Atos 20

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي يَارْسَا ؤُغُووّغْ، إِڒَاغَا-د بُولُوسْ خْ إِمحْضَارنْ، إِودّعْ إِ-ثنْ س ؤُسُوذمْ ن وَاوْمَاثنْ، ؤُشَا إِفّغْ حِيمَا أَذْ إِرَاحْ غَارْ مَاكِيذُونِييَا.

¹ Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.

² ڒَامِي إِشُوقْ ذِي جّْوَايهْ نِّي، إِشجّعْ إِ-ثنْ س وَاطَّاسْ ن وَاوَاڒنْ، خنِّي يِيوضْ غَارْ هِيلَّاسْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ جِّيهثْ أَخَايَا.

² E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.

³ أَڒَامِي إِسّعْذُو ذِينْ ثْڒَاثَا ن إِيُورنْ، سّوْجْذنْ أَسْ وُوذَاينْ إِجّْ ن ڒْفخْ، ؤُمِي ثُوغَا إِڭُّورْ أَذْ إِبحَّارْ غَارْ سُورِييَا. س ؤُيَا إِڭَّا أَذْ يعْقبْ خْ وبْرِيذْ ن مَاكِيذُونِييَا.

³ Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.

⁴ سُوبَاثْرُوسْ زِي ثنْذِينْثْ ن بِيرِييَا، أَرِيسْثَارْخُوسْ ذ سِيكُونْذُوسْ زِي ثِيسَّالُونِيكَا، خَايُوسْ زِي ذِيرْبِي، ثِيمُوثِييُو زِي لِيسْثْرَا ؤُ ثِيشِيكُوسْ ذ ثْرُوفِيمُوسْ زِي أَسِييَا ؤُيُورنْ أَكِيذسْ أَڒْ أَسِييَا.

⁴ Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.

⁵ إِنَا إِزْوَارنْ أَنغْ، تّْرَاجَانْ أَنغْ ذِي ثْرُووَاسْ.

⁵ Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.

⁶ مَاشَا نشِّينْ نفّغْ زِي فِيلِيبِّي، ثَانْذِينْثْ ثَامزْوَارُوثْ ن مَاكِيذُونِييَا، أَوَارْنِي ڒَامِي كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، نكَّا خْ ڒبْحَارْ ؤُ ذِي خمْسَا ن وُوسَّانْ نِيوضْ-د غَارْ ثْرُووَاسْ مَانِي نقِّيمْ سبْعَا ن وُوسَّانْ.

⁶ E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.

⁷ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو ن سِّيمَانَا ؤُمِي مُوننْ إِمحْضَارنْ مَاحنْذْ أَذْ أَرْژنْ أَغْرُومْ ن ثْنمِّيرْثْ، إِسِّيوڒْ بُولُوسْ أَكِيذْسنْ. إِسّْزُوڭَارْ بُولُوسْ ذِي ڒْهَارْذْ نّسْ أَڒْ ڒْوسْطْ ن دْجِيڒثْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا إِنْوَا أَذْ إِسَافَارْ ثِيوشَّا نّسْ.

⁷ No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.

⁸ أَقَا أَرقّنْ ذِينْ أَطَّاسْ ن ڒفْنَارَاثْ ذِي ثْغُورْفثْ ن سنّجْ إِ ذِي ثُوغَا نْمُونْ.

⁸ Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.

⁹ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُبْڒِيغْ قَّارنْ أَسْ ؤُثِيخُوسْ، إِقِّيمْ ذِي ڒْكَازِي، إِتّسْڒَا، ڒخْذنِّي إِكَّا خَاسْ يِيضصْ يُودْجغْ أَمْ ثُوغَا بُولُوسْ إِسّْزُوڭَارْ ذِي ڒْهَارْذْ نّسْ. ؤُمِي ثُوغَا إِطّصْ، إِوْضَا-د زِي طّبْقثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا غَارْ وَادَّايْ، كْسِينْ ث إِمُّوثْ.

⁹ E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.

¹⁰ مَاشَا بُولُوسْ إِهْوَا، إِوْضَا خَاسْ، إِذَارّعْ أَسْ، إِنَّا: ”وَارْ ثنّخْڒِيعمْ شَا، أَقَا ذَايسْ ثُوذَارْثْ.“

¹⁰ Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.

¹¹ خنِّي يُوڒِي عَاوذْ، يَارْژَا أَغْرُومْ، إِشَّا شْوَايْثْ زَّايسْ، خنِّي إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عَاذْ أَطَّاسْ أَڒَامِي ذ ڒفْجَارْ. خَاسْ ؤُشَا إِرُوحْ إِسَافَارْ خْ ثمُّورْثْ،

¹¹ Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.

¹² أَمْ د-إِوْينْ نِيثْنِي أَحنْجِيرْ إِدَّارْ، فَارْحنْ أَسْ أَطَّاسْ.

¹² E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.

¹³ مَاشَا نشِّينْ ننْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو، نْبحَّارْ غَارْ ڒْمَارْسَا ن ثِيسُّوسْ مَاحنْذْ أَذْ كِيذْنغْ د-نَاوِي بُولُوسْ سّنِّي، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِتّْضبَّارْ، مَاغَارْ نتَّا س يِيخفْ نّسْ إِكَّا غَارْ ذِينْ خْ ثمُّورْثْ.

¹³ Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.

¹⁴ أَڒَامِي زَّايسْ نَارحّبْ ذِي ثِيسُّوسْ، نكْسِي ث ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا نِيوضْ-ضّْ غَارْ مِيثِيلِينِي.

¹⁴ E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;

¹⁵ سّنِّي نعْذُو ثِيوشَّا نّسْ غَارْ ثڭْزِيرْثْ ن خِييُوسْ ؤُ فَارْوشَّا نّسْ نِيوذْ غَارْ سَامُوسْ، نقِّيمْ ذِي ثْرُوخِيلِييُونْ. ذڭْ وَاسّْ أَوَارْنِي أَسْ نِيوضْ غَارْ مِيلِيثُوسْ،

¹⁵ e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.

¹⁶ مِينْزِي بُولُوسْ إِڭَّا أَذْ إِعْذُو أَفَاسُوسْ خْ ڒبْحَارْ حِيمَا وَارْ إِتّْعطَّاڒْ ذِينِّي، مِينْزِي ثُوغَا إِتّْقدْجقْ حِيمَا، معْلِيكْ إِعدّڒْ، أَذْ إِعيّذْ ڒْعِيذْ ن خمْسِينْ ن وُوسَّانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁶ Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.

¹⁷ زِي مِيلِيثُوسْ إِجَّا أَذْ د-أَسنْ إِمْغَارنْ ن ثْمسْمُونْثْ ذِي أَفَاسُوسْ.

¹⁷ De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.

¹⁸ ڒَامِي د-ؤُسِينْ غَارسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹⁸ E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,

¹⁹ أَمْ ثُوغَا تّْسخَّارغْ إِ أَربِّي س مَارَّا أَوَاضعْ ؤُ س إِمطَّاونْ، ؤُڒَا ذڭْ إِغكّْوَانْ إِ خَافِي إِكِّينْ زِي سِّيبّثْ ن ثْمعْمَاتْشْ ن وُوذَاينْ.

¹⁹ servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;

²⁰ وَارْ جِّيغْ شَا زِي مِينْ إِنفْعنْ إِ ڒعْمُورْ نْومْ وَارْ ذ أَومْ ث بَارّْحغْ، وَارْ ث سّْڒمْذغْ ذِي ڒسْوَاقْ ؤُ ذِي ثُوذْرِينْ،

²⁰ como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,

²¹ أَمْ سّْقنْعغْ ؤُذَاينْ ذ إِرَامِييّنْ مَاحنْذْ أَذْ د-ذوْڒنْ غَارْ أَربِّي، أَذْ أَمْننْ ذِي سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²¹ testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.

²² ؤُ ڒخُّو أَذْ رَاحغْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ أَمْ تّْوَاشَارْفغْ زِي أَرُّوحْ، وَارْ سِّينغْ مِينْ ذ أَيِي إِتّْرَاجَانْ ذِينْ،

²² Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,

²³ مْغِيرْ أَقَا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ إِشْهذْ أَيِي ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ، إِقَّارْ: ’أَقَا إِشذِّييّنْ ذ ڒمْحَايمْ تّْرَاجَانْ شكْ!‘

²³ senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,

²⁴ مَاشَا نشّْ وَارْ حسّْبغْ ثُوذَارْثْ إِنُو شَا ثِيغْڒَا إِ يِيخفْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ كمّْڒغْ ثِيشْڒِي إِنُو ذ ڒْخذْمثْ ن ثْسخَّارْثْ إِ كْسِيغْ زِي سِيذِيثْنغْ يَاسُوع حِيمَا أَذْ شهْذغْ خْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن أَرْضَا ن أَربِّي.

²⁴ mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.

²⁵ ؤُ ڒخُّو سّْنغْ، أَقَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْومْ أَذْ إِژَارْ أَغمْبُوبْ إِنُو عَاذْ، مَارَّا كنِّيوْ إِنِّي جَارْ أَومْ ڭُّورغْ، تّْبَارّْحغْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

²⁵ E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.

²⁶ س ؤُينِّي أَذْ خَاومْ شهْذغْ أَسّْ-أَ، بلِّي نشّْ تّْبَارِّيغْ إِخفْ إِنُو زڭْ إِذَامّنْ نْومْ مَارَّا.

²⁶ Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.

²⁷ مِينْزِي وَارْ عْڭِيزغْ أَذْ أَومْ سّشْنغْ مَارَّا مِينْ إِتّخْسْ أَربِّي.

²⁷ Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.

²⁸ س ؤُينِّي حْضَامْ خْ يِيخفْ نْومْ ؤُ خْ ثْحِيمَارْثْ ثْمُونْ مِينْ خفْ إِڭَّا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ كنِّيوْ ذ إِمحْضَاينْ، حِيمَا أَذْ ثَارْوسمْ ثَامسْمُونْثْ ن لْمَاسِيحْ ثنِّي ذ إِكسّبْ س إِذَامّنْ نّسْ.

²⁸ Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.

²⁹ مِينْزِي سّْنغْ بلِّي أَوَارْنِي ثْوَاحِيثْ إِنُو أَذْ غَارْومْ د-أَذْفنْ وُوشَّاننْ إِمُوزَّارنْ إِنِّي وَارْ إِتّجِّينْ ثَاحِيمَارْثْ.

²⁹ Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,

³⁰ عَاذْ أَذْ زَّايْومْ د-كَّارنْ يرْيَازنْ إِنِّي إِ غَا إِسِّيوْڒنْ ڒْهَارْذْ إِعوّْجنْ حِيمَا أَذْ سُّوفّْغنْ إِمحْضَارنْ زڭْ وبْرِيذْ، أَذْ ثنْ جَارّنْ أَوَارْنِي أَسنْ.

³⁰ e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.

³¹ س ؤُينِّي فَاقمْ، ثْعقْڒمْ بلِّي ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا، دْجِيڒثْ ذ وَاسّْ، وَارْ بدّغْ أَذْ سّْمحْذغْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ س إِمطَّاونْ.

³¹ Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.

³² ؤُ ڒخُّو أَذْ كنِّيوْ سلّْمغْ إِ أَربِّي ؤُ إِ وَاوَاڒْ ن أَرْضَا نّسْ، إِ ونِّي غَارْ إِدْجَا ثِيزمَّارْ حِيمَا أَذْ كنِّيوْ إِبْنَا ؤُ أَذْ أَومْ إِوْشْ ڒْوَارْثْ أَكْ-ذ مَارَّا إِمْقدَّاسنْ.

³² Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.

³³ وَارْ ضْمِيعغْ ذِي نُّوقَارْثْ نِيغْ ذڭْ وُورغْ نِيغْ ذڭْ وَارُّوضْ ؤُڒَا زڭْ إِجّنْ.

³³ De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.

³⁴ كنِّيوْ ثسّْنمْ سِيمَانْثْ نْومْ بلِّي إِفَاسّنْ إِنُو أَقَا خذْمنْ إِ مِينْ حْوَاجغْ ؤُ إِ مِينْ حْوَاجنْ إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذِي.

³⁴ Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.

³⁵ ذِي كُوڒْشِي سّشْنغْ أَومْ بلِّي إِتّْخصَّا، أَمْ نْخدّمْ أَمُّو، أَذْ نوْشْ أَفُوسْ إِ يِينِّي إِضعْفنْ ؤُشَا أَذْ نْفكَّارْ ذڭْ وَاوَاڒنْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع، بلِّي إِنَّا: ’سّعْذْ ن ونِّي إِوْشِينْ خْ ونِّي إِكْسِينْ.‘ “

³⁵ Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.

³⁶ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِوْضَا خْ إِفَادّنْ نّسْ، إِژُّودْجْ ؤُ مَارَّا إِرْيَازنْ أَكِيذسْ.

³⁶ Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.

³⁷ أَقَا ذِينْ جَارْ أَسنْ أَطَّاسْ ن إِمطَّاونْ ؤُشَا ذَارّْعنْ أَسْ، سُّوذْمنْ ث.

³⁷ E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.

³⁸ شضْننْ أَطَّاسْ، أَمزْوَارْ ن مَارَّا خْ وَاوَاڒْ إِ إِنَّا، بلِّي وَارْ ژَترّنْ شَا أَغمْبُوبْ نّسْ عَاذْ، ؤُشَا سّْقبّْضنْ ث غَارْ ؤُغَارَّابُو. *

³⁸ Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →