2 Samuel 3

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ إِذْوڒْ إِجْ ن ؤُمنْغِي جَارْ ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ ذ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ إِ إِكِّينْ أَطَّاسْ. ذَاوُوذْ إِذْوڒْ يَارنِّي ذِي جّْهذْ ؤُ إِنِّي ن ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ ڭُّورنْ أَرخُّونْ.

¹ Ora, houve uma longa guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; mas Davi tornou-se cada vez mais forte, e a casa de Saul tornou-se cada vez mais fraca.

² ذِي حَابْرُونْ تّْوَارْونْ-د إِ ذَاوُوذْ إِحنْجِيرنْ. أَمنْزُو نّسْ أَمْنُونْ، ن أَخِينُوعَامْ ثَايَازْرَاعِيلِيثْ.

² E a Davi nasceram filhos em Hebrom; e o seu primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita;

³ وِيسّْ ثْنَاينْ نّسْ كِيلْ‘أَبْ، ن أَبِيجَايِيلْ، ثَامْغَارْثْ ن نَابَالْ، أَكَارْمَالِي، وِيسّْ ثْڒَاثَا أَبْشَالُومْ، مِّيسْ ن مَاعْكَا، يدْجِيسْ ن ثَالْمَايْ، أَجدْجِيذْ ن جَاشُورْ،

³ e o seu segundo, Quileabe, de Abigail, a esposa de Nabal, o carmelita; e o terceiro, Absalão, o filho de Maaca, a filha de Talmai, rei de Gesur;

⁴ وِيسّْ أَربْعَا أَذُونِييَا، مِّيسْ ن هَاجِّيثْ، وِيسّْ خمْسَا شَافَاطْيَا، مِّيسْ ن أَبِيطَالْ،

⁴ e o quarto, Adonias, o filho de Hagite; e o quinto, Sefatias, o filho de Abital;

⁵ ؤُ وِيسّْ ستَّا يِيثْرَاعَامْ، ن عَاجْلَا، ثَامْغَارْثْ ن ذَاوُوذْ. إِنَا تّْوَارْونْ-د غَارْ ذَاوُوذْ ذِي حَابْرُونْ.

⁵ e o sexto, Itreão, de Eglá, mulher de Davi. Estes nasceram a Davi em Hebrom.

⁶ مِينْ إِكَّا ؤُمنْغِي جَارْ ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ ذ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ، إِمْسَارْ، أَقَا أَبْنِيرْ إِسّمْغَارْ ثِيزمَّارْ نّسْ ذِي ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ.

⁶ E sucedeu que, enquanto houve guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se fez forte para a casa de Saul.

⁷ شَاوُولْ ثُوغَا غَارسْ إِشْثْ ن ثَايَّا، تّْڒَاغَانْ أَسْ رِيصْفَا. نتَّاثْ ثُوغَا-ت ذ يدْجِيسْ ن أَيَّا. ؤُشَا إِنَّا إِشْ-بُوشَاثْ إِ أَبْنِيرْ: ”مَايمِّي ثُوذْفذْ غَارْ ثَايَّا ن بَابَا؟“

⁷ E Saul tinha uma concubina, cujo nome era Rispa, filha de Aiá; e Isbosete disse a Abner: Por que entraste à concubina do meu pai?

⁸ أَبْنِيرْ إِفُّوڭمْ خْ وَاوَاڒنْ ن إِشْ-بُوشَاثْ، إِنَّا: ”مَا نشّْ ذ إِجّْ ن ؤُزدْجِيفْ ن وقْزِينْ إِ إِقّْننْ غَارْ يَاهُوذَا؟ مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ ذ ونِّي إِسّْشَاننْ عَاذْ أَڒْ أَسّْ-أَ ثَامخْسِيوْثْ إِنُو إِشوَّارنْ إِ ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ، بَابَاشْ، ؤُ إِ يَايْثْمَاسْ ؤُ إِ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ، مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ ذ ونِّي وَارْ شكْ إِجِّينْ أَذْ ثوْضِيذْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن ذَاوُوذْ؟ مَا ثخْسذْ خنِّي أَذْ خَافِي ثْعيَّارذْ أَسّْ-أَ خْ ڒْمُوعْصِييّثْ أَكْ-ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ؟

⁸ Então, Abner ficou mui irado com as palavras de Isbosete, e disse: Sou eu cabeça de um cão que diante de Judá hoje uso de misericórdia para com a casa de Saul, teu pai, para seus irmãos e seus amigos, e não te entreguei nas mãos de Davi; e me repreende hoje a respeito desta mulher?

⁹ أجّْ أَربِّي أَذْ إِڭّْ ثَا ذ ثَا أَكْ-ذ أَبْنِيرْ ؤُ أَذْ ذَايسْ يَارْنِي عَاذْ! أَمْ مَامّشْ إِجُّودْجْ سِيذِي إِ ذَاوُوذْ أَمُّو إِ زَّايسْ غَا ڭّغْ،

⁹ Assim faça Deus a Abner, e lhe acrescente mais, como o SENHOR tem jurado a Davi, mesmo assim lhe ei de fazer;

¹⁰ ؤُمِي غَا سّعْذُوغْ ثَاڭلْذِيثْ ن ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ ؤُشَا أَذْ سّْمثْنغْ ڒْعَارْشْ ن ذَاوُوذْ خْ إِسْرَائِيل ؤُ خْ يَاهُوذَا، زِي ذَانْ أَڒْ بِئرْ-سبْعَا.“

¹⁰ para transladar o reino da casa de Saul, e estabelecer o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, de Dã até Berseba.

¹¹ ؤُشَا نتَّا وَارْ إِزمَّارْ خْ ثمْوَارِّيثْ إِ أَبْنِيرْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا إِڭّْوذْ زَّايسْ.

¹¹ E ele não conseguiu responder nenhuma outra palavra a Abner, porque o temeu.

¹² خنِّي إِسّكّْ أَبْنِيرْ إِرقَّاسنْ ذِي طّْوعْ ن يِيخفْ نّسْ غَارْ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”وِي يِيڒَانْ ثَامُّورْثْ؟“ إِنَّا عَاوذْ: ”أڭّْ أَكِيذِي ڒْعَاهْذْ نّشْ، خْزَارْ، أَذْ أَشْ وْشغْ أَفُوسْ حِيمَا مَارَّا إِسْرَائِيل أَذْ غَاركْ د-إِنّقْڒبْ.“

¹² E Abner enviou mensageiros a Davi em seu favor, dizendo: De quem é a terra? Dizendo também: Faz o teu pacto comigo, e, eis que a minha mão será contigo, para trazer a ti todo o Israel.

¹³ ؤُ نتَّا إِنَّا: ”مْلِيحْ، نشّْ أَذْ ڭّغْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكِيذكْ، مَاشَا مْغِيرْ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ أَذْ أَشْ ت تَّارغْ. أَذْ أَشْ إِنِيغْ: ’شكْ وَارْ ثْژَارّذْ ؤُذمْ إِنُو، مْغِيرْ مَاڒَا شكْ أَذْ ثَاوْيذْ ذَا ذ أَمزْوَارُو مِيخَالْ، يدْجِيسْ ن شَاوُولْ، خْمِي د غَا ثَاسذْ حِيمَا أَذْ ثْژَارذْ ؤُذمْ إِنُو.‘ “

¹³ E ele disse: Bem, farei um pacto contigo; porém uma coisa exijo de ti, a saber: Tu não verás a minha face, exceto se primeiro trouxeres Mical, filha de Saul, quando vieres ver a minha face.

¹⁴ خنِّي إِسّكّْ ذَاوُوذْ إِرقَّاسنْ غَارْ إِشْ-بُوشَاثْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، إِنَّا: ”أوْشْ أَيِي-د ثَامْغَارْثْ إِنُو مِيخَالْ، ثنِّي إِ د-إِوْيغْ س مْيَا ن ڒعْذَاڒيَّاثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ س وخْضَابْ ن ثسْڒِيثْ!“

¹⁴ E Davi enviou mensageiro a Isbosete, filho de Saul dizendo: Entrega-me a minha esposa Mical, a quem tomei por esposa por uma centena de prepúcios dos filisteus.

¹⁵ إِشْ-بُوشَاثْ إِسّكّْ إِرقَّاسنْ ؤُشَا إِكّسْ إِ-ت خْ ورْيَازْ نّسْ، خْ فَالْطِييِيلْ، مِّيسْ ن لَايِيشْ.

¹⁵ E Isbosete enviou, e tomou-a do seu marido, a saber, de Paltiel, o filho de Laís.

¹⁶ أَرْيَازْ نّسْ يُويُورْ أَكِيذسْ أَڒْ بَاخُورِيمْ، يُويُورْ إِتّْرُو أَوَارْنِي أَسْ. خنِّي إِنَّا أَسْ أَبْنِيرْ: ”ؤُيُورْ، عْقبْ!“ ؤُشَا إِعْقبْ نتَّا.

¹⁶ E o marido seguiu com ela, chorando detrás dela, até Baurim. Então, disse Abner a ele: Vai, retorna. E ele retornou.

¹⁷ ثُوغَا إِسِّيوڒْ أَبْنِيرْ خْ إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”أَطَّاسْ زڭْ وَامِي كنِّيوْ ثخْسمْ ذَاوُوذْ أَذْ يِيڒِي ذ أَجدْجِيذْ خَاومْ.

¹⁷ E Abner fez comunicação com os anciãos de Israel, dizendo: Vós procurastes Davi em tempos passados para ser rei sobre vós;

¹⁸ ڒخُّو ڭّمْ ث، مَاغَارْ سِيذِي إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ’س ؤُفُوسْ ن ذَاوُوذْ، أَمْسخَّارْ إِنُو، أَذْ فكّغْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل زڭْ ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُ زڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا ڒْعذْيَانْ نْسنْ.‘ “

¹⁸ agora, então, fazei-o; porque o SENHOR falou acerca de Davi, dizendo: Pela mão do meu servo Davi salvarei o meu povo Israel da mão dos filisteus, e da mão de todos os seus inimigos.

¹⁹ إِسِّيوڒْ أَبْنِيرْ ؤُڒَا ذڭْ إِمزُّوغنْ ن أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ. خنِّي يُويُورْ أَبْنِيرْ غَارْ حَابْرُونْ، حِيمَا أَذْ إِسِّيوڒْ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ذَاوُوذْ خْ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِسْرَائِيل ؤُ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ثَادَّارْثْ ن بِينْيَامِينْ.

¹⁹ E Abner também falou aos ouvidos de Benjamim, e Abner também foi falar aos ouvidos de Davi em Hebrom tudo o que parecia bom para Israel, e isso pareceu bom a toda a casa de Benjamim.

²⁰ ؤُشَا يُوسَا-د أَبْنِيرْ غَارْ ذَاوُوذْ ذِي حَابْرُونْ. ثُوغَا عِيشْرِينْ ن يرْيَازنْ أَكِيذسْ. ذَاوُوذْ إِڭَّا إِشْثْ ن زَّارْذثْ إِ أَبْنِيرْ ذ يرْيَازنْ إِ كِيذسْ إِدْجَانْ.

²⁰ Assim, Abner veio até Davi em Hebrom, e com ele vinte homens. E Davi fez para Abner, e para os homens que estavam com ele, uma festa.

²¹ خنِّي إِنَّا أَبْنِيرْ إِ ذَاوُوذْ: ”نشّْ أَذْ كَّارغْ أَذْ طّْفغْ أَبْرِيذْ مَاحنْذْ أَذْ يَارْوغْ مَارَّا إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ، حِيمَا نِيثْنِي أَذْ ڭّنْ أَكِيذكْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ ؤُ شكْ أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَجدْجِيذْ خْ مَارَّا مِينْ إِمّژْرِي ڒعْمَارْ نّشْ.“ س ؤُيَا إِجَّا ذَاوُوذْ أَبْنِيرْ أَذْ يُويُورْ ذِي ڒهْنَا.

²¹ E Abner disse a Davi: Levantar-me-ei e irei, e reunirei todo o Israel ao meu senhor, o rei, para que eles possam fazer um pacto contigo, e para que tu possas reinar sobre tudo o que desejar o teu coração. E Davi despediu Abner; e ele se foi em paz.

²² ؤُشَا خْزَارْ، إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ ذ يُووَابْعقْبنْ-د زڭْ إِجّْ ن ؤُسَافَارْ ن ؤُكشّضْ. نِيثْنِي إِوْينْ أَكِيذْسنْ إِشْثْ ن ثْكشَّاضْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ. أَبْنِيرْ ثُوغَا وَارْ إِدْجِي عَاذْ غَارْ ذَاوُوذْ ذِي حَابْرُونْ، مَاغَارْ ذَاوُوذْ ثُوغَا إِجَّا إِ-ث أَذْ يُويُورْ ذِي ڒهْنَا.

²² E, eis que os servos de Davi e Joabe chegavam da perseguição a uma tropa, e traziam consigo um grande despojo, mas Abner não estava com Davi em Hebrom; porque ele o havia despedido, e ele tinha partido em paz.

²³ ڒَْامِي د-يِيوضْ يُووَابْ ذ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نِّي غَارسْ، عَاوْذنْ إِ يُووَابْ، نَّانْ: ”أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ، يُوسَا-د غَارْ ؤُجدْجِيذْ ؤُ نتَّا إِجَّا إِ-ث أَذْ يُويُورْ ؤُشَا خنِّي يُويُورْ أَبْنِيرْ ذِي ڒهْنَا.“

²³ Quando Joabe e todo o exército que estava com ele chegaram, contaram a Joabe, dizendo: Abner, o filho de Ner, veio até ao rei, e ele o despediu, e ele se foi em paz.

²⁴ خنِّي يُويُورْ يُووَابْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ثڭِّيذْ؟ أَقَا أَبْنِيرْ يُوسَا-د غَاركْ. مَايمِّي إِ ث ثسّكّذْ ؤُشَا خنِّي يُويُورْ نتَّا أَمنِّي وَاهَا؟

²⁴ Então Joabe veio até ao rei, e disse: O que fizeste? Eis que Abner veio a ti; por que o despediste, e ele já se foi?

²⁵ شكْ ثسّْنذْ أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ. نتَّا يُوسَا-د وَاهَا حِيمَا أَذْ شكْ إِشْمثْ ؤُ حِيمَا أَذْ إِسّنْ خْ وُوفُّوغْ نّشْ غَارْ ؤُمنْغِي ؤُ خْ وعْقَابْ نّشْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ ثخْسذْ أَذْ ثڭّذْ.“

²⁵ Tu sabes que Abner, o filho de Ner, veio para te enganar, e para conhecer a tua saída e a tua entrada, e para conhecer tudo o que fazes.

²⁶ يُووَابْ إِفّغْ زِي غَارْ ذَاوُوذْ ؤُشَا إِسّكّْ إِرقَّاسنْ أَوَارْنِي إِ أَبْنِيرْ إِنِّي ث-إِ-د-يَارِّينْ أَذْ إِذْوڒْ زڭْ وَانُو ن سِيرَا. مَاشَا ذَاوُوذْ وَارْ إِسِّينْ وَالُو خْ مَانْ أَيَا.

²⁶ E quando Joabe havia partido de Davi, ele enviou mensageiros atrás de Abner, os quais o trouxeram de volta do poço de Sirá; mas Davi não soube disso.

²⁷ ؤُمِي د-إِعْقبْ أَبْنِيرْ غَارْ حَابْرُونْ، إِنْذهْ إِ-ث يُووَابْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ مَاحنْذْ أَذْ كِيذسْ إِسِّيوڒْ س ڒْهُوذْنثْ ؤُشَا خنِّي إِجُّو ث ذِينْ ذڭْ ؤُعذِّيسْ، أَڒَامِي إِمُّوثْ، ذِي سِّيبّثْ ن وخْڒَافْ ن إِذَامّنْ ن ؤُمَاسْ عَسَائِيلْ.

²⁷ E quando Abner havia retornado de Hebrom, Joabe tomou-o de lado no portão para falar-lhe quietamente, e ali o feriu debaixo da quinta costela, de modo que morreu, por causa do sangue de Asael, seu irmão.

²⁸ ؤُمِي إِسْڒَا ذَاوُوذْ مَانَاونِّي أَوَارْنِي أَسْ، إِنَّا: ”نشّْ ذ ثْڭلْذِيثْ إِنُو ذ أَفُورِّي زَّاثْ إِ سِيذِي إِ ڒبْذَا خْ إِذَامّنْ ن أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ.

²⁸ E, posteriormente, quando Davi ouviu isto, disse: Eu e o meu reino somos inocentes diante do SENHOR para sempre do sangue de Abner, o filho de Ner.

²⁹ أجّْ إِ-ثنْ أَذْ إِڒِينْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن يُووَابْ ؤُ خْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ. أجّْ ثَادَّارْثْ ن يُووَابْ وَارْ ذ أَسْ إِنقّصْعمَّارْصْ شَا ن إِجّْ أَذْ ذَايسْ يِيڒِي ؤُسيّڒْ، نِيغْ ونِّي ذِي إِدْجَا ڒْبَارْصْ، نِيغْ ونِّي إِطّْفنْ ذڭْ ؤُمكُّوكْ ن ؤُخيَّاضْ، نِيغْ ونِّي إِوْضَانْ س سِّيفْ، نِيغْ ونِّي إِتّْخصَّانْ أَغْرُومْ!“

²⁹ Que isso recaia sobre a cabeça de Joabe; e sobre toda a casa do seu pai; e que nunca falte na casa de Joabe quem tenha uma anomalia, ou que seja leproso, ou que se escore em cajado, ou que caia à espada, ou que tenha falta de pão.

³⁰ يُووَابْ ذ ؤُمَاسْ أَبِيشَايْ نْغِينْ أَبْنِيرْ، مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِنْغَا ؤُمَاثْسنْ عَسَائِيلْ ذڭْ ؤُمنْغِي غَارْ جِيبْعُونْ.

³⁰ Assim, Joabe e Abisai, o seu irmão, mataram Abner, porquanto tinha matado Asael, irmão deles na batalha em Gibeão.

³¹ مَاشَا ذَاوُوذْ إِنَّا إِ يُووَابْ ؤُ إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ: ”شَارّْڭمْ أَرُّوضْ نْومْ، يَارْضمْ أَرُّوضْ ن وشْضَانْ ؤُشَا ؤُيُورمْ زَّاثْ إِ ڒْمحْمڒْ ن أَبْنِيرْ أَمْ ثشَّاثمْ أَڭجْذُورْ!“ أَجدْجِيذْ ذَاوُوذْ سِيمَانْثْ نّسْ يُويُورْ غَارْ ضفَّارْ ن ڒْمحْمڒْ.

³¹ E Davi disse a Joabe, e a todo o povo que estava com ele: Rasgai as vossas vestes, e cingi-vos de panos de saco, e lamentai-vos diante de Abner. E o próprio Davi seguiu o ataúde.

³² ڒَْامِي نضْڒنْ أَبْنِيرْ ذِي حَابْرُونْ، إِسّْڭعّذْ ؤُجدْجِيذْ ثْمِيجَّا نّسْ، إِرُو غَارْ ونْضڒْ ن أَبْنِيرْ ؤُڒَا ذ ڒْڭنْسْ إِرُو مَارَّا.

³² E sepultaram Abner em Hebrom; e o rei levantou a sua voz, e chorou junto ao sepulcro de Abner; e todo o povo chorou.

³³ أَجدْجِيذْ إِسّْڭعّذْ إِشْثْ ن ؤُشثْشِي ن إِمتَّانْ إِ أَبْنِيرْ، إِنَّا: ”مَا إِمُّوثْ أَبْنِيرْ أَمْ إِمُّوثْ إِجّْ ن ؤُبُوهَاڒِي؟

³³ E o rei lamentou por Abner, e disse: Morreu Abner como morre um tolo?

³⁴ إِفَاسّنْ نّشْ ثُوغَا وَارْ شَارْفنْ ؤُ إِضَارنْ نّشْ ثُوغَا وَارْ قيّْذنْ س سّْنَاسڒْ ن نّْحَاسْ، مَاشَا شكْ ثوْضِيذْ أَمْ مَامّشْ إِوْضَا بْنَاذمْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن أَيْثْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ.“ ڒخْذنِّي يَارْنِي ڒْڭنْسْ مَارَّا عَاذْ ذڭْ إِمطَّاونْ.

³⁴ As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés em cadeias; como um homem cai diante de homens ímpios, assim caíste tu. E todo o povo voltou a chorar por ele.

³⁵ مَارَّا ڒْڭنْسْ يُوسَا-د غَارْ ذَاوُوذْ حِيمَا أَذْ خَاسْ زِييَّارنْ أَذْ إِشّْ أَغْرُومْ أَمْ ثُوغَا عَاذْ ذ أَزِيڒْ. مَاشَا ذَاوُوذْ إِجِّيدْجْ، إِنَّا: ”أجّْ أَربِّي أَذْ أَيِي إِڭّْ ثَا ذ ثَا ؤُشَا أَذْ ذَايسْ يَارْنِي عَاذْ، مَاڒَا نشّْ شِّيغْ شَا ن وغْرُومْ نِيغْ شَا نّغْنِي قْبڒْ مَا أَذْ ثغْڒِي ثْفُوشْثْ!“

³⁵ E quando todo o povo veio para fazer com que Davi comesse carne enquanto ainda era dia, Davi jurou, dizendo: Assim faça Deus para comigo, e ainda mais, se eu provar pão, ou qualquer outra coisa, até que se ponha o sol.

³⁶ مَانْ أَيَا إِذْوڒْ إِتّْوَاسّنْ غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُشَا ثُوغَا ذ مَانْ أَيَا ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا مَارَّا مِينْ إِڭَّا ؤُجدْجِيذْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ.

³⁶ E todo o povo percebeu isto, e isto lhes agradou; como tudo o que o rei fazia agradava todo o povo.

³⁷ مَارَّا ڒْڭنْسْ ذ مَارَّا إِسْرَائِيل سّْننْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، أَقَا وَارْ د-يكِّي زڭْ ؤُجدْجِيذْ مَاحنْذْ أَذْ نْغنْ أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ.

³⁷ Porque todo o povo e todo o Israel entendeu naquele dia que não foi do rei a morte de Abner, o filho de Ner.

³⁸ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”مَا وَارْ ثسِّينمْ كنِّيوْ، أَقَا أَسّْ-أَ إِوْضَا إِجّْ ن ڒْحَاكمْ، وَاهْ، إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمقّْرَانْ ذِي إِسْرَائِيل؟

³⁸ E o rei disse aos seus servos: Não sabeis que há um príncipe e um grande homem caído neste dia em Israel?

³⁹ أَسّْ-أَ ضعْفغْ، وَاخَّا نشّْ تّْوَاذهْنغْ ذ أَجدْجِيذْ. إِرْيَازنْ-أَ، أَرَّاوْ ن صَارُويَا، قسْحنْ خَافِي. سِيذِي أَذْ إِخدْجصْ أَعفَّانْ ثُوعفّْنَا نّسْ نِّي إِڭَّا.“

³⁹ E eu estou fraco neste dia, mesmo sendo um rei ungido; e estes homens, filhos de Zeruia, são sobremaneira duros para mim; o SENHOR retribuirá ao perpetrador do mal segundo a sua impiedade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 3 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →