⁹ أَمْ ثُوغَا تّْسخَّارغْ إِ أَربِّي س مَارَّا أَوَاضعْ ؤُ س إِمطَّاونْ، ؤُڒَا ذڭْ إِغكّْوَانْ إِ خَافِي إِكِّينْ زِي سِّيبّثْ ن ثْمعْمَاتْشْ ن وُوذَاينْ.

¹⁹ Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.

²⁰ وَارْ جِّيغْ شَا زِي مِينْ إِنفْعنْ إِ ڒعْمُورْ نْومْ وَارْ ذ أَومْ ث بَارّْحغْ، وَارْ ث سّْڒمْذغْ ذِي ڒسْوَاقْ ؤُ ذِي ثُوذْرِينْ،

²⁰ Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.

²¹ أَمْ سّْقنْعغْ ؤُذَاينْ ذ إِرَامِييّنْ مَاحنْذْ أَذْ د-ذوْڒنْ غَارْ أَربِّي، أَذْ أَمْننْ ذِي سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²¹ Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.

²² ؤُ ڒخُّو أَذْ رَاحغْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ أَمْ تّْوَاشَارْفغْ زِي أَرُّوحْ، وَارْ سِّينغْ مِينْ ذ أَيِي إِتّْرَاجَانْ ذِينْ،

²² Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.

²³ مْغِيرْ أَقَا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ إِشْهذْ أَيِي ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ، إِقَّارْ: ’أَقَا إِشذِّييّنْ ذ ڒمْحَايمْ تّْرَاجَانْ شكْ!‘

²³ Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.

²⁴ مَاشَا نشّْ وَارْ حسّْبغْ ثُوذَارْثْ إِنُو شَا ثِيغْڒَا إِ يِيخفْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ كمّْڒغْ ثِيشْڒِي إِنُو ذ ڒْخذْمثْ ن ثْسخَّارْثْ إِ كْسِيغْ زِي سِيذِيثْنغْ يَاسُوع حِيمَا أَذْ شهْذغْ خْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن أَرْضَا ن أَربِّي.

²⁴ Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.

²⁵ ؤُ ڒخُّو سّْنغْ، أَقَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْومْ أَذْ إِژَارْ أَغمْبُوبْ إِنُو عَاذْ، مَارَّا كنِّيوْ إِنِّي جَارْ أَومْ ڭُّورغْ، تّْبَارّْحغْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

²⁵ — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.

²⁶ س ؤُينِّي أَذْ خَاومْ شهْذغْ أَسّْ-أَ، بلِّي نشّْ تّْبَارِّيغْ إِخفْ إِنُو زڭْ إِذَامّنْ نْومْ مَارَّا.

²⁶ Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.

²⁷ مِينْزِي وَارْ عْڭِيزغْ أَذْ أَومْ سّشْنغْ مَارَّا مِينْ إِتّخْسْ أَربِّي.

²⁷ Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.

²⁸ س ؤُينِّي حْضَامْ خْ يِيخفْ نْومْ ؤُ خْ ثْحِيمَارْثْ ثْمُونْ مِينْ خفْ إِڭَّا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ كنِّيوْ ذ إِمحْضَاينْ، حِيمَا أَذْ ثَارْوسمْ ثَامسْمُونْثْ ن لْمَاسِيحْ ثنِّي ذ إِكسّبْ س إِذَامّنْ نّسْ.

²⁸ Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.

²⁹ مِينْزِي سّْنغْ بلِّي أَوَارْنِي ثْوَاحِيثْ إِنُو أَذْ غَارْومْ د-أَذْفنْ وُوشَّاننْ إِمُوزَّارنْ إِنِّي وَارْ إِتّجِّينْ ثَاحِيمَارْثْ.

²⁹ Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.

³⁰ عَاذْ أَذْ زَّايْومْ د-كَّارنْ يرْيَازنْ إِنِّي إِ غَا إِسِّيوْڒنْ ڒْهَارْذْ إِعوّْجنْ حِيمَا أَذْ سُّوفّْغنْ إِمحْضَارنْ زڭْ وبْرِيذْ، أَذْ ثنْ جَارّنْ أَوَارْنِي أَسنْ.

³⁰ E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.

³¹ س ؤُينِّي فَاقمْ، ثْعقْڒمْ بلِّي ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا، دْجِيڒثْ ذ وَاسّْ، وَارْ بدّغْ أَذْ سّْمحْذغْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ س إِمطَّاونْ.

³¹ Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.

³² ؤُ ڒخُّو أَذْ كنِّيوْ سلّْمغْ إِ أَربِّي ؤُ إِ وَاوَاڒْ ن أَرْضَا نّسْ، إِ ونِّي غَارْ إِدْجَا ثِيزمَّارْ حِيمَا أَذْ كنِّيوْ إِبْنَا ؤُ أَذْ أَومْ إِوْشْ ڒْوَارْثْ أَكْ-ذ مَارَّا إِمْقدَّاسنْ.

³² — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.

³³ وَارْ ضْمِيعغْ ذِي نُّوقَارْثْ نِيغْ ذڭْ وُورغْ نِيغْ ذڭْ وَارُّوضْ ؤُڒَا زڭْ إِجّنْ.

³³ Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.

³⁴ كنِّيوْ ثسّْنمْ سِيمَانْثْ نْومْ بلِّي إِفَاسّنْ إِنُو أَقَا خذْمنْ إِ مِينْ حْوَاجغْ ؤُ إِ مِينْ حْوَاجنْ إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذِي.

³⁴ Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.

³⁵ ذِي كُوڒْشِي سّشْنغْ أَومْ بلِّي إِتّْخصَّا، أَمْ نْخدّمْ أَمُّو، أَذْ نوْشْ أَفُوسْ إِ يِينِّي إِضعْفنْ ؤُشَا أَذْ نْفكَّارْ ذڭْ وَاوَاڒنْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع، بلِّي إِنَّا: ’سّعْذْ ن ونِّي إِوْشِينْ خْ ونِّي إِكْسِينْ.‘ “

³⁵ Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”

³⁶ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِوْضَا خْ إِفَادّنْ نّسْ، إِژُّودْجْ ؤُ مَارَّا إِرْيَازنْ أَكِيذسْ.

³⁶ Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.

³⁷ أَقَا ذِينْ جَارْ أَسنْ أَطَّاسْ ن إِمطَّاونْ ؤُشَا ذَارّْعنْ أَسْ، سُّوذْمنْ ث.

³⁷ Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.

³⁸ شضْننْ أَطَّاسْ، أَمزْوَارْ ن مَارَّا خْ وَاوَاڒْ إِ إِنَّا، بلِّي وَارْ ژَترّنْ شَا أَغمْبُوبْ نّسْ عَاذْ، ؤُشَا سّْقبّْضنْ ث غَارْ ؤُغَارَّابُو. *

³⁸ Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →