2 Samuel 15

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ أَوَارْنِي ؤُيَا إِمْسَارْ، أَقَا أَبْشَالُومْ إِجَّا أَذْ أَسْ إِضبَّارَانْ إِجّْ ن ؤُكَارُّو ذ إِيْسَانْ ذ خمْسِينْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِتَّازّْڒنْ غَارْ زَّاثْ نّسْ.

¹ Depois disto, Absalão fez aparelhar para si um carro e cavalos e cinquenta homens que corressem adiante dele.

² ثُوغَا إِتّكَّارْ أَبْشَالُومْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ ن ڒْحَاڒْ ؤُشَا إِبدّْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن وبْرِيذْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ. ؤُشَا إِمْسَارْ، مڒْمِي مَا إِخْسْ إِجّْ ن ورْيَازْ أَذْ إِرَاحْ س إِشْثْ ن دّعْوثْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ إِ شّْرعْ، إِڒَاغَا-د خَاسْ غَارسْ، إِنَّا: ”زِي مَانْ ثَانْذِينْثْ شكْ؟“ مَاڒَا وَانِيثَا يَارَّا-د: ”أَمْسخَّارْ نّشْ زڭْ إِشْثْ زِي ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل“،

² Levantando-se Absalão pela manhã, parava à entrada da porta; e a todo homem que tinha alguma demanda para vir ao rei a juízo, o chamava Absalão a si e lhe dizia: De que cidade és tu? Ele respondia: De tal tribo de Israel é teu servo.

³ إِنَّا أَسْ أَبْشَالُومْ: ”خْزَارْ، دّعْوَا نّشْ مْلِيحْ ؤُ نِيشَانْ، مَاشَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ وَارْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ونِّي غَاركْ غَا إِسْڒنْ.“

³ Então, Absalão lhe dizia: Olha, a tua causa é boa e reta, porém não tens quem te ouça da parte do rei.

⁴ أَبْشَالُومْ يَارْنِي إِنَّا: ”مْڒِي ذ أَيِي ڭِّينْ ذ ڒْقَاضِي ذِي ثمُّورْثْ، مَاحنْذْ كُوڒْ أَرْيَازْ ونِّي غَارْ إِدْجَا ؤُمْشُوبّشْ نِيغْ دّعْوثْ، أَذْ غَارِي د-يَاسْ، نشّْ أَذْ أَسْ أَغغْ ثَاسْغَارْثْ؟“

⁴ Dizia mais Absalão: Ah! Quem me dera ser juiz na terra, para que viesse a mim todo homem que tivesse demanda ou questão, para que lhe fizesse justiça!

⁵ مَاڒَا إِقَارّبْ-د غَارسْ إِجّْ ن ورْيَازْ حِيمَا أَذْ أَسْ إِبنْذقْ، إِسّْوِيژّضْ أَفُوسْ نّسْ، إِطّفْ إِ-ث ؤُشَا إِسُّوذمْ إِ-ث.

⁵ Também, quando alguém se chegava para inclinar-se diante dele, ele estendia a mão, pegava-o e o beijava.

⁶ أَمُّو إِڭَّا أَبْشَالُومْ غَارْ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ زِي إِسْرَائِيل، إِنِّي د-يُوسِينْ إِ شّْرعْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. أَمُّو يُوشَارْ أَبْشَالُومْ ؤُڒْ ن يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل.

⁶ Desta maneira fazia Absalão a todo o Israel que vinha ao rei para juízo e, assim, ele furtava o coração dos homens de Israel.

⁷ أَوَارْنِي أَربْعَا ن إِسڭّْوُوسَا إِمْسَارْ أَقَا أَبْشَالُومْ إِنَّا إِ ؤُجدْجِيذْ: ”أجّْ أَيِي أَذْ ؤُيُورغْ، أَذْ سّْقفْڒغْ ذِي حَابْرُونْ لْوَاعْذْ إِنُو إِ وَاعْذغْ إِ سِيذِي.

⁷ Ao cabo de quatro anos, disse Absalão ao rei: Deixa-me ir a Hebrom cumprir o voto que fiz ao Senhor .

⁸ مَاغَارْ أَمْسخَّارْ نّشْ إِڭَّا إِجّْ ن لْوَاعْذْ ؤُمِي ثُوغَا زدّْغغْ عَاذْ ذِي جَاشُورْ ذِي أَرَامْ، نِّيغْ: ’مَاڒَا سِيذِي إِجَّا أَيِي س ثِيذتّْ أَذْ د-ذوْڒغْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، خنِّي أَذْ خذْمغْ إِ سِيذِي.‘ “

⁸ Porque, morando em Gesur, na Síria, fez o teu servo um voto, dizendo: Se o Senhor me fizer tornar a Jerusalém, prestarei culto ao Senhor .

⁹ خنِّي إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”ؤُيُورْ ذِي ڒهْنَا!“ إِكَّارْ نتَّا ؤُشَا يُويُورْ غَارْ حَابْرُونْ.

⁹ Então, lhe disse o rei: Vai-te em paz. Levantou-se, pois, e foi para Hebrom.

¹⁰ أَبْشَالُومْ مَاشَا إِسّكّْ إِرْيَازنْ خْ إِضَارنْ غَارْ مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل حِيمَا أَذْ إِنِينْ: ”مَاڒَا كنِّيوْ ثسْڒَامْ إِ ؤُسُوضِي ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي، خنِّي إِتّْخصَّا أَذْ ثِينِيمْ: ’أَبْشَالُومْ ذ أَجدْجِيذْ ذِي حَابْرُونْ.‘ “

¹⁰ Enviou Absalão emissários secretos por todas as tribos de Israel, dizendo: Quando ouvirdes o som das trombetas, direis: Absalão é rei em Hebrom!

¹¹ زِي ؤُرْشَالِيمْ ؤُيُورنْ أَكْ-ذ أَبْشَالُومْ مِيثَاينْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِتّْوَاعَارْضنْ. نِيثْنِي ؤُيُورنْ أَكِيذسْ ذِي ڒهْنَا نْسنْ، وَارْ سِّيننْ خْ وَالُو.

¹¹ De Jerusalém foram com Absalão duzentos homens convidados, porém iam na sua simplicidade, porque nada sabiam daquele negócio.

¹² ڒَامِي ذِينْ إِقدّمْ ثِيغَارْصَا، إِسّكّْ أَبْشَالُومْ عَاوذْ غَارْ أَخِيثُوفِيلْ، زِي جِيلُو، ونِّي ذ أَمْشَاوَارْ ن ذَاوُوذْ، زِي ثنْذِينْثْ نّسْ، زِي جِيلُو. أَمُّو إِ ثذْوڒْ ثْمعْمُوتْشْ ثْمقَّارْ ؤُشَا إِمَّارْنِي ڒْڭنْسْ إِ إِدْجَانْ غَارْ أَبْشَالُومْ.

¹² Também Absalão mandou vir Aitofel, o gilonita, do conselho de Davi, da sua cidade de Gilo; enquanto ele oferecia os seus sacrifícios, tornou-se poderosa a conspirata, e crescia em número o povo que tomava o partido de Absalão.

¹³ خنِّي د-يُوسَا إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”ؤُڒْ ن كُوڒْ أَرْيَازْ إِذْوڒْ أَكْ-ذ أَبْشَالُومْ!“

¹³ Então, veio um mensageiro a Davi, dizendo: Todo o povo de Israel segue decididamente a Absalão.

¹⁴ خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ، إِنِّي ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ: ”كَّارمْ، أَذْ نَارْوڒْ، مَاغَارْ وَارْ إِتّْغِيمِي غَارْنغْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ نِّي إِ غَا إِنْجمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَبْشَالُومْ. ذغْيَامْ ذڭْ وُوفُّوغْ نِيغْ نتَّا أَذْ إِقدْجبْ أَذْ خَانغْ إِحَارْثْ، أَذْ ذَايْنغْ إِڭّْ ثُوعفّْنَا ؤُشَا أَذْ إِوّثْ ثَانْذِينْثْ-أَ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ.“

¹⁴ Disse, pois, Davi a todos os seus homens que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos, e fujamos, porque não poderemos salvar-nos de Absalão. Dai-vos pressa a sair, para que não nos alcance de súbito, lance sobre nós algum mal e fira a cidade a fio de espada.

¹⁵ خنِّي نَّانْ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ إِ ؤُجدْجِيذْ: ”خْزَارْ، إِمْسخَّارنْ نّشْ أَذْ ڭّنْ عْلَاحْسَابْ مَارَّا مِينْ غَا يِيخْضَارْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ.“

¹⁵ Então, os homens do rei lhe disseram: Eis aqui os teus servos, para tudo quanto determinar o rei, nosso senhor.

¹⁶ أَمُّو إِ إِفّغْ ؤُجدْجِيذْ زِي ثنْذِينْثْ، أَكْ-ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ نّسْ ذڭْ إِصُورَافْ نّسْ. أَجدْجِيذْ إِجَّاعشْرَا ن ثِييَّا مَاحنْذْ أَذْ حْضَانْثْ ثَادَّارْثْ.

¹⁶ Saiu o rei, e todos os de sua casa o seguiram; deixou, porém, o rei dez concubinas, para cuidarem da casa.

¹⁷ ؤُمِي د-إِفّغْ ؤُجدْجِيذْ زِي ثنْذِينْثْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ ذڭْ إِصُورَافْ نّسْ، قِّيمنْ نِيثْنِي بدّنْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ.

¹⁷ Tendo, pois, saído o rei com todo o povo após ele, pararam na última casa.

¹⁸ مَارَّا إِمْسخَّارنْ عْذُونْ خَاسْ ؤُڒَا ذ إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ نّسْ مَارَّا، ؤُ مَارَّا إِرقَّاسنْ نّسْ ن ثَازْڒَا. ؤُڒَا ذ مَارَّا أَيْثْ ن جَاثْ، ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي د-يُوسِينْ ذڭْ إِصُورَافْ نّسْ زِي جَاثْ، أَقَا كِّينْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.

¹⁸ Todos os seus homens passaram ao pé dele; também toda a guarda real e todos os geteus, seiscentos homens que o seguiram de Gate, passaram adiante do rei.

¹⁹ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ إِتَّايْ، ونِّي زڭْ أَيْثْ ن جَاثْ: ”مَايمِّي ثخْسذْ ؤُڒَا ذ شكْ أَذْ ثُويُورذْ أَكِيذْنغْ؟ عْقبْ ؤُ قِّيمْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ، مَاغَارْ شكْ ذ إِجّْ ن ؤُبَارَّانِي، أَقَا شكْ بعْذَا ثتّْوَاسُّوفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ نّشْ.

¹⁹ Disse, pois, o rei a Itai, o geteu: Por que irias também tu conosco? Volta e fica-te com quem vier a ser o rei, porque és estrangeiro e desterrado de tua pátria.

²⁰ إِضنَّاضْ إِ د-ثُوسِيذْ شكْ. مَا نشّْ أَذْ شكْ أَوْيغْ أَكِيذْنغْ أَسّْ-أَ حِيمَا أَذْ د-ثفّْغذْ، ؤُمِي إِ غَا ؤُيُورغْ نشّْ مَانِي مَا إِ تّْوَارِيغْ إِزمَّارْ أَذْ ڒَاحغْ. عْقبْ، أَوِي-د أَكِيذكْ أَيْثْمَاشْ. أَذْ كِيذكْ ثِيڒِي ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ.“

²⁰ Chegaste ontem, e já te levaria eu, hoje, conosco a vaguear, quando eu mesmo não sei para onde vou? Volta, pois, e faze voltar a teus irmãos contigo. E contigo sejam misericórdia e fidelidade.

²¹ مَاشَا إِتَّايْ يَارَّا-د خْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ؤُ إِدَّارْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، ذڭْ ومْشَانْ مَانِي غَا يِيڒِي سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، مَا إِمُّوثْ نِيغْ إِدَّارْ، ذِينِّي إِ غَا يِيڒِي ؤُڒَا ذ أَمْسخَّارْ نّشْ!“

²¹ Respondeu, porém, Itai ao rei: Tão certo como vive o Senhor , e como vive o rei, meu senhor, no lugar em que estiver o rei, meu senhor, seja para morte seja para vida, lá estará também o teu servo.

²² خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ إِتَّايْ: ”ؤُيُورْ خنِّي، أكّْ-د!“ إِكَّا خَاسْ إِتَّايْ، ونِّي إِدْجَانْ زڭْ أَيْثْ ن جَاثْ، أَكْ-ذ مَارَّا إِرْيَازنْ نّسْ ذ إِحنْجِيرنْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ.

²² Então, disse Davi a Itai: Vai e passa adiante. Assim, passou Itai, o geteu, e todos os seus homens, e todas as crianças que estavam com ele.

²³ مَارَّا ثمُّورْثْ ثْرُو ؤُمِي إِكَّا ڒْڭنْسْ. أَجدْجِيذْ إِژْوَا ثِيغْزَارْثْ ن قِيذْرُونْ ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِژْوَا، طّْفنْ أَبْرِيذْ غَارْ ڒخْڒَا.

²³ Toda a terra chorava em alta voz; e todo o povo e também o rei passaram o ribeiro de Cedrom, seguindo o caminho do deserto.

²⁴ أَقَا ذِينْ ؤُڒَا ذ صَاذُوقْ ذ مَارَّا إِلَاوِييّنْ إِنِّي يَارْبُونْ تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ أَكِيذسْ. نِيثْنِي سَّارْسنْ تَّابُوثْ ن أَربِّي ؤُ أَبْيَاثَارْ إِڭعّذْ ذِينْ أَڒَامِي إِقْفڒْ ؤُعدُّو ن مَارَّا ڒْڭنْسْ زِي ثنْذِينْثْ.

²⁴ Eis que Abiatar subiu, e também Zadoque, e com este todos os levitas que levavam a arca da Aliança de Deus; puseram ali a arca de Deus, até que todo o povo acabou de sair da cidade.

²⁵ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ صَاذُوقْ: ”أَرّْ تَّابُوثْ ن أَربِّي غَارْ ثنْذِينْثْ. مَاڒَا نشّْ ؤُفِيغْ أَرْضَا زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، خنِّي نتَّا أَذْ أَيِي يَارّْ غَارْ ذَا، أَذْ أَيِي يَارّْ أَذْ ژَترْغْ تَّابُوثْ عَاوذْ ؤُڒَا ذ ثَازذِّيغْثْ.

²⁵ Então, disse o rei a Zadoque: Torna a levar a arca de Deus à cidade. Se achar eu graça aos olhos do Senhor , ele me fará voltar para lá e me deixará ver assim a arca como a sua habitação.

²⁶ مَاشَا مَاڒَا نتَّا أَذْ يِينِي: ’شكْ وَارْ ذ أَيِي د-ثُوسِيذْ خْ ڒْخَاضَارْ!‘، أَقَا أَيِي ذَا، أجّْ إِ-ث أَذْ كِيذِي إِڭّْ مِينْ إِدْجَانْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ.“

²⁶ Se ele, porém, disser: Não tenho prazer em ti, eis-me aqui; faça de mim como melhor lhe parecer.

²⁷ يَارنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ ؤُكهَّانْ صَاذُوقْ: ”مَا وَارْ ثدْجِيذْ شكْ ذ أَمْوَاڒَاوْ؟ عْقبْ ذِي ڒهْنَا غَارْ ثمُّورْثْ نّشْ ذ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نْومْ أَكِيذْومْ: مِّيشْ أَخِيمَاعَاصْ، ذ يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن أَبْيَاثَارْ.

²⁷ Disse mais o rei a Zadoque, o sacerdote: Ó vidente, tu e Abiatar, voltai em paz para a cidade, e convosco também vossos dois filhos, Aimaás, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.

²⁸ خْزَارْ، نشّْ أَذْ رَاجِيغْ ذِي ڒخْڒَا غَارْ مَانِيسْ ژكّْوَانْ خْ لْ-ؤُرْذُونْ، أَڒْ د غَا ثَاسْ ثبْرَاثْ زَّايْومْ غَارِي.“

²⁸ Olhai que me demorarei nos vaus do deserto até que me venham informações vossas.

²⁹ خَاسْ ؤُشَا يِيوْيِي صَاذُوقْ أَكْ-ذ أَبْيَاثَارْ تَّابُوثْ ن أَربِّي غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا قِّيمنْ ذِينِّي.

²⁹ Zadoque, pois, e Abiatar levaram a arca de Deus para Jerusalém e lá ficaram.

³⁰ ذَاوُوذْ إِڭعّذْ ثَاسَاونْثْ ن وذْرَارْ ن زِّيثُونْ. إِرُو أَمْ د-إِڭعّذْ. ثُوغَا أَزدْجِيفْ نّسْ إِرحّفْ، يُويُورْ خْ إِضَارنْ س ڒحْفَا. ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ، كُوڒْ أَرْيَازْ زَّايسْ إِرحّفْ أَزدْجِيفْ نّسْ، ؤُشَا ڭعّْذنْ نِيثْنِي، رُونْ أَمْ ڭعّْذنْ.

³⁰ Seguiu Davi pela encosta das Oliveiras, subindo e chorando; tinha a cabeça coberta e caminhava descalço; todo o povo que ia com ele, de cabeça coberta, subiu chorando.

³¹ خنِّي حَاجَانْ أَسْ إِ ذَاوُوذْ، نَّانْ: ”أَخِيثُوفِيلْ ثُوغَا-ث جَارْ إِنِّي إِڭِّينْ ثَامعْمُوتْشْ خْ ؤُغزْذِيسْ ن أَبْشَالُومْ.“ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ: ”أَ سِيذِي، سْبطّڒْ شّْوَارْ ن أَخِيثُوفِيلْ.“

³¹ Então, fizeram saber a Davi, dizendo: Aitofel está entre os que conspiram com Absalão. Pelo que disse Davi: Ó Senhor , peço-te que transtornes em loucura o conselho de Aitofel.

³² ڒَْامِي ذَاوُوذْ يِيوضْ غَارْ ثْقِيشّثْ ن وذْرَارْ، مَانِي تّْنُومَانْ أَذْ سجْذنْ زَّاثْ إِ أَربِّي، خْزَارْ، يُوسَا-د حُوشَايْ، أَيَارْكِي، إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ س وَارُّوضْ إِشَارّْڭنْ ؤُ س ؤُشَاڒْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.

³² Ao chegar Davi ao cimo, onde se costuma adorar a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrar-se com ele, de manto rasgado e terra sobre a cabeça.

³³ ذَاوُوذْ إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا شكْ ثژْوِيذْ أَكِيذِي، أَذْ خَافِي ثِيڒِيذْ ذ دّْقڒْ.

³³ Disse-lhe Davi: Se fores comigo, ser-me-ás pesado.

³⁴ مَاڒَا مَاشَا شكْ ثْعقْبذْ غَارْ ثنْذِينْثْ، أَذْ ثِينِيذْ إِ أَبْشَالُومْ: ’نشّْ أَذْ إِڒِيغْ ذ أَمْسخَّارْ نّشْ، أَ أَجدْجِيذْ! ثُوغَا أَيِي زِيشْ ذ أَمْسخَّارْ ن بَابَاشْ، ڒخُّو مَاشَا أَذْ إِڒِيغْ ذ أَمْسخَّارْ نّشْ!‘، خنِّي ثْزمَّارذْ أَذْ ثْبضْڒذْ شّْوَارْ ن أَخِيثُوفِيلْ.

³⁴ Porém, se voltares para a cidade e disseres a Absalão: Eu serei, ó rei, teu servo, como fui, dantes, servo de teu pai, assim, agora, serei teu servo, dissipar-me-ás, então, o conselho de Aitofel.

³⁵ مَا وَارْ ذِينِّي غَاركْ إِكهَّاننْ صَاذُوقْ ذ أَبْيَاثَارْ؟ أَذْ إِمْسَارْ أَذْ ثْعَاوْذذْ مَارَّا مِينْ غَا ثسْڒذْ زِي ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ إِ إِكهَّاننْ صَاذُوقْ ذ أَبْيَاثَارْ.

³⁵ Tens lá contigo Zadoque e Abiatar, sacerdotes. Todas as coisas, pois, que ouvires da casa do rei farás saber a esses sacerdotes.

³⁶ أَقَا نِيثْنِي غَارْسنْ ذِينِّي ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نْسنْ، أَخِيمَاعَاصْ، مِّيسْ ن صَاذُوقْ، ذ يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن أَبْيَاثَارْ. أَذْ أَيِي د-ثسِّيوْضمْ مَارَّا أَوَاڒْ إِ ثسْڒِيمْ زَّايْسنْ.“

³⁶ Lá estão com eles seus dois filhos, Aimaás, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar; por meio deles, me mandareis notícias de todas as coisas que ouvirdes.

³⁷ ؤُشَا حُوشَايْ، أَمدُّوكّڒْ ن ذَاوُوذْ، يُوذفْ غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ أَبْشَالُومْ يُوذفْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

³⁷ Husai, pois, amigo de Davi, veio para a cidade, e Absalão entrou em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →