Apocalipse 6
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ؤُشَا ژْرِيغْ ؤُمِي إِزْمَارْ إِفْسِي إِجّنْ زِي سبْعَا ن إِشمِّيعنْ، ؤُشَا سْڒِيغْ إِ يِيجّنْ زِي أَربْعَا ن إِمُودَّارنْ إِقَّارْ س ثْمِيجَّا أَمْ وَاجَّاجْ: ”أَسْ-د، خْزَارْ!“
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 خنِّي سْڒِيغْ ؤُ ژْرِيغْ، ؤُ خْزَارْ إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَشمْڒَاڒْ، ذ ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ غَارسْ إِجّْ ن ڒْقوْصْ ن فْڒِيثْشَا ؤُشَا إِمّوْشْ أَسْ إِجّْ ن تَّاجْ ؤُشَا إِفّغْ-د، إِغْڒبْ، إِتّْغلَّابْ، ؤُ مَاحنْذْ أَذْ إِغْڒبْ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ ثْنَاينْ، سْڒِيغْ إِ ؤُمُودَّارْ وِيسّْ ثْنَاينْ، إِقَّارْ: ”أَسْ-د!“
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 ؤُشَا إِفّغْ-د إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَزڭّْوَاغْ، ؤُشَا ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ، ڭِّينْ ث حِيمَا أَذْ إِكّسْ ڒهْنَا خْ ثمُّورْثْ، حِيمَا أَذْ كَّارنْ إِوْذَانْ أَذْ غَارْصنْ إِ وَايَاوْيَا ؤُشَا إِمّوْشْ أَسْ إِجّْ ن سِّيفْ إِمْغَارْ.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، سْڒِيغْ إِ ؤُمُودَّارْ وِيسّْ ثْڒَاثَا إِقَّارْ: ”أَسْ-د!“ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَبَارْشَانْ، ذ ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ غَارسْ إِجّْ ن ڒْمِيزَانْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 زِي ڒْوسْطْ ن إِمُودَّارنْ سْڒِيغْ إِ يِيشْثْ ن ثْمِيجَّا ثقَّارْ: ”إِجّْ ن ڒْمُوذْ ن يِيرْذنْ س يِيجّْ ن ذِينَارْ ؤُ ثْڒَاثَا ن ڒمْذُوذْ ن إِمنْذِي س يِيجّْ ن ذِينَارْ، ؤُ زّشْثْ ذ بِينُو وَارْ ثنْ تّْضِييِّيعمْ شَا!“
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ أَربْعَا، سْڒِيغْ إِ ثْمِيجَّا ن ؤُمُودَّارْ وِيسّْ أَربْعَا ثقَّارْ: ”أَسْ-د!“
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 ؤُشَا ژْرِيغْ إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَسْنَابِي، ذ ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ، قَّارنْ أَسْ ’ڒْموْثْ‘، ؤُشَا ثضْفَارْ إِ-ث ڒَاخَارْثْ. ثمّوْشْ أَسْ صُّولْطَا خْ إِجّْ ن أَرْبعْ ن ثمُّورْثْ حِيمَا أَذْ نْغنْ س سِّيفْ، س ڒَاژْ، س ڒْموْثْ ؤُ س ڒوْحُوشْ ن ثمُّورْثْ.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ خمْسَا، ژْرِيغْ سَاذُو ؤُعَالْطَارْ ڒعْمُورْ ن يِينِّي إِتّْوَانْغنْ ذِي طّْوعْ ن وَاوَاڒْ ن أَربِّي ؤُ ذِي طّْوعْ ن شّْهَاذثْ ن يَاسُوع إِ ثُوغَا غَارْسنْ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 نِيثْنِي ڒَاغَانْ س جّهْذْ، نَّانْ: ”أَ سِيذِي، أَ أَمْقدَّاسْ ذ بَابْ ن ثِيذتّْ، مشْحَاڒْ إِ غَا ثقِّيمذْ وَارْ ثْحكّْمذْ، وَارْ ثتّْنقْمذْ شَا إِ إِذَامّنْ نّغْ زڭْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ؟“
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 ؤُشَا وْشِينْ إِ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ ڒعْبَايَاثْ ذ ثِيشمْڒَاڒِينْ، ؤُ إِتّْوَانَّا أَسنْ بلِّي أَذْ أَريّْحنْ ذْرُوسْ ن ڒْوقْثْ أَڒْ غَا إِكمّڒْ لْعَاذَاذْ ن إِمْسخَّارنْ إِمْعَاشَارنْ نْسنْ ذ وَاوْمَاثنْ نْسنْ، إِنِّي إِ غَا إِتّْوَانْغنْ عَاوذْ أَمْ نِيثْنِي.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 ؤُشَا ژْرِيغْ أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ ستَّا، أَقَا إِمْسَارْ إِجّْ ن ونْهزِّي ن ثمُّورْثْ ذ أَمقّْرَانْ ؤُ ثَافُوشْثْ ثذْوڒْ ذ ثَابَارْشَانْثْ أَمشْنَاوْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ ؤُشَا ثَازِيرِي ثْمُونْ ثڭَّا أَمشْنَاوْ إِذَامّنْ،
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 ؤُشَا إِثْرَانْ ن ؤُجنَّا وْضَانْ-د غَارْ ثمُّورْثْ أَمْ وَارْثُو إِمّنْضَارْ إِقُورَّاعْ نّسْ خْمِي ث-إِ-د-إِغطّڒْ إِجّْ ن ؤُسمِّيضْ ذ أَمقّْرَانْ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 إِتّْوَافدْجْقنْ إِجنْوَانْ ؤُشَا تّْوَانْضنْ نِيثْنِي أَمْ مَامّشْ نّضنْ إِذْلِيسنْ. ؤُشَا كُوڒْ أَذْرَارْ ذ مَارَّا ثِيڭْزِيرِينْ تّْوَاكّْسنْ زڭْ إِمُوشَانْ نْسنْ.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 إِجدْجِيذنْ ن ثمُّورْثْ ذ إِمقّْرَاننْ ذ يِينِّي ذ إِزدْجِيفنْ خْ وَاڒفْ ذ أَيْثْبَابْ ن وَاڭْڒَا ذ يِينِّي غَارْ ثدْجَا صُّولْطَا ذ كُوڒْ إِسْمغْ ذ أَحُورِّي، أَقَا نِيثْنِي مَارَّا سّْنُوفَّارنْ إِخفْ نْسنْ ذڭْ إِفْرَانْ ؤُ جَارْ ڒجْرُوفْ ن إِذُورَارْ،
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 نَّانْ إِ إِذُورَارْ ذ ڒجْرُوفْ: ”وْضَامْ-د خَانغْ، فَّارمْ أَنغْ زڭْ وُوذمْ ن إِزْمَارْ،
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 مِينْزِي أَسّْ أَمقّْرَانْ ن وغْضَابْ نّسْ أَقَا يُوسَا-د، مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ إِقِّيمْ إِبدّْ!“
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.