2 Samuel 18

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ إِسدّْ ذَاوُوذْ ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ ؤُ إِڭَّا خَاسنْ إِمقّْرَاننْ خْ وَاڒفْ ذ إِمقّْرَاننْ خْ مْيَا.

¹ Contou Davi o povo que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.

² ذَاوُوذْ إِسّكّْ ڒْڭنْسْ. إِشْثْ ن ثُوڒُوثْ زَّايْسنْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن يُووَابْ، إِشْثْ ن تُّوڒُوثْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن أَبِيشَايْ، مِّيسْ ن صَارُويَا، ؤُمَاسْ ن يُووَابْ، ذ إِشْثْ ن ثُوڒُوثْ سَاذُو أَفُوسْ ن إِتَّايْ، زِي جَاثْ. إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ ڒْڭنْسْ: ”ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ أَكِيذْومْ فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي.“

² Davi enviou o povo: um terço sob o comando de Joabe, outro terço sob o de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e o outro terço sob o de Itai, o geteu. Disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.

³ مَاشَا ڒْڭنْسْ إِنَّا: ”شكْ وَارْ كِيذْنغْ ثفّْغضْ شَا غَارْ ؤُمنْغِي، مَاغَارْ مَاڒَا نشِّينْ نَارْوڒْ س ثِيذتّْ، وَارْ كِيذْنغْ ڒهِّينْ. مَاڒَا أَزْينْ زَّايْنغْ إِمُّوثْ، وَارْ كِيذْنغْ ڒهِّينْ. مَاغَارْ شكْ ڒخُّو ثْسكّْوِّيذْ أَمْعشْرَا ن ڒُوڒُوفْ زَّايْنغْ. س ؤُينِّي ڒخُّو مْلِيهْ، مَاڒَا شكْ أَذْ أَنغْ ثوْشذْ أَفُوسْ زِي ثنْذِينْثْ.“

³ Respondeu, porém, o povo: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco, nem ainda que metade de nós morra, pois tu vales por dez mil de nós. Melhor será que da cidade nos prestes socorro.

⁴ خنِّي إِنَّا أَسنْ ؤُجدْجِيذْ: ”نشّْ أَذْ ڭّغْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ!“ أَجدْجِيذْ إِبدّْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِفّغْ س ڒْمْيَاوَاثْ ذ ڒُوڒُوفْ.

⁴ Tornou-lhes Davi: O que vos agradar, isso farei. Pôs-se o rei ao lado da porta, e todo o povo saiu a centenas e a milhares.

⁵ يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ إِ يُووَابْ، أَبِيشَايْ ذ إِتَّايْ: ”أڭّْ س ؤُحَاوڒْ أَكْ-ذ ؤُحُوذْرِي، أَكْ-ذ أَبْشَالُومْ، ذِي طّْوعْ إِنُو.“ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِسْڒَا إِ ؤُجدْجِيذْ أَمْ يُومُورْ مَارَّا إِمقّْرَاننْ خْ أَبْشَالُومْ.

⁵ Deu ordem o rei a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai com brandura o jovem Absalão, por amor de mim. Todo o povo ouviu quando o rei dava a ordem a todos os capitães acerca de Absalão.

⁶ ڒْڭنْسْ إِفّغْ غَارْ إِيَّارْ، غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل. أَمنْغِي إِكَّارْ ذڭْ وزْغَارْ ن إِفْرَايِيمْ.

⁶ Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.

⁷ تّْوَاغلّْبنْ ذِينْ إِرْيَازنْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ. ذڭْ وَاسّْ نِّي ثمْسَارْ ذِينْ إِشْثْ ن ثشْثِي ثَامقّْرَانْثْ أَڒَامِي وْضَانْ عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ.

⁷ Ali, foi o povo de Israel batido diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali grande derrota, com a perda de vinte mil homens.

⁸ أَمنْغِي إِفّغْ سّنِّي ذِي مَارَّا جّْوَايهْ. ذڭْ وَاسّْ نِّي إِسَارْضْ وزْغَارْ إِرْيَازنْ زِي ڒْڭنْسْ كْثَارْ زڭْ إِنِّي إِسَارْضْ سِّيفْ.

⁸ Porque aí se estendeu a batalha por toda aquela região; e o bosque, naquele dia, consumiu mais gente do que a espada.

⁹ إِمْسَارْ أَبْشَالُومْ إِبدّْ ثِيطّْ ذِي ثِيطّْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ. أَبْشَالُومْ إِنْيَا خْ إِجّْ ن ؤُسرْذُونْ. ؤُمِي أَسرْذُونْ يُويُورْ سَاذُو ڒفْرُوعْ إِمْشُوبّْشنْ ن يِيشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ أَمقّْرَانْ، إِنُّوغْ نتَّا س ؤُزدْجِيفْ نّسْ ذِي ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ أَڒَامِي إِقِّيمْ إِتّنُّويڒْ جَارْ ؤُجنَّا ذ ثمُّورْثْ ذ ؤُسرْذُونْ يُويُورْ سْوَادَّايْ نّسْ.

⁹ Indo Absalão montado no seu mulo, encontrou-se com os homens de Davi; entrando o mulo debaixo dos ramos espessos de um carvalho, Absalão, preso nele pela cabeça, ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que ele montava, passou adiante.

¹⁰ إِجّْ ن ورْيَازْ إِژْرَا إِ-ث، إِحَاجَا ث إِ يُووَابْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، نشّْ ژْرِيغْ أَبْشَالُومْ يُويڒْ غَارْ إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ.“

¹⁰ Vendo isto um homem, fez saber a Joabe e disse: Vi Absalão pendurado num carvalho.

¹¹ إِنَّا يُووَابْ إِ ورْيَازْ إِ ذ أَسْ إِحَاجَانْ أَيَا: ”خْزَارْ، شكْ ثژْرِيذْ ث، مَايمِّي وَارْ ث ثژْوِيضذْ شَا ذِينِّي غَارْ ثمُّورْثْ؟ خنِّي إِڒِي نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْعشْرَا ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ ذ إِجّْ ن وبْيَاسْ!“

¹¹ Então, disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Viste-o! Por que logo não o feriste ali, derrubando-o por terra? E forçoso me seria dar-te dez moedas de prata e um cinto.

¹² إِنَّا ورْيَازْ إِ يُووَابْ: ”وَارْ وزّْنغْ ؤُڒَا ذ أَڒفْ ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ ذڭْ إِفَاسّنْ إِنُو، وَارْ سّْوِيژِّيضغْ أَفُوسْ إِنُو خْ مِّيسْ ن ؤُجدْجِيذْ، مَاغَارْ أَجدْجِيذْ يُومُورْ إِ شكْ ذ أَبِيشَايْ ذ إِتَّايْ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ڒْڭنْسْ، إِنَّا: ’أجّْ كُوڒْ إِجّْ أَذْ إِحْضَا خْ ؤُحُوضْرِي أَبْشَالُومْ!‘

¹² Disse, porém, o homem a Joabe: Ainda que me pesassem nas mãos mil moedas de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, a Abisai e a Itai, dizendo: Guardai-me o jovem Absalão.

¹³ مَاڒَا نشّْ أَذْ ڭّغْ س ڒْغشّْ أَكْ-ذ ڒعْمَارْ نّسْ - أَقَا إِ ؤُجدْجِيذْ وَارْ ثقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ثْخمّڒْ - خنِّي شكْ أَذْ خَافِي ثكَّارذْ.“

¹³ Se eu tivesse procedido traiçoeiramente contra a vida dele, nada disso se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias.

¹⁴ خنِّي إِنَّا يُووَابْ: ”نشّْ وَارْ خَاكْ تّْرَاجِيغْ.“ ؤُ نتَّا إِكْسِي ثْڒَاثَا ن لَانْسَاثْ، إِجُّو أَسْ ثنْثْ ذڭْ وُوڒْ ن أَبْشَالُومْ، أَمْ نتَّا عَاذْ يُويڒْ إِدَّارْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ.

¹⁴ Então, disse Joabe: Não devo perder tempo, assim, contigo. Tomou três dardos e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.

¹⁵ عشْرَا ن إِمْسخَّارنْ إِنِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ڒسْنَاحْ إِ يُووَابْ، نّْضنْ أَسْ ؤُشَا وْثِينْ أَبْشَالُومْ، نْغِينْ ث.

¹⁵ Cercaram-no dez jovens, que levavam as armas de Joabe, e feriram a Absalão, e o mataram.

¹⁶ خنِّي إِسُوضْ يُووَابْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُشَا إِعْقبْ-د ڒْڭنْسْ مَارَّا زڭْ وضْفَارْ ن إِسْرَائِيل، مِينْزِي يُووَابْ إِخْسْ أَذْ إِحَاوڒْ خْ ڒْڭنْسْ.

¹⁶ Então, tocou Joabe a trombeta, e o povo voltou de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.

¹⁷ نِيثْنِي كْسِينْ أَبْشَالُومْ، نْضَارنْ ث ذڭْ وزْغَارْ ذِي ثسْرَافْثْ ثُودْجغْ ؤُ سَّارْبُونْ خَاسْ إِجّْ ن ؤُعُورِّيشْ ن يژْرَا إِمْغَارْ أَطَّاسْ. مَارَّا إِسْرَائِيل إِطّفْ ذِي ثَاروْڒَا، كُوڒْ أَرْيَازْ غَارْ ؤُقِيضُونْ نّسْ.

¹⁷ Levaram Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele mui grande montão de pedras; todo o Israel fugiu, cada um para a sua casa.

¹⁸ ؤُمِي ثُوغَا إِدَّارْ، إِكْسِي أَبْشَالُومْ إِ يِيخفْ نّسْ إِجّْ ن ؤُمَايْضُو إِقدّْسنْ، إِسّْبدّْ إِ-ث ذِي ثغْزُورْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، مِينْزِي إِنَّا: ”نشّْ وَارْ غَارِي بُو مِّي إِ غَا إِسّعْقڒْ إِسمْ إِنُو.“ نتَّا إِڒَاغَا أَسْ إِ ؤُمَايْضُو نِّي س يِيسمْ نّسْ. أَڒْ أَسّْ-أَ قَّارنْ أَسْ إِ ؤُمَايْضُو نِّي ’أَفُوسْ ن أَبْشَالُومْ‘.

¹⁸ Ora, Absalão, quando ainda vivia, levantara para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome; e deu o seu próprio nome à coluna; pelo que até hoje se chama o Monumento de Absalão.

¹⁹ خنِّي إِنَّا أَخِيمَاعَاصْ، مِّيسْ ن صَاذُوقْ: ”أجّْ أَيِي أَذْ أَزّْڒغْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ أَسْ سِّيوْضغْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، أَقَا سِيذِي إِحْضَا ث زڭْ إِفَاسّنْ ن ڒْعذْيَانْ نّسْ.“

¹⁹ Então, disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr e dar notícia ao rei de que já o Senhor o vingou do poder de seus inimigos.

²⁰ مَاشَا يُووَابْ إِنَّا أَسْ: ”أَسّْ-أَ وَارْ ثسِّيوْضذْ شَا ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، مَاشَا ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ نّغْنِي ثْزمَّارذْ أَذْ ثسِّيوْضذْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ. أَسّْ-أَ وَارْ ثسِّيوْضذْ أَرقَّاسْ ذ أَصبْحَانْ مَاغَارْ مِّيسْ ن ؤُجدْجِيذْ إِمُّوثْ.“

²⁰ Mas Joabe lhe disse: Tu não serás, hoje, o portador de novas, porém outro dia o serás; hoje, não darás a nova, porque é morto o filho do rei.

²¹ إِنَّا يُووَابْ إِ ؤُكُوشِي: ”ؤُيُورْ، إِنِي إِ ؤُجدْجِيذْ، مِينْ ثژْرِيذْ شكْ!“ أَكُوشِي إِبنْذقْ زَّاثْ إِ يُووَابْ ؤُشَا خنِّي يُوزّڒْ.

²¹ Disse Joabe ao etíope: Vai tu e dize ao rei o que viste. Inclinou-se a Joabe e correu.

²² خنِّي أَخِيمَاعَاصْ، مِّيسْ ن صَاذُوقْ، إِنَّا إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ إِ يُووَابْ: ”أَذْ د-يَاسْ وِي إِخْسنْ، أجّْ أَيِي ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ أَزّْڒغْ أَوَارْنِي إِ ؤُكُوشِي!“ إِنَّا يُووَابْ: ”مَايمِّي ثخْسذْ عَاذْ أَذْ ثَازّْڒذْ، أَ مِّي؟ وَارْ إِتّْوَافْ عَاذْ أَرقَّاسْ ذ أَصبْحَانْ إِ شكْ، مَاحنْذْ أَذْ ث ثسِّيوْضذْ!“

²² Prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o etíope. Disse Joabe: Para que, agora, correrias tu, meu filho, pois não terás recompensa das novas?

²³ إِنَّا: ”أَذْ د-يَاسْ وِي إِخْسنْ، نشّْ خْسغْ أَذْ ذِينْ أَزّْڒغْ.“ خنِّي إِنَّا أَسْ يُووَابْ: ”أَزّڒْ!“ ؤُشَا أَخِيمَاعَاصْ يُوزّڒْ خْ وبْرِيذْ ن ؤُذوَّارْ ن لْ-ؤُرْذُونْ ؤُشَا إِزَّارْ نتَّا أَكُوشِي.

²³ Seja o que for, tornou Aimaás, correrei. Então, Joabe lhe disse: Corre. Aimaás correu pelo caminho da planície e passou o etíope.

²⁴ ذَاوُوذْ إِقِّيمْ جَارْ ثْنَاينْ ن ثوُّورَا ن ثنْذِينْثْ. أَعسَّاسْ إِڭعّذْ ثَازقَّا ن ثوَّارْثْ إِ إِدْجَانْ غَارْ ڒْحِيضْ، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِشيّعْ، إِژْرَا إِجّْ ن ورْيَازْ إِتَّازّڒْ، نتَّا وحّْذسْ.

²⁴ Davi estava assentado entre as duas portas da entrada; subiu a sentinela ao terraço da porta sobre o muro e, levantando os olhos, viu que um homem chegava correndo só.

²⁵ أَعسَّاسْ إِڒَاغَا، إِنَّا إِ-ت إِ ؤُجدْجِيذْ. أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”مَاڒَا نتَّا وحّْذسْ، خنِّي أَذْ يَاوضْ إِجّْ ن ڒخْبَارْ ذ أَصبْحَانْ!“ يَارْنِي إِقَارّبْ-د ورْيَازْ.

²⁵ Gritou, pois, a sentinela e o disse ao rei. O rei respondeu: Se vem só, traz boas notícias. E vinha andando e chegando.

²⁶ خنِّي إِژْرَا ؤُعسَّاسْ عَاذْ إِجّْ ن ورْيَازْ نّغْنِي إِتَّازّڒْ ؤُشَا إِڒَاغَا غَارْ ؤُعسَّاسْ ن ثوَّارْثْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، إِتَّازّڒْ ذِينْ عَاذْ إِجّْ ن ورْيَازْ نّغْنِي، ؤُڒَا ذ نتَّا وحّْذسْ.“ أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”ؤُڒَا ذ نتَّا أَذْ يَاوضْ إِجّْ ن ڒخْبَارْ ذ أَصبْحَانْ.“

²⁶ Viu a sentinela outro homem que corria; então, gritou para a porta e disse: Eis que vem outro homem correndo só. Então, disse o rei: Também este traz boas-novas.

²⁷ أَعسَّاسْ إِنَّا عَاوذْ: ”نشّْ تّْوَاڒِيغْ أَمزْوَارُو إِڭُّورْ أَمْ أَخِيمَاعَاصْ، مِّيسْ ن صَاذُوقْ.“ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”وَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ إِصْبحْ، نتَّا أَذْ د-يَاسْ س يِيجّْ ن ؤُرقَّاسْ ذ أَصبْحَانْ.“

²⁷ Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro; parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então, disse o rei: Este homem é de bem e trará boas-novas.

²⁸ أَخِيمَاعَاصْ إِڒَاغَا، إِنَّا إِ ؤُجدْجِيذْ: ”ڒهْنَا!“ ؤُ نتَّا إِبنْذقْ زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، إِنَّا: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ونِّي ذ أَشْ إِسلّْمنْ إِرْيَازنْ نِّي إِڭعّْذنْ أَفُوسْ نْسنْ خْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ.“

²⁸ Gritou Aimaás e disse ao rei: Paz! Inclinou-se ao rei, com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor , teu Deus, que nos entregou os homens que levantaram a mão contra o rei, meu senhor.

²⁹ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”مَا أَحُوذْرِي، أَبْشَالُومْ، أَقَا-ث مْلِيحْ؟“ إِنَّا أَخِيمَاعَاصْ: ”نشّْ ژْرِيغْ إِجّْ ن ؤُبَارُّو ذ أَمقّْرَانْ ؤُمِي يُووَابْ، أَمْسخَّارْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِسّكّْ أَمْسخَّارْ نّشْ، مَاشَا نشّْ وَارْ سِّينغْ مِينْ إِمْسَارنْ.“

²⁹ Então, perguntou o rei: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o teu servo, ó rei, porém não sei o que era.

³⁰ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”حيّذْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ، بدّْ ذَا!“ ؤُ نتَّا إِحيّذْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ، إِقِّيمْ إِبدّْ ذِينِّي.

³⁰ Disse o rei: Põe-te ao lado e espera aqui. Ele se pôs e esperou.

³¹ ؤُشَا خْزَارْ، يُوسَا-د ؤُڒَا ذ أَكُوشِي. أَكُوشِي إِنَّا: ”خْزَارْ، إِجّْ ن ڒخْبَارْ ذ أَصبْحَانْ إِ سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ. سِيذِي إِحْضَا شكْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا إِنِّي خَاكْ إِغوّْغنْ.“

³¹ Chegou o etíope e disse: Boas-novas ao rei, meu senhor. Hoje, o Senhor te vingou do poder de todos os que se levantaram contra ti.

³² خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ ؤُكُوشِي: ”مَا أَحُوذْرِي، أَبْشَالُومْ، أَقَا-ث مْلِيحْ؟“ إِنَّا ؤُكُوشِي: ”إِڒِي أَذْ ذوْڒنْ مَارَّا ڒْعذْيَانْ ن سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ ذ مَارَّا إِنِّي خَاكْ إِغوّْغنْ مَاحنْذْ أَذْ شكْ ڭّنْ ثُوعفّْنَا أَمْ ؤُحُوضْرِي.“

³² Então, disse o rei ao etíope: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu o etíope: Sejam como aquele os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para o mal.

³³ — ausente —

³³ Então, o rei, profundamente comovido, subiu à sala que estava por cima da porta e chorou; e, andando, dizia: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →