2 Samuel 15

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ أَوَارْنِي ؤُيَا إِمْسَارْ، أَقَا أَبْشَالُومْ إِجَّا أَذْ أَسْ إِضبَّارَانْ إِجّْ ن ؤُكَارُّو ذ إِيْسَانْ ذ خمْسِينْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِتَّازّْڒنْ غَارْ زَّاثْ نّسْ.

¹ E sucedeu, depois disso, que Absalão preparou para si carruagens e cavalos, e cinquenta homens que corressem adiante dele.

² ثُوغَا إِتّكَّارْ أَبْشَالُومْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ ن ڒْحَاڒْ ؤُشَا إِبدّْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن وبْرِيذْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ. ؤُشَا إِمْسَارْ، مڒْمِي مَا إِخْسْ إِجّْ ن ورْيَازْ أَذْ إِرَاحْ س إِشْثْ ن دّعْوثْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ إِ شّْرعْ، إِڒَاغَا-د خَاسْ غَارسْ، إِنَّا: ”زِي مَانْ ثَانْذِينْثْ شكْ؟“ مَاڒَا وَانِيثَا يَارَّا-د: ”أَمْسخَّارْ نّشْ زڭْ إِشْثْ زِي ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل“،

² E Absalão se levantou cedo, e se pôs ao lado do caminho do portão; e assim foi que, quando qualquer homem que tinha uma controvérsia vinha até o rei para juízo, então Absalão o chamava, e dizia: De que cidade és tu? E ele dizia: O teu servo é de uma das tribos de Israel.

³ إِنَّا أَسْ أَبْشَالُومْ: ”خْزَارْ، دّعْوَا نّشْ مْلِيحْ ؤُ نِيشَانْ، مَاشَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ وَارْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ونِّي غَاركْ غَا إِسْڒنْ.“

³ E Absalão lhe dizia: Vê, as tuas questões são boas e retas; porém não há homem algum designado pelo rei para te ouvir.

⁴ أَبْشَالُومْ يَارْنِي إِنَّا: ”مْڒِي ذ أَيِي ڭِّينْ ذ ڒْقَاضِي ذِي ثمُّورْثْ، مَاحنْذْ كُوڒْ أَرْيَازْ ونِّي غَارْ إِدْجَا ؤُمْشُوبّشْ نِيغْ دّعْوثْ، أَذْ غَارِي د-يَاسْ، نشّْ أَذْ أَسْ أَغغْ ثَاسْغَارْثْ؟“

⁴ Absalão disse ainda: Ah se eu fosse feito juiz na terra, para que cada homem que tivesse qualquer processo ou causa pudesse vir até mim, e eu lhe faria justiça!

⁵ مَاڒَا إِقَارّبْ-د غَارسْ إِجّْ ن ورْيَازْ حِيمَا أَذْ أَسْ إِبنْذقْ، إِسّْوِيژّضْ أَفُوسْ نّسْ، إِطّفْ إِ-ث ؤُشَا إِسُّوذمْ إِ-ث.

⁵ E assim foi que, quando qualquer homem dele se aproximava para lhe prestar reverência, ele estendia a sua mão, pegava-o e o beijava.

⁶ أَمُّو إِڭَّا أَبْشَالُومْ غَارْ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ زِي إِسْرَائِيل، إِنِّي د-يُوسِينْ إِ شّْرعْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. أَمُّو يُوشَارْ أَبْشَالُومْ ؤُڒْ ن يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل.

⁶ E deste modo fazia Absalão a todo o Israel que vinha até o rei para juízo; assim Absalão roubou os corações dos homens de Israel.

⁷ أَوَارْنِي أَربْعَا ن إِسڭّْوُوسَا إِمْسَارْ أَقَا أَبْشَالُومْ إِنَّا إِ ؤُجدْجِيذْ: ”أجّْ أَيِي أَذْ ؤُيُورغْ، أَذْ سّْقفْڒغْ ذِي حَابْرُونْ لْوَاعْذْ إِنُو إِ وَاعْذغْ إِ سِيذِي.

⁷ E sucedeu que, depois de quarenta anos, Absalão disse ao rei: Rogo-te, deixa-me ir pagar o meu voto, o qual votei ao SENHOR, em Hebrom.

⁸ مَاغَارْ أَمْسخَّارْ نّشْ إِڭَّا إِجّْ ن لْوَاعْذْ ؤُمِي ثُوغَا زدّْغغْ عَاذْ ذِي جَاشُورْ ذِي أَرَامْ، نِّيغْ: ’مَاڒَا سِيذِي إِجَّا أَيِي س ثِيذتّْ أَذْ د-ذوْڒغْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، خنِّي أَذْ خذْمغْ إِ سِيذِي.‘ “

⁸ Porque o teu servo votou um voto enquanto eu permaneci em Gesur, na Síria, dizendo: Se o SENHOR me trouxer de volta a Jerusalém, então servirei o SENHOR.

⁹ خنِّي إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”ؤُيُورْ ذِي ڒهْنَا!“ إِكَّارْ نتَّا ؤُشَا يُويُورْ غَارْ حَابْرُونْ.

⁹ E o rei disse a ele: Vai em paz. Então ele se levantou e seguiu para Hebrom.

¹⁰ أَبْشَالُومْ مَاشَا إِسّكّْ إِرْيَازنْ خْ إِضَارنْ غَارْ مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل حِيمَا أَذْ إِنِينْ: ”مَاڒَا كنِّيوْ ثسْڒَامْ إِ ؤُسُوضِي ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي، خنِّي إِتّْخصَّا أَذْ ثِينِيمْ: ’أَبْشَالُومْ ذ أَجدْجِيذْ ذِي حَابْرُونْ.‘ “

¹⁰ Absalão, no entanto, enviou espiões a todas as tribos de Israel, dizendo: Tão logo ouvirdes o som da trombeta, direis: Absalão reina em Hebrom.

¹¹ زِي ؤُرْشَالِيمْ ؤُيُورنْ أَكْ-ذ أَبْشَالُومْ مِيثَاينْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِتّْوَاعَارْضنْ. نِيثْنِي ؤُيُورنْ أَكِيذسْ ذِي ڒهْنَا نْسنْ، وَارْ سِّيننْ خْ وَالُو.

¹¹ E com Absalão foram duzentos homens de Jerusalém, que foram chamados; e eles foram na sua simplicidade, e não sabiam de nada.

¹² ڒَامِي ذِينْ إِقدّمْ ثِيغَارْصَا، إِسّكّْ أَبْشَالُومْ عَاوذْ غَارْ أَخِيثُوفِيلْ، زِي جِيلُو، ونِّي ذ أَمْشَاوَارْ ن ذَاوُوذْ، زِي ثنْذِينْثْ نّسْ، زِي جِيلُو. أَمُّو إِ ثذْوڒْ ثْمعْمُوتْشْ ثْمقَّارْ ؤُشَا إِمَّارْنِي ڒْڭنْسْ إِ إِدْجَانْ غَارْ أَبْشَالُومْ.

¹² E Absalão enviou a Aitofel, o gilonita, o conselheiro de Davi, da sua cidade de Giló, enquanto ele oferecia sacrifícios. E a conspiração foi forte; porque o povo aumentava continuamente com Absalão.

¹³ خنِّي د-يُوسَا إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”ؤُڒْ ن كُوڒْ أَرْيَازْ إِذْوڒْ أَكْ-ذ أَبْشَالُومْ!“

¹³ E ali chegou um mensageiro a Davi, dizendo: Os corações dos homens de Israel estão com Absalão.

¹⁴ خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ، إِنِّي ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ: ”كَّارمْ، أَذْ نَارْوڒْ، مَاغَارْ وَارْ إِتّْغِيمِي غَارْنغْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ نِّي إِ غَا إِنْجمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَبْشَالُومْ. ذغْيَامْ ذڭْ وُوفُّوغْ نِيغْ نتَّا أَذْ إِقدْجبْ أَذْ خَانغْ إِحَارْثْ، أَذْ ذَايْنغْ إِڭّْ ثُوعفّْنَا ؤُشَا أَذْ إِوّثْ ثَانْذِينْثْ-أَ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ.“

¹⁴ E Davi disse a todos os seus servos que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos e fujamos; pois, de outra sorte, não escaparemos de Absalão; apressai-vos para partir, para que ele não nos alcance subitamente, e traga o mal sobre nós, e fira a cidade com o fio da espada.

¹⁵ خنِّي نَّانْ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ إِ ؤُجدْجِيذْ: ”خْزَارْ، إِمْسخَّارنْ نّشْ أَذْ ڭّنْ عْلَاحْسَابْ مَارَّا مِينْ غَا يِيخْضَارْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ.“

¹⁵ E os servos do rei disseram ao rei: Eis que os teus servos estão prontos para fazer qualquer coisa que o meu senhor, o rei, indicar.

¹⁶ أَمُّو إِ إِفّغْ ؤُجدْجِيذْ زِي ثنْذِينْثْ، أَكْ-ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ نّسْ ذڭْ إِصُورَافْ نّسْ. أَجدْجِيذْ إِجَّاعشْرَا ن ثِييَّا مَاحنْذْ أَذْ حْضَانْثْ ثَادَّارْثْ.

¹⁶ E o rei seguiu, e após ele toda a sua casa. E o rei deixou dez mulheres, as quais eram concubinas, para cuidar da casa.

¹⁷ ؤُمِي د-إِفّغْ ؤُجدْجِيذْ زِي ثنْذِينْثْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ ذڭْ إِصُورَافْ نّسْ، قِّيمنْ نِيثْنِي بدّنْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ.

¹⁷ E o rei se foi, e após ele todo o povo, e esperou em um local afastado.

¹⁸ مَارَّا إِمْسخَّارنْ عْذُونْ خَاسْ ؤُڒَا ذ إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ نّسْ مَارَّا، ؤُ مَارَّا إِرقَّاسنْ نّسْ ن ثَازْڒَا. ؤُڒَا ذ مَارَّا أَيْثْ ن جَاثْ، ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي د-يُوسِينْ ذڭْ إِصُورَافْ نّسْ زِي جَاثْ، أَقَا كِّينْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.

¹⁸ E todos os seus servos passaram adiante dele; e todos os quereteus, e todos os peleteus e todos os geteus, seiscentos homens, os quais vieram atrás dele desde Gate, passaram adiante do rei.

¹⁹ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ إِتَّايْ، ونِّي زڭْ أَيْثْ ن جَاثْ: ”مَايمِّي ثخْسذْ ؤُڒَا ذ شكْ أَذْ ثُويُورذْ أَكِيذْنغْ؟ عْقبْ ؤُ قِّيمْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ، مَاغَارْ شكْ ذ إِجّْ ن ؤُبَارَّانِي، أَقَا شكْ بعْذَا ثتّْوَاسُّوفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ نّشْ.

¹⁹ Então disse o rei a Itai, o geteu: Por que tu vais também conosco? Retorna ao teu lugar, e permanece com o rei; porque tu és um estrangeiro, e também um exilado.

²⁰ إِضنَّاضْ إِ د-ثُوسِيذْ شكْ. مَا نشّْ أَذْ شكْ أَوْيغْ أَكِيذْنغْ أَسّْ-أَ حِيمَا أَذْ د-ثفّْغذْ، ؤُمِي إِ غَا ؤُيُورغْ نشّْ مَانِي مَا إِ تّْوَارِيغْ إِزمَّارْ أَذْ ڒَاحغْ. عْقبْ، أَوِي-د أَكِيذكْ أَيْثْمَاشْ. أَذْ كِيذكْ ثِيڒِي ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ.“

²⁰ Posto que vieste somente ontem, deveria eu, hoje, fazer-te subir e descer conosco? Vendo que vou para onde posso, retorna, e traz de volta os teus irmãos; misericórdia e verdade sejam contigo.

²¹ مَاشَا إِتَّايْ يَارَّا-د خْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ؤُ إِدَّارْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، ذڭْ ومْشَانْ مَانِي غَا يِيڒِي سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، مَا إِمُّوثْ نِيغْ إِدَّارْ، ذِينِّي إِ غَا يِيڒِي ؤُڒَا ذ أَمْسخَّارْ نّشْ!“

²¹ E Itai respondeu ao rei, e disse: Como o SENHOR vive, e como o meu senhor, o rei, vive, certamente no lugar em que o senhor, o rei, estiver, seja na morte ou vida, ali também estará o teu servo.

²² خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ إِتَّايْ: ”ؤُيُورْ خنِّي، أكّْ-د!“ إِكَّا خَاسْ إِتَّايْ، ونِّي إِدْجَانْ زڭْ أَيْثْ ن جَاثْ، أَكْ-ذ مَارَّا إِرْيَازنْ نّسْ ذ إِحنْجِيرنْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ.

²² E Davi disse a Itai: Vai e atravessa. E Itai, o geteu, atravessou, e todos os seus homens, e todos os pequeninos que estavam com ele.

²³ مَارَّا ثمُّورْثْ ثْرُو ؤُمِي إِكَّا ڒْڭنْسْ. أَجدْجِيذْ إِژْوَا ثِيغْزَارْثْ ن قِيذْرُونْ ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِژْوَا، طّْفنْ أَبْرِيذْ غَارْ ڒخْڒَا.

²³ E toda a terra chorou com voz alta, e todo o povo atravessou; o rei também atravessou o ribeiro de Cedrom, e todo o povo atravessou, em direção ao caminho do deserto.

²⁴ أَقَا ذِينْ ؤُڒَا ذ صَاذُوقْ ذ مَارَّا إِلَاوِييّنْ إِنِّي يَارْبُونْ تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ أَكِيذسْ. نِيثْنِي سَّارْسنْ تَّابُوثْ ن أَربِّي ؤُ أَبْيَاثَارْ إِڭعّذْ ذِينْ أَڒَامِي إِقْفڒْ ؤُعدُّو ن مَارَّا ڒْڭنْسْ زِي ثنْذِينْثْ.

²⁴ E eis que também Zadoque, e todos os levitas estavam com ele, carregando a arca do pacto de Deus; e eles assentaram a arca de Deus; e Abiatar subiu, até que todo o povo terminou de sair da cidade.

²⁵ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ صَاذُوقْ: ”أَرّْ تَّابُوثْ ن أَربِّي غَارْ ثنْذِينْثْ. مَاڒَا نشّْ ؤُفِيغْ أَرْضَا زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، خنِّي نتَّا أَذْ أَيِي يَارّْ غَارْ ذَا، أَذْ أَيِي يَارّْ أَذْ ژَترْغْ تَّابُوثْ عَاوذْ ؤُڒَا ذ ثَازذِّيغْثْ.

²⁵ E o rei disse a Zadoque: Carrega de novo a arca de Deus para dentro da cidade; se eu achar favor aos olhos do SENHOR, ele me trará de novo, e me mostrará tanto ela, quanto a sua habitação;

²⁶ مَاشَا مَاڒَا نتَّا أَذْ يِينِي: ’شكْ وَارْ ذ أَيِي د-ثُوسِيذْ خْ ڒْخَاضَارْ!‘، أَقَا أَيِي ذَا، أجّْ إِ-ث أَذْ كِيذِي إِڭّْ مِينْ إِدْجَانْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ.“

²⁶ mas se ele assim disser: Não tenho em ti deleite algum; eis que aqui estou, que ele faça comigo como bem lhe parecer.

²⁷ يَارنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ ؤُكهَّانْ صَاذُوقْ: ”مَا وَارْ ثدْجِيذْ شكْ ذ أَمْوَاڒَاوْ؟ عْقبْ ذِي ڒهْنَا غَارْ ثمُّورْثْ نّشْ ذ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نْومْ أَكِيذْومْ: مِّيشْ أَخِيمَاعَاصْ، ذ يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن أَبْيَاثَارْ.

²⁷ O rei disse também a Zadoque, o sacerdote: Não és tu um vidente? Retorna à cidade em paz, e convosco os vossos dois filhos, Aimaás, o teu filho e Jônatas, o filho de Abiatar.

²⁸ خْزَارْ، نشّْ أَذْ رَاجِيغْ ذِي ڒخْڒَا غَارْ مَانِيسْ ژكّْوَانْ خْ لْ-ؤُرْذُونْ، أَڒْ د غَا ثَاسْ ثبْرَاثْ زَّايْومْ غَارِي.“

²⁸ Vê que esperarei na planície do deserto, até que ali chegue palavra vinda de ti para me certificar.

²⁹ خَاسْ ؤُشَا يِيوْيِي صَاذُوقْ أَكْ-ذ أَبْيَاثَارْ تَّابُوثْ ن أَربِّي غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا قِّيمنْ ذِينِّي.

²⁹ Portanto, Zadoque e Abiatar carregaram a arca de Deus de volta a Jerusalém; e eles esperaram ali.

³⁰ ذَاوُوذْ إِڭعّذْ ثَاسَاونْثْ ن وذْرَارْ ن زِّيثُونْ. إِرُو أَمْ د-إِڭعّذْ. ثُوغَا أَزدْجِيفْ نّسْ إِرحّفْ، يُويُورْ خْ إِضَارنْ س ڒحْفَا. ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ، كُوڒْ أَرْيَازْ زَّايسْ إِرحّفْ أَزدْجِيفْ نّسْ، ؤُشَا ڭعّْذنْ نِيثْنِي، رُونْ أَمْ ڭعّْذنْ.

³⁰ E Davi subiu pela subida do Monte das Oliveiras, e chorava enquanto subia, e tinha a cabeça coberta, e seguia de pés descalços; e todo o povo que estava com ele cobria, cada qual, a sua cabeça, e subiam, chorando enquanto subiam.

³¹ خنِّي حَاجَانْ أَسْ إِ ذَاوُوذْ، نَّانْ: ”أَخِيثُوفِيلْ ثُوغَا-ث جَارْ إِنِّي إِڭِّينْ ثَامعْمُوتْشْ خْ ؤُغزْذِيسْ ن أَبْشَالُومْ.“ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ: ”أَ سِيذِي، سْبطّڒْ شّْوَارْ ن أَخِيثُوفِيلْ.“

³¹ E contaram a Davi, dizendo: Aitofel está entre os conspiradores de Absalão. E Davi disse: Ó SENHOR, rogo-te, torna em loucura o conselho de Aitofel.

³² ڒَْامِي ذَاوُوذْ يِيوضْ غَارْ ثْقِيشّثْ ن وذْرَارْ، مَانِي تّْنُومَانْ أَذْ سجْذنْ زَّاثْ إِ أَربِّي، خْزَارْ، يُوسَا-د حُوشَايْ، أَيَارْكِي، إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ س وَارُّوضْ إِشَارّْڭنْ ؤُ س ؤُشَاڒْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.

³² E sucedeu que, quando Davi chegou ao topo do monte, onde ele adorava a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrá-lo com as suas vestes rasgadas, e terra sobre a sua cabeça;

³³ ذَاوُوذْ إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا شكْ ثژْوِيذْ أَكِيذِي، أَذْ خَافِي ثِيڒِيذْ ذ دّْقڒْ.

³³ a quem Davi disse: Se passares adiante comigo, então tu serás um fardo para mim;

³⁴ مَاڒَا مَاشَا شكْ ثْعقْبذْ غَارْ ثنْذِينْثْ، أَذْ ثِينِيذْ إِ أَبْشَالُومْ: ’نشّْ أَذْ إِڒِيغْ ذ أَمْسخَّارْ نّشْ، أَ أَجدْجِيذْ! ثُوغَا أَيِي زِيشْ ذ أَمْسخَّارْ ن بَابَاشْ، ڒخُّو مَاشَا أَذْ إِڒِيغْ ذ أَمْسخَّارْ نّشْ!‘، خنِّي ثْزمَّارذْ أَذْ ثْبضْڒذْ شّْوَارْ ن أَخِيثُوفِيلْ.

³⁴ mas, se retornares à cidade, e disseres a Absalão, serei teu servo, ó rei; como eu fui servo do teu pai até aqui, assim serei, agora, também teu servo; então poderás derrotar o conselho de Aitofel para mim.

³⁵ مَا وَارْ ذِينِّي غَاركْ إِكهَّاننْ صَاذُوقْ ذ أَبْيَاثَارْ؟ أَذْ إِمْسَارْ أَذْ ثْعَاوْذذْ مَارَّا مِينْ غَا ثسْڒذْ زِي ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ إِ إِكهَّاننْ صَاذُوقْ ذ أَبْيَاثَارْ.

³⁵ E não tens tu aí contigo Zadoque e Abiatar, os sacerdotes? Portanto será que qualquer coisa que ouvires da casa do rei, tu a contarás a Zadoque e a Abiatar, os sacerdotes.

³⁶ أَقَا نِيثْنِي غَارْسنْ ذِينِّي ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نْسنْ، أَخِيمَاعَاصْ، مِّيسْ ن صَاذُوقْ، ذ يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن أَبْيَاثَارْ. أَذْ أَيِي د-ثسِّيوْضمْ مَارَّا أَوَاڒْ إِ ثسْڒِيمْ زَّايْسنْ.“

³⁶ Eis que eles têm ali com eles os seus dois filhos, Aimaás, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar; e por eles vós enviareis a mim tudo o que puderes ouvir.

³⁷ ؤُشَا حُوشَايْ، أَمدُّوكّڒْ ن ذَاوُوذْ، يُوذفْ غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ أَبْشَالُومْ يُوذفْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

³⁷ Assim, Husai, o amigo de Davi, entrou na cidade, e Absalão entrou em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →