2 Samuel 3
rifa (RIFA) vs ARA
1 إِذْوڒْ إِجْ ن ؤُمنْغِي جَارْ ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ ذ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ إِ إِكِّينْ أَطَّاسْ. ذَاوُوذْ إِذْوڒْ يَارنِّي ذِي جّْهذْ ؤُ إِنِّي ن ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ ڭُّورنْ أَرخُّونْ.
1 Durou muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; Davi se ia fortalecendo, porém os da casa de Saul se iam enfraquecendo.
2 ذِي حَابْرُونْ تّْوَارْونْ-د إِ ذَاوُوذْ إِحنْجِيرنْ. أَمنْزُو نّسْ أَمْنُونْ، ن أَخِينُوعَامْ ثَايَازْرَاعِيلِيثْ.
2 Em Hebrom, nasceram filhos a Davi; o primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita;
3 وِيسّْ ثْنَاينْ نّسْ كِيلْ‘أَبْ، ن أَبِيجَايِيلْ، ثَامْغَارْثْ ن نَابَالْ، أَكَارْمَالِي، وِيسّْ ثْڒَاثَا أَبْشَالُومْ، مِّيسْ ن مَاعْكَا، يدْجِيسْ ن ثَالْمَايْ، أَجدْجِيذْ ن جَاشُورْ،
3 o segundo, Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita; o terceiro, Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 وِيسّْ أَربْعَا أَذُونِييَا، مِّيسْ ن هَاجِّيثْ، وِيسّْ خمْسَا شَافَاطْيَا، مِّيسْ ن أَبِيطَالْ،
4 o quarto, Adonias, filho de Hagite; o quinto, Sefatias, filho de Abital;
5 ؤُ وِيسّْ ستَّا يِيثْرَاعَامْ، ن عَاجْلَا، ثَامْغَارْثْ ن ذَاوُوذْ. إِنَا تّْوَارْونْ-د غَارْ ذَاوُوذْ ذِي حَابْرُونْ.
5 o sexto, Itreão, de Eglá, mulher de Davi; estes nasceram a Davi em Hebrom.
6 مِينْ إِكَّا ؤُمنْغِي جَارْ ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ ذ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ، إِمْسَارْ، أَقَا أَبْنِيرْ إِسّمْغَارْ ثِيزمَّارْ نّسْ ذِي ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ.
6 Havendo guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se fez poderoso na casa de Saul.
7 شَاوُولْ ثُوغَا غَارسْ إِشْثْ ن ثَايَّا، تّْڒَاغَانْ أَسْ رِيصْفَا. نتَّاثْ ثُوغَا-ت ذ يدْجِيسْ ن أَيَّا. ؤُشَا إِنَّا إِشْ-بُوشَاثْ إِ أَبْنِيرْ: ”مَايمِّي ثُوذْفذْ غَارْ ثَايَّا ن بَابَا؟“
7 Teve Saul uma concubina, cujo nome era Rispa, filha de Aiá. Perguntou Isbosete a Abner: Por que coabitaste com a concubina de meu pai?
8 أَبْنِيرْ إِفُّوڭمْ خْ وَاوَاڒنْ ن إِشْ-بُوشَاثْ، إِنَّا: ”مَا نشّْ ذ إِجّْ ن ؤُزدْجِيفْ ن وقْزِينْ إِ إِقّْننْ غَارْ يَاهُوذَا؟ مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ ذ ونِّي إِسّْشَاننْ عَاذْ أَڒْ أَسّْ-أَ ثَامخْسِيوْثْ إِنُو إِشوَّارنْ إِ ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ، بَابَاشْ، ؤُ إِ يَايْثْمَاسْ ؤُ إِ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ، مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ ذ ونِّي وَارْ شكْ إِجِّينْ أَذْ ثوْضِيذْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن ذَاوُوذْ؟ مَا ثخْسذْ خنِّي أَذْ خَافِي ثْعيَّارذْ أَسّْ-أَ خْ ڒْمُوعْصِييّثْ أَكْ-ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ؟
8 Então, se irou muito Abner por causa das palavras de Isbosete e disse: Sou eu cabeça de cão para Judá? Ainda hoje faço beneficência à casa de Saul, teu pai, a seus irmãos e a seus amigos e te não entreguei nas mãos de Davi? Contudo, me queres, hoje, culpar por causa desta mulher.
9 أجّْ أَربِّي أَذْ إِڭّْ ثَا ذ ثَا أَكْ-ذ أَبْنِيرْ ؤُ أَذْ ذَايسْ يَارْنِي عَاذْ! أَمْ مَامّشْ إِجُّودْجْ سِيذِي إِ ذَاوُوذْ أَمُّو إِ زَّايسْ غَا ڭّغْ،
9 Assim faça Deus segundo lhe parecer a Abner, se, como jurou o Senhor a Davi, não fizer eu,
10 ؤُمِي غَا سّعْذُوغْ ثَاڭلْذِيثْ ن ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ ؤُشَا أَذْ سّْمثْنغْ ڒْعَارْشْ ن ذَاوُوذْ خْ إِسْرَائِيل ؤُ خْ يَاهُوذَا، زِي ذَانْ أَڒْ بِئرْ-سبْعَا.“
10 transferindo o reino da casa de Saul e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 ؤُشَا نتَّا وَارْ إِزمَّارْ خْ ثمْوَارِّيثْ إِ أَبْنِيرْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا إِڭّْوذْ زَّايسْ.
11 E nenhuma palavra pôde Isbosete responder a Abner, porque o temia.
12 خنِّي إِسّكّْ أَبْنِيرْ إِرقَّاسنْ ذِي طّْوعْ ن يِيخفْ نّسْ غَارْ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”وِي يِيڒَانْ ثَامُّورْثْ؟“ إِنَّا عَاوذْ: ”أڭّْ أَكِيذِي ڒْعَاهْذْ نّشْ، خْزَارْ، أَذْ أَشْ وْشغْ أَفُوسْ حِيمَا مَارَّا إِسْرَائِيل أَذْ غَاركْ د-إِنّقْڒبْ.“
12 Então, de sua parte ordenou Abner mensageiros a Davi, dizendo: De quem é a terra? Faze comigo aliança, e eu te ajudarei em fazer passar-te a ti todo o Israel.
13 ؤُ نتَّا إِنَّا: ”مْلِيحْ، نشّْ أَذْ ڭّغْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكِيذكْ، مَاشَا مْغِيرْ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ أَذْ أَشْ ت تَّارغْ. أَذْ أَشْ إِنِيغْ: ’شكْ وَارْ ثْژَارّذْ ؤُذمْ إِنُو، مْغِيرْ مَاڒَا شكْ أَذْ ثَاوْيذْ ذَا ذ أَمزْوَارُو مِيخَالْ، يدْجِيسْ ن شَاوُولْ، خْمِي د غَا ثَاسذْ حِيمَا أَذْ ثْژَارذْ ؤُذمْ إِنُو.‘ “
13 Respondeu Davi: Bem, eu farei aliança contigo, porém uma coisa exijo: quando vieres a mim, não verás a minha face, se primeiro me não trouxeres a Mical, filha de Saul.
14 خنِّي إِسّكّْ ذَاوُوذْ إِرقَّاسنْ غَارْ إِشْ-بُوشَاثْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، إِنَّا: ”أوْشْ أَيِي-د ثَامْغَارْثْ إِنُو مِيخَالْ، ثنِّي إِ د-إِوْيغْ س مْيَا ن ڒعْذَاڒيَّاثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ س وخْضَابْ ن ثسْڒِيثْ!“
14 Também enviou Davi mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: Dá-me de volta minha mulher Mical, que eu desposei por cem prepúcios de filisteus.
15 إِشْ-بُوشَاثْ إِسّكّْ إِرقَّاسنْ ؤُشَا إِكّسْ إِ-ت خْ ورْيَازْ نّسْ، خْ فَالْطِييِيلْ، مِّيسْ ن لَايِيشْ.
15 Então, Isbosete mandou tirá-la a seu marido, a Paltiel, filho de Laís.
16 أَرْيَازْ نّسْ يُويُورْ أَكِيذسْ أَڒْ بَاخُورِيمْ، يُويُورْ إِتّْرُو أَوَارْنِي أَسْ. خنِّي إِنَّا أَسْ أَبْنِيرْ: ”ؤُيُورْ، عْقبْ!“ ؤُشَا إِعْقبْ نتَّا.
16 Seu marido a acompanhou, caminhando e chorando após ela, até Baurim. Disse Abner: Vai-te, volta. E ele voltou.
17 ثُوغَا إِسِّيوڒْ أَبْنِيرْ خْ إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”أَطَّاسْ زڭْ وَامِي كنِّيوْ ثخْسمْ ذَاوُوذْ أَذْ يِيڒِي ذ أَجدْجِيذْ خَاومْ.
17 Falou Abner com os anciãos de Israel, dizendo: Outrora, procuráveis que Davi reinasse sobre vós.
18 ڒخُّو ڭّمْ ث، مَاغَارْ سِيذِي إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ’س ؤُفُوسْ ن ذَاوُوذْ، أَمْسخَّارْ إِنُو، أَذْ فكّغْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل زڭْ ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُ زڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا ڒْعذْيَانْ نْسنْ.‘ “
18 Fazei-o, pois, agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: Por intermédio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.
19 إِسِّيوڒْ أَبْنِيرْ ؤُڒَا ذڭْ إِمزُّوغنْ ن أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ. خنِّي يُويُورْ أَبْنِيرْ غَارْ حَابْرُونْ، حِيمَا أَذْ إِسِّيوڒْ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ذَاوُوذْ خْ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِسْرَائِيل ؤُ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ثَادَّارْثْ ن بِينْيَامِينْ.
19 Da mesma sorte falou também Abner aos ouvidos de Benjamim; e foi ainda dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que agradava a Israel e a toda a casa de Benjamim.
20 ؤُشَا يُوسَا-د أَبْنِيرْ غَارْ ذَاوُوذْ ذِي حَابْرُونْ. ثُوغَا عِيشْرِينْ ن يرْيَازنْ أَكِيذسْ. ذَاوُوذْ إِڭَّا إِشْثْ ن زَّارْذثْ إِ أَبْنِيرْ ذ يرْيَازنْ إِ كِيذسْ إِدْجَانْ.
20 Veio Abner ter com Davi, em Hebrom, e vinte homens, com ele; Davi ofereceu um banquete a Abner e aos homens que com ele vieram.
21 خنِّي إِنَّا أَبْنِيرْ إِ ذَاوُوذْ: ”نشّْ أَذْ كَّارغْ أَذْ طّْفغْ أَبْرِيذْ مَاحنْذْ أَذْ يَارْوغْ مَارَّا إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ، حِيمَا نِيثْنِي أَذْ ڭّنْ أَكِيذكْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ ؤُ شكْ أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَجدْجِيذْ خْ مَارَّا مِينْ إِمّژْرِي ڒعْمَارْ نّشْ.“ س ؤُيَا إِجَّا ذَاوُوذْ أَبْنِيرْ أَذْ يُويُورْ ذِي ڒهْنَا.
21 Então, disse Abner a Davi: Levantar-me-ei e irei para ajuntar todo o Israel ao rei, meu senhor, para fazerem aliança contigo; tu reinarás sobre tudo que desejar a tua alma. Assim, despediu Davi a Abner, e ele se foi em paz.
22 ؤُشَا خْزَارْ، إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ ذ يُووَابْعقْبنْ-د زڭْ إِجّْ ن ؤُسَافَارْ ن ؤُكشّضْ. نِيثْنِي إِوْينْ أَكِيذْسنْ إِشْثْ ن ثْكشَّاضْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ. أَبْنِيرْ ثُوغَا وَارْ إِدْجِي عَاذْ غَارْ ذَاوُوذْ ذِي حَابْرُونْ، مَاغَارْ ذَاوُوذْ ثُوغَا إِجَّا إِ-ث أَذْ يُويُورْ ذِي ڒهْنَا.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma investida e traziam consigo grande despojo; Abner, porém, já não estava com Davi, em Hebrom, porque este o havia despedido, e ele se fora em paz.
23 ڒَْامِي د-يِيوضْ يُووَابْ ذ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نِّي غَارسْ، عَاوْذنْ إِ يُووَابْ، نَّانْ: ”أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ، يُوسَا-د غَارْ ؤُجدْجِيذْ ؤُ نتَّا إِجَّا إِ-ث أَذْ يُويُورْ ؤُشَا خنِّي يُويُورْ أَبْنِيرْ ذِي ڒهْنَا.“
23 Chegando, pois, Joabe e toda a tropa que vinha com ele, disseram-lhe: Abner, filho de Ner, veio ter com o rei, o qual o despediu, e ele se foi em paz.
24 خنِّي يُويُورْ يُووَابْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ثڭِّيذْ؟ أَقَا أَبْنِيرْ يُوسَا-د غَاركْ. مَايمِّي إِ ث ثسّكّذْ ؤُشَا خنِّي يُويُورْ نتَّا أَمنِّي وَاهَا؟
24 Então, Joabe foi ao rei e disse: Que fizeste? Eis que Abner veio ter contigo; como, pois, o despediste, indo-se ele livremente?
25 شكْ ثسّْنذْ أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ. نتَّا يُوسَا-د وَاهَا حِيمَا أَذْ شكْ إِشْمثْ ؤُ حِيمَا أَذْ إِسّنْ خْ وُوفُّوغْ نّشْ غَارْ ؤُمنْغِي ؤُ خْ وعْقَابْ نّشْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ ثخْسذْ أَذْ ثڭّذْ.“
25 Bem conheces Abner, filho de Ner. Veio para enganar-te, tomar conhecimento de tuas empresas e sondar todos os teus planos.
26 يُووَابْ إِفّغْ زِي غَارْ ذَاوُوذْ ؤُشَا إِسّكّْ إِرقَّاسنْ أَوَارْنِي إِ أَبْنِيرْ إِنِّي ث-إِ-د-يَارِّينْ أَذْ إِذْوڒْ زڭْ وَانُو ن سِيرَا. مَاشَا ذَاوُوذْ وَارْ إِسِّينْ وَالُو خْ مَانْ أَيَا.
26 Retirando-se Joabe de Davi, enviou mensageiros após Abner, e o fizeram voltar desde o poço de Sirá, sem que Davi o soubesse.
27 ؤُمِي د-إِعْقبْ أَبْنِيرْ غَارْ حَابْرُونْ، إِنْذهْ إِ-ث يُووَابْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ مَاحنْذْ أَذْ كِيذسْ إِسِّيوڒْ س ڒْهُوذْنثْ ؤُشَا خنِّي إِجُّو ث ذِينْ ذڭْ ؤُعذِّيسْ، أَڒَامِي إِمُّوثْ، ذِي سِّيبّثْ ن وخْڒَافْ ن إِذَامّنْ ن ؤُمَاسْ عَسَائِيلْ.
27 Tornando, pois, Abner a Hebrom, Joabe o tomou à parte, no interior da porta, para lhe falar em segredo, e ali o feriu no abdômen, e ele morreu, agindo assim Joabe em vingança do sangue de seu irmão Asael.
28 ؤُمِي إِسْڒَا ذَاوُوذْ مَانَاونِّي أَوَارْنِي أَسْ، إِنَّا: ”نشّْ ذ ثْڭلْذِيثْ إِنُو ذ أَفُورِّي زَّاثْ إِ سِيذِي إِ ڒبْذَا خْ إِذَامّنْ ن أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ.
28 Sabendo-o depois Davi, disse: Inocentes somos eu e o meu reino, para com o Senhor , para sempre, do sangue de Abner, filho de Ner.
29 أجّْ إِ-ثنْ أَذْ إِڒِينْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن يُووَابْ ؤُ خْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ. أجّْ ثَادَّارْثْ ن يُووَابْ وَارْ ذ أَسْ إِنقّصْعمَّارْصْ شَا ن إِجّْ أَذْ ذَايسْ يِيڒِي ؤُسيّڒْ، نِيغْ ونِّي ذِي إِدْجَا ڒْبَارْصْ، نِيغْ ونِّي إِطّْفنْ ذڭْ ؤُمكُّوكْ ن ؤُخيَّاضْ، نِيغْ ونِّي إِوْضَانْ س سِّيفْ، نِيغْ ونِّي إِتّْخصَّانْ أَغْرُومْ!“
29 Caia este sangue sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai! Jamais falte da casa de Joabe quem tenha fluxo, quem seja leproso, quem se apoie em muleta, quem caia à espada, quem necessite de pão.
30 يُووَابْ ذ ؤُمَاسْ أَبِيشَايْ نْغِينْ أَبْنِيرْ، مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِنْغَا ؤُمَاثْسنْ عَسَائِيلْ ذڭْ ؤُمنْغِي غَارْ جِيبْعُونْ.
30 Joabe, pois, e seu irmão Abisai mataram Abner, por ter morto seu irmão Asael na peleja, em Gibeão.
31 مَاشَا ذَاوُوذْ إِنَّا إِ يُووَابْ ؤُ إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ: ”شَارّْڭمْ أَرُّوضْ نْومْ، يَارْضمْ أَرُّوضْ ن وشْضَانْ ؤُشَا ؤُيُورمْ زَّاثْ إِ ڒْمحْمڒْ ن أَبْنِيرْ أَمْ ثشَّاثمْ أَڭجْذُورْ!“ أَجدْجِيذْ ذَاوُوذْ سِيمَانْثْ نّسْ يُويُورْ غَارْ ضفَّارْ ن ڒْمحْمڒْ.
31 Disse, pois, Davi a Joabe e a todo o povo que com ele estava: Rasgai as vossas vestes, cingi-vos de panos de saco e ide pranteando diante de Abner. E o rei Davi ia seguindo o féretro.
32 ڒَْامِي نضْڒنْ أَبْنِيرْ ذِي حَابْرُونْ، إِسّْڭعّذْ ؤُجدْجِيذْ ثْمِيجَّا نّسْ، إِرُو غَارْ ونْضڒْ ن أَبْنِيرْ ؤُڒَا ذ ڒْڭنْسْ إِرُو مَارَّا.
32 Sepultaram Abner em Hebrom; o rei levantou a voz e chorou junto da sepultura de Abner; chorou também todo o povo.
33 أَجدْجِيذْ إِسّْڭعّذْ إِشْثْ ن ؤُشثْشِي ن إِمتَّانْ إِ أَبْنِيرْ، إِنَّا: ”مَا إِمُّوثْ أَبْنِيرْ أَمْ إِمُّوثْ إِجّْ ن ؤُبُوهَاڒِي؟
33 E o rei, pranteando a Abner, disse: Teria de morrer Abner como se fora um perverso?
34 إِفَاسّنْ نّشْ ثُوغَا وَارْ شَارْفنْ ؤُ إِضَارنْ نّشْ ثُوغَا وَارْ قيّْذنْ س سّْنَاسڒْ ن نّْحَاسْ، مَاشَا شكْ ثوْضِيذْ أَمْ مَامّشْ إِوْضَا بْنَاذمْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن أَيْثْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ.“ ڒخْذنِّي يَارْنِي ڒْڭنْسْ مَارَّا عَاذْ ذڭْ إِمطَّاونْ.
34 As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés, carregados de grilhões; caíste como os que caem diante dos filhos da maldade! E todo o povo chorou muito mais por ele.
35 مَارَّا ڒْڭنْسْ يُوسَا-د غَارْ ذَاوُوذْ حِيمَا أَذْ خَاسْ زِييَّارنْ أَذْ إِشّْ أَغْرُومْ أَمْ ثُوغَا عَاذْ ذ أَزِيڒْ. مَاشَا ذَاوُوذْ إِجِّيدْجْ، إِنَّا: ”أجّْ أَربِّي أَذْ أَيِي إِڭّْ ثَا ذ ثَا ؤُشَا أَذْ ذَايسْ يَارْنِي عَاذْ، مَاڒَا نشّْ شِّيغْ شَا ن وغْرُومْ نِيغْ شَا نّغْنِي قْبڒْ مَا أَذْ ثغْڒِي ثْفُوشْثْ!“
35 Então, veio todo o povo fazer que Davi comesse pão, sendo ainda dia; porém Davi jurou, dizendo: Assim me faça Deus o que lhe aprouver, se eu provar pão ou alguma coisa antes do sol posto.
36 مَانْ أَيَا إِذْوڒْ إِتّْوَاسّنْ غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُشَا ثُوغَا ذ مَانْ أَيَا ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا مَارَّا مِينْ إِڭَّا ؤُجدْجِيذْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ.
36 Todo o povo notou isso e lhe pareceu bem, assim como lhe pareceu bem tudo quanto o rei fez.
37 مَارَّا ڒْڭنْسْ ذ مَارَّا إِسْرَائِيل سّْننْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، أَقَا وَارْ د-يكِّي زڭْ ؤُجدْجِيذْ مَاحنْذْ أَذْ نْغنْ أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ.
37 Todo o povo e todo o Israel, naquele mesmo dia, ficaram sabendo que não procedera do rei que matassem a Abner, filho de Ner.
38 إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”مَا وَارْ ثسِّينمْ كنِّيوْ، أَقَا أَسّْ-أَ إِوْضَا إِجّْ ن ڒْحَاكمْ، وَاهْ، إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمقّْرَانْ ذِي إِسْرَائِيل؟
38 Então, disse o rei aos seus homens: Não sabeis que, hoje, caiu em Israel um príncipe e um grande homem?
39 أَسّْ-أَ ضعْفغْ، وَاخَّا نشّْ تّْوَاذهْنغْ ذ أَجدْجِيذْ. إِرْيَازنْ-أَ، أَرَّاوْ ن صَارُويَا، قسْحنْ خَافِي. سِيذِي أَذْ إِخدْجصْ أَعفَّانْ ثُوعفّْنَا نّسْ نِّي إِڭَّا.“
39 No presente, sou fraco, embora ungido rei; estes homens, filhos de Zeruia, são mais fortes do que eu. Retribua o Senhor ao que fez mal segundo a sua maldade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.