Apocalipse 6
rifa (RIFA) vs ARA
1 ؤُشَا ژْرِيغْ ؤُمِي إِزْمَارْ إِفْسِي إِجّنْ زِي سبْعَا ن إِشمِّيعنْ، ؤُشَا سْڒِيغْ إِ يِيجّنْ زِي أَربْعَا ن إِمُودَّارنْ إِقَّارْ س ثْمِيجَّا أَمْ وَاجَّاجْ: ”أَسْ-د، خْزَارْ!“
1 Vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse voz de trovão: Vem!
2 خنِّي سْڒِيغْ ؤُ ژْرِيغْ، ؤُ خْزَارْ إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَشمْڒَاڒْ، ذ ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ غَارسْ إِجّْ ن ڒْقوْصْ ن فْڒِيثْشَا ؤُشَا إِمّوْشْ أَسْ إِجّْ ن تَّاجْ ؤُشَا إِفّغْ-د، إِغْڒبْ، إِتّْغلَّابْ، ؤُ مَاحنْذْ أَذْ إِغْڒبْ.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco e o seu cavaleiro com um arco; e foi-lhe dada uma coroa; e ele saiu vencendo e para vencer.
3 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ ثْنَاينْ، سْڒِيغْ إِ ؤُمُودَّارْ وِيسّْ ثْنَاينْ، إِقَّارْ: ”أَسْ-د!“
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: Vem!
4 ؤُشَا إِفّغْ-د إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَزڭّْوَاغْ، ؤُشَا ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ، ڭِّينْ ث حِيمَا أَذْ إِكّسْ ڒهْنَا خْ ثمُّورْثْ، حِيمَا أَذْ كَّارنْ إِوْذَانْ أَذْ غَارْصنْ إِ وَايَاوْيَا ؤُشَا إِمّوْشْ أَسْ إِجّْ ن سِّيفْ إِمْغَارْ.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao seu cavaleiro, foi-lhe dado tirar a paz da terra para que os homens se matassem uns aos outros; também lhe foi dada uma grande espada.
5 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، سْڒِيغْ إِ ؤُمُودَّارْ وِيسّْ ثْڒَاثَا إِقَّارْ: ”أَسْ-د!“ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَبَارْشَانْ، ذ ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ غَارسْ إِجّْ ن ڒْمِيزَانْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: Vem! Então, vi, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 زِي ڒْوسْطْ ن إِمُودَّارنْ سْڒِيغْ إِ يِيشْثْ ن ثْمِيجَّا ثقَّارْ: ”إِجّْ ن ڒْمُوذْ ن يِيرْذنْ س يِيجّْ ن ذِينَارْ ؤُ ثْڒَاثَا ن ڒمْذُوذْ ن إِمنْذِي س يِيجّْ ن ذِينَارْ، ؤُ زّشْثْ ذ بِينُو وَارْ ثنْ تّْضِييِّيعمْ شَا!“
6 E ouvi uma como que voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ أَربْعَا، سْڒِيغْ إِ ثْمِيجَّا ن ؤُمُودَّارْ وِيسّْ أَربْعَا ثقَّارْ: ”أَسْ-د!“
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: Vem!
8 ؤُشَا ژْرِيغْ إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَسْنَابِي، ذ ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ، قَّارنْ أَسْ ’ڒْموْثْ‘، ؤُشَا ثضْفَارْ إِ-ث ڒَاخَارْثْ. ثمّوْشْ أَسْ صُّولْطَا خْ إِجّْ ن أَرْبعْ ن ثمُّورْثْ حِيمَا أَذْ نْغنْ س سِّيفْ، س ڒَاژْ، س ڒْموْثْ ؤُ س ڒوْحُوشْ ن ثمُّورْثْ.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo e o seu cavaleiro, sendo este chamado Morte; e o Inferno o estava seguindo, e foi-lhes dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio das feras da terra.
9 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ خمْسَا، ژْرِيغْ سَاذُو ؤُعَالْطَارْ ڒعْمُورْ ن يِينِّي إِتّْوَانْغنْ ذِي طّْوعْ ن وَاوَاڒْ ن أَربِّي ؤُ ذِي طّْوعْ ن شّْهَاذثْ ن يَاسُوع إِ ثُوغَا غَارْسنْ.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que sustentavam.
10 نِيثْنِي ڒَاغَانْ س جّهْذْ، نَّانْ: ”أَ سِيذِي، أَ أَمْقدَّاسْ ذ بَابْ ن ثِيذتّْ، مشْحَاڒْ إِ غَا ثقِّيمذْ وَارْ ثْحكّْمذْ، وَارْ ثتّْنقْمذْ شَا إِ إِذَامّنْ نّغْ زڭْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ؟“
10 Clamaram em grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 ؤُشَا وْشِينْ إِ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ ڒعْبَايَاثْ ذ ثِيشمْڒَاڒِينْ، ؤُ إِتّْوَانَّا أَسنْ بلِّي أَذْ أَريّْحنْ ذْرُوسْ ن ڒْوقْثْ أَڒْ غَا إِكمّڒْ لْعَاذَاذْ ن إِمْسخَّارنْ إِمْعَاشَارنْ نْسنْ ذ وَاوْمَاثنْ نْسنْ، إِنِّي إِ غَا إِتّْوَانْغنْ عَاوذْ أَمْ نِيثْنِي.
11 Então, a cada um deles foi dada uma vestidura branca, e lhes disseram que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como igualmente eles foram.
12 ؤُشَا ژْرِيغْ أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ ستَّا، أَقَا إِمْسَارْ إِجّْ ن ونْهزِّي ن ثمُّورْثْ ذ أَمقّْرَانْ ؤُ ثَافُوشْثْ ثذْوڒْ ذ ثَابَارْشَانْثْ أَمشْنَاوْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ ؤُشَا ثَازِيرِي ثْمُونْ ثڭَّا أَمشْنَاوْ إِذَامّنْ،
12 Vi quando o Cordeiro abriu o sexto selo, e sobreveio grande terremoto. O sol se tornou negro como saco de crina, a lua toda, como sangue,
13 ؤُشَا إِثْرَانْ ن ؤُجنَّا وْضَانْ-د غَارْ ثمُّورْثْ أَمْ وَارْثُو إِمّنْضَارْ إِقُورَّاعْ نّسْ خْمِي ث-إِ-د-إِغطّڒْ إِجّْ ن ؤُسمِّيضْ ذ أَمقّْرَانْ.
13 as estrelas do céu caíram pela terra, como a figueira, quando abalada por vento forte, deixa cair os seus figos verdes,
14 إِتّْوَافدْجْقنْ إِجنْوَانْ ؤُشَا تّْوَانْضنْ نِيثْنِي أَمْ مَامّشْ نّضنْ إِذْلِيسنْ. ؤُشَا كُوڒْ أَذْرَارْ ذ مَارَّا ثِيڭْزِيرِينْ تّْوَاكّْسنْ زڭْ إِمُوشَانْ نْسنْ.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então, todos os montes e ilhas foram movidos do seu lugar.
15 إِجدْجِيذنْ ن ثمُّورْثْ ذ إِمقّْرَاننْ ذ يِينِّي ذ إِزدْجِيفنْ خْ وَاڒفْ ذ أَيْثْبَابْ ن وَاڭْڒَا ذ يِينِّي غَارْ ثدْجَا صُّولْطَا ذ كُوڒْ إِسْمغْ ذ أَحُورِّي، أَقَا نِيثْنِي مَارَّا سّْنُوفَّارنْ إِخفْ نْسنْ ذڭْ إِفْرَانْ ؤُ جَارْ ڒجْرُوفْ ن إِذُورَارْ،
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 نَّانْ إِ إِذُورَارْ ذ ڒجْرُوفْ: ”وْضَامْ-د خَانغْ، فَّارمْ أَنغْ زڭْ وُوذمْ ن إِزْمَارْ،
16 e disseram aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que se assenta no trono e da ira do Cordeiro,
17 مِينْزِي أَسّْ أَمقّْرَانْ ن وغْضَابْ نّسْ أَقَا يُوسَا-د، مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ إِقِّيمْ إِبدّْ!“
17 porque chegou o grande Dia da ira deles; e quem é que pode suster-se?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.