Atos 13

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ثُوغَا ذِينْ ذِي أَنْثِييُوخِييَا ذِي ثْمسْمُونْثْ إِنَابِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ: بَارْ-نَابَا، ذ شِيمْعُونْ ونِّي إِتّْكنَّانْ نِيجرْ، ذ لُوكِييُوسْ زِي ثنْذِينْثْ ن قَايْرَاوَانْ، ذ مَانَاعِينْ ونِّي ذ مِّيسْ ن ونِّي يَاربَّانْ هِيرُوذُوسْ، ڒْحَاكمْ خْ إِجّْ ن أَرْبَاعْ ن ثمُّورْثْ، ذ شَاوُولْ.

¹ Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.

² أَمْ ثُوغَا تّْژُومَّانْ، تّْزَاوْڭنْ أَربِّي، إِنَّا أَسنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ: ”فَارْزمْ أَيِي-د بَارْ-نَابَا ذ شَاوُولْ إِ ڒْخذْمثْ ثنِّي ؤُمِي ذ أَسنْ د-ڒَْاغِيغْ.“

² Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.

³ أَوَارْنِي ڒَامِي ژُومّنْ، ژُّودْجنْ، سَّارْسنْ خَاسنْ إِفَاسّنْ، سكّنْ ثنْ.

³ Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.

⁴ ڒَامِي ثُوغَا د-تّْوَاسّكّنْ زِي أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، هْوَانْ-د غَارْ سَالُوكِييَا ؤُشَا سّنِّي رُوحنْ ذِي ڒبْحَارْ غَارْ قُوبْرُوسْ.

⁴ Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.

⁵ ؤُمِي إِوْضنْ غَارْ سَالَامِيسْ، بَارّْحنْ س وَاوَاڒْ ن سِيذِيثْنغْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ ن وُوذَاينْ. ثُوغَا يُوحَانَّا إِتّْسخَّارْ إِ-ثنْ.

⁵ Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.

⁶ أَوَارْنِي ڒَامِي ژْوَانْ مَارَّا ثَاڭْزِيرْثْ، إِوْضنْ-د غَارْ بَافُوسْ. نِيثْنِي ؤُفِينْ ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ ؤُذَايْ، ثُوغَا وَانِيثَا ذ أَسحَّارْ، ذ أَنَابِي إِسّْخَارِّيقنْ، قَّارنْ أَسْ بَارْ-شُومَا.

⁶ Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso

⁷ نتَّا غَارسْ إِشْثْ ن ثسْغُونْثْ إِمْثنْ أَكْ-ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذ أَمِيغِيسْ، لْعَامِيلْ ؤُمِي قَّارنْ سَارْجِييُوسْ بُولُوسْ. إِڒَاغَا-د لْعَامِيلْ إِ بَارْ-نَابَا ذ شَاوُولْ، ثُوغَا إِمّژْرِي أَذْ إِسڒْ أَوَاڒْ ن أَربِّي.

⁷ Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.

⁸ مَاشَا أَسحَّارْ بَارْ-شُومَا، إِسمْ وَانِيثَا إِتّْوَاثَارْجمْ س ’إِلِيمَاسْ‘، ثُوغَا إِتّْعكَّاسْ إِ-ثنْ، يَارْزُو أَذْ إِسّْبعّذْ لْوَالِي خْ لْ-إِيمَانْ.

⁸ Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.

⁹ مَاشَا شَاوُولْ ؤُمِي قَّارنْ عَاوذْ بُولُوسْ، إِتّْوَاشُّورْ س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، إِجْعَارْ ذَايسْ مْلِيحْ، إِنَّا:

⁹ Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas

¹⁰ ”أَ شكْ، أَقَا ثشُّورذْ س كُوڒْ ڒْغشّْ ذ كُوڒْ ثحْرَايْمشْثْ، أَ شكْ مِّيسْ ن إِبْڒِيسْ ذ ڒعْذُو ن مَارَّا ثَاسڭْذَا. مَا أَقَا شكْ وَارْ ثْبدّذْ عمَّارْصْ أَذْ ثسّْخَارْوْضذْ إِبْرِيذنْ إِسڭّْذنْ ن سِيذِي؟

¹⁰ e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?

¹¹ ڒخُّو، خْزَارْ، أَقَا ذَا أَفُوسْ ن سِيذِي ضِيدّْ نّشْ، أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَذَارْغَاڒْ، وَارْ ثتّْوِيڒِيذْ ثَافُوشْثْ عَاذْ إِ يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ.“ ڒخْذنِّي ثوْضَا-د خَاسْ ثَايُّوثْ ذ ثَادْجسْثْ ؤُشَا إِبْذَا إِدُّورَا إِتّْفَافَا، يَارزُّو وِي ث غَا إِڭوّْذنْ زڭْ ؤُفُوسْ.

¹¹ Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.

¹² ڒَامِي إِژْرَا لْعَامِيلْ مِينْ إِمْسَارنْ، إِثبْهثْ ؤُشَا يُومنْ ذِي ثْغُورِي ن سِيذِي.

¹² Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.

¹³ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا كِّينْ خْ ڒبْحَارْ زِي ثنْذِينْثْ ن بَافُوسْ ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن بِيرْخَا ذِي بَامْفِيلِييَا. سّنِّي يُويُورْ خَاسنْ يُوحَانَّا، إِعْقبْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹³ Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.

¹⁴ مَاشَا نِيثْنِي رُوحنْ زِي بِيرْخَا، كِّينْ خْ ثمُّورْثْ، ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ أَنْثِييُوخِييَا، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذِي جّْوَايهْ ن بِيسِيذِييَا. ؤُذْفنْ نِيثْنِي غَارْ ثمْزِيذَا ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ ؤُشَا قِّيمنْ ذِينِّي.

¹⁴ Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.

¹⁵ أَوَارْنِي ثِيغْرِي ن شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ، سّكّنْ غَارْسنْ إِمْغَارنْ ن ثمْزِيذَا، نَّانْ: ”أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، مَاڒَا ثُوغَا غَارْومْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ ن ؤُشجّعْ إِ إِوْذَانْ، بَارّْحمْ زَّايسْ إِ ڒْڭنْسْ!“

¹⁵ Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.

¹⁶ خنِّي إِكَّارْ بُولُوسْ إِشيَّارْ س ؤُفُوسْ نّسْ، إِنَّا:

¹⁶ Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que

¹⁷ أَربِّي ن ڒْڭنْسْ-أَ ثُوغَا إِفَارْزْ ڒجْذُوذْ نّغْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ إِ-ثنْ ؤُ إِمَّارْنِي ذَايْسنْ أَطَّاسْ ڒَامِي ثنْ ثُوغَا ذ إِمعْزَابْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ س ؤُفُوسْ نّسْ يُوعْڒَانْ،

¹⁷ O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder

¹⁸ إِسّشَّا إِ-ثنْ ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ڒخْڒَا.

¹⁸ e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.

¹⁹ إِثحَّا سبْعَا ن ڒڭْنُوسْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ثمُّورْثْ نْسنْ ذ ڒْوَارْثْ إِ نِيثْنِي.

¹⁹ Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.

²⁰ نتَّا إِوْشَا أَسنْ ڒْقُوضَاثْ إِ يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعَا-مْيَا ؤُ-خمْسِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، أَڒْ ڒْوقْثْ ن ؤُنَابِي شَامْوِيلْ.

²⁰ Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.

²¹ خنِّي تَّارنْ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُشَا أَربِّي إِوْشَا أَسنْ شَاوُولْ، مِّيسْ ن كِيسْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ، ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

²¹ Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.

²² خنِّي إِكّسْ إِ-ث، إِسّْڭعّذْ أَسنْ ذَاوُوذْ ذ أَجدْجِيذْ، ونِّي ؤُمِي خْ إِشْهذْ أَربِّي عَاوذْ أَمُّو: ’ؤُفِيغْ ذَاوُوذْ مِّيسْ ن يَاسَّا، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ يُوسَا-د خْ ڒْخَاضَارْ إِنُو، ونِّي إِ غَا إِڭِّنْ مَارَّا مِينْ خْسغْ نشّْ.‘

²² Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”

²³ زِي زَّارِيعثْ نّسْ إِڭَّا أَربِّي إِ إِسْرَائِيل يَاسُوع أَمْسنْجمْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا زَّايسْ إِوَاعْذْ.

²³ Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.

²⁴ إِسّكّْ يُوحَانَّا حِيمَا أَذْ إِبَارّحْ س ؤُصغْضَاصْ ن تُّوبثْ قْبڒْ ثْوَاسِيثْ نّسْ إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل.

²⁴ Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.

²⁵ ؤُمِي د-يِيوضْ يُوحَانَّا إِكمّڒْ ثَاسخَّارْثْ نّسْ، إِنَّا: ’مِينْ ذ أَومْ إِتّْغِيڒْ أَقَا ذ نشّْ؟ وَارْ دْجِيغْ ذ لْمَاسِيحْ، مَاشَا، خْزَارْ، نتَّا أَذْ د-يَاسْ أَوَارْنِي أَيِي، ونِّي ؤُمِي نشّْ وَارْ سْذِيهدْجغْ أَذْ أَسْ فسْيغْ إِفِيڒَانْ ن سَانْذَالِييَاثْ نّسْ!‘

²⁵ Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”

²⁶ أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، ثَارْوَا ن جِّيڒْ ن إِبْرَاهِيمْ ذ يِينِّي أَكِيذْومْ إِتّڭّْوذنْ أَربِّي: إِ كنِّيوْ ؤُمِي د-إِتّْوَاسّكّْ نتَّا، ونِّي ذ أَوَاڒْ إِدَّارنْ.

²⁶ Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.

²⁷ مِينْزِي إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ ذ إِمقّْرَاننْ نْسنْ وَارْ ذ أَسْ فْهِيمنْ ؤُڒَا ذ إِذْلِيسنْ ن إِنَابِييّنْ إِ إِقَّارنْ كُوڒْ سّبْثْ، مَاشَا نِيثْنِي حكْمنْ خَاسْ ؤُ أَمُّو كمّْڒنْ نِيثْنِي مِينْ يُورَانْ.

²⁷ De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .

²⁸ وَاخَّا وَارْ ؤُفِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒسْبَابْ حِيمَا أَذْ خَاسْ حكْمنْ س ڒْموْثْ، تَّارنْ زِي بِيلَاطُوسْ تّسْڒِيحْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ.

²⁸ E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.

²⁹ ؤُمِي كمّْڒنْ مَارَّا مِينْ خَاسْ يُورَانْ، سّهْوَانْ ث-إِ-د زِي ثحْنَاشْثْ ؤُشَا سَّارْسنْ ث ذڭْ ونْضڒْ.

²⁹ Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.

³⁰ مَاشَا أَربِّي إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.

³⁰ Mas Deus o ressuscitou,

³¹ إِضْهَارْ أَسنْ-د أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ إِ يِينِّي أَكِيسْ إِڭعّْذنْ زِي لْجَالِيلْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا ڒخُّو أَقَا أَثنْ ذ ڒشْهُوذْ نّسْ زَّاثْ إِ ڒْڭنْسْ.

³¹ e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.

³² خْزَارْ، ؤُڒَا ذ نشِّينْ نتّْبَارّحْ إِ كنِّيوْ س وَاوَاڒْ ن لْوَاعْذْ إِ إِتّْوَانَّانْ إِ ڒجْذُوذْ نّغْ.

³² — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.

³³ خْزَارْ، أَربِّي إِكمّڒْ لْوَاعْذْ إِ نشِّينْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذ ثَارْوَا نْسنْ، ؤُمِي د-إِسّْنكَّارْ يَاسُوع زِي ڒْموْثْ. أَمْ مَامّشْ ثُورَا ذڭْ ؤُزهِّيذْ وِيسّْ ثْنَاينْ:

³³ Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”

³⁴ س ؤُيَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د أَربِّي زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ أَڒَامِي وَارْ د-إِذِّيكّْوِيڒْعمَّارْصْ أَڒَامِي غَا إِكِيشُّو، أَمْ ث إِنَّا:

³⁴ — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”

³⁵ س ؤُينِّي إِقَّارْ عَاوذْ ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ نّغْنِي:

³⁵ E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”

³⁶ مِينْزِي ذَاوُوذْ إِسخَّارْ جَارْ جِّيڒْ نّسْ عْلَاحْسَابْ مِينْ إِخْسْ أَربِّي، ؤُشَا إِمُّوثْ، إِتّْوَاسّْمُونْ غَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ، خنِّي إِكِيشُّو.

³⁶ E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.

³⁷ مَاشَا وَانِيثَا، ونِّي د-إِسّْنكَّارْ أَربِّي، وَارْ إِتّْكِيشِّي.

³⁷ Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.

³⁸ س ؤُيَا، أَ ثَاوْمَاثْ، سْنمْ أَقَا س وَا إِتّْوَابَارّحْ س وغْفَارْ ن دّْنُوبْ إِ كنِّيوْ،

³⁸ — ausente —

³⁹ ؤُ سْنمْ أَقَا زِي مَارَّا مِينْ زِي وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثتّْوَاسڭّْذمْ س شَّارِيعَا ن مُوسَا، أَقَا أَذْ تّْوَاسڭّْذنْ مَارَّا إِنِّي يُومْننْ زَّايسْ نتَّا.

³⁹ — ausente —

⁴⁰ حْضَامْ خنِّي حِيمَا وَارْ خَاومْ د-إِوطِّي شَا ن مِينْ يُورَانْ ذڭْ إِذْلِيسنْ ن إِنَابِييّنْ:

⁴⁰ Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:

⁴¹ ’خْزَارمْ، \+tl أَ\+tl* كنِّيوْ إِنِّي إِتّْبُوصَارنْ،

⁴¹ “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”

⁴² ڒَامِي زَّايْسنْ د-فّْغنْ، تَّارنْ زَّايْسنْ حِيمَا أَذْ كِيسنْ سِّيوْڒنْ س وَاوَاڒنْ ذ إِجّنْ ذڭْ إِجّْ ن سّبْثْ نّغْنِي.

⁴² Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.

⁴³ ڒَامِي إِمّْسبْضَا ؤُمُونِي ن ثمْزِيذَا، أَطَّاسْ ن وُوذَاينْ ذ وَاطَّاسْ ن إِمْعَاشَارنْ ن وُوذَاينْ إِنِّي إِتّڭّْوذنْ أَربِّي ضْفَارنْ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا. نِيثْنِي ثُوغَا كِيسنْ سَّاوَاڒنْ،عڒْمنْ أَسنْ حِيمَا أَذْ قِّيمنْ تّطّْفنْ ذڭْ أَرْضَا ن أَربِّي.

⁴³ Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.

⁴⁴ ذِي سّبْثْ إِ د-يُوسِينْ ثُوسَا-د ثنْذِينْثْ مَارَّا حِيمَا أَذْ ثْسڒْ إِ وَاوَاڒْ ن أَربِّي.

⁴⁴ No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.

⁴⁵ أَڒَامِي ژْرِينْ وُوذَاينْ ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ، ذوْڒنْعمَّارنْ س ڒحْسذْ،عكْسنْ مِينْ خفْ إِسِّيوڒْ بُولُوسْ، قَاشْحنْ ؤُ شقّْفنْ ذَايسْ.

⁴⁵ Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.

⁴⁶ مَاشَا بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا نَّانْ س ثرْيَاسْثْ: ”ثُوغَا إِتّْڒِيقْ أَذْ أَومْ نسِّيوڒْ ذ أَمزْوَارُو أَوَاڒْ ن أَربِّي، مَاشَا ؤُمِي ث ثُوڭِيمْ، ؤُ ثكّْسمْ أَوَاڒْ ضِيدّْ إِ يِيخفْ نْومْ بلِّي وَارْ ثسْذِيهدْجمْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، خْزَارْ، أَقَا ڒخُّو نشِّينْ أَذْ نْوجّهْ ڒڭْنُوسْ.

⁴⁶ Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.

⁴⁷ مِينْزِي أَمُّو ذ أَنغْ إِوصَّا سِيذِيثْنغْ، إِقَّارْ:

⁴⁷ Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”

⁴⁸ ؤُمِي سْڒِينْ ڒڭْنُوسْ مَانْ أَيَا، فَارْحنْ سّمْغَارنْ أَوَاڒْ ن سِيذِي ؤُشَا ؤُمْننْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَافَارْزنْ إِ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.

⁴⁸ Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.

⁴⁹ ؤُشَا إِفّغْ أَوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ جِّيهثْ نِّي مَارَّا.

⁴⁹ A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.

⁵⁰ مَاشَا ؤُذَاينْ سّْحَارّْشنْ إِمْشنّْعنْ ن ثنْذِينْثْ ذ ثمْغَارِينْ ثِينِّي غَارْسنْثْ شَّانْ ؤُعبّْذنْثْ إِ أَربِّي أَكِيذْسنْ. أَمُّو سّكَّارنْ نِيثْنِي إِشْثْ ن ؤُمَارّثْ خْ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا ؤُشَا سُّوفّْغنْ ثنْ بَارَّا إِ ثمُّورْثْ نْسنْ.

⁵⁰ Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.

⁵¹ مَاشَا نِيثْنِي زّرْزنْ ثَاعجَّاجْثْ زڭْ إِضَارنْ نْسنْ خَاسنْ ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن إِكُونِييَا.

⁵¹ Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.

⁵² إِمحْضَارنْ ذوْڒنْ شُّورنْ س ڒفْرَاحثْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.

⁵² E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →