Atos 13

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ثُوغَا ذِينْ ذِي أَنْثِييُوخِييَا ذِي ثْمسْمُونْثْ إِنَابِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ: بَارْ-نَابَا، ذ شِيمْعُونْ ونِّي إِتّْكنَّانْ نِيجرْ، ذ لُوكِييُوسْ زِي ثنْذِينْثْ ن قَايْرَاوَانْ، ذ مَانَاعِينْ ونِّي ذ مِّيسْ ن ونِّي يَاربَّانْ هِيرُوذُوسْ، ڒْحَاكمْ خْ إِجّْ ن أَرْبَاعْ ن ثمُّورْثْ، ذ شَاوُولْ.

¹ Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, por sobrenome Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes, o tetrarca, e Saulo.

² أَمْ ثُوغَا تّْژُومَّانْ، تّْزَاوْڭنْ أَربِّي، إِنَّا أَسنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ: ”فَارْزمْ أَيِي-د بَارْ-نَابَا ذ شَاوُولْ إِ ڒْخذْمثْ ثنِّي ؤُمِي ذ أَسنْ د-ڒَْاغِيغْ.“

² E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Separai-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.

³ أَوَارْنِي ڒَامِي ژُومّنْ، ژُّودْجنْ، سَّارْسنْ خَاسنْ إِفَاسّنْ، سكّنْ ثنْ.

³ Então, jejuando, e orando, e impondo sobre eles as mãos, os despediram.

⁴ ڒَامِي ثُوغَا د-تّْوَاسّكّنْ زِي أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، هْوَانْ-د غَارْ سَالُوكِييَا ؤُشَا سّنِّي رُوحنْ ذِي ڒبْحَارْ غَارْ قُوبْرُوسْ.

⁴ Enviados, pois, pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.

⁵ ؤُمِي إِوْضنْ غَارْ سَالَامِيسْ، بَارّْحنْ س وَاوَاڒْ ن سِيذِيثْنغْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ ن وُوذَاينْ. ثُوغَا يُوحَانَّا إِتّْسخَّارْ إِ-ثنْ.

⁵ Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas judaicas; tinham também João como auxiliar.

⁶ أَوَارْنِي ڒَامِي ژْوَانْ مَارَّا ثَاڭْزِيرْثْ، إِوْضنْ-د غَارْ بَافُوسْ. نِيثْنِي ؤُفِينْ ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ ؤُذَايْ، ثُوغَا وَانِيثَا ذ أَسحَّارْ، ذ أَنَابِي إِسّْخَارِّيقنْ، قَّارنْ أَسْ بَارْ-شُومَا.

⁶ Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, mágico, falso profeta, de nome Barjesus,

⁷ نتَّا غَارسْ إِشْثْ ن ثسْغُونْثْ إِمْثنْ أَكْ-ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذ أَمِيغِيسْ، لْعَامِيلْ ؤُمِي قَّارنْ سَارْجِييُوسْ بُولُوسْ. إِڒَاغَا-د لْعَامِيلْ إِ بَارْ-نَابَا ذ شَاوُولْ، ثُوغَا إِمّژْرِي أَذْ إِسڒْ أَوَاڒْ ن أَربِّي.

⁷ o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era homem inteligente. Este, tendo chamado Barnabé e Saulo, diligenciava para ouvir a palavra de Deus.

⁸ مَاشَا أَسحَّارْ بَارْ-شُومَا، إِسمْ وَانِيثَا إِتّْوَاثَارْجمْ س ’إِلِيمَاسْ‘، ثُوغَا إِتّْعكَّاسْ إِ-ثنْ، يَارْزُو أَذْ إِسّْبعّذْ لْوَالِي خْ لْ-إِيمَانْ.

⁸ Mas opunha-se-lhes Elimas, o mágico (porque assim se interpreta o seu nome), procurando afastar da fé o procônsul.

⁹ مَاشَا شَاوُولْ ؤُمِي قَّارنْ عَاوذْ بُولُوسْ، إِتّْوَاشُّورْ س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، إِجْعَارْ ذَايسْ مْلِيحْ، إِنَّا:

⁹ Todavia, Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fixando nele os olhos, disse:

¹⁰ ”أَ شكْ، أَقَا ثشُّورذْ س كُوڒْ ڒْغشّْ ذ كُوڒْ ثحْرَايْمشْثْ، أَ شكْ مِّيسْ ن إِبْڒِيسْ ذ ڒعْذُو ن مَارَّا ثَاسڭْذَا. مَا أَقَا شكْ وَارْ ثْبدّذْ عمَّارْصْ أَذْ ثسّْخَارْوْضذْ إِبْرِيذنْ إِسڭّْذنْ ن سِيذِي؟

¹⁰ Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os retos caminhos do Senhor?

¹¹ ڒخُّو، خْزَارْ، أَقَا ذَا أَفُوسْ ن سِيذِي ضِيدّْ نّشْ، أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَذَارْغَاڒْ، وَارْ ثتّْوِيڒِيذْ ثَافُوشْثْ عَاذْ إِ يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ.“ ڒخْذنِّي ثوْضَا-د خَاسْ ثَايُّوثْ ذ ثَادْجسْثْ ؤُشَا إِبْذَا إِدُّورَا إِتّْفَافَا، يَارزُّو وِي ث غَا إِڭوّْذنْ زڭْ ؤُفُوسْ.

¹¹ Pois, agora, eis aí está sobre ti a mão do Senhor, e ficarás cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridade, e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.

¹² ڒَامِي إِژْرَا لْعَامِيلْ مِينْ إِمْسَارنْ، إِثبْهثْ ؤُشَا يُومنْ ذِي ثْغُورِي ن سِيذِي.

¹² Então, o procônsul, vendo o que sucedera, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.

¹³ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا كِّينْ خْ ڒبْحَارْ زِي ثنْذِينْثْ ن بَافُوسْ ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن بِيرْخَا ذِي بَامْفِيلِييَا. سّنِّي يُويُورْ خَاسنْ يُوحَانَّا، إِعْقبْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹³ E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros dirigiram-se a Perge da Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.

¹⁴ مَاشَا نِيثْنِي رُوحنْ زِي بِيرْخَا، كِّينْ خْ ثمُّورْثْ، ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ أَنْثِييُوخِييَا، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذِي جّْوَايهْ ن بِيسِيذِييَا. ؤُذْفنْ نِيثْنِي غَارْ ثمْزِيذَا ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ ؤُشَا قِّيمنْ ذِينِّي.

¹⁴ Mas eles, atravessando de Perge para a Antioquia da Pisídia, indo num sábado à sinagoga, assentaram-se.

¹⁵ أَوَارْنِي ثِيغْرِي ن شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ، سّكّنْ غَارْسنْ إِمْغَارنْ ن ثمْزِيذَا، نَّانْ: ”أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، مَاڒَا ثُوغَا غَارْومْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ ن ؤُشجّعْ إِ إِوْذَانْ، بَارّْحمْ زَّايسْ إِ ڒْڭنْسْ!“

¹⁵ Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação para o povo, dizei-a.

¹⁶ خنِّي إِكَّارْ بُولُوسْ إِشيَّارْ س ؤُفُوسْ نّسْ، إِنَّا:

¹⁶ Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: Varões israelitas e vós outros que também temeis a Deus, ouvi.

¹⁷ أَربِّي ن ڒْڭنْسْ-أَ ثُوغَا إِفَارْزْ ڒجْذُوذْ نّغْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ إِ-ثنْ ؤُ إِمَّارْنِي ذَايْسنْ أَطَّاسْ ڒَامِي ثنْ ثُوغَا ذ إِمعْزَابْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ س ؤُفُوسْ نّسْ يُوعْڒَانْ،

¹⁷ O Deus deste povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou o povo durante sua peregrinação na terra do Egito, donde os tirou com braço poderoso;

¹⁸ إِسّشَّا إِ-ثنْ ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ڒخْڒَا.

¹⁸ e suportou-lhes os maus costumes por cerca de quarenta anos no deserto;

¹⁹ إِثحَّا سبْعَا ن ڒڭْنُوسْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ثمُّورْثْ نْسنْ ذ ڒْوَارْثْ إِ نِيثْنِي.

¹⁹ e, havendo destruído sete nações na terra de Canaã, deu-lhes essa terra por herança,

²⁰ نتَّا إِوْشَا أَسنْ ڒْقُوضَاثْ إِ يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعَا-مْيَا ؤُ-خمْسِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، أَڒْ ڒْوقْثْ ن ؤُنَابِي شَامْوِيلْ.

²⁰ vencidos cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disto, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.

²¹ خنِّي تَّارنْ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُشَا أَربِّي إِوْشَا أَسنْ شَاوُولْ، مِّيسْ ن كِيسْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ، ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

²¹ Então, eles pediram um rei, e Deus lhes deparou Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto pelo espaço de quarenta anos.

²² خنِّي إِكّسْ إِ-ث، إِسّْڭعّذْ أَسنْ ذَاوُوذْ ذ أَجدْجِيذْ، ونِّي ؤُمِي خْ إِشْهذْ أَربِّي عَاوذْ أَمُّو: ’ؤُفِيغْ ذَاوُوذْ مِّيسْ ن يَاسَّا، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ يُوسَا-د خْ ڒْخَاضَارْ إِنُو، ونِّي إِ غَا إِڭِّنْ مَارَّا مِينْ خْسغْ نشّْ.‘

²² E, tendo tirado a este, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.

²³ زِي زَّارِيعثْ نّسْ إِڭَّا أَربِّي إِ إِسْرَائِيل يَاسُوع أَمْسنْجمْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا زَّايسْ إِوَاعْذْ.

²³ Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel o Salvador, que é Jesus,

²⁴ إِسّكّْ يُوحَانَّا حِيمَا أَذْ إِبَارّحْ س ؤُصغْضَاصْ ن تُّوبثْ قْبڒْ ثْوَاسِيثْ نّسْ إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل.

²⁴ havendo João, primeiro, pregado a todo o povo de Israel, antes da manifestação dele, batismo de arrependimento.

²⁵ ؤُمِي د-يِيوضْ يُوحَانَّا إِكمّڒْ ثَاسخَّارْثْ نّسْ، إِنَّا: ’مِينْ ذ أَومْ إِتّْغِيڒْ أَقَا ذ نشّْ؟ وَارْ دْجِيغْ ذ لْمَاسِيحْ، مَاشَا، خْزَارْ، نتَّا أَذْ د-يَاسْ أَوَارْنِي أَيِي، ونِّي ؤُمِي نشّْ وَارْ سْذِيهدْجغْ أَذْ أَسْ فسْيغْ إِفِيڒَانْ ن سَانْذَالِييَاثْ نّسْ!‘

²⁵ Mas, ao completar João a sua carreira, dizia: Não sou quem supondes; mas após mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desatar as sandálias.

²⁶ أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، ثَارْوَا ن جِّيڒْ ن إِبْرَاهِيمْ ذ يِينِّي أَكِيذْومْ إِتّڭّْوذنْ أَربِّي: إِ كنِّيوْ ؤُمِي د-إِتّْوَاسّكّْ نتَّا، ونِّي ذ أَوَاڒْ إِدَّارنْ.

²⁶ Irmãos, descendência de Abraão e vós outros os que temeis a Deus, a nós nos foi enviada a palavra desta salvação.

²⁷ مِينْزِي إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ ذ إِمقّْرَاننْ نْسنْ وَارْ ذ أَسْ فْهِيمنْ ؤُڒَا ذ إِذْلِيسنْ ن إِنَابِييّنْ إِ إِقَّارنْ كُوڒْ سّبْثْ، مَاشَا نِيثْنِي حكْمنْ خَاسْ ؤُ أَمُّو كمّْڒنْ نِيثْنِي مِينْ يُورَانْ.

²⁷ Pois os que habitavam em Jerusalém e as suas autoridades, não conhecendo Jesus nem os ensinos dos profetas que se leem todos os sábados, quando o condenaram, cumpriram as profecias;

²⁸ وَاخَّا وَارْ ؤُفِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒسْبَابْ حِيمَا أَذْ خَاسْ حكْمنْ س ڒْموْثْ، تَّارنْ زِي بِيلَاطُوسْ تّسْڒِيحْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ.

²⁸ e, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.

²⁹ ؤُمِي كمّْڒنْ مَارَّا مِينْ خَاسْ يُورَانْ، سّهْوَانْ ث-إِ-د زِي ثحْنَاشْثْ ؤُشَا سَّارْسنْ ث ذڭْ ونْضڒْ.

²⁹ Depois de cumprirem tudo o que a respeito dele estava escrito, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.

³⁰ مَاشَا أَربِّي إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.

³⁰ Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;

³¹ إِضْهَارْ أَسنْ-د أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ إِ يِينِّي أَكِيسْ إِڭعّْذنْ زِي لْجَالِيلْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا ڒخُّو أَقَا أَثنْ ذ ڒشْهُوذْ نّسْ زَّاثْ إِ ڒْڭنْسْ.

³¹ e foi visto muitos dias pelos que, com ele, subiram da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas perante o povo.

³² خْزَارْ، ؤُڒَا ذ نشِّينْ نتّْبَارّحْ إِ كنِّيوْ س وَاوَاڒْ ن لْوَاعْذْ إِ إِتّْوَانَّانْ إِ ڒجْذُوذْ نّغْ.

³² Nós vos anunciamos o evangelho da promessa feita a nossos pais,

³³ خْزَارْ، أَربِّي إِكمّڒْ لْوَاعْذْ إِ نشِّينْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذ ثَارْوَا نْسنْ، ؤُمِي د-إِسّْنكَّارْ يَاسُوع زِي ڒْموْثْ. أَمْ مَامّشْ ثُورَا ذڭْ ؤُزهِّيذْ وِيسّْ ثْنَاينْ:

³³ como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu, hoje, te gerei.

³⁴ س ؤُيَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د أَربِّي زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ أَڒَامِي وَارْ د-إِذِّيكّْوِيڒْعمَّارْصْ أَڒَامِي غَا إِكِيشُّو، أَمْ ث إِنَّا:

³⁴ E, que Deus o ressuscitou dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, desta maneira o disse: E cumprirei a vosso favor as santas e fiéis promessas feitas a Davi.

³⁵ س ؤُينِّي إِقَّارْ عَاوذْ ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ نّغْنِي:

³⁵ Por isso, também diz em outro Salmo: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.

³⁶ مِينْزِي ذَاوُوذْ إِسخَّارْ جَارْ جِّيڒْ نّسْ عْلَاحْسَابْ مِينْ إِخْسْ أَربِّي، ؤُشَا إِمُّوثْ، إِتّْوَاسّْمُونْ غَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ، خنِّي إِكِيشُّو.

³⁶ Porque, na verdade, tendo Davi servido à sua própria geração, conforme o desígnio de Deus, adormeceu, foi para junto de seus pais e viu corrupção.

³⁷ مَاشَا وَانِيثَا، ونِّي د-إِسّْنكَّارْ أَربِّي، وَارْ إِتّْكِيشِّي.

³⁷ Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.

³⁸ س ؤُيَا، أَ ثَاوْمَاثْ، سْنمْ أَقَا س وَا إِتّْوَابَارّحْ س وغْفَارْ ن دّْنُوبْ إِ كنِّيوْ،

³⁸ Tomai, pois, irmãos, conhecimento de que se vos anuncia remissão de pecados por intermédio deste;

³⁹ ؤُ سْنمْ أَقَا زِي مَارَّا مِينْ زِي وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثتّْوَاسڭّْذمْ س شَّارِيعَا ن مُوسَا، أَقَا أَذْ تّْوَاسڭّْذنْ مَارَّا إِنِّي يُومْننْ زَّايسْ نتَّا.

³⁹ e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vós não pudestes ser justificados pela lei de Moisés.

⁴⁰ حْضَامْ خنِّي حِيمَا وَارْ خَاومْ د-إِوطِّي شَا ن مِينْ يُورَانْ ذڭْ إِذْلِيسنْ ن إِنَابِييّنْ:

⁴⁰ Notai, pois, que não vos sobrevenha o que está dito nos profetas:

⁴¹ ’خْزَارمْ، \+tl أَ\+tl* كنِّيوْ إِنِّي إِتّْبُوصَارنْ،

⁴¹ Vede, ó desprezadores, maravilhai-vos e desvanecei, porque eu realizo, em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.

⁴² ڒَامِي زَّايْسنْ د-فّْغنْ، تَّارنْ زَّايْسنْ حِيمَا أَذْ كِيسنْ سِّيوْڒنْ س وَاوَاڒنْ ذ إِجّنْ ذڭْ إِجّْ ن سّبْثْ نّغْنِي.

⁴² Ao saírem eles, rogaram-lhes que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.

⁴³ ڒَامِي إِمّْسبْضَا ؤُمُونِي ن ثمْزِيذَا، أَطَّاسْ ن وُوذَاينْ ذ وَاطَّاسْ ن إِمْعَاشَارنْ ن وُوذَاينْ إِنِّي إِتّڭّْوذنْ أَربِّي ضْفَارنْ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا. نِيثْنِي ثُوغَا كِيسنْ سَّاوَاڒنْ،عڒْمنْ أَسنْ حِيمَا أَذْ قِّيمنْ تّطّْفنْ ذڭْ أَرْضَا ن أَربِّي.

⁴³ Despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando-lhes, os persuadiam a perseverar na graça de Deus.

⁴⁴ ذِي سّبْثْ إِ د-يُوسِينْ ثُوسَا-د ثنْذِينْثْ مَارَّا حِيمَا أَذْ ثْسڒْ إِ وَاوَاڒْ ن أَربِّي.

⁴⁴ No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.

⁴⁵ أَڒَامِي ژْرِينْ وُوذَاينْ ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ، ذوْڒنْعمَّارنْ س ڒحْسذْ،عكْسنْ مِينْ خفْ إِسِّيوڒْ بُولُوسْ، قَاشْحنْ ؤُ شقّْفنْ ذَايسْ.

⁴⁵ Mas os judeus, vendo as multidões, tomaram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.

⁴⁶ مَاشَا بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا نَّانْ س ثرْيَاسْثْ: ”ثُوغَا إِتّْڒِيقْ أَذْ أَومْ نسِّيوڒْ ذ أَمزْوَارُو أَوَاڒْ ن أَربِّي، مَاشَا ؤُمِي ث ثُوڭِيمْ، ؤُ ثكّْسمْ أَوَاڒْ ضِيدّْ إِ يِيخفْ نْومْ بلِّي وَارْ ثسْذِيهدْجمْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، خْزَارْ، أَقَا ڒخُّو نشِّينْ أَذْ نْوجّهْ ڒڭْنُوسْ.

⁴⁶ Então, Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Cumpria que a vós outros, em primeiro lugar, fosse pregada a palavra de Deus; mas, posto que a rejeitais e a vós mesmos vos julgais indignos da vida eterna, eis aí que nos volvemos para os gentios.

⁴⁷ مِينْزِي أَمُّو ذ أَنغْ إِوصَّا سِيذِيثْنغْ، إِقَّارْ:

⁴⁷ Porque o Senhor assim no-lo determinou: Eu te constituí para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até aos confins da terra.

⁴⁸ ؤُمِي سْڒِينْ ڒڭْنُوسْ مَانْ أَيَا، فَارْحنْ سّمْغَارنْ أَوَاڒْ ن سِيذِي ؤُشَا ؤُمْننْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَافَارْزنْ إِ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.

⁴⁸ Os gentios, ouvindo isto, regozijavam-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.

⁴⁹ ؤُشَا إِفّغْ أَوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ جِّيهثْ نِّي مَارَّا.

⁴⁹ E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.

⁵⁰ مَاشَا ؤُذَاينْ سّْحَارّْشنْ إِمْشنّْعنْ ن ثنْذِينْثْ ذ ثمْغَارِينْ ثِينِّي غَارْسنْثْ شَّانْ ؤُعبّْذنْثْ إِ أَربِّي أَكِيذْسنْ. أَمُّو سّكَّارنْ نِيثْنِي إِشْثْ ن ؤُمَارّثْ خْ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا ؤُشَا سُّوفّْغنْ ثنْ بَارَّا إِ ثمُّورْثْ نْسنْ.

⁵⁰ Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.

⁵¹ مَاشَا نِيثْنِي زّرْزنْ ثَاعجَّاجْثْ زڭْ إِضَارنْ نْسنْ خَاسنْ ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن إِكُونِييَا.

⁵¹ E estes, sacudindo contra aqueles o pó dos pés, partiram para Icônio.

⁵² إِمحْضَارنْ ذوْڒنْ شُّورنْ س ڒفْرَاحثْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.

⁵² Os discípulos, porém, transbordavam de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →