2 Samuel 2

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ أَوَارْنِي ؤُيَا إِمْسَارْ، أَقَا ذَاوُوذْ إِسّقْسَا سِيذِي، إِنَّا: ”مَا أَذْ ڭعّْذغْ غَارْ إِشْثنْ زِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا؟“ سِيذِي إِنَّا أَسْ: ”ڭعّذْ!“ ؤُشَا ذَاوُوذْ إِنَّا: ”مَانِي غَا ڭعّْذغْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”غَارْ حَابْرُونْ.“

¹ Depois disto, Davi consultou o Senhor , dizendo: — Devo ir a alguma das cidades de Judá? E o — Vá, sim. Davi perguntou: — Para onde devo ir? O — Para Hebrom.

² خنِّي إِڭعّذْ ذَاوُوذْ غَارْ حَابْرُونْ أَكْ-ذ ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ نّسْ، أَخِينُوعَامْ زِي يَازْرَاعِيلْ، ؤُ أَبِيجَايِيلْ، ثَامْغَارْثْ ن نَابَالْ زِي كَارْمِيلْ.

² Davi foi para lá, levando consigo as suas duas mulheres, Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a viúva de Nabal, o carmelita.

³ ذَاوُوذْ يَارَّا أَذْ ڭعّْذنْ عَاوذْ إِرْيَازنْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِدْجَانْ، كُوڒْ أَرْيَازْ أَكْ-ذ ثْوَاشُونْثْ نّسْ، ؤُشَا نِيثْنِي ؤُيُورنْ أَذْ زذْغنْ ذِي ثْندَّامْ ن حَابْرُونْ.

³ Davi levou também os homens que estavam com ele, cada um com a sua família, e eles ficaram morando nas aldeias de Hebrom.

⁴ أَوَارْنِي ؤُيَا ؤُسِينْ-د يرْيَازنْ ن يَاهُوذَا غَارْ حَابْرُونْ ؤُشَا ذهْننْ ذَاوُوذْ ذِينِّي ذ أَجدْجِيذْ خْ ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا. خنِّي ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ خبَّارنْ ذَاوُوذْ، نَّانْ: ”إِرْيَازنْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ أَقَا نضْڒنْ شَاوُولْ.“

⁴ Então vieram os homens de Judá e ali ungiram Davi rei sobre a casa de Judá. E informaram a Davi que os homens de Jabes-Gileade tinham sepultado Saul.

⁵ خنِّي إِسّكّْ ذَاوُوذْ إِرقَّاسنْ غَارْ يرْيَازنْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَذْ كنِّيوْ إِبَاركْ سِيذِي، مِينْزِي كنِّيوْ ثڭِّيمْ إِ شَاوُولْ، سِيذِي نْومْ، س ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ؤُشَا ثْنضْڒمْ ث.

⁵ Então Davi enviou mensageiros aos homens de Jabes-Gileade para dizer-lhes: — Benditos do

⁶ أَذْ أَومْ إِسّْشنْ سِيذِي ڒخُّو ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ نّسْ. ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ أَومْ ڭّغْ س ثْشُونِي، مِينْزِي أَقَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ أَيَا.

⁶ E agora que o Senhor use de misericórdia e fidelidade para com vocês. E eu também os tratarei bem por causa do que vocês fizeram.

⁷ خنِّي ڒخُّو، جّمْ أَذْ تّْوَاسّْجهْذنْ إِفَاسّنْ نْومْ ؤُ إِڒِيمْ ثْمحّْذمْ، مَاغَارْ شَاوُولْ، سِيذِي نْومْ، إِمُّوثْ. ؤُڒَا ذ ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا ثذْهنْ أَيِي ذ أَجدْجِيذْ خَاسنْ.“

⁷ E agora sejam fortes e valentes, porque Saul, o senhor de vocês, está morto, e os da casa de Judá me ungiram para ser o seu rei.

⁸ أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ ن شَاوُولْ، ثُوغَا يِيوِي أَكِيذسْ إِشْ-بُوشَاثْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، غَارْ مَاحَانَايِيمْ.

⁸ Abner, filho de Ner, capitão do exército de Saul, levou Isbosete, filho de Saul, para Maanaim,

⁹ نتَّا إِڭَّا إِ-ث ذ أَجدْجِيذْ خْ جِيلْعَاذْ، خْ إِشُورِييّنْ، خْ يَازْرَاعِيلْ، خْ إِفْرَايِيمْ، خْ بِينْيَامِينْ ؤُ خْ مَارَّا إِسْرَائِيل.

⁹ e o constituiu rei sobre Gileade, sobre os assuritas, sobre Jezreel, Efraim, Benjamim e sobre todo o Israel.

¹⁰ إِشْ-بُوشَاثْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، ثُوغَا غَارسْ أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ نتَّا ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل، ؤُ نتَّا إِحْكمْ ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا. مْغِيرْ إِنِّي ن ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا بدّنْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ.

¹⁰ Isbosete, filho de Saul, tinha quarenta anos de idade quando começou a reinar sobre Israel, e reinou dois anos. Somente a casa de Judá seguia Davi.

¹¹ ڒْقدّْ ن وُوسَّانْ إِ ثُوغَا ذَاوُوذْ إِحْكمْ ذِي حَابْرُونْ أَمْ ؤُجدْجِيذْ خْ ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا، ثُوغَا سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا ذ ستَّا ن إِيُورنْ.

¹¹ O tempo que Davi reinou em Hebrom sobre a casa de Judá foram sete anos e seis meses.

¹² أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ، إِفّغْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ ن إِشْ-بُوشَاثْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، زِي مَاحَانَايِيمْ غَارْ جِيبْعُونْ.

¹² Abner, filho de Ner, e os homens de Isbosete, filho de Saul, saíram de Maanaim e foram para Gibeão.

¹³ ؤُڒَا ذ يُووَابْ، مِّيسْ ن صَارُويَا، ذ إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ فّْغنْ ؤُشَا نِيثْنِي مّڒْقَانْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا غَارْ ؤُيڒْمَامْ ن جِيبْعُونْ. ذِينِّي قِّيمنْ نِيثْنِي بدّنْ، إِجّْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ-أَ ن ؤُيڒْمَامْ ؤُ ونّغْنِي خْ ؤُجمَّاضْ ن ؤُيڒْمَامْ.

¹³ Joabe, filho de Zeruia, e os servos de Davi também saíram, e os dois grupos se encontraram perto da cisterna de Gibeão. Um grupo parou do lado de cá da cisterna, e o outro, do lado de lá.

¹⁴ إِنَّا أَبْنِيرْ إِ يُووَابْ: ”أجّْ إِحُوذْرِييّنْ أَذْ كَّارنْ أَذْ مُّوغْزْڒنْ زَّاثْنغْ.“ يُووَابْ إِنَّا: ”نِيثْنِي أَذْ كَّارنْ!“

¹⁴ Então Abner disse a Joabe: — Que os moços se levantem e lutem diante de nós. Joabe respondeu: — Está bem!

¹⁵ نِيثْنِي كَّارنْ، خنِّيعدُّونْ. أَقَا حسْبنْ ثنْعَاشْ زِي بِينْيَامِينْ إِ إِشْ-بُوشَاثْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، ؤُ ثنْعَاشْ زڭْ إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ.

¹⁵ Então se levantaram e avançaram em igual número: doze de Benjamim, da parte de Isbosete, filho de Saul, e doze dos homens de Davi.

¹⁶ إِجّْ إِطّفْ ونّغْنِي زڭْ ؤُزدْجِيفْ ؤُ إِجُّو أَسْ س سِّيفْ نّسْ ذڭْ ؤُغزْذِيسْ ن ونّغْنِي ؤُ نِيثْنِي وْضَانْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ. س ؤُينِّي قَّارنْ أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي حَالْقَاثْ-هَاصُورِيمْ ونِّي إِدْجَانْ غَارْ جِيبْعُونْ.

¹⁶ Cada um pegou o seu adversário pela cabeça, meteu-lhe a espada no lado, e caíram mortos juntos. Por isso aquele lugar foi chamado de Campo das Espadas. Fica perto de Gibeão.

¹⁷ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ؤُمنْغِي إِقْسحْ أَطَّاسْ. أَبْنِيرْ ذ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل تّْوَاغلّْبنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ.

¹⁷ Houve um combate intenso naquele dia, e Abner e os homens de Israel foram derrotados pelos homens de Davi.

¹⁸ ثُوغَا ذِينْ ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ ن صَارُويَا، نِيثْنِي ذ يُووَابْ ذ أَبِيشَايْ ذ عَسَائِيلْ. عَسَائِيلْ ثُوغَا إِفْسُوسْ خْ إِضَارنْ أَمْ يِيجّْ زڭْ إِغَايْضنْ ن وزْغَارْ ذڭْ إِيَّارْ.

¹⁸ Estavam ali os três filhos de Zeruia: Joabe, Abisai e Asael. Asael, que era ligeiro como uma gazela selvagem,

¹⁹ عَسَائِيلْ إِضْفَارْ أَبْنِيرْ. ؤُمِي ثُوغَا إِڭُّورْ، وَارْ إِحيّذْ غَارْ ضفَّارْ ن أَبْنِيرْ، ڒَْا غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ.

¹⁹ perseguiu Abner e, na sua perseguição, não se desviou nem para a direita nem para a esquerda.

²⁰ ؤُشَا إِنّقْڒبْ أَبْنِيرْ، إِنَّا: ”مَا ذ شكْ، عَسَائِيلْ؟“ ؤُ نتَّا إِنَّا: ”ذ نشّْ!“

²⁰ Então Abner olhou para trás e perguntou: — É você, Asael? Ele respondeu: — Sou eu mesmo.

²¹ أَبْنِيرْ إِنَّا أَسْ: ”فَارْغْ غَارْ يفُوسْ نِيغْ غَارْ ؤُزڒْمَاضْ ؤُ شبَّارْ ذڭْ إِجّْ زڭْ إِحُوذْرِييّنْ ؤُ كْسِي إِ يِيخفْ نّشْ أَرُّوضْ نّسْ ن ڒْعسْكَارْ!“ عَسَائِيلْ مَاشَا وَارْ إِخْسْ أَذْ خَاسْ إِحيّذْ زِي ضفَّارْ نّسْ.

²¹ Então Abner disse: — Desvie-se para a direita ou para a esquerda, agarre um dos soldados e pegue a armadura dele. Porém Asael não desistiu de perseguir Abner.

²² خنِّي إِنَّا أَبْنِيرْ عَاوذْ إِ عَسَائِيلْ: ”حيّذْ زِي ضفَّارْ إِنُو. مَايمِّي شكْ إِ غَا وْثغْ غَارْ ثمُّورْثْ؟ مَامّشْ إِ غَا ڭّغْ خنِّي عَاذْ أَذْ خْزَارغْ إِ ؤُمَاشْ يُووَابْ ذِي ثِيطَّاوِينْ؟“

²² Então Abner disse mais uma vez: — Pare de me perseguir! Do contrário, vou ter de matá-lo. E, depois, como poderia eu olhar no rosto de seu irmão Joabe?

²³ نتَّا مَاشَا يُوڭِي أَذْ أَسْ إِحيّذْ. خنِّي إِجُّو أَسْ أَبْنِيرْ ذڭْ ؤُعذِّيسْ س يِيخفْ أَنڭَّارُو ن لَانْسَا نّسْ، أَڒَامِي د-إِسُّوفّغْ فْڒِيثْشَا زِي ضفَّارْ. نتَّا إِوْضَا ذِينْ ؤُشَا إِمُّوثْ ذڭْ ومْشَانْ نِّي. إِمْسَارْ بلِّي مَارَّا إِنِّي د-يُوسِينْ غَارْ ومْشَانْ مَانِي إِوْضَا ؤُ مَانِي إِمُّوثْ عَسَائِيلْ، قِّيمنْ بدّنْ.

²³ Como Asael não quis deixar de persegui-lo, Abner o feriu na barriga com a extremidade inferior da lança, que lhe saiu pelas costas. Asael caiu e morreu ali mesmo. Todos os que chegavam ao lugar em que Asael tinha caído morto paravam.

²⁴ يُووَابْ ذ أَبِيشَايْ ضْفَارنْ أَبْنِيرْ. ڒَامِي د-إِوْضنْ نِيثْنِي أَڒْ ثَاوْرِيرْثْ ن أَمَّا، ثنِّي زَّاثْ إِ جِييَاحْ، غَارْ وبْرِيذْ ن ڒخْڒَا ن جِيبْعُونْ، ثغْڒِي ثْفُوشْثْ.

²⁴ Porém Joabe e Abisai perseguiram Abner. O sol se pôs quando eles chegaram à colina de Amá, que está em frente de Giá, no caminho do deserto de Gibeão.

²⁵ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ مُوننْ أَوَارْنِي أَبْنِيرْ، ذوْڒنْ ذ إِشْثْ ن ثرْبِيعْثْ أَكِيذسْ، ؤُشَا أَمُّو إِ قِّيمنْ نِيثْنِي بدّنْ خْ ثْقِيشّثْ ن إِشْثْ ن ثوْرِيرْثْ.

²⁵ Os filhos de Benjamim se reuniram em volta de Abner, formando uma só tropa, e se puseram no alto de uma colina.

²⁶ أَبْنِيرْ إِڒَاغَا-د خْ يُووَابْ، إِنَّا: ”مَا أَذْ إِشّْ سِّيفْ إِ ڒبْذَا؟ مَا وَارْ ثسِّينذْ شكْ، أَقَا أَيَا أَذْ إِنْذهْ غَارْ إِجّْ ن ؤُقطُّو ذ أَمرْزَاڭْ؟ أَڒْ مڒْمِي عَاذْ وَارْ ثقَّارذْ إِ ڒْڭنْسْ نّشْ، حِيمَا أَذْ إِعْقبْ زڭْ وضْفَارْ ن أَيْثْمَاثْسنْ؟“

²⁶ Então Abner gritou para Joabe: — Será que a espada vai consumir para sempre? Você não sabe que serão amargas as suas consequências? Até quando você vai esperar para ordenar ao povo que deixe de perseguir os seus irmãos?

²⁷ يُووَابْ إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ أَربِّي، مَاڒَا شكْ وَارْ ثسِّيوْڒذْ خْ إِجّْ ن ؤُمُوغْزڒْ، خنِّي أَذْ يِيڒِي ڒْڭنْسْ إِسّْبدّْ زِي مَانْ أَيَا غَارْ صّْبحْ، إِڒِي كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ إِسّْبدّْ زڭْ وضْفَارْ ن ؤُمَاسْ!“

²⁷ Joabe respondeu: — Tão certo como vive Deus, se você não tivesse falado, só amanhã cedo o povo cessaria de perseguir cada um o seu irmão.

²⁸ خنِّي إِسُوضْ يُووَابْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِسّْبدّْ. نِيثْنِي وَارْ ضْفَارنْ عَاذْ إِسْرَائِيل ؤُشَا وَارْ مّنْغنْ عَاذْ كْثَارْ.

²⁸ Então Joabe tocou a trombeta, e todo o povo parou, e eles não perseguiram mais Israel e a luta acabou.

²⁹ أَبْنِيرْ ذ يرْيَازنْ نّسْ شُوقنْ دْجِيڒثْ نِّي مَارَّا ذِي ڒوْضَا، ژْوَانْ لْ-ؤُرْذُونْ، كِّينْ خْ مَارَّا ثَاغْزُورْثْ ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ مَاحَانَايِيمْ.

²⁹ Abner e seus homens marcharam toda aquela noite pela planície. Passaram o Jordão e, caminhando toda a manhã, chegaram a Maanaim.

³⁰ ؤُڒَا ذ يُووَابْ إِعْقبْ-د زڭْ وضْفَارْ ن أَبْنِيرْ ؤُ نتَّا إِسّْمُونْ مَارَّا ڒْڭنْسْ. ودَّارنْ ثْسعْطَاشْ ن إِرْيَازنْ ن ذَاوُوذْ ؤُڒَا ذ عَسَائِيلْ.

³⁰ Joabe deixou de perseguir Abner. E, tendo reunido todo o povo, verificou que faltavam dezenove dos homens de Davi, além de Asael.

³¹ إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ مَاشَا ثُوغَا وْثِينْ أَطَّاسْ ن يرْيَازنْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ ؤُ زڭْ يرْيَازنْ ن أَبْنِيرْ. مُّوثنْ ثڒْثْ-مْيَا ؤُ-ستِّينْ ن يرْيَازنْ.

³¹ Porém os servos de Davi tinham matado, dentre os de Benjamim e dentre os soldados de Abner, trezentos e sessenta homens.

³² نِيثْنِي سّْڭعّْذنْ عَسَائِيلْ ؤُ نضْڒنْ ث ذڭْ ونْضڒْ ن بَابَاسْ ذِي بَايْثْ-لَاحْمْ. يُووَابْ ذ يرْيَازنْ نّسْ ؤُيُورنْ دْجِيڒثْ نِّي مَارَّا ؤُ ڒَامِي إِوْضنْ غَارْ حَابْرُونْ، ثنْقَارْ-د خَاسنْ ثْفَاوْثْ.

³² Levaram Asael e o sepultaram no túmulo de seu pai, em Belém. Joabe e seus homens caminharam toda aquela noite, e, ao amanhecer, chegaram a Hebrom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →