2 Samuel 12

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ إِسّكّْ سِيذِي نَاثَانْ غَارْ ذَاوُوذْ. ڒَْامِي غَارسْ يُوذفْ نتَّا، إِنَّا أَسْ:

¹ E o Senhor enviou a Davi o profeta Natã. Ao chegar, ele disse a Davi: "Dois homens viviam numa cidade, um era rico e o outro, pobre.

² بُو-وَاڭْڒَا غَارسْ أَبَارُّو ن وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ.

² O rico possuía muitas ovelhas e bois,

³ أَمزْڒُوضْ مَاشَا وَارْ غَارسْ وَالُو مْغِيرْ إِشْثْ ن ثْحُوڒِيثْ ذ ثَامژْيَانْثْ إِ ثُوغَا د-إِسْغَا. نتَّا ثُوغَا إِسّشَّا إِ-ت ؤُ ثذْوڒْ ثْمقَّارْ غَارسْ ؤُ غَارْ إِحنْجِيرنْ نّسْ. ثشَّا زڭْ ؤُڒقُّوزْ ن وغْرُومْ نّسْ ؤُ ثسْوَا زڭْ ؤُفنْجَاڒْ نّسْ ؤُ ثطّصْ خْ إِفَادّنْ نّسْ. ثُوغَا-ت إِ نتَّا أَمْ يِيشْثْ ن يدْجِيسْ.

³ mas o pobre nada tinha, senão uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu com ele e com seus filhos. Ela comia junto dele, bebia do seu copo e até dormia em seus braços. Era como uma filha para ele.

⁴ ؤُمِي د-يُوسَا إِجّْ ن ؤُمْسبْرِيذْ غَارْ ورْيَازْ بُو-وَاڭْڒَا، يوْعَارْ خَاسْ حِيمَا أَذْ إِسّوْجذْ مَاشَّا إِ ؤُمْسبْرِيذْ إِ غَارسْ د-يُوسِينْ زڭْ إِجّْ ن وُودْجِي نّسْ نِيغْ زڭْ إِجّْ ن إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ نّسْ. س ؤُينِّي إِكْسِي نتَّا ثَاحُوڒِيثْ ثَامژْيَانْثْ ن ورْيَازْ أَمزْڒُوضْ ؤُشَا إِسّوْجذْ إِ-ت إِ ورْيَازْ نِّي ثُوغَا غَارسْ د-يُوسِينْ.“

⁴ "Certo dia, um viajante chegou à casa do rico, e este não quis pegar uma de suas próprias ovelhas ou do seus bois para preparar-lhe uma refeição. Em vez disso, preparou para o visitante a cordeira que pertencia ao pobre".

⁵ يَارْغَا ؤُخيّقْ ن ذَاوُوذْ أَطَّاسْ خْ ورْيَازْ نِّي، إِنَّا إِ نَاثَانْ: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، أَرْيَازْ إِ إِڭِّينْ أَيَا، ثكَّارْ أَسْ-د ڒْموْثْ،

⁵ Então, Davi encheu-se de ira contra o homem e disse a Natã: "Juro pelo nome do Senhor que o homem que fez isso merece a morte!

⁶ ؤُشَا ثَاحُوڒِيثْ ثَامژْيَانْثْ أَذْ ت إِخْڒفْ أَربْعَا ن ثْسقَّارْ، مِينْزِي نتَّا إِڭَّا أَيَا، وَارْ ذَايسْ يَارْحِيمْ.“

⁶ Deverá pagar quatro vezes o preço da cordeira, porquanto agiu sem misericórdia".

⁷ خنِّي إِنَّا نَاثَانْ إِ ذَاوُوذْ: ”شكْ سِيمَانْثْ نّشْ ذ أَرْيَازْ نِّي. أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: نشّْ ذهْنغْ شكْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل ؤُ نشّْ سّْنجْمغْ شكْ زڭْ ؤُفُوسْ ن شَاوُولْ.

⁷ Então Natã disse a Davi: "Você é esse homem! Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel, e livrei-o das mãos de Saul.

⁸ نشّْ وْشِيغْ أَشْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي نّشْ ذ ثمْغَارِينْ ن سِيذِي نّشْ خْ إِفَادّنْ نّشْ ؤُ نشّْ وْشِيغْ أَشْ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا. مَاڒَا أَيَا ذْرُوسْ، إِڒِي أَذْ أَرْنِيغْ وَا نِيغْ ثَا إِ شكْ.

⁸ Dei-lhe a casa e as mulheres do seu senhor. Dei-lhe a nação de Israel e Judá. E, se tudo isso não fosse suficiente, eu lhe teria dado mais ainda.

⁹ مَايمِّي ثسّحْقَارذْ أَوَاڒْ ن سِيذِي ؤُ ثڭِّيذْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ؟ شكْ ثنْغِيذْ أَحِيتِّي ؤُرِييَا س سِّيفْ ؤُ ثكْسِيذْ ثَامْغَارْثْ نّسْ، ثڭِّيذْ ت ذ ثَامْغَارْثْ إِ يِيخفْ نّشْ ؤُشَا ثنْغِيذْ أَرْيَازْ نّسْ س سِّيفْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ.

⁹ Por que você desprezou a palavra do Senhor, fazendo o que ele reprova? Você matou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e ficou com a mulher dele.

¹⁰ خنِّي ڒخُّو، سِّيفْ وَارْ إِتّْحيِّيذْ إِ ڒبْذَا خْ ثَادَّارْثْ نّشْ، مَاغَارْ شكْ ثسّحْقَارذْ أَيِي ؤُ ثكْسِيذْ ثَامْغَارْثْ ن ؤُحِيتِّي ؤُرِييَا، حِيمَا أَذْ ثذْوڒْ ذ ثَامْغَارْثْ نّشْ.

¹⁰ Por isso, a espada nunca se afastará de sua família, pois você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o hitita, para ser sua mulher’.

¹¹ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: خْژَارْ، نشّْ أَذْ خَاكْ سّكَّارغْ ثُوعفّْنَا زِي ثَادَّارْثْ نّشْ ؤُ نشّْ أَذْ أَشْ كّْسغْ ثِيمْغَارِينْ نّشْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَذْ ثنْثْ وْشغْ إِ جَّارْ نّشْ ؤُ نتَّا أَذْ إِطّصْ أَكْ-ذ ثمْغَارِينْ نّشْ غَارْ ثْفُوشْثْ ذڭْ ؤُجنَّا.

¹¹ "Assim diz o Senhor: ‘De sua própria família trarei desgraça sobre você. Tomarei as suas mulheres diante dos seus próprios olhos e as darei a outro; e ele se deitará com elas em plena luz do dia.

¹² مَاغَارْ شكْ ثڭِّيذْ ت س ثْنُوفّْرَا، مَاشَا نشّْ أَذْ ڭّغْ أَيَا زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُ غَارْ ثِيفَاوْثْ ن ثْفُوشْثْ.“

¹² Você fez isso às escondidas, mas eu o farei diante de todo o Israel, em plena luz do dia’ ".

¹³ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ إِ نَاثَانْ: ”نشّْ خْضِيغْ أَكْ-ذ سِيذِي!“ إِنَّا نَاثَانْ إِ ذَاوُوذْ: ”سِيذِي إِغْفَارْ دّنْبْ نّشْ، وَارْ ثْمتِّيذْ شَا.

¹³ Então Davi disse a Natã: "Pequei contra o Senhor! " E Natã respondeu: "O Senhor perdoou o seu pecado. Você não morrerá.

¹⁴ مَاشَا، ؤُمِي شكْ ثَارِّيذْ ڒْعذْيَانْ ن سِيذِي أَذْ شقّْفنْ أَطَّاسْ، س ثِيذتّْ إِتّْخصَّا أَذْ إِمّثْ مِّيشْ إِ ذ أَشْ د-إِتّْوَارْونْ.“

¹⁴ Entretanto, uma vez que você insultou o Senhor, o menino morrerá".

¹⁵ خنِّي يُويُورْ نَاثَانْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ. سِيذِي إِڒْقفْ أَحنْجِيرْ إِ ثُوغَا د-ثُورُووْ ثمْغَارْثْ ن ؤُرِييَا إِ ذَاوُوذْ ؤُشَا إِذْوڒْ إِحْڒشْ أَطَّاسْ.

¹⁵ Depois que Natã foi para casa, o Senhor fez adoecer o filho que a mulher de Urias dera a Davi.

¹⁶ ذَاوُوذْ يَارْزُو أَربِّي ذِي طّْوعْ ن ؤُحنْجِيرْ. إِژُومّْ ذَاوُوذْ بْڒَا قطُّو ؤُ نتَّا يُوذفْ، إِزّڒْ خْ ثمُّورْثْ ذِي دْجِيڒثْ.

¹⁶ E Davi implorou a Deus em favor da criança. Ele jejuou e, entrando em casa, passou a noite deitado no chão.

¹⁷ إِمْغَارنْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُسِينْ-د، بدّنْ غَارسْ حِيمَا أَذْ ث أَرّنْ أَذْ د-إِكَّارْ زِي ثمُّورْثْ. نتَّا مَاشَا وَارْ إِخْسْ ؤُ وَارْ إِشِّي أَغْرُومْ أَكِيذْسنْ.

¹⁷ Os oficiais do palácio tentaram fazê-lo levantar-se do chão, mas ele não quis, e recusou comer.

¹⁸ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا إِمْسَارْ أَقَا أَحنْجِيرْ إِمُّوثْ. إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ ڭّْوذنْ أَذْ أَسْ إِنِينْ، أَقَا أَحنْجِيرْ إِمُّوثْ، مَاغَارْ نِيثْنِي نَّانْ: ”خْزَارْ، ؤُمِي أَحنْجِيرْ ثُوغَا إِدَّارْ عَاذْ، نسِّيوڒْ أَكِيذسْ، مَاشَا وَارْ غَارْنغْ إِسْڒِي شَا. مَامّشْ إِ نْزمَّارْ ڒخُّو أَذْ أَسْ نِينِي: ’أَحنْجِيرْ إِمُّوثْ‘؟ نتَّا أَذْ إِڭّْ ثُوعفّْنَا ذڭْ إِخفْ نّسْ.“

¹⁸ Sete dias depois a criança morreu. Os conselheiros de Davi estavam com medo de dizer-lhe que a criança estava morta, e comentavam: "Enquanto a criança ainda estava viva, falamos com ele, e ele não quis escutar-nos. Como vamos dizer-lhe que a criança morreu? Ele poderá cometer alguma loucura! "

¹⁹ ذَاوُوذْ إِژْرَا أَقَا إِمْسخَّارنْ نّسْ سَّاوَاڒنْ س ثْحسّشْثْ جَارْ أَسنْ ؤُ ذَاوُوذْ يُوشَا إِلَّا أَحنْجِيرْ ثُوغَا إِمُّوثْ. نتَّا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”مَا إِمُّوثْ ؤُحنْجِيرْ؟“ نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”أَقَا إِمُّوثْ!“

¹⁹ Davi, percebendo que seus conselheiros cochichavam entre si, compreendeu que a criança estava morta e perguntou: "A criança morreu? " "Sim, morreu", responderam eles.

²⁰ خنِّي إِكَّارْ ذَاوُوذْ زِي ثمُّورْثْ، إِسِّيرْذْ، إِذْهنْ إِخفْ نّسْ، إِبدّڒْ أَرُّوضْ نّسْ. نتَّا يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، إِسْجذْ. ؤُمِي خنِّي يَارڭّْوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِتَّارْ أَغْرُومْ ؤُ نِيثْنِي سَّارْسنْ أَغْرُومْ زَّاثسْ ؤُشَا إِشَّا.

²⁰ Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Depois entrou no santuário do Senhor e adorou. E voltando ao palácio, pediu que lhe preparassem uma refeição e comeu.

²¹ نَّانْ أَسْ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”مِينْ ثڭِّيذْ شكْ ڒخُّو؟ ؤُمِي أَحنْجِيرْ عَاذْ إِدَّارْ، ثْژُومّذْ ذِي طّْوعْ نّسْ ؤُ ثْرُوذْ. مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِمُّوثْ ؤُحنْجِيرْ، ثكَّارذْ ؤُشَا ثشِّيذْ أَغْرُومْ.“

²¹ Seus conselheiros lhe perguntaram: "Por que ages assim? Enquanto a criança estava viva, jejuaste e choraste; mas, agora que a criança está morta, te levantas e comes! "

²² نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”ؤُمِي أَحنْجِيرْ عَاذْ إِدَّارْ، ژُومّغْ ؤُ رُوغْ، مَاغَارْ نشّْ نِّيغْ: ’وِي إِسّْننْ، سِيذِي أَذْ خَافِي إِحِينّْ ؤُ أَحنْجِيرْ أَذْ إِدَّارْ.‘

²² Ele respondeu: "Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei. Eu pensava: ‘Quem sabe? Talvez o Senhor tenha misericórdia de mim e deixe a criança viver’.

²³ ڒخُّو مَاشَا إِمُّوثْ. مَايمِّي غَا ژُومّغْ عَاذْ؟ مَا زمَّارغْ أَذْ ث-إِ-د-أَرّغْ؟ نشّْ أَذْ غَارسْ رَاحغْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا، مَاشَا نتَّا وَارْ د غَارِي إِتّْعِيقِّيبْ.“

²³ Mas agora que ela morreu, por que deveria jejuar? Poderia eu trazê-la de volta à vida? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim".

²⁴ ذَاوُوذْ إِسّْفوّجْ ثَامْغَارْثْ نّسْ بَاثْ-شَابَاعْ ؤُ نتَّا يُوذفْ خَاسْ، إِطّصْ أَكِيذسْ. نتَّاثْ ثُورُووْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ، إِڭَّا أَسْ سُولِيمَانْ. سِيذِي ثُوغَا إِتّخْسْ إِ-ث

²⁴ Depois Davi consolou sua mulher Bate-Seba e deitou-se com ela, e ela teve um menino, a quem Davi deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou

²⁵ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ يَاذِيذْ-يَاهْ س ؤُفُوسْ ن ؤُنَابِي نَاثَانْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِخْسْ سِيذِي.

²⁵ e, por isso, enviou o profeta Natã para dizer a Davi que, o menino deveria chamar-se Jedidias.

²⁶ يُووَابْ إِمّْنغْ أَكْ-ذ رَابَّا ن أَيْثْ ن عَامُّونْ ؤُ نتَّا إِحوّسْ ثَانْذِينْثْ ن ؤُجدْجِيذْ.

²⁶ Enquanto isso, Joabe atacou Rabá dos amonitas e conquistou a fortaleza real.

²⁷ خَاسْ ؤُشَا إِسّكّْ يُووَابْ إِرقَّاسنْ غَارْ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”نشّْ مّنْغغْ أَكْ-ذ رَابَّا طّْفغْ ؤُڒَا ذ ثَانْذِينْثْ ن وَامَانْ.

²⁷ Então mandou mensageiros a Davi, dizendo: "Lutei contra Rabá e apoderei-me dos seus reservatórios de água.

²⁸ سْمُونْ مِينْ إِقِّيمنْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُشَا نّضْ إِ ثنْذِينْثْ، طّفْ إِ-ت، نِيغْ أَذْ طّْفغْ نشّْ ثَانْذِينْثْ ؤُشَا أَذْ خَاسْ ڒَاغَانْ س يِيسمْ إِنُو.“

²⁸ Agora, convoca o restante do exército, cerca a cidade e conquista-a. Se não, eu terei a fama de havê-la conquistado".

²⁹ خنِّي إِسّْمُونْ ذَاوُوذْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ، إِفّغْ غَارْ رَابَّا، إِمّْنغْ أَكِيذسْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ت.

²⁹ Então, Davi convocou todo o exército, foi a Rabá, atacou a cidade e a conquistou.

³⁰ إِكّسْ تَّاجْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن ؤُجدْجِيذْ، ونِّي س يِيجّْ ن ڒوْزنْ ن إِشْثْ ن ثَالِينْثْ ن وُورغْ ؤُ خَاسْ ثَايَاقُوثِينْ إِغْڒَانْ، ؤُشَا ثُوسَا-د تَّاجْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن ذَاوُوذْ. نتَّا يِيوِي عَاوذْ إِشْثْ ن ثْكشَّاضْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ أَطَّاسْ زِي ثنْذِينْثْ.

³⁰ A seguir tirou a coroa da cabeça de Milcom, uma coroa de ouro de trinta e cinco quilos; ornamentada com pedras preciosas. E ela foi colocada na cabeça de Davi. Ele levou uma grande quantidade de bens da cidade

³¹ ڒْڭنْسْ نِّي ذَايسْ إِدْجَانْ إِسُّوفّغْ إِ-ث ؤُ إِحْجمْ خَاسنْ س ڒْمنْشَارَاثْ ذ إِيَاڒْزِيمنْ ن وُوزَّاڒْ ذ شّْوَاقَارْ ن وُوزَّاڒْ ؤُشَا نتَّا إِجَّا إِ-ثنْ أَذْ عْذُونْ س ڒْكُوشَّاثْ ن لَّاجُورْ. أَمُّو إِ إِڭَّا نتَّا أَكْ-ذ مَارَّا ثِيندَّامْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ. خنِّي إِعْقبْ ذَاوُوذْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

³¹ e levou também os seus habitantes, designando-lhes trabalhos com serras, picaretas e machados, além da fabricação de tijolos. Davi fez assim com todas as cidades amonitas. Depois voltou com todo o seu exército para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →