Atos 13

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ثُوغَا ذِينْ ذِي أَنْثِييُوخِييَا ذِي ثْمسْمُونْثْ إِنَابِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ: بَارْ-نَابَا، ذ شِيمْعُونْ ونِّي إِتّْكنَّانْ نِيجرْ، ذ لُوكِييُوسْ زِي ثنْذِينْثْ ن قَايْرَاوَانْ، ذ مَانَاعِينْ ونِّي ذ مِّيسْ ن ونِّي يَاربَّانْ هِيرُوذُوسْ، ڒْحَاكمْ خْ إِجّْ ن أَرْبَاعْ ن ثمُّورْثْ، ذ شَاوُولْ.

¹ Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.

² أَمْ ثُوغَا تّْژُومَّانْ، تّْزَاوْڭنْ أَربِّي، إِنَّا أَسنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ: ”فَارْزمْ أَيِي-د بَارْ-نَابَا ذ شَاوُولْ إِ ڒْخذْمثْ ثنِّي ؤُمِي ذ أَسنْ د-ڒَْاغِيغْ.“

² Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.

³ أَوَارْنِي ڒَامِي ژُومّنْ، ژُّودْجنْ، سَّارْسنْ خَاسنْ إِفَاسّنْ، سكّنْ ثنْ.

³ Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.

⁴ ڒَامِي ثُوغَا د-تّْوَاسّكّنْ زِي أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، هْوَانْ-د غَارْ سَالُوكِييَا ؤُشَا سّنِّي رُوحنْ ذِي ڒبْحَارْ غَارْ قُوبْرُوسْ.

⁴ Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.

⁵ ؤُمِي إِوْضنْ غَارْ سَالَامِيسْ، بَارّْحنْ س وَاوَاڒْ ن سِيذِيثْنغْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ ن وُوذَاينْ. ثُوغَا يُوحَانَّا إِتّْسخَّارْ إِ-ثنْ.

⁵ Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.

⁶ أَوَارْنِي ڒَامِي ژْوَانْ مَارَّا ثَاڭْزِيرْثْ، إِوْضنْ-د غَارْ بَافُوسْ. نِيثْنِي ؤُفِينْ ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ ؤُذَايْ، ثُوغَا وَانِيثَا ذ أَسحَّارْ، ذ أَنَابِي إِسّْخَارِّيقنْ، قَّارنْ أَسْ بَارْ-شُومَا.

⁶ Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,

⁷ نتَّا غَارسْ إِشْثْ ن ثسْغُونْثْ إِمْثنْ أَكْ-ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذ أَمِيغِيسْ، لْعَامِيلْ ؤُمِي قَّارنْ سَارْجِييُوسْ بُولُوسْ. إِڒَاغَا-د لْعَامِيلْ إِ بَارْ-نَابَا ذ شَاوُولْ، ثُوغَا إِمّژْرِي أَذْ إِسڒْ أَوَاڒْ ن أَربِّي.

⁷ que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.

⁸ مَاشَا أَسحَّارْ بَارْ-شُومَا، إِسمْ وَانِيثَا إِتّْوَاثَارْجمْ س ’إِلِيمَاسْ‘، ثُوغَا إِتّْعكَّاسْ إِ-ثنْ، يَارْزُو أَذْ إِسّْبعّذْ لْوَالِي خْ لْ-إِيمَانْ.

⁸ Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.

⁹ مَاشَا شَاوُولْ ؤُمِي قَّارنْ عَاوذْ بُولُوسْ، إِتّْوَاشُّورْ س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، إِجْعَارْ ذَايسْ مْلِيحْ، إِنَّا:

⁹ Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,

¹⁰ ”أَ شكْ، أَقَا ثشُّورذْ س كُوڒْ ڒْغشّْ ذ كُوڒْ ثحْرَايْمشْثْ، أَ شكْ مِّيسْ ن إِبْڒِيسْ ذ ڒعْذُو ن مَارَّا ثَاسڭْذَا. مَا أَقَا شكْ وَارْ ثْبدّذْ عمَّارْصْ أَذْ ثسّْخَارْوْضذْ إِبْرِيذنْ إِسڭّْذنْ ن سِيذِي؟

¹⁰ disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?

¹¹ ڒخُّو، خْزَارْ، أَقَا ذَا أَفُوسْ ن سِيذِي ضِيدّْ نّشْ، أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَذَارْغَاڒْ، وَارْ ثتّْوِيڒِيذْ ثَافُوشْثْ عَاذْ إِ يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ.“ ڒخْذنِّي ثوْضَا-د خَاسْ ثَايُّوثْ ذ ثَادْجسْثْ ؤُشَا إِبْذَا إِدُّورَا إِتّْفَافَا، يَارزُّو وِي ث غَا إِڭوّْذنْ زڭْ ؤُفُوسْ.

¹¹ Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.

¹² ڒَامِي إِژْرَا لْعَامِيلْ مِينْ إِمْسَارنْ، إِثبْهثْ ؤُشَا يُومنْ ذِي ثْغُورِي ن سِيذِي.

¹² Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.

¹³ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا كِّينْ خْ ڒبْحَارْ زِي ثنْذِينْثْ ن بَافُوسْ ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن بِيرْخَا ذِي بَامْفِيلِييَا. سّنِّي يُويُورْ خَاسنْ يُوحَانَّا، إِعْقبْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹³ Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.

¹⁴ مَاشَا نِيثْنِي رُوحنْ زِي بِيرْخَا، كِّينْ خْ ثمُّورْثْ، ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ أَنْثِييُوخِييَا، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذِي جّْوَايهْ ن بِيسِيذِييَا. ؤُذْفنْ نِيثْنِي غَارْ ثمْزِيذَا ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ ؤُشَا قِّيمنْ ذِينِّي.

¹⁴ Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.

¹⁵ أَوَارْنِي ثِيغْرِي ن شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ، سّكّنْ غَارْسنْ إِمْغَارنْ ن ثمْزِيذَا، نَّانْ: ”أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، مَاڒَا ثُوغَا غَارْومْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ ن ؤُشجّعْ إِ إِوْذَانْ، بَارّْحمْ زَّايسْ إِ ڒْڭنْسْ!“

¹⁵ Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.

¹⁶ خنِّي إِكَّارْ بُولُوسْ إِشيَّارْ س ؤُفُوسْ نّسْ، إِنَّا:

¹⁶ Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:

¹⁷ أَربِّي ن ڒْڭنْسْ-أَ ثُوغَا إِفَارْزْ ڒجْذُوذْ نّغْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ إِ-ثنْ ؤُ إِمَّارْنِي ذَايْسنْ أَطَّاسْ ڒَامِي ثنْ ثُوغَا ذ إِمعْزَابْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ س ؤُفُوسْ نّسْ يُوعْڒَانْ،

¹⁷ O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,

¹⁸ إِسّشَّا إِ-ثنْ ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ڒخْڒَا.

¹⁸ e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;

¹⁹ إِثحَّا سبْعَا ن ڒڭْنُوسْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ثمُّورْثْ نْسنْ ذ ڒْوَارْثْ إِ نِيثْنِي.

¹⁹ e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.

²⁰ نتَّا إِوْشَا أَسنْ ڒْقُوضَاثْ إِ يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعَا-مْيَا ؤُ-خمْسِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، أَڒْ ڒْوقْثْ ن ؤُنَابِي شَامْوِيلْ.

²⁰ Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.

²¹ خنِّي تَّارنْ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُشَا أَربِّي إِوْشَا أَسنْ شَاوُولْ، مِّيسْ ن كِيسْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ، ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

²¹ Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.

²² خنِّي إِكّسْ إِ-ث، إِسّْڭعّذْ أَسنْ ذَاوُوذْ ذ أَجدْجِيذْ، ونِّي ؤُمِي خْ إِشْهذْ أَربِّي عَاوذْ أَمُّو: ’ؤُفِيغْ ذَاوُوذْ مِّيسْ ن يَاسَّا، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ يُوسَا-د خْ ڒْخَاضَارْ إِنُو، ونِّي إِ غَا إِڭِّنْ مَارَّا مِينْ خْسغْ نشّْ.‘

²² E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.

²³ زِي زَّارِيعثْ نّسْ إِڭَّا أَربِّي إِ إِسْرَائِيل يَاسُوع أَمْسنْجمْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا زَّايسْ إِوَاعْذْ.

²³ Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;

²⁴ إِسّكّْ يُوحَانَّا حِيمَا أَذْ إِبَارّحْ س ؤُصغْضَاصْ ن تُّوبثْ قْبڒْ ثْوَاسِيثْ نّسْ إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل.

²⁴ havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.

²⁵ ؤُمِي د-يِيوضْ يُوحَانَّا إِكمّڒْ ثَاسخَّارْثْ نّسْ، إِنَّا: ’مِينْ ذ أَومْ إِتّْغِيڒْ أَقَا ذ نشّْ؟ وَارْ دْجِيغْ ذ لْمَاسِيحْ، مَاشَا، خْزَارْ، نتَّا أَذْ د-يَاسْ أَوَارْنِي أَيِي، ونِّي ؤُمِي نشّْ وَارْ سْذِيهدْجغْ أَذْ أَسْ فسْيغْ إِفِيڒَانْ ن سَانْذَالِييَاثْ نّسْ!‘

²⁵ Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.

²⁶ أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، ثَارْوَا ن جِّيڒْ ن إِبْرَاهِيمْ ذ يِينِّي أَكِيذْومْ إِتّڭّْوذنْ أَربِّي: إِ كنِّيوْ ؤُمِي د-إِتّْوَاسّكّْ نتَّا، ونِّي ذ أَوَاڒْ إِدَّارنْ.

²⁶ Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.

²⁷ مِينْزِي إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ ذ إِمقّْرَاننْ نْسنْ وَارْ ذ أَسْ فْهِيمنْ ؤُڒَا ذ إِذْلِيسنْ ن إِنَابِييّنْ إِ إِقَّارنْ كُوڒْ سّبْثْ، مَاشَا نِيثْنِي حكْمنْ خَاسْ ؤُ أَمُّو كمّْڒنْ نِيثْنِي مِينْ يُورَانْ.

²⁷ Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.

²⁸ وَاخَّا وَارْ ؤُفِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒسْبَابْ حِيمَا أَذْ خَاسْ حكْمنْ س ڒْموْثْ، تَّارنْ زِي بِيلَاطُوسْ تّسْڒِيحْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ.

²⁸ E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.

²⁹ ؤُمِي كمّْڒنْ مَارَّا مِينْ خَاسْ يُورَانْ، سّهْوَانْ ث-إِ-د زِي ثحْنَاشْثْ ؤُشَا سَّارْسنْ ث ذڭْ ونْضڒْ.

²⁹ Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;

³⁰ مَاشَا أَربِّي إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.

³⁰ mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;

³¹ إِضْهَارْ أَسنْ-د أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ إِ يِينِّي أَكِيسْ إِڭعّْذنْ زِي لْجَالِيلْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا ڒخُّو أَقَا أَثنْ ذ ڒشْهُوذْ نّسْ زَّاثْ إِ ڒْڭنْسْ.

³¹ e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.

³² خْزَارْ، ؤُڒَا ذ نشِّينْ نتّْبَارّحْ إِ كنِّيوْ س وَاوَاڒْ ن لْوَاعْذْ إِ إِتّْوَانَّانْ إِ ڒجْذُوذْ نّغْ.

³² E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,

³³ خْزَارْ، أَربِّي إِكمّڒْ لْوَاعْذْ إِ نشِّينْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذ ثَارْوَا نْسنْ، ؤُمِي د-إِسّْنكَّارْ يَاسُوع زِي ڒْموْثْ. أَمْ مَامّشْ ثُورَا ذڭْ ؤُزهِّيذْ وِيسّْ ثْنَاينْ:

³³ a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.

³⁴ س ؤُيَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د أَربِّي زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ أَڒَامِي وَارْ د-إِذِّيكّْوِيڒْعمَّارْصْ أَڒَامِي غَا إِكِيشُّو، أَمْ ث إِنَّا:

³⁴ E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;

³⁵ س ؤُينِّي إِقَّارْ عَاوذْ ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ نّغْنِي:

³⁵ pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.

³⁶ مِينْزِي ذَاوُوذْ إِسخَّارْ جَارْ جِّيڒْ نّسْ عْلَاحْسَابْ مِينْ إِخْسْ أَربِّي، ؤُشَا إِمُّوثْ، إِتّْوَاسّْمُونْ غَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ، خنِّي إِكِيشُّو.

³⁶ Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.

³⁷ مَاشَا وَانِيثَا، ونِّي د-إِسّْنكَّارْ أَربِّي، وَارْ إِتّْكِيشِّي.

³⁷ Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.

³⁸ س ؤُيَا، أَ ثَاوْمَاثْ، سْنمْ أَقَا س وَا إِتّْوَابَارّحْ س وغْفَارْ ن دّْنُوبْ إِ كنِّيوْ،

³⁸ Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.

³⁹ ؤُ سْنمْ أَقَا زِي مَارَّا مِينْ زِي وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثتّْوَاسڭّْذمْ س شَّارِيعَا ن مُوسَا، أَقَا أَذْ تّْوَاسڭّْذنْ مَارَّا إِنِّي يُومْننْ زَّايسْ نتَّا.

³⁹ E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.

⁴⁰ حْضَامْ خنِّي حِيمَا وَارْ خَاومْ د-إِوطِّي شَا ن مِينْ يُورَانْ ذڭْ إِذْلِيسنْ ن إِنَابِييّنْ:

⁴⁰ Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:

⁴¹ ’خْزَارمْ، \+tl أَ\+tl* كنِّيوْ إِنِّي إِتّْبُوصَارنْ،

⁴¹ Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.

⁴² ڒَامِي زَّايْسنْ د-فّْغنْ، تَّارنْ زَّايْسنْ حِيمَا أَذْ كِيسنْ سِّيوْڒنْ س وَاوَاڒنْ ذ إِجّنْ ذڭْ إِجّْ ن سّبْثْ نّغْنِي.

⁴² Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.

⁴³ ڒَامِي إِمّْسبْضَا ؤُمُونِي ن ثمْزِيذَا، أَطَّاسْ ن وُوذَاينْ ذ وَاطَّاسْ ن إِمْعَاشَارنْ ن وُوذَاينْ إِنِّي إِتّڭّْوذنْ أَربِّي ضْفَارنْ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا. نِيثْنِي ثُوغَا كِيسنْ سَّاوَاڒنْ،عڒْمنْ أَسنْ حِيمَا أَذْ قِّيمنْ تّطّْفنْ ذڭْ أَرْضَا ن أَربِّي.

⁴³ E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.

⁴⁴ ذِي سّبْثْ إِ د-يُوسِينْ ثُوسَا-د ثنْذِينْثْ مَارَّا حِيمَا أَذْ ثْسڒْ إِ وَاوَاڒْ ن أَربِّي.

⁴⁴ No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.

⁴⁵ أَڒَامِي ژْرِينْ وُوذَاينْ ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ، ذوْڒنْعمَّارنْ س ڒحْسذْ،عكْسنْ مِينْ خفْ إِسِّيوڒْ بُولُوسْ، قَاشْحنْ ؤُ شقّْفنْ ذَايسْ.

⁴⁵ Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.

⁴⁶ مَاشَا بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا نَّانْ س ثرْيَاسْثْ: ”ثُوغَا إِتّْڒِيقْ أَذْ أَومْ نسِّيوڒْ ذ أَمزْوَارُو أَوَاڒْ ن أَربِّي، مَاشَا ؤُمِي ث ثُوڭِيمْ، ؤُ ثكّْسمْ أَوَاڒْ ضِيدّْ إِ يِيخفْ نْومْ بلِّي وَارْ ثسْذِيهدْجمْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، خْزَارْ، أَقَا ڒخُّو نشِّينْ أَذْ نْوجّهْ ڒڭْنُوسْ.

⁴⁶ Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;

⁴⁷ مِينْزِي أَمُّو ذ أَنغْ إِوصَّا سِيذِيثْنغْ، إِقَّارْ:

⁴⁷ porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.

⁴⁸ ؤُمِي سْڒِينْ ڒڭْنُوسْ مَانْ أَيَا، فَارْحنْ سّمْغَارنْ أَوَاڒْ ن سِيذِي ؤُشَا ؤُمْننْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَافَارْزنْ إِ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.

⁴⁸ Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.

⁴⁹ ؤُشَا إِفّغْ أَوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ جِّيهثْ نِّي مَارَّا.

⁴⁹ E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.

⁵⁰ مَاشَا ؤُذَاينْ سّْحَارّْشنْ إِمْشنّْعنْ ن ثنْذِينْثْ ذ ثمْغَارِينْ ثِينِّي غَارْسنْثْ شَّانْ ؤُعبّْذنْثْ إِ أَربِّي أَكِيذْسنْ. أَمُّو سّكَّارنْ نِيثْنِي إِشْثْ ن ؤُمَارّثْ خْ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا ؤُشَا سُّوفّْغنْ ثنْ بَارَّا إِ ثمُّورْثْ نْسنْ.

⁵⁰ Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.

⁵¹ مَاشَا نِيثْنِي زّرْزنْ ثَاعجَّاجْثْ زڭْ إِضَارنْ نْسنْ خَاسنْ ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن إِكُونِييَا.

⁵¹ Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.

⁵² إِمحْضَارنْ ذوْڒنْ شُّورنْ س ڒفْرَاحثْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.

⁵² Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →