2 Samuel 2

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ أَوَارْنِي ؤُيَا إِمْسَارْ، أَقَا ذَاوُوذْ إِسّقْسَا سِيذِي، إِنَّا: ”مَا أَذْ ڭعّْذغْ غَارْ إِشْثنْ زِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا؟“ سِيذِي إِنَّا أَسْ: ”ڭعّذْ!“ ؤُشَا ذَاوُوذْ إِنَّا: ”مَانِي غَا ڭعّْذغْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”غَارْ حَابْرُونْ.“

¹ E sucedeu, depois disso, que Davi consultou ao Senhor , dizendo: Subirei a alguma das cidades de Judá? E disse-lhe o Senhor : Sobe. E disse Davi: Para onde subirei? E disse: Para Hebrom.

² خنِّي إِڭعّذْ ذَاوُوذْ غَارْ حَابْرُونْ أَكْ-ذ ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ نّسْ، أَخِينُوعَامْ زِي يَازْرَاعِيلْ، ؤُ أَبِيجَايِيلْ، ثَامْغَارْثْ ن نَابَالْ زِي كَارْمِيلْ.

² E subiu Davi para lá, e também as suas duas mulheres, Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a mulher de Nabal, o carmelita.

³ ذَاوُوذْ يَارَّا أَذْ ڭعّْذنْ عَاوذْ إِرْيَازنْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِدْجَانْ، كُوڒْ أَرْيَازْ أَكْ-ذ ثْوَاشُونْثْ نّسْ، ؤُشَا نِيثْنِي ؤُيُورنْ أَذْ زذْغنْ ذِي ثْندَّامْ ن حَابْرُونْ.

³ Fez também Davi subir os homens que estavam com ele, cada um com a sua família; e habitaram nas cidades de Hebrom.

⁴ أَوَارْنِي ؤُيَا ؤُسِينْ-د يرْيَازنْ ن يَاهُوذَا غَارْ حَابْرُونْ ؤُشَا ذهْننْ ذَاوُوذْ ذِينِّي ذ أَجدْجِيذْ خْ ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا. خنِّي ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ خبَّارنْ ذَاوُوذْ، نَّانْ: ”إِرْيَازنْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ أَقَا نضْڒنْ شَاوُولْ.“

⁴ Então, vieram os homens de Judá e ungiram ali a Davi rei sobre a casa de Judá. E deram avisos a Davi, dizendo: Os homens de Jabes-Gileade são os que sepultaram Saul.

⁵ خنِّي إِسّكّْ ذَاوُوذْ إِرقَّاسنْ غَارْ يرْيَازنْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَذْ كنِّيوْ إِبَاركْ سِيذِي، مِينْزِي كنِّيوْ ثڭِّيمْ إِ شَاوُولْ، سِيذِي نْومْ، س ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ؤُشَا ثْنضْڒمْ ث.

⁵ Então, enviou Davi mensageiros aos homens de Jabes-Gileade e disse-lhes: Benditos sejais vós do Senhor , que fizestes tal beneficência a vosso senhor, a Saul, e o sepultastes!

⁶ أَذْ أَومْ إِسّْشنْ سِيذِي ڒخُّو ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ نّسْ. ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ أَومْ ڭّغْ س ثْشُونِي، مِينْزِي أَقَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ أَيَا.

⁶ Agora, pois, o Senhor use convosco de beneficência e fidelidade; e também eu vos farei esse bem, porquanto fizestes isso.

⁷ خنِّي ڒخُّو، جّمْ أَذْ تّْوَاسّْجهْذنْ إِفَاسّنْ نْومْ ؤُ إِڒِيمْ ثْمحّْذمْ، مَاغَارْ شَاوُولْ، سِيذِي نْومْ، إِمُّوثْ. ؤُڒَا ذ ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا ثذْهنْ أَيِي ذ أَجدْجِيذْ خَاسنْ.“

⁷ Esforcem-se, pois, agora as vossas mãos, e sede homens valentes, pois Saul, vosso senhor, é morto, mas também os da casa de Judá já me ungiram a mim rei sobre si.

⁸ أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ ن شَاوُولْ، ثُوغَا يِيوِي أَكِيذسْ إِشْ-بُوشَاثْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، غَارْ مَاحَانَايِيمْ.

⁸ Porém Abner, filho de Ner, capitão do exército de Saul, tomou a Isbosete, filho de Saul, e o fez passar a Maanaim.

⁹ نتَّا إِڭَّا إِ-ث ذ أَجدْجِيذْ خْ جِيلْعَاذْ، خْ إِشُورِييّنْ، خْ يَازْرَاعِيلْ، خْ إِفْرَايِيمْ، خْ بِينْيَامِينْ ؤُ خْ مَارَّا إِسْرَائِيل.

⁹ E o constituiu rei sobre Gileade, e sobre os assuritas, e sobre Jezreel, e sobre Efraim, e sobre Benjamim, e sobre todo o Israel.

¹⁰ إِشْ-بُوشَاثْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، ثُوغَا غَارسْ أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ نتَّا ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل، ؤُ نتَّا إِحْكمْ ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا. مْغِيرْ إِنِّي ن ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا بدّنْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ.

¹⁰ Da idade de quarenta anos era Isbosete, filho de Saul, quando começou a reinar sobre Israel, e reinou dois anos; mas os da casa de Judá seguiam a Davi.

¹¹ ڒْقدّْ ن وُوسَّانْ إِ ثُوغَا ذَاوُوذْ إِحْكمْ ذِي حَابْرُونْ أَمْ ؤُجدْجِيذْ خْ ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا، ثُوغَا سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا ذ ستَّا ن إِيُورنْ.

¹¹ E foi o número dos dias que Davi reinou em Hebrom, sobre a casa de Judá, sete anos e seis meses.

¹² أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ، إِفّغْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ ن إِشْ-بُوشَاثْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، زِي مَاحَانَايِيمْ غَارْ جِيبْعُونْ.

¹² Então, saiu Abner, filho de Ner, com os servos de Isbosete, filho de Saul, de Maanaim a Gibeão.

¹³ ؤُڒَا ذ يُووَابْ، مِّيسْ ن صَارُويَا، ذ إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ فّْغنْ ؤُشَا نِيثْنِي مّڒْقَانْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا غَارْ ؤُيڒْمَامْ ن جِيبْعُونْ. ذِينِّي قِّيمنْ نِيثْنِي بدّنْ، إِجّْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ-أَ ن ؤُيڒْمَامْ ؤُ ونّغْنِي خْ ؤُجمَّاضْ ن ؤُيڒْمَامْ.

¹³ Saíram também Joabe, filho de Zeruia, e os servos de Davi, e se encontraram uns com os outros perto do tanque de Gibeão, e pararam estes desta banda do tanque e os outros daquela banda do tanque.

¹⁴ إِنَّا أَبْنِيرْ إِ يُووَابْ: ”أجّْ إِحُوذْرِييّنْ أَذْ كَّارنْ أَذْ مُّوغْزْڒنْ زَّاثْنغْ.“ يُووَابْ إِنَّا: ”نِيثْنِي أَذْ كَّارنْ!“

¹⁴ E disse Abner a Joabe: Deixa levantar os jovens, e joguem diante de nós. E disse Joabe: Levantem-se.

¹⁵ نِيثْنِي كَّارنْ، خنِّيعدُّونْ. أَقَا حسْبنْ ثنْعَاشْ زِي بِينْيَامِينْ إِ إِشْ-بُوشَاثْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، ؤُ ثنْعَاشْ زڭْ إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ.

¹⁵ Então, se levantaram e passaram, por conta, doze de Benjamim, da parte de Isbosete, filho de Saul, e doze dos servos de Davi.

¹⁶ إِجّْ إِطّفْ ونّغْنِي زڭْ ؤُزدْجِيفْ ؤُ إِجُّو أَسْ س سِّيفْ نّسْ ذڭْ ؤُغزْذِيسْ ن ونّغْنِي ؤُ نِيثْنِي وْضَانْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ. س ؤُينِّي قَّارنْ أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي حَالْقَاثْ-هَاصُورِيمْ ونِّي إِدْجَانْ غَارْ جِيبْعُونْ.

¹⁶ E cada um lançou mão da cabeça do outro, meteu-lhe a espada pelo lado, e caíram juntamente; de onde se chamou àquele lugar Helcate-Hazurim, que está junto a Gibeão.

¹⁷ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ؤُمنْغِي إِقْسحْ أَطَّاسْ. أَبْنِيرْ ذ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل تّْوَاغلّْبنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ.

¹⁷ E seguiu-se, naquele dia, uma crua peleja; porém Abner e os homens de Israel foram feridos diante dos servos de Davi.

¹⁸ ثُوغَا ذِينْ ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ ن صَارُويَا، نِيثْنِي ذ يُووَابْ ذ أَبِيشَايْ ذ عَسَائِيلْ. عَسَائِيلْ ثُوغَا إِفْسُوسْ خْ إِضَارنْ أَمْ يِيجّْ زڭْ إِغَايْضنْ ن وزْغَارْ ذڭْ إِيَّارْ.

¹⁸ E estavam ali os três filhos de Zeruia, Joabe, Abisai e Asael; e Asael era ligeiro de pés, como uma das cabras monteses que há no campo.

¹⁹ عَسَائِيلْ إِضْفَارْ أَبْنِيرْ. ؤُمِي ثُوغَا إِڭُّورْ، وَارْ إِحيّذْ غَارْ ضفَّارْ ن أَبْنِيرْ، ڒَْا غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ.

¹⁹ E Asael seguiu após Abner e não declinou de detrás de Abner, nem para a direita nem para a esquerda.

²⁰ ؤُشَا إِنّقْڒبْ أَبْنِيرْ، إِنَّا: ”مَا ذ شكْ، عَسَائِيلْ؟“ ؤُ نتَّا إِنَّا: ”ذ نشّْ!“

²⁰ E Abner, olhando para trás, disse: És tu Asael? E disse ele: Eu sou.

²¹ أَبْنِيرْ إِنَّا أَسْ: ”فَارْغْ غَارْ يفُوسْ نِيغْ غَارْ ؤُزڒْمَاضْ ؤُ شبَّارْ ذڭْ إِجّْ زڭْ إِحُوذْرِييّنْ ؤُ كْسِي إِ يِيخفْ نّشْ أَرُّوضْ نّسْ ن ڒْعسْكَارْ!“ عَسَائِيلْ مَاشَا وَارْ إِخْسْ أَذْ خَاسْ إِحيّذْ زِي ضفَّارْ نّسْ.

²¹ Então, lhe disse Abner: Desvia-te para a direita ou para a esquerda, e lança mão de um dos jovens, e toma os seus despojos. Porém Asael não quis desviar-se de detrás dele.

²² خنِّي إِنَّا أَبْنِيرْ عَاوذْ إِ عَسَائِيلْ: ”حيّذْ زِي ضفَّارْ إِنُو. مَايمِّي شكْ إِ غَا وْثغْ غَارْ ثمُّورْثْ؟ مَامّشْ إِ غَا ڭّغْ خنِّي عَاذْ أَذْ خْزَارغْ إِ ؤُمَاشْ يُووَابْ ذِي ثِيطَّاوِينْ؟“

²² Então, Abner tornou a dizer a Asael: Desvia-te de detrás de mim; por que hei de eu ferir-te e dar contigo em terra? E como levantaria eu o meu rosto diante de Joabe, teu irmão?

²³ نتَّا مَاشَا يُوڭِي أَذْ أَسْ إِحيّذْ. خنِّي إِجُّو أَسْ أَبْنِيرْ ذڭْ ؤُعذِّيسْ س يِيخفْ أَنڭَّارُو ن لَانْسَا نّسْ، أَڒَامِي د-إِسُّوفّغْ فْڒِيثْشَا زِي ضفَّارْ. نتَّا إِوْضَا ذِينْ ؤُشَا إِمُّوثْ ذڭْ ومْشَانْ نِّي. إِمْسَارْ بلِّي مَارَّا إِنِّي د-يُوسِينْ غَارْ ومْشَانْ مَانِي إِوْضَا ؤُ مَانِي إِمُّوثْ عَسَائِيلْ، قِّيمنْ بدّنْ.

²³ Porém, não se querendo ele desviar, Abner o feriu com o conto da lança pela quinta costela, e a lança lhe saiu por detrás, e caiu ali e morreu naquele mesmo lugar; e sucedeu que todos os que chegavam ao lugar onde Asael caiu e morreu paravam.

²⁴ يُووَابْ ذ أَبِيشَايْ ضْفَارنْ أَبْنِيرْ. ڒَامِي د-إِوْضنْ نِيثْنِي أَڒْ ثَاوْرِيرْثْ ن أَمَّا، ثنِّي زَّاثْ إِ جِييَاحْ، غَارْ وبْرِيذْ ن ڒخْڒَا ن جِيبْعُونْ، ثغْڒِي ثْفُوشْثْ.

²⁴ Porém Joabe e Abisai seguiram após Abner; e pôs-se o sol, chegando eles ao outeiro de Amá, que está diante de Giá, junto ao caminho do deserto de Gibeão.

²⁵ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ مُوننْ أَوَارْنِي أَبْنِيرْ، ذوْڒنْ ذ إِشْثْ ن ثرْبِيعْثْ أَكِيذسْ، ؤُشَا أَمُّو إِ قِّيمنْ نِيثْنِي بدّنْ خْ ثْقِيشّثْ ن إِشْثْ ن ثوْرِيرْثْ.

²⁵ E os filhos de Benjamim se ajuntaram detrás de Abner, e fizeram um batalhão, e puseram-se no cume de um outeiro.

²⁶ أَبْنِيرْ إِڒَاغَا-د خْ يُووَابْ، إِنَّا: ”مَا أَذْ إِشّْ سِّيفْ إِ ڒبْذَا؟ مَا وَارْ ثسِّينذْ شكْ، أَقَا أَيَا أَذْ إِنْذهْ غَارْ إِجّْ ن ؤُقطُّو ذ أَمرْزَاڭْ؟ أَڒْ مڒْمِي عَاذْ وَارْ ثقَّارذْ إِ ڒْڭنْسْ نّشْ، حِيمَا أَذْ إِعْقبْ زڭْ وضْفَارْ ن أَيْثْمَاثْسنْ؟“

²⁶ Então, Abner gritou a Joabe e disse: Consumirá a espada para sempre? Não sabes tu que por fim haverá amargura? E até quando não hás de dizer ao povo que deixe de seguir a seus irmãos?

²⁷ يُووَابْ إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ أَربِّي، مَاڒَا شكْ وَارْ ثسِّيوْڒذْ خْ إِجّْ ن ؤُمُوغْزڒْ، خنِّي أَذْ يِيڒِي ڒْڭنْسْ إِسّْبدّْ زِي مَانْ أَيَا غَارْ صّْبحْ، إِڒِي كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ إِسّْبدّْ زڭْ وضْفَارْ ن ؤُمَاسْ!“

²⁷ E disse Joabe: Vive Deus, que, se não tivesses falado já desde pela manhã, o povo teria cessado cada um de seguir a seu irmão.

²⁸ خنِّي إِسُوضْ يُووَابْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِسّْبدّْ. نِيثْنِي وَارْ ضْفَارنْ عَاذْ إِسْرَائِيل ؤُشَا وَارْ مّنْغنْ عَاذْ كْثَارْ.

²⁸ Então, Joabe tocou a buzina, e todo o povo parou, e não perseguiram mais a Israel e tampouco pelejaram mais.

²⁹ أَبْنِيرْ ذ يرْيَازنْ نّسْ شُوقنْ دْجِيڒثْ نِّي مَارَّا ذِي ڒوْضَا، ژْوَانْ لْ-ؤُرْذُونْ، كِّينْ خْ مَارَّا ثَاغْزُورْثْ ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ مَاحَانَايِيمْ.

²⁹ E caminharam Abner e os seus homens toda aquela noite pela planície; e, passando o Jordão, caminharam por todo o Bitrom, e vieram a Maanaim.

³⁰ ؤُڒَا ذ يُووَابْ إِعْقبْ-د زڭْ وضْفَارْ ن أَبْنِيرْ ؤُ نتَّا إِسّْمُونْ مَارَّا ڒْڭنْسْ. ودَّارنْ ثْسعْطَاشْ ن إِرْيَازنْ ن ذَاوُوذْ ؤُڒَا ذ عَسَائِيلْ.

³⁰ Também Joabe se tornou de seguir a Abner e ajuntou todo o povo, e dos servos de Davi faltaram dezenove homens além de Asael.

³¹ إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ مَاشَا ثُوغَا وْثِينْ أَطَّاسْ ن يرْيَازنْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ ؤُ زڭْ يرْيَازنْ ن أَبْنِيرْ. مُّوثنْ ثڒْثْ-مْيَا ؤُ-ستِّينْ ن يرْيَازنْ.

³¹ Porém os servos de Davi feriram dentre os de Benjamim e dentre os homens de Abner a trezentos e sessenta homens, que ali ficaram mortos.

³² نِيثْنِي سّْڭعّْذنْ عَسَائِيلْ ؤُ نضْڒنْ ث ذڭْ ونْضڒْ ن بَابَاسْ ذِي بَايْثْ-لَاحْمْ. يُووَابْ ذ يرْيَازنْ نّسْ ؤُيُورنْ دْجِيڒثْ نِّي مَارَّا ؤُ ڒَامِي إِوْضنْ غَارْ حَابْرُونْ، ثنْقَارْ-د خَاسنْ ثْفَاوْثْ.

³² E levantaram a Asael e sepultaram-no na sepultura de seu pai, que estava em Belém; e Joabe e seus homens caminharam toda aquela noite, e amanheceu-lhes o dia em Hebrom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →