2 Reis 5

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ نُوعْمَانْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ، ثُوغَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارسْ سُّومْعثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِيسْ نّسْ ؤُ ثُوغَا غَارسْ شَّانْ أَطَّاسْ، مَاغَارْ زَّايسْ إِ يِيوِي سِيذِي أَسنْجمْ إِ أَرَامْ. أَرْيَازْ نِّي ثُوغَا ذ إِجّْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ إِمحْضنْ، مَاشَا ثُوغَا ذَايسْ ڒْبَارْصْ.

¹ Ora, Naamã, capitão do exército do rei da Síria, era homem notável diante do seu senhor, e honorável, porque por seu intermédio o SENHOR havia concedido libertação à Síria; ele também era um homem poderoso e valente, porém era leproso.

² ثُوغَا ذِينْ بَانْذِييَّاثْ زِي أَرَامْ، إِوْينْثْ-د إِشْثْ ن ثبْڒِيغْثْ زِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل ذ ثَامحْبُوسْثْ. ثُوغَا-ت ثْخدّمْ إِ ثمْغَارْثْ ن نُوعْمَانْ.

² E os sírios haviam saído em companhias, e haviam trazido cativa, da terra de Israel, uma criada pequena; e ela servia a esposa de Naamã.

³ ثنَّا إِ لَالَّاسْ: ”مْڒِي ثُوغَا سِيذِي إِنُو غَارْ ؤُنَابِي ذِي سَامَارْيَا، خنِّي إِڒِي نتَّا أَذْ ث إِسّْڭنْفَا زِي ڒْبَارْسْ نّسْ.“

³ E ela disse à sua senhora: Tomara que o meu senhor estivesse com o profeta que está em Samaria! Porque ele o restauraria da sua lepra.

⁴ خنِّي يُويُورْ وَانِيثَا، حِيمَا أَذْ ث إِحَاجَا إِ سِيذِيسْ نّسْ، إِنَّا: ”أَمُّو ذ وَامُّو إِ ثسِّيوڒْ ثبْڒِيغْثْ زِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل.“

⁴ E um entrou, e contou ao seu senhor, dizendo: Assim e assim disse a criada que é da terra de Israel.

⁵ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ: ”ؤُيُورْ ذِينْ ؤُ نشّْ أَذْ سّكّغْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.“ نتَّا يُويُورْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُشَا إِكْسِيعشْرَا ثَالِينْثَاثْ ن نُّوقَارْثْ ذ ستَّا-أَڒَافْ شِيقْلُو ن وُورغْ ذعشْرَا ن وَارُّوضْ إِشْنَانْ.

⁵ E o rei da Síria disse: Vai lá! Vai e eu enviarei uma carta ao rei de Israel. E ele partiu, e levou consigo dez talentos de prata, e seis mil pedaços de ouro, e dez mudas de vestes.

⁶ نتَّا إِسِّيوضْ ثَابْرَاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، أَمُّو إِ يُورَا: ”ڒخُّو خنِّي، خْزَارْ، مَاڒَا ثِيوضْ-د ثبْرَاثْ-أَ غَاركْ، أَقَا نشّْ سّكّغْ-د غَاركْ عَاوذْ أَمْسخَّارْ إِنُو نُوعْمَانْ، مَاحنْذْ أَذْ ث ثسّْڭنْفِيذْ زِي ڒْبَارْصْ نّسْ.“

⁶ E ele trouxe a carta até ao rei de Israel, dizendo: Agora, quando esta carta chegar a ti, eis que, com ela enviei-te Naamã, o meu servo, para que possas recuperá-lo da sua lepra.

⁷ ؤُمِي إِغْرَا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ثَابْرَاثْ، إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ، إِڒَاغَا: ”نشّْ مَاغَارْ مَا ذ أَربِّي أَڒَامِي زمَّارغْ أَذْ سّدَّارغْ إِجّْ ن ؤُمتِّينْ أَڒَامِي نتَّا د-إِسّكّْ ورْيَازْ-أَ غَارِي، مَاحنْذْ أَذْ ث سّْڭنْفِيغْ زِي ڒْبَارْصْ نّسْ؟ إِوَا، سّْنمْ، ؤُ خْزَارمْ، أَقَا نتَّا يَارزُّو أَيِي ڒسْبَابْ وَاهَا!“

⁷ E sucedeu, quando o rei de Israel leu a carta, que ele rasgou as suas vestes, e disse: Sou eu Deus, para matar e fazer viver, para que este homem, verdadeiramente, envie-me um homem para ser recuperado da sua lepra? Porquanto considerai, insisto convosco, e vede como ele busca contenda contra mim.

⁸ ؤُمِي إِسْڒَا إِلِيشَاعْ، أَرْيَازْ ن أَربِّي، بلِّي أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ، إِمْسَارْ أَقَا نتَّا إِسّكّْ إِجّْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ، حِيمَا أَذْ أَسْ يِينِي: ”مَايمِّي ثْشَارّْڭذْ أَرُّوضْ نّشْ؟ أجّْ إِ-ث أَذْ غَارِي د-يَاسْ، حِيمَا خنِّي نتَّا أَذْ إِسّنْ، أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُنَابِي ذِي إِسْرَائِيل.“

⁸ E assim sucedeu, quando Eliseu, o homem de Deus, ouviu que o rei de Israel havia rasgado as suas vestes, que ele enviou ao rei, dizendo: Por que rasgaste as tuas vestes? Deixa que venha até mim e ele saberá que existe um profeta em Israel.

⁹ أَمُّو د-يُوسَا نُوعْمَانْ أَكْ-ذ إِيْسَانْ ذ ؤُكَارُّو نّسْ ؤُشَا إِبدّْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ ن إِلِيشَاعْ.

⁹ Assim, Naamã veio com os seus cavalos e com a sua carruagem, e parou à porta da casa de Eliseu.

¹⁰ خنِّي إِسّكّْ إِلِيشَاعْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارسْ، إِقَّارْ: ”ؤُيُورْ ؤُ سِّيرْذْ إِخفْ نّشْ سبْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ذِي لْ-ؤُرْذُونْ، خنِّي أَذْ ثذْوڒْ أَرِّيمثْ نّشْ ثڭّنْفَا ؤُشَا شكْ أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَمزْذَاڭْ.“

¹⁰ E Eliseu enviou um mensageiro a ele, dizendo: Vai e te lava no Jordão sete vezes, e a tua carne virá novamente a ti, e tu serás limpo.

¹¹ إِفُّوڭمْ نُوعْمَانْ، ؤُشَا يُويُورْ، إِقَّارْ: ”خْزَارْ، نشّْ نِّيغْ ذڭْ إِخفْ إِنُو: ’نتَّا أَذْ إِفّغْ غَارْ بَارَّا، أَذْ إِبدّْ ذِينْ، مَاحنْذْ أَذْ إِڒَاغَا إِسمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّسْ، ؤُشَا أَذْ إِسّكّْ س ؤُفُوسْ نّسْ أَمْشَانْ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ ڒْبَارْصْ ؤُ أَمُّو إِ غَا إِڭّنْفَا ڒْبَارْصْ.‘

¹¹ Porém, Naamã ficou irado, e foi-se embora, e disse: Eis que pensei: Ele, certamente, sairá até mim, e se porá de pé, e clamará o nome do SENHOR seu Deus, e baterá com a sua mão sobre o local, e recuperará a lepra.

¹² مَا وَارْ إِدْجِي أَبَانَا ذ فَارْفَارْ، إِغزْرَانْ ن ذِيمَاشْقْ، حْسنْ خْ مَارَّا إِغزْرَانْ ن إِسْرَائِيل؟ مَا وَارْ زمَّارغْ أَذْ ذِينِّي سِّيرْذغْ، حِيمَا أَذْ زذْڭغْ؟“ نتَّا إِنّقْڒبْ ؤُشَا يُويُورْ، إِسْعَارْ أَطَّاسْ.

¹² Não são o Abana e o Farpar, os rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Não posso eu me lavar neles e ficar limpo? Assim, ele se volveu e partiu em fúria.

¹³ إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُسِينْ-د غَارسْ، سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”بَابَا، مْڒِي أَنَابِي نِّي إِتَّارْ زَّايكْ شَا مِينْ إِوْعَارنْ، إِڒِي ثڭِّيذْ ث؟ إِ مَاڒَا إِنَّا خَاكْ عَاذْ: ’سِيرْذْ إِخفْ نّشْ ؤُشَا أَذْ ثْذوْڒذْ شكْ ثِيزْذِيڭذْ؟‘ “

¹³ E os seus servos se aproximaram, e falaram a ele, e disseram: Meu pai, se o profeta tivesse te pedido para fazer uma coisa grande, não a terias feito tu? Quanto mais, agora que ele te disse: Lava-te e ficas limpo?

¹⁴ خنِّي إِهْوَا-د غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ ؤُشَا إِسّغْضصْ إِخفْ نّسْ سبْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ذِي لْ-ؤُرْذُونْ أَمْ مَامّشْ إِنَّا وَاوَاڒْ ن ؤُنَابِي ن أَربِّي ؤُشَا ثذْوڒْ أَرِّيمثْ نّسْ ثڭّنْفَا أَمْ أَرِّيمثْ ن إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ؤُ نتَّا إِذْوڒْ إِزْذِيڭْ.

¹⁴ Então, ele desceu e mergulhou sete vezes no Jordão, segundo o dizer do homem de Deus; e a sua carne retornou como a carne de uma pequena criança, e ele foi limpo.

¹⁵ خنِّي إِعْقبْ غَارْ ورْيَازْ ن أَربِّي أَكْ-ذ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نّسْ ؤُشَا يِيوضْ ذِينْ، إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، ڒخُّو سّْنغْ، أَقَا وَارْ إِدْجِي أَربِّي مَانِي مَا خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ مْغِيرْ ذِي إِسْرَائِيل وَاهَا. خنِّي ڒخُّو، عَافكْ، كْسِي إِشْثْ ن ثَارْزفْثْ زڭْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ!“

¹⁵ E ele retornou ao homem de Deus, ele e toda a sua companhia, e veio, e pôs-se diante dele; e disse: Eis que agora sei que não há Deus em toda a terra, senão em Israel; agora, portanto, suplico-te, recebe uma bênção do teu servo.

¹⁶ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ونِّي ؤُمِي بدّغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، نشّْ وَارْ كسِّيغْ وَالُو!“ ؤُ نتَّا إِسّْحشّمْ إِ-ث، حِيمَا أَذْ إِكْسِي شَا، مَاشَا نتَّا يُوڭِي.

¹⁶ Porém, ele disse: Como vive o SENHOR, diante de quem me ponho de pé: Não quero receber nada. E ele insistiu para que ele a recebesse; mas ele se recusou.

¹⁷ إِنَّا نُوعْمَانْ: ”مَاڒَا لَّا، إِڒِي خنِّي أَذْ إِمّوْشْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ أَطَّاسْ ن ؤُشَاڒْ، أَنشْثْ زمَّارنْ ثْنَاينْ ن إِسرْذَانْ أَذْ أَرْبُونْ، مَاغَارْ أَمْسخَّارْ نّشْ وَارْ إِتِّيوِي عَاذْ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ نِيغْ ثَاغَارْصْثْ إِ إِربِّيثنْ إِنّغْنِي مْغِيرْ إِ سِيذِي وَاهَا.

¹⁷ E Naamã disse: Não se dará nada então. Eu suplico-te, seja dada ao teu servo a carga de terra de duas mulas? Porque o teu servo, doravante, não oferecerá nem oferta queimada, nem sacrifício a outros deuses, senão ao SENHOR.

¹⁸ مَاشَا إِڒِي أَذْ إِغْفَارْ سِيذِي إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ ثَا وَاهَا، مَاڒَا سِيذِي إِنُو أَذْ يَاذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ن رِيمُّونْ حِيمَا أَذْ إِبنْذقْ أَمْ إِتّْعمّذْ ذِينِّي خْ ؤُغِيڒْ إِنُو، أَقَا نشّْ خنِّي أَذْ بنْذْقغْ أَمُّو ذِي زَّاوشْثْ ن رِيمُّونْ. مَاڒَا أَذْ بنْذْقغْ أَمُّو ذِي زَّاوشْثْ ن رِيمُّونْ، إِڒِي أَذْ إِغْفَارْ سِيذِي ثَامسْڒَاشْثْ نِّي إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ.“

¹⁸ Nisto perdoe o SENHOR a teu servo, quando vier meu senhor à casa de Rimom, para ali adorar, e ele se apoiar em minha mão e eu me curvar na casa Rimom; quando eu me curvar na casa de Rimom, nesta coisa, perdoe SENHOR o teu servo.

¹⁹ إِنَّا أَسْ: ”ؤُيُورْ ذِي ڒهْنَا!“ ؤُ نتَّا إِسَافَارْ ثَامُّورْثْ، إِڭّْوجْ خَاسْ إِجّْ ن وبْرِيذْ.

¹⁹ E ele lhe disse: Vai em paz. Assim, ele partiu da sua presença a uma curta distância.

²⁰ إِنَّا جِيحَازِي، أَمْسخَّارْ ن إِلِيشَاعْ، أَرْيَازْ ن أَربِّي: ”خْزَارْ، سِيذِي إِنُو إِسّْعِيزّْ خْ نَاعْمَانْ، أَرَامِييُو، مَاحنْذْ أَذْ إِكْسِي شَا زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ زِي مِينْ ثُوغَا إِ د-يِيوِي نتَّا. س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، نشّْ أَذْ ث أَردّْفغْ ذغْيَا ؤُشَا أَذْ زَّايسْ كْسِيغْ شَا!“

²⁰ Porém, Geazi, o servo de Eliseu, o homem de Deus, disse: Eis que o meu senhor dispensou Naamã, esse Sírio, ao não receber em suas mãos aquilo que ele trouxe; porém, como vive o SENHOR, correrei atrás dele, e pegarei algo dele.

²¹ جِيحَازِي يُويُورْ، يَارْذفْ نُوعْمَانْ. ؤُمِي نُوعْمَانْ إِژْرَا، أَقَا نتَّا يُوزّڒْ أَوَارْنِي أَسْ، إِضْرَا-د زڭْ ؤُكَارُّو، مَاحنْذْ أَكِيذسْ إِمْسَاڭَارْ، إِنَّا: ”مْلِيحْ؟“

²¹ Assim, Geazi seguiu atrás de Naamã. E, quando Naamã o viu correndo atrás de si, ele desceu da carruagem para encontrá-lo, e disse: Está tudo bem?

²² نتَّا يَارَّا-د خَاسْ: ”مْلِيحْ. سِيذِي إِنُو إِسّكّْ أَيِي-د مَاحنْذْ أَذْ يِينِي: ’أَقَا، غَارْ ڒخُّو عَاذْ ؤُسِينْ-د ثْنَاينْ ن إِحُوذْرِييّنْ زڭْ أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ زڭْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ. أوْشْ أَسنْ خنِّي إِشْثْ ن ثَالِينْثْ ن نُّوقَارْثْ ذ ثْيُويَا ن وَارُّوضْ إِشْنَانْ.‘ “

²² E ele disse: Tudo está bem. O meu senhor me enviou, dizendo: Eis que, agora mesmo, vieram a mim, do monte Efraim, dois moços dos filhos dos profetas: Dá-lhes, rogo-te, um talento de prata, e duas mudas de vestes.

²³ إِنَّا نُوعْمَانْ: ”عَافَاكْ، كْسِي زَّايِي ثْنَاينْ ثَالِينْثْ ن نُّوقَارْثْ.“ نتَّا إِحشّمْ إِ-ث ؤُ إِڭَّا ثْنَاينْ ثَالِينْثْ ن نُّوقَارْثْ ذِي ثْنَاينْ ن ثشْيَارِينْ ؤُشَا إِوْشَا ثْنَاينْ ن وَارُّوضْ إِشْنَانْ إِ ثْنَاينْ ن إِمْسخَّارنْ نّسْ، إِنِّي ثنْ يَارْبُونْ غَارْ زَّاثْ نّسْ.

²³ E Naamã disse: Sê contente, toma dois talentos. E insistiu com ele, e amarrou dois talentos de prata em dois sacos, com duas mudas de vestes, e as deitou sobre os seus dois servos; e eles as carregaram adiante dele.

²⁴ ؤُمِي يِيوضْ غَارْ ڒْڭعّْذثْ، إِكْسِي ثنْ زڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ ؤُشَا إِنُّوفَّارْ إِ-ثنْ ذِي ثَادَّارْثْ. إِجَّا إِرْيَازنْ أَذْ ؤُيُورنْ ؤُشَا فّْغنْ نِيثْنِي.

²⁴ E quando ele chegou à torre, tomou-os das mãos deles, e os depositou à casa; e ele deixou os homens irem, e eles partiram.

²⁵ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا يُوذفْ ؤُشَا إِبدّْ زَّاثْ إِ بَابْ نّسْ. إِلِيشَاعْ إِسّقْسَا ث: ”مَانِيسْ د-ثُوسِيذْ، أَ جِيحَازِي؟“ ؤُشَا نتَّا يَارَّا-د: ”أَمْسخَّارْ نّشْ وَارْ د-إِفِّيغْ شَا مَانِي.“

²⁵ Porém, quando ele entrou, e pôs-se diante do seu mestre; e disse-lhe Eliseu: De onde vens tu, Geazi? E ele disse: O teu servo não foi a lugar nenhum.

²⁶ مَاشَا إِلِيشَاعْ إِنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ ثُوغِي ؤُڒْ إِنُو ذِينْ إِحْضَارْ ؤُمِي د-إِضْرَا ورْيَازْ زڭْ ؤُكَارُّو نّسْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذكْ؟ مَاغَارْ مَا ذ ڒْحَاڒْ أَذْ ثْمنْعذْ نُّوقَارْثْ ذ وَارُّوضْ ذ ثْشجُّورَا ن زِّيثُونْ ذ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ ذ وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ذ إِسمْغَانْ ذ ثِييَّا؟

²⁶ E ele lhe disse: Não foi contigo o meu coração quando o homem retornou da sua carruagem para te encontrar? É hora de se receber dinheiro, e receber vestes, e olivais, e vinhas, e ovelhas, e bois, e servos e criadas?

²⁷ ڒْبَارْصْ ن نُوعْمَانْ أَذْ إِڒْسقْ إِ ڒبْذَا ذَايكْ ؤُ ذِي زَّارِيعثْ نّشْ!“ خنِّي إِفّغْ زِي زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ س ڒْبَارْصْ، ذ أَشمْڒَاڒْ أَمْ وذْفڒْ.

²⁷ Portanto, a lepra de Naamã se pegará a ti, e à tua semente para sempre. E ele saiu da sua presença um leproso, tão branco como a neve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →