2 Samuel 24

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ثُوغَا يَارْغَا وغْضَابْ ن سِيذِي عَاوذْ خْ إِسْرَائِيل. نتَّا إِسّكَّارْ ذَاوُوذْ خَاسنْ، إِنَّا: ”ؤُيُورْ أَذْ ثْحسْبذْ إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا!“

¹ Mais uma vez, a ira do S enhor ardeu contra Israel e incitou Davi contra eles. “Vá e conte o povo de Israel e de Judá”, disse-lhe o S enhor .

² إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ يُووَابْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ، ونِّي ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ: ”أكّْ مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل، زِي ذَانْ أَڒْ بِئرْ-سبْعَا، سدّْ ڒْڭنْسْ مَاحنْذْ نشّْ أَذْ سّْنغْ ڒْقدّْ ن إِرْيَازنْ ن ڒْڭنْسْ.“

² Então o rei disse a Joabe, comandante de seu exército: “Faça uma contagem de todas as tribos de Israel, desde Dã, ao norte, até Berseba, ao sul, para que eu saiba o número exato do povo”.

³ خنِّي إِنَّا يُووَابْ إِ ؤُجدْجِيذْ: ”أَذْ يَارْنِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَطَّاسْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ أَمْ مَامّشْ دْجَانْ نِيثْنِي ڒخُّو، عَاذْ مْيَا ن ثْسقَّارْ أَمْ مَامّشْ دْجَانْ نِيثْنِي ڒخُّو، ؤُ أجّْ أَذْ ژَترنْثْ ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي إِنُو ؤُجدْجِيذْ أَيَا. مَاشَا إِ ؤُمِي إِوْشَا سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ ثَايْنِيثْ إِ ثْمسْڒَاشْثْ-أَ؟“

³ Joabe, porém, respondeu ao rei: “Que o S enhor , seu Deus, dê ao rei vida longa para ver a população cem vezes mais numerosa do que é hoje! Mas por que meu senhor, o rei, deseja fazer essa contagem?”.

⁴ مَاشَا أَوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ إِجْهذْ خْ يُووَابْ ؤُ خْ إِكُومَانْذَارنْ ن ڒْعسْكَارْ، ؤُشَا إِفّغْ يُووَابْ أَكْ-ذ إِكُومَانْذَارنْ ن ڒْعسْكَارْ، يَاڭّْوجْ خْ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ حِيمَا أَذْ إِسدّْ ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل.

⁴ Apesar da objeção de Joabe, o rei insistiu que fizessem o censo. Então Joabe e os comandantes do exército saíram para contar o povo de Israel.

⁵ نِيثْنِي ژْوَانْ لْ-ؤُرْذُونْ ؤُ وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ أَفُوسِي ن ثنْذِينْثْ ن عَارُوعِيرْ ثنِّي غَارْ ڒْوسْطْ ن ثغْزَارْثْ ن يغْزَارْ ن جَاذْ، ؤُشَا ؤُيُورنْ خنِّي غَارْ يَاعْزِيرْ.

⁵ Primeiro atravessaram o Jordão e acamparam em Aroer, ao sul da cidade, no meio do vale de Gade. Em seguida, foram a Jazer,

⁶ ؤُسِينْ-د ذِي جِيلْعَاذْ ؤُ ذِي ثَاحْثِيمْ-حُوذْشِي. خَاسْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ ذَانْ-يَاعَانْ ؤُ غَارْ جّْوَايهْ ن صِيذُونْ.

⁶ depois, a Gileade, na terra de Tatim-Hodsi e a Dã-Jaã, e deram a volta para Sidom.

⁷ ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ ثنْذِينْثْ ن صُورْ إِ إِفَارْينْ س إِغبْڒَاونْ ؤُ غَارْ مَارَّا ثْندَّامْ ن إِحِيوِييّنْ ذ إِكنْعَانِييّنْ، غَارْ ؤُنڭَّارْ إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ لْجَانُوبْ ن يَاهُوذَا ذِي بِئرْ-سبْعَا.

⁷ Então chegaram à fortaleza de Tiro, e a todas as cidades dos heveus e dos cananeus. Por fim, dirigiram-se ao sul de Judá, até Berseba.

⁸ أَمُّو كِّينْ نِيثْنِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ؤُ أَوَارْنِي عْذُونْ ثسْعَا ن إِيُورنْ ذ عِيشْرِينْ ن وُوسَّانْ ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁸ Tendo percorrido toda a terra em nove meses e vinte dias, voltaram para Jerusalém.

⁹ ؤُ يُووَابْ إِوْشَا إِ ؤُجدْجِيذْ ڒْقدّْ ن ڒحْسَابْ ن ڒْڭنْسْ. ذِي إِسْرَائِيل ثُوغَا ذَايسْ ثمْنْ-مْيَاثْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِمحْضنْ إِنِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ ؤُ خمْسَا-مْيَاثْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ ثُوغَا أَثنْ زِي يَاهُوذَا.

⁹ Joabe informou ao rei o total da contagem. Havia em Israel oitocentos mil homens aptos para irem à guerra que sabiam manejar a espada e, em Judá, havia quinhentos mil.

¹⁰ مَاشَا ؤُڒْ ن ذَاوُوذْ إِبْذَا أَذْ إِردُّو أَسْ أَوَارْنِي إِحْسبْ ڒْڭنْسْ ؤُ ذَاوُوذْ إِنَّا إِ سِيذِي: ”نشّْ خْضِيغْ خَاكْ أَطَّاسْ س مِينْ ڭِّيغْ. أَ سِيذِي، كّسْ ڒخُّو ڒْمُوعْصِييّثْ خْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، مَاغَارْ نشّْ ڭِّيغْ ثُوبُّوهڒْيَا ثَامقّْرَانْثْ.“

¹⁰ Depois que Davi fez o censo, sua consciência começou a incomodá-lo. Ele disse ao S enhor : “Pequei grandemente ao fazer essa contagem. Perdoe meu pecado, ó S enhor , pois cometi uma insensatez”.

¹¹ ؤُمِي ذَاوُوذْ إِكَّارْ غَارْ ثُوفُّوثْ، إِمْسَارْ، أَقَا يُوسَا-د أَوَاڒْ ن سِيذِي إِ ؤُنَابِي جَاذْ، أَمْوَاڒَاوْ ن ذَاوُوذْ، إِنَّا:

¹¹ Na manhã seguinte, a palavra do S enhor veio ao profeta Gade, vidente de Davi. Esta foi a mensagem:

¹² ”ؤُيُورْ، سِيوڒْ إِ ذَاوُوذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: أَذْ أَشْ د-سَّارْسغْ ثْڒَاثَا ن ثْمسْڒَايِينْ. إِخْضَارْ إِشْثْ زَّايْسنْثْ ؤُشَا أَذْ أَشْ ت ڭّغْ.‘ “

¹² “Vá e diga a Davi que assim diz o S enhor : ‘Darei a você três opções. Escolha um destes castigos, e eu o aplicarei a você’”.

¹³ يُوسَا-د جَاذْ غَارْ ذَاوُوذْ، إِخبَّارْ إِ-ث، إِنَّا أَسْ: ”مَا أَذْ إِوْضَا سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا ن ڒَاژْ خْ ثمُّورْثْ نّشْ؟ نِيغْ ثخْسذْ أَذْ ثَاروْڒذْ ثْڒَاثَا ن إِيُورنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒْعذْيَانْ نّشْ ؤُ نتَّا أَذْ شكْ إِضْفَارْ؟ نِيغْ ثخْسذْ أَذْ يِيڒِي طَّاعُونْ ذِي ثمُّورْثْ نّشْ؟ خنِّي ڒخُّو، سّنْ مِينْ إِ غَا ثِيخْضَارذْ ؤُ خْزَارْ، مِينْ د غَا أَرّغْ غَارْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.“

¹³ Gade foi a Davi e lhe perguntou: “Qual destas opções você escolhe: três anos de fome por toda a terra, três meses fugindo de seus inimigos, ou três dias de praga intensa por toda a terra? Pense bem e decida o que devo responder àquele que me enviou”.

¹⁴ خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ جَاذْ: ”نشّْ تّْوَاحْصَارغْ أَطَّاسْ. أجّْ أَنغْ أَذْ نوْضَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن سِيذِي، مَاغَارْ أَرّحْمثْ نّسْ ثمْغَارْ، مَاشَا وَارْ خْسغْ شَا أَذْ وْضِيغْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِوْذَانْ.“

¹⁴ “Não tenho para onde correr nesta situação!”, respondeu Davi a Gade. “Mas é melhor cair nas mãos do S enhor , pois sua misericórdia é grande. Que eu não caia nas mãos de homens.”

¹⁵ خنِّي إِسِّيوضْ سِيذِي إِجّْ ن طَّاعُونْ خْ إِسْرَائِيل، زِي ثُوفُّوثْ أَڒْ إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ إِتّْوَاڭّنْ. مُّوثنْ سبْعِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ ن ڒْڭنْسْ زِي ذَانْ أَڒْ بِئرْ-سبْعَا.

¹⁵ Então, naquela manhã, o S enhor enviou sobre Israel uma praga que durou o tempo determinado. Morreram setenta mil pessoas em todo o Israel, desde Dã, ao norte, até Berseba, ao sul.

¹⁶ ؤُمِي إِسّْوِيژّضْ لْمَالَاكْ أَفُوسْ نّسْ خْ ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ إِغْضڒْ ثَانْذِينْثْ ذڭْ ؤُضيّعْ، إِنْذمْ سِيذِي خْ ثُوعفّْنَا، إِنَّا إِ لْمَالَاكْ إِ إِڭُّورْ أَذْ إِغْضڒْ ڒْڭنْسْ ذڭْ ؤُضيّعْ: ”شْفَا، سهْوَا أَفُوسْ نّشْ ڒخُّو!“ ثُوغَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِتَّاوضْ غَارْ ؤُنذْرَارْ ن ؤُيابُوسِي أَرَاوْنَا.

¹⁶ Mas, quando o anjo estava pronto para destruir Jerusalém, o S enhor teve compaixão e disse ao anjo da morte: “Pare! Já basta!”. Naquele momento, o anjo do S enhor estava perto da eira de Araúna, o jebuseu.

¹⁷ ؤُمِي ذَاوُوذْ إِژْرَا لْمَالَاكْ ونِّي إِوْثِينْ ڒْڭنْسْ، إِسِّيوڒْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ سِيذِي، إِنَّا: ”خْزَارْ، نشّْ خْضِيغْ ؤُ نشّْ، وَاهْ نشّْ ڭِّيغْ ڒْمُوعْصِييّثْ، مَاشَا ؤُدْجِي-يَا، مِينْ ڭِّينْ؟ أجّْ أَذْ يِيڒِي ؤُفُوسْ نّشْ إِ ثشْثِي غَارِي ذ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا.“

¹⁷ Quando Davi viu o anjo, disse ao S enhor : “Fui eu que pequei e fiz o que era mau! O povo é inocente. O que fizeram? Que tua ira caia sobre mim e minha família”.

¹⁸ ذڭْ وَاسّْ نِّي بعْذَا يُوسَا-د جَاذْ غَارْ ذَاوُوذْ، إِنَّا أَسْ: ”ڭعّذْ، سْبدّْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي خْ ؤُنذْرَارْ ن ؤُيابُوسِي أَرَاوْنَا.“

¹⁸ Naquele dia, Gade foi a Davi e disse: “Vá e construa um altar para o S enhor na eira de Araúna, o jebuseu”.

¹⁹ ذَاوُوذْ إِڭعّذْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن جَاذْ، أَمْ مَامّشْ ث يُومُورْ سِيذِي.

¹⁹ Então Davi subiu até lá para cumprir a ordem do S enhor .

²⁰ أَرَاوْنَا إِشيّعْ ؤُ إِژْرَا أَجدْجِيذْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُسِينْ-د غَارسْ. خنِّي يُويُورْ أَرَاوْنَا غَارْ بَارَّا، إِبنْذقْ زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

²⁰ Quando Araúna viu o rei e seus servos se aproximando, saiu e curvou-se diante do rei com o rosto no chão.

²¹ أَرَاوْنَا إِنَّا: ”مَايمِّي إِ د-يُوسَا سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، غَارْ ؤُمْسخَّارْ نّسْ؟“ ذَاوُوذْ إِنَّا: ”حِيمَا أَذْ خَاكْ سْغغْ أَنْذْرَارْ حِيمَا أَذْ بْنِيغْ ذِينْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي، مَاحنْذْ أَذْ ثْبدّْ ثشْثِي ذِي ڒْڭنْسْ.“

²¹ “Por que meu senhor, o rei, veio aqui?”, perguntou Araúna. Davi respondeu: “Vim comprar sua eira e construir nela um altar para o S

²² خنِّي إِنَّا أَرَاوْنَا إِ ذَاوُوذْ: ”أجّْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ أَذْ إِكْسِي ؤُ أَذْ إِوهّبْ مِينْ ذ أَسْ إِتّْغِيڒْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ. خْزَارْ أَقَا ذِينْ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ؤُ كْسِي ثِيڒْوِيحِينْ إِتّحْڒُودْجُوضنْ إِ ؤُسَارْوثْ ذ ڒحْوَايجْ ن إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ذ أَكشُّوضْ إِ ثْمسِّي.

²² “Pode ficar com a eira, meu senhor, o rei”, disse Araúna. “Use-a como lhe parecer melhor. Aqui estão os bois para o holocausto, e o senhor pode usar as tábuas de trilhar e as cangas dos bois como lenha para o fogo do altar.

²³ أَيَا مَارَّا، أَ أَجدْجِيذْ، أَذْ أَشْ إِوْشْ أَرَاوْنَا إِ ؤُجدْجِيذْ.“ عَاوذْ إِنَّا أَرَاوْنَا إِ ؤُجدْجِيذْ: ”إِڒِي أَذْ د-ثَاسذْ شكْ خْ ڒْخَاضَارْ غَارْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ!“

²³ Eu lhe darei tudo, ó rei. E que o S enhor , seu Deus, aceite seu sacrifício.”

²⁴ مَاشَا أَجدْجِيذْ إِنَّا إِ أَرَاوْنَا: ”لَّ، مَاغَارْ نشّْ خْسغْ أَذْ خَاكْ ث سْغغْ س تَّامَانْ نّسْ إِكْمڒْ، مَاغَارْ نشّْ وَارْ تّْوهّْبغْ إِ سِيذِي، أَربِّي إِنُو، ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ وَالُو.“ ؤُ ذَاوُوذْ إِسْغَا أَنْذْرَارْ ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ إِ خمْسِينْ شِيقْلُو ن نُّوقَارْثْ.

²⁴ O rei, porém, respondeu a Araúna: “Não! Faço questão de pagar por tudo. Não apresentarei ao S enhor , meu Deus, holocaustos que nada me custaram”. Então Davi pagou cinquenta peças de prata pela eira e pelos bois.

²⁵ ذَاوُوذْ إِبْنَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي ؤُشَا إِسّْڭعّذْ ذِينْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ذ ثوْهِيبِينْ ن ڒْغِيدْجثْ. أَمُّو إِتّْوَاسّصْڒحْ سِيذِي خْ ثمُّورْثْ س ثْژَادْجِيثْ يُودْجْغنْ ؤُ ثتّْوَاسّْبدّْ ثشْثِي ذِي إِسْرَائِيل.

²⁵ Davi construiu ali um altar ao S enhor e ofereceu holocaustos e ofertas de paz. O S enhor respondeu à sua oração em favor da terra, e a praga sobre Israel cessou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 24 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →