Apocalipse 6
rifa (RIFA) vs NTLH
1 ؤُشَا ژْرِيغْ ؤُمِي إِزْمَارْ إِفْسِي إِجّنْ زِي سبْعَا ن إِشمِّيعنْ، ؤُشَا سْڒِيغْ إِ يِيجّنْ زِي أَربْعَا ن إِمُودَّارنْ إِقَّارْ س ثْمِيجَّا أَمْ وَاجَّاجْ: ”أَسْ-د، خْزَارْ!“
1 Então vi o Cordeiro quebrar o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz forte como o barulho de um trovão: — Venha!
2 خنِّي سْڒِيغْ ؤُ ژْرِيغْ، ؤُ خْزَارْ إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَشمْڒَاڒْ، ذ ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ غَارسْ إِجّْ ن ڒْقوْصْ ن فْڒِيثْشَا ؤُشَا إِمّوْشْ أَسْ إِجّْ ن تَّاجْ ؤُشَا إِفّغْ-د، إِغْڒبْ، إِتّْغلَّابْ، ؤُ مَاحنْذْ أَذْ إِغْڒبْ.
2 Olhei e vi um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e lhe deram uma coroa de rei. E ele saiu vencendo e conquistando.
3 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ ثْنَاينْ، سْڒِيغْ إِ ؤُمُودَّارْ وِيسّْ ثْنَاينْ، إِقَّارْ: ”أَسْ-د!“
3 Depois o Cordeiro quebrou o segundo selo. E ouvi o segundo ser vivo dizer: — Venha!
4 ؤُشَا إِفّغْ-د إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَزڭّْوَاغْ، ؤُشَا ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ، ڭِّينْ ث حِيمَا أَذْ إِكّسْ ڒهْنَا خْ ثمُّورْثْ، حِيمَا أَذْ كَّارنْ إِوْذَانْ أَذْ غَارْصنْ إِ وَايَاوْيَا ؤُشَا إِمّوْشْ أَسْ إِجّْ ن سِّيفْ إِمْغَارْ.
4 Aí saiu outro cavalo, que era vermelho. O seu cavaleiro recebeu o poder de trazer a guerra ao mundo a fim de que as pessoas matassem umas às outras. E ele recebeu uma grande espada.
5 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، سْڒِيغْ إِ ؤُمُودَّارْ وِيسّْ ثْڒَاثَا إِقَّارْ: ”أَسْ-د!“ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَبَارْشَانْ، ذ ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ غَارسْ إِجّْ ن ڒْمِيزَانْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.
5 Então o Cordeiro quebrou o terceiro selo. E ouvi o terceiro ser vivo dizer: — Venha! Olhei e vi um cavalo preto. O seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 زِي ڒْوسْطْ ن إِمُودَّارنْ سْڒِيغْ إِ يِيشْثْ ن ثْمِيجَّا ثقَّارْ: ”إِجّْ ن ڒْمُوذْ ن يِيرْذنْ س يِيجّْ ن ذِينَارْ ؤُ ثْڒَاثَا ن ڒمْذُوذْ ن إِمنْذِي س يِيجّْ ن ذِينَارْ، ؤُ زّشْثْ ذ بِينُو وَارْ ثنْ تّْضِييِّيعمْ شَا!“
6 Ouvi o que parecia ser uma voz, que vinha do meio dos quatro seres vivos e dizia: — Meio quilo de trigo custa o que vocês ganham num dia inteiro de trabalho; e um quilo e meio de
7 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ أَربْعَا، سْڒِيغْ إِ ثْمِيجَّا ن ؤُمُودَّارْ وِيسّْ أَربْعَا ثقَّارْ: ”أَسْ-د!“
7 Depois o Cordeiro quebrou o quarto selo. E ouvi o quarto ser vivo dizer: — Venha!
8 ؤُشَا ژْرِيغْ إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَسْنَابِي، ذ ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ، قَّارنْ أَسْ ’ڒْموْثْ‘، ؤُشَا ثضْفَارْ إِ-ث ڒَاخَارْثْ. ثمّوْشْ أَسْ صُّولْطَا خْ إِجّْ ن أَرْبعْ ن ثمُّورْثْ حِيمَا أَذْ نْغنْ س سِّيفْ، س ڒَاژْ، س ڒْموْثْ ؤُ س ڒوْحُوشْ ن ثمُّورْثْ.
8 Olhei e vi um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Estes receberam poder sobre a quarta parte da terra, para matar por meio de guerras, fome, doenças e animais selvagens.
9 أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ خمْسَا، ژْرِيغْ سَاذُو ؤُعَالْطَارْ ڒعْمُورْ ن يِينِّي إِتّْوَانْغنْ ذِي طّْوعْ ن وَاوَاڒْ ن أَربِّي ؤُ ذِي طّْوعْ ن شّْهَاذثْ ن يَاسُوع إِ ثُوغَا غَارْسنْ.
9 Então o Cordeiro quebrou o quinto selo. E vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos porque haviam anunciado a mensagem de Deus e tinham sido fiéis no seu testemunho.
10 نِيثْنِي ڒَاغَانْ س جّهْذْ، نَّانْ: ”أَ سِيذِي، أَ أَمْقدَّاسْ ذ بَابْ ن ثِيذتّْ، مشْحَاڒْ إِ غَا ثقِّيمذْ وَارْ ثْحكّْمذْ، وَارْ ثتّْنقْمذْ شَا إِ إِذَامّنْ نّغْ زڭْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ؟“
10 Eles gritavam com voz bem forte: — Ó Todo-Poderoso, santo e verdadeiro! Quando julgarás e condenarás os que na terra nos mataram?
11 ؤُشَا وْشِينْ إِ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ ڒعْبَايَاثْ ذ ثِيشمْڒَاڒِينْ، ؤُ إِتّْوَانَّا أَسنْ بلِّي أَذْ أَريّْحنْ ذْرُوسْ ن ڒْوقْثْ أَڒْ غَا إِكمّڒْ لْعَاذَاذْ ن إِمْسخَّارنْ إِمْعَاشَارنْ نْسنْ ذ وَاوْمَاثنْ نْسنْ، إِنِّي إِ غَا إِتّْوَانْغنْ عَاوذْ أَمْ نِيثْنِي.
11 Cada um deles recebeu uma roupa branca. E foi dito a eles que descansassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus companheiros no trabalho de Cristo, que eram seus irmãos e que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 ؤُشَا ژْرِيغْ أَڒَامِي يَارْزمْ أَشمِّيعْ وِيسّْ ستَّا، أَقَا إِمْسَارْ إِجّْ ن ونْهزِّي ن ثمُّورْثْ ذ أَمقّْرَانْ ؤُ ثَافُوشْثْ ثذْوڒْ ذ ثَابَارْشَانْثْ أَمشْنَاوْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ ؤُشَا ثَازِيرِي ثْمُونْ ثڭَّا أَمشْنَاوْ إِذَامّنْ،
12 Em seguida vi o Cordeiro quebrar o sexto selo. Houve um violento terremoto, o sol se tornou negro como uma roupa de luto, e a lua ficou toda vermelha como sangue.
13 ؤُشَا إِثْرَانْ ن ؤُجنَّا وْضَانْ-د غَارْ ثمُّورْثْ أَمْ وَارْثُو إِمّنْضَارْ إِقُورَّاعْ نّسْ خْمِي ث-إِ-د-إِغطّڒْ إِجّْ ن ؤُسمِّيضْ ذ أَمقّْرَانْ.
13 As estrelas caíram do céu sobre a terra, como os figos verdes caem da figueira sacudida por um vento forte.
14 إِتّْوَافدْجْقنْ إِجنْوَانْ ؤُشَا تّْوَانْضنْ نِيثْنِي أَمْ مَامّشْ نّضنْ إِذْلِيسنْ. ؤُشَا كُوڒْ أَذْرَارْ ذ مَارَّا ثِيڭْزِيرِينْ تّْوَاكّْسنْ زڭْ إِمُوشَانْ نْسنْ.
14 O céu desapareceu como um rolo de papel que se enrola de novo, e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 إِجدْجِيذنْ ن ثمُّورْثْ ذ إِمقّْرَاننْ ذ يِينِّي ذ إِزدْجِيفنْ خْ وَاڒفْ ذ أَيْثْبَابْ ن وَاڭْڒَا ذ يِينِّي غَارْ ثدْجَا صُّولْطَا ذ كُوڒْ إِسْمغْ ذ أَحُورِّي، أَقَا نِيثْنِي مَارَّا سّْنُوفَّارنْ إِخفْ نْسنْ ذڭْ إِفْرَانْ ؤُ جَارْ ڒجْرُوفْ ن إِذُورَارْ،
15 Então os reis do mundo inteiro, os governadores e os chefes militares, os ricos e os poderosos e todas as outras pessoas, escravas ou livres, se esconderam nas cavernas e debaixo das rochas das montanhas.
16 نَّانْ إِ إِذُورَارْ ذ ڒجْرُوفْ: ”وْضَامْ-د خَانغْ، فَّارمْ أَنغْ زڭْ وُوذمْ ن إِزْمَارْ،
16 E gritavam para os montes e para as rochas: — Caiam sobre nós e nos escondam dos olhos daquele que está sentado no trono e nos protejam da
17 مِينْزِي أَسّْ أَمقّْرَانْ ن وغْضَابْ نّسْ أَقَا يُوسَا-د، مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ إِقِّيمْ إِبدّْ!“
17 Pois já chegou o grande dia da ira deles, e quem poderá aguentá-la?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.