Apocalipse 6
rifa (RIFA) vs NVT
1 ؤُشَا ژْرِيغْ ؤُمِي إِزْمَارْ إِفْسِي إِجّنْ زِي سبْعَا ن إِشمِّيعنْ، ؤُشَا سْڒِيغْ إِ يِيجّنْ زِي أَربْعَا ن إِمُودَّارنْ إِقَّارْ س ثْمِيجَّا أَمْ وَاجَّاجْ: ”أَسْ-د، خْزَارْ!“
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 خنِّي سْڒِيغْ ؤُ ژْرِيغْ، ؤُ خْزَارْ إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَشمْڒَاڒْ، ذ ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ غَارسْ إِجّْ ن ڒْقوْصْ ن فْڒِيثْشَا ؤُشَا إِمّوْشْ أَسْ إِجّْ ن تَّاجْ ؤُشَا إِفّغْ-د، إِغْڒبْ، إِتّْغلَّابْ، ؤُ مَاحنْذْ أَذْ إِغْڒبْ.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ ثْنَاينْ، سْڒِيغْ إِ ؤُمُودَّارْ وِيسّْ ثْنَاينْ، إِقَّارْ: ”أَسْ-د!“
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 ؤُشَا إِفّغْ-د إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَزڭّْوَاغْ، ؤُشَا ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ، ڭِّينْ ث حِيمَا أَذْ إِكّسْ ڒهْنَا خْ ثمُّورْثْ، حِيمَا أَذْ كَّارنْ إِوْذَانْ أَذْ غَارْصنْ إِ وَايَاوْيَا ؤُشَا إِمّوْشْ أَسْ إِجّْ ن سِّيفْ إِمْغَارْ.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، سْڒِيغْ إِ ؤُمُودَّارْ وِيسّْ ثْڒَاثَا إِقَّارْ: ”أَسْ-د!“ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَبَارْشَانْ، ذ ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ غَارسْ إِجّْ ن ڒْمِيزَانْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 زِي ڒْوسْطْ ن إِمُودَّارنْ سْڒِيغْ إِ يِيشْثْ ن ثْمِيجَّا ثقَّارْ: ”إِجّْ ن ڒْمُوذْ ن يِيرْذنْ س يِيجّْ ن ذِينَارْ ؤُ ثْڒَاثَا ن ڒمْذُوذْ ن إِمنْذِي س يِيجّْ ن ذِينَارْ، ؤُ زّشْثْ ذ بِينُو وَارْ ثنْ تّْضِييِّيعمْ شَا!“
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ أَربْعَا، سْڒِيغْ إِ ثْمِيجَّا ن ؤُمُودَّارْ وِيسّْ أَربْعَا ثقَّارْ: ”أَسْ-د!“
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 ؤُشَا ژْرِيغْ إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَسْنَابِي، ذ ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ، قَّارنْ أَسْ ’ڒْموْثْ‘، ؤُشَا ثضْفَارْ إِ-ث ڒَاخَارْثْ. ثمّوْشْ أَسْ صُّولْطَا خْ إِجّْ ن أَرْبعْ ن ثمُّورْثْ حِيمَا أَذْ نْغنْ س سِّيفْ، س ڒَاژْ، س ڒْموْثْ ؤُ س ڒوْحُوشْ ن ثمُّورْثْ.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ خمْسَا، ژْرِيغْ سَاذُو ؤُعَالْطَارْ ڒعْمُورْ ن يِينِّي إِتّْوَانْغنْ ذِي طّْوعْ ن وَاوَاڒْ ن أَربِّي ؤُ ذِي طّْوعْ ن شّْهَاذثْ ن يَاسُوع إِ ثُوغَا غَارْسنْ.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 نِيثْنِي ڒَاغَانْ س جّهْذْ، نَّانْ: ”أَ سِيذِي، أَ أَمْقدَّاسْ ذ بَابْ ن ثِيذتّْ، مشْحَاڒْ إِ غَا ثقِّيمذْ وَارْ ثْحكّْمذْ، وَارْ ثتّْنقْمذْ شَا إِ إِذَامّنْ نّغْ زڭْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ؟“
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 ؤُشَا وْشِينْ إِ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ ڒعْبَايَاثْ ذ ثِيشمْڒَاڒِينْ، ؤُ إِتّْوَانَّا أَسنْ بلِّي أَذْ أَريّْحنْ ذْرُوسْ ن ڒْوقْثْ أَڒْ غَا إِكمّڒْ لْعَاذَاذْ ن إِمْسخَّارنْ إِمْعَاشَارنْ نْسنْ ذ وَاوْمَاثنْ نْسنْ، إِنِّي إِ غَا إِتّْوَانْغنْ عَاوذْ أَمْ نِيثْنِي.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 ؤُشَا ژْرِيغْ أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ ستَّا، أَقَا إِمْسَارْ إِجّْ ن ونْهزِّي ن ثمُّورْثْ ذ أَمقّْرَانْ ؤُ ثَافُوشْثْ ثذْوڒْ ذ ثَابَارْشَانْثْ أَمشْنَاوْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ ؤُشَا ثَازِيرِي ثْمُونْ ثڭَّا أَمشْنَاوْ إِذَامّنْ،
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 ؤُشَا إِثْرَانْ ن ؤُجنَّا وْضَانْ-د غَارْ ثمُّورْثْ أَمْ وَارْثُو إِمّنْضَارْ إِقُورَّاعْ نّسْ خْمِي ث-إِ-د-إِغطّڒْ إِجّْ ن ؤُسمِّيضْ ذ أَمقّْرَانْ.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 إِتّْوَافدْجْقنْ إِجنْوَانْ ؤُشَا تّْوَانْضنْ نِيثْنِي أَمْ مَامّشْ نّضنْ إِذْلِيسنْ. ؤُشَا كُوڒْ أَذْرَارْ ذ مَارَّا ثِيڭْزِيرِينْ تّْوَاكّْسنْ زڭْ إِمُوشَانْ نْسنْ.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 إِجدْجِيذنْ ن ثمُّورْثْ ذ إِمقّْرَاننْ ذ يِينِّي ذ إِزدْجِيفنْ خْ وَاڒفْ ذ أَيْثْبَابْ ن وَاڭْڒَا ذ يِينِّي غَارْ ثدْجَا صُّولْطَا ذ كُوڒْ إِسْمغْ ذ أَحُورِّي، أَقَا نِيثْنِي مَارَّا سّْنُوفَّارنْ إِخفْ نْسنْ ذڭْ إِفْرَانْ ؤُ جَارْ ڒجْرُوفْ ن إِذُورَارْ،
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 نَّانْ إِ إِذُورَارْ ذ ڒجْرُوفْ: ”وْضَامْ-د خَانغْ، فَّارمْ أَنغْ زڭْ وُوذمْ ن إِزْمَارْ،
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 مِينْزِي أَسّْ أَمقّْرَانْ ن وغْضَابْ نّسْ أَقَا يُوسَا-د، مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ إِقِّيمْ إِبدّْ!“
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.