2 Samuel 12

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ إِسّكّْ سِيذِي نَاثَانْ غَارْ ذَاوُوذْ. ڒَْامِي غَارسْ يُوذفْ نتَّا، إِنَّا أَسْ:

¹ O Senhor enviou Natã a Davi. Chegando Natã a Davi, disse-lhe: Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.

² بُو-وَاڭْڒَا غَارسْ أَبَارُّو ن وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ.

² Tinha o rico ovelhas e gado em grande número;

³ أَمزْڒُوضْ مَاشَا وَارْ غَارسْ وَالُو مْغِيرْ إِشْثْ ن ثْحُوڒِيثْ ذ ثَامژْيَانْثْ إِ ثُوغَا د-إِسْغَا. نتَّا ثُوغَا إِسّشَّا إِ-ت ؤُ ثذْوڒْ ثْمقَّارْ غَارسْ ؤُ غَارْ إِحنْجِيرنْ نّسْ. ثشَّا زڭْ ؤُڒقُّوزْ ن وغْرُومْ نّسْ ؤُ ثسْوَا زڭْ ؤُفنْجَاڒْ نّسْ ؤُ ثطّصْ خْ إِفَادّنْ نّسْ. ثُوغَا-ت إِ نتَّا أَمْ يِيشْثْ ن يدْجِيسْ.

³ mas o pobre não tinha coisa nenhuma, senão uma cordeirinha que comprara e criara, e que em sua casa crescera, junto com seus filhos; comia do seu bocado e do seu copo bebia; dormia nos seus braços, e a tinha como filha.

⁴ ؤُمِي د-يُوسَا إِجّْ ن ؤُمْسبْرِيذْ غَارْ ورْيَازْ بُو-وَاڭْڒَا، يوْعَارْ خَاسْ حِيمَا أَذْ إِسّوْجذْ مَاشَّا إِ ؤُمْسبْرِيذْ إِ غَارسْ د-يُوسِينْ زڭْ إِجّْ ن وُودْجِي نّسْ نِيغْ زڭْ إِجّْ ن إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ نّسْ. س ؤُينِّي إِكْسِي نتَّا ثَاحُوڒِيثْ ثَامژْيَانْثْ ن ورْيَازْ أَمزْڒُوضْ ؤُشَا إِسّوْجذْ إِ-ت إِ ورْيَازْ نِّي ثُوغَا غَارسْ د-يُوسِينْ.“

⁴ Vindo um viajante ao homem rico, não quis este tomar das suas ovelhas e do gado para dar de comer ao viajante que viera a ele; mas tomou a cordeirinha do homem pobre e a preparou para o homem que lhe havia chegado.

⁵ يَارْغَا ؤُخيّقْ ن ذَاوُوذْ أَطَّاسْ خْ ورْيَازْ نِّي، إِنَّا إِ نَاثَانْ: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، أَرْيَازْ إِ إِڭِّينْ أَيَا، ثكَّارْ أَسْ-د ڒْموْثْ،

⁵ Então, o furor de Davi se acendeu sobremaneira contra aquele homem, e disse a Natã: Tão certo como vive o Senhor , o homem que fez isso deve ser morto.

⁶ ؤُشَا ثَاحُوڒِيثْ ثَامژْيَانْثْ أَذْ ت إِخْڒفْ أَربْعَا ن ثْسقَّارْ، مِينْزِي نتَّا إِڭَّا أَيَا، وَارْ ذَايسْ يَارْحِيمْ.“

⁶ E pela cordeirinha restituirá quatro vezes, porque fez tal coisa e porque não se compadeceu.

⁷ خنِّي إِنَّا نَاثَانْ إِ ذَاوُوذْ: ”شكْ سِيمَانْثْ نّشْ ذ أَرْيَازْ نِّي. أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: نشّْ ذهْنغْ شكْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل ؤُ نشّْ سّْنجْمغْ شكْ زڭْ ؤُفُوسْ ن شَاوُولْ.

⁷ Então, disse Natã a Davi: Tu és o homem. Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel e eu te livrei das mãos de Saul;

⁸ نشّْ وْشِيغْ أَشْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي نّشْ ذ ثمْغَارِينْ ن سِيذِي نّشْ خْ إِفَادّنْ نّشْ ؤُ نشّْ وْشِيغْ أَشْ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا. مَاڒَا أَيَا ذْرُوسْ، إِڒِي أَذْ أَرْنِيغْ وَا نِيغْ ثَا إِ شكْ.

⁸ dei-te a casa de teu senhor e as mulheres de teu senhor em teus braços e também te dei a casa de Israel e de Judá; e, se isto fora pouco, eu teria acrescentado tais e tais coisas.

⁹ مَايمِّي ثسّحْقَارذْ أَوَاڒْ ن سِيذِي ؤُ ثڭِّيذْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ؟ شكْ ثنْغِيذْ أَحِيتِّي ؤُرِييَا س سِّيفْ ؤُ ثكْسِيذْ ثَامْغَارْثْ نّسْ، ثڭِّيذْ ت ذ ثَامْغَارْثْ إِ يِيخفْ نّشْ ؤُشَا ثنْغِيذْ أَرْيَازْ نّسْ س سِّيفْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ.

⁹ Por que, pois, desprezaste a palavra do Senhor , fazendo o que era mau perante ele? A Urias, o heteu, feriste à espada; e a sua mulher tomaste por mulher, depois de o matar com a espada dos filhos de Amom.

¹⁰ خنِّي ڒخُّو، سِّيفْ وَارْ إِتّْحيِّيذْ إِ ڒبْذَا خْ ثَادَّارْثْ نّشْ، مَاغَارْ شكْ ثسّحْقَارذْ أَيِي ؤُ ثكْسِيذْ ثَامْغَارْثْ ن ؤُحِيتِّي ؤُرِييَا، حِيمَا أَذْ ثذْوڒْ ذ ثَامْغَارْثْ نّشْ.

¹⁰ Agora, pois, não se apartará a espada jamais da tua casa, porquanto me desprezaste e tomaste a mulher de Urias, o heteu, para ser tua mulher.

¹¹ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: خْژَارْ، نشّْ أَذْ خَاكْ سّكَّارغْ ثُوعفّْنَا زِي ثَادَّارْثْ نّشْ ؤُ نشّْ أَذْ أَشْ كّْسغْ ثِيمْغَارِينْ نّشْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَذْ ثنْثْ وْشغْ إِ جَّارْ نّشْ ؤُ نتَّا أَذْ إِطّصْ أَكْ-ذ ثمْغَارِينْ نّشْ غَارْ ثْفُوشْثْ ذڭْ ؤُجنَّا.

¹¹ Assim diz o Senhor : Eis que da tua própria casa suscitarei o mal sobre ti, e tomarei tuas mulheres à tua própria vista, e as darei a teu próximo, o qual se deitará com elas, em plena luz deste sol.

¹² مَاغَارْ شكْ ثڭِّيذْ ت س ثْنُوفّْرَا، مَاشَا نشّْ أَذْ ڭّغْ أَيَا زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُ غَارْ ثِيفَاوْثْ ن ثْفُوشْثْ.“

¹² Porque tu o fizeste em oculto, mas eu farei isto perante todo o Israel e perante o sol.

¹³ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ إِ نَاثَانْ: ”نشّْ خْضِيغْ أَكْ-ذ سِيذِي!“ إِنَّا نَاثَانْ إِ ذَاوُوذْ: ”سِيذِي إِغْفَارْ دّنْبْ نّشْ، وَارْ ثْمتِّيذْ شَا.

¹³ Então, disse Davi a Natã: Pequei contra o Senhor . Disse Natã a Davi: Também o Senhor te perdoou o teu pecado; não morrerás.

¹⁴ مَاشَا، ؤُمِي شكْ ثَارِّيذْ ڒْعذْيَانْ ن سِيذِي أَذْ شقّْفنْ أَطَّاسْ، س ثِيذتّْ إِتّْخصَّا أَذْ إِمّثْ مِّيشْ إِ ذ أَشْ د-إِتّْوَارْونْ.“

¹⁴ Mas, posto que com isto deste motivo a que blasfemassem os inimigos do Senhor , também o filho que te nasceu morrerá.

¹⁵ خنِّي يُويُورْ نَاثَانْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ. سِيذِي إِڒْقفْ أَحنْجِيرْ إِ ثُوغَا د-ثُورُووْ ثمْغَارْثْ ن ؤُرِييَا إِ ذَاوُوذْ ؤُشَا إِذْوڒْ إِحْڒشْ أَطَّاسْ.

¹⁵ Então, Natã foi para sua casa. E o

¹⁶ ذَاوُوذْ يَارْزُو أَربِّي ذِي طّْوعْ ن ؤُحنْجِيرْ. إِژُومّْ ذَاوُوذْ بْڒَا قطُّو ؤُ نتَّا يُوذفْ، إِزّڒْ خْ ثمُّورْثْ ذِي دْجِيڒثْ.

¹⁶ Buscou Davi a Deus pela criança; jejuou Davi e, vindo, passou a noite prostrado em terra.

¹⁷ إِمْغَارنْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُسِينْ-د، بدّنْ غَارسْ حِيمَا أَذْ ث أَرّنْ أَذْ د-إِكَّارْ زِي ثمُّورْثْ. نتَّا مَاشَا وَارْ إِخْسْ ؤُ وَارْ إِشِّي أَغْرُومْ أَكِيذْسنْ.

¹⁷ Então, os anciãos da sua casa se achegaram a ele, para o levantar da terra; porém ele não quis e não comeu com eles.

¹⁸ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا إِمْسَارْ أَقَا أَحنْجِيرْ إِمُّوثْ. إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ ڭّْوذنْ أَذْ أَسْ إِنِينْ، أَقَا أَحنْجِيرْ إِمُّوثْ، مَاغَارْ نِيثْنِي نَّانْ: ”خْزَارْ، ؤُمِي أَحنْجِيرْ ثُوغَا إِدَّارْ عَاذْ، نسِّيوڒْ أَكِيذسْ، مَاشَا وَارْ غَارْنغْ إِسْڒِي شَا. مَامّشْ إِ نْزمَّارْ ڒخُّو أَذْ أَسْ نِينِي: ’أَحنْجِيرْ إِمُّوثْ‘؟ نتَّا أَذْ إِڭّْ ثُوعفّْنَا ذڭْ إِخفْ نّسْ.“

¹⁸ Ao sétimo dia, morreu a criança; e temiam os servos de Davi informá-lo de que a criança era morta, porque diziam: Eis que, estando a criança ainda viva, lhe falávamos, porém não dava ouvidos à nossa voz; como, pois, lhe diremos que a criança é morta? Porque mais se afligirá.

¹⁹ ذَاوُوذْ إِژْرَا أَقَا إِمْسخَّارنْ نّسْ سَّاوَاڒنْ س ثْحسّشْثْ جَارْ أَسنْ ؤُ ذَاوُوذْ يُوشَا إِلَّا أَحنْجِيرْ ثُوغَا إِمُّوثْ. نتَّا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”مَا إِمُّوثْ ؤُحنْجِيرْ؟“ نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”أَقَا إِمُّوثْ!“

¹⁹ Viu, porém, Davi que seus servos cochichavam uns com os outros e entendeu que a criança era morta, pelo que disse aos seus servos: É morta a criança? Eles responderam: Morreu.

²⁰ خنِّي إِكَّارْ ذَاوُوذْ زِي ثمُّورْثْ، إِسِّيرْذْ، إِذْهنْ إِخفْ نّسْ، إِبدّڒْ أَرُّوضْ نّسْ. نتَّا يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، إِسْجذْ. ؤُمِي خنِّي يَارڭّْوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِتَّارْ أَغْرُومْ ؤُ نِيثْنِي سَّارْسنْ أَغْرُومْ زَّاثسْ ؤُشَا إِشَّا.

²⁰ Então, Davi se levantou da terra; lavou-se, ungiu-se, mudou de vestes, entrou na Casa do Senhor e adorou; depois, veio para sua casa e pediu pão; puseram-no diante dele, e ele comeu.

²¹ نَّانْ أَسْ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”مِينْ ثڭِّيذْ شكْ ڒخُّو؟ ؤُمِي أَحنْجِيرْ عَاذْ إِدَّارْ، ثْژُومّذْ ذِي طّْوعْ نّسْ ؤُ ثْرُوذْ. مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِمُّوثْ ؤُحنْجِيرْ، ثكَّارذْ ؤُشَا ثشِّيذْ أَغْرُومْ.“

²¹ Disseram-lhe seus servos: Que é isto que fizeste? Pela criança viva jejuaste e choraste; porém, depois que ela morreu, te levantaste e comeste pão.

²² نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”ؤُمِي أَحنْجِيرْ عَاذْ إِدَّارْ، ژُومّغْ ؤُ رُوغْ، مَاغَارْ نشّْ نِّيغْ: ’وِي إِسّْننْ، سِيذِي أَذْ خَافِي إِحِينّْ ؤُ أَحنْجِيرْ أَذْ إِدَّارْ.‘

²² Respondeu ele: Vivendo ainda a criança, jejuei e chorei, porque dizia: Quem sabe se o Senhor se compadecerá de mim, e continuará viva a criança?

²³ ڒخُّو مَاشَا إِمُّوثْ. مَايمِّي غَا ژُومّغْ عَاذْ؟ مَا زمَّارغْ أَذْ ث-إِ-د-أَرّغْ؟ نشّْ أَذْ غَارسْ رَاحغْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا، مَاشَا نتَّا وَارْ د غَارِي إِتّْعِيقِّيبْ.“

²³ Porém, agora que é morta, por que jejuaria eu? Poderei eu fazê-la voltar? Eu irei a ela, porém ela não voltará para mim.

²⁴ ذَاوُوذْ إِسّْفوّجْ ثَامْغَارْثْ نّسْ بَاثْ-شَابَاعْ ؤُ نتَّا يُوذفْ خَاسْ، إِطّصْ أَكِيذسْ. نتَّاثْ ثُورُووْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ، إِڭَّا أَسْ سُولِيمَانْ. سِيذِي ثُوغَا إِتّخْسْ إِ-ث

²⁴ Então, Davi veio a Bate-Seba, consolou-a e se deitou com ela; teve ela um filho a quem Davi deu o nome de Salomão; e o Senhor o amou.

²⁵ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ يَاذِيذْ-يَاهْ س ؤُفُوسْ ن ؤُنَابِي نَاثَانْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِخْسْ سِيذِي.

²⁵ Davi o entregou nas mãos do profeta Natã, e este lhe chamou Jedidias, por amor do Senhor .

²⁶ يُووَابْ إِمّْنغْ أَكْ-ذ رَابَّا ن أَيْثْ ن عَامُّونْ ؤُ نتَّا إِحوّسْ ثَانْذِينْثْ ن ؤُجدْجِيذْ.

²⁶ Entretanto, pelejou Joabe contra Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.

²⁷ خَاسْ ؤُشَا إِسّكّْ يُووَابْ إِرقَّاسنْ غَارْ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”نشّْ مّنْغغْ أَكْ-ذ رَابَّا طّْفغْ ؤُڒَا ذ ثَانْذِينْثْ ن وَامَانْ.

²⁷ Então, mandou Joabe mensageiros a Davi e disse: Pelejei contra Rabá e tomei a cidade das águas.

²⁸ سْمُونْ مِينْ إِقِّيمنْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُشَا نّضْ إِ ثنْذِينْثْ، طّفْ إِ-ت، نِيغْ أَذْ طّْفغْ نشّْ ثَانْذِينْثْ ؤُشَا أَذْ خَاسْ ڒَاغَانْ س يِيسمْ إِنُو.“

²⁸ Ajunta, pois, agora o resto do povo, e cerca a cidade, e toma-a, para não suceder que, tomando-a eu, se aclame sobre ela o meu nome.

²⁹ خنِّي إِسّْمُونْ ذَاوُوذْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ، إِفّغْ غَارْ رَابَّا، إِمّْنغْ أَكِيذسْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ت.

²⁹ Reuniu, pois, Davi a todo o povo, e marchou para Rabá, e pelejou contra ela, e a tomou.

³⁰ إِكّسْ تَّاجْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن ؤُجدْجِيذْ، ونِّي س يِيجّْ ن ڒوْزنْ ن إِشْثْ ن ثَالِينْثْ ن وُورغْ ؤُ خَاسْ ثَايَاقُوثِينْ إِغْڒَانْ، ؤُشَا ثُوسَا-د تَّاجْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن ذَاوُوذْ. نتَّا يِيوِي عَاوذْ إِشْثْ ن ثْكشَّاضْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ أَطَّاسْ زِي ثنْذِينْثْ.

³⁰ Tirou a coroa da cabeça do seu rei; o peso da coroa era de um talento de ouro, e havia nela pedras preciosas, e foi posta na cabeça de Davi; e da cidade levou mui grande despojo.

³¹ ڒْڭنْسْ نِّي ذَايسْ إِدْجَانْ إِسُّوفّغْ إِ-ث ؤُ إِحْجمْ خَاسنْ س ڒْمنْشَارَاثْ ذ إِيَاڒْزِيمنْ ن وُوزَّاڒْ ذ شّْوَاقَارْ ن وُوزَّاڒْ ؤُشَا نتَّا إِجَّا إِ-ثنْ أَذْ عْذُونْ س ڒْكُوشَّاثْ ن لَّاجُورْ. أَمُّو إِ إِڭَّا نتَّا أَكْ-ذ مَارَّا ثِيندَّامْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ. خنِّي إِعْقبْ ذَاوُوذْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

³¹ Trazendo o povo que havia nela, fê-lo passar a serras, e a picaretas, e a machados de ferro, e em fornos de tijolos; e assim fez a todas as cidades dos filhos de Amom. Voltou Davi com todo o povo para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →