2 Reis 5

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ نُوعْمَانْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ، ثُوغَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارسْ سُّومْعثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِيسْ نّسْ ؤُ ثُوغَا غَارسْ شَّانْ أَطَّاسْ، مَاغَارْ زَّايسْ إِ يِيوِي سِيذِي أَسنْجمْ إِ أَرَامْ. أَرْيَازْ نِّي ثُوغَا ذ إِجّْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ إِمحْضنْ، مَاشَا ثُوغَا ذَايسْ ڒْبَارْصْ.

¹ Naamã, comandante do exército do rei da Síria, era grande homem diante do seu senhor e de muito conceito, porque por ele o Senhor dera vitória à Síria; era ele herói da guerra, porém leproso.

² ثُوغَا ذِينْ بَانْذِييَّاثْ زِي أَرَامْ، إِوْينْثْ-د إِشْثْ ن ثبْڒِيغْثْ زِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل ذ ثَامحْبُوسْثْ. ثُوغَا-ت ثْخدّمْ إِ ثمْغَارْثْ ن نُوعْمَانْ.

² Saíram tropas da Síria, e da terra de Israel levaram cativa uma menina, que ficou ao serviço da mulher de Naamã.

³ ثنَّا إِ لَالَّاسْ: ”مْڒِي ثُوغَا سِيذِي إِنُو غَارْ ؤُنَابِي ذِي سَامَارْيَا، خنِّي إِڒِي نتَّا أَذْ ث إِسّْڭنْفَا زِي ڒْبَارْسْ نّسْ.“

³ Disse ela à sua senhora: Tomara o meu senhor estivesse diante do profeta que está em Samaria; ele o restauraria da sua lepra.

⁴ خنِّي يُويُورْ وَانِيثَا، حِيمَا أَذْ ث إِحَاجَا إِ سِيذِيسْ نّسْ، إِنَّا: ”أَمُّو ذ وَامُّو إِ ثسِّيوڒْ ثبْڒِيغْثْ زِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل.“

⁴ Então, foi Naamã e disse ao seu senhor: Assim e assim falou a jovem que é da terra de Israel.

⁵ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ: ”ؤُيُورْ ذِينْ ؤُ نشّْ أَذْ سّكّغْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.“ نتَّا يُويُورْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُشَا إِكْسِيعشْرَا ثَالِينْثَاثْ ن نُّوقَارْثْ ذ ستَّا-أَڒَافْ شِيقْلُو ن وُورغْ ذعشْرَا ن وَارُّوضْ إِشْنَانْ.

⁵ Respondeu o rei da Síria: Vai, anda, e enviarei uma carta ao rei de Israel. Ele partiu e levou consigo dez talentos de prata, seis mil siclos de ouro e dez vestes festivais.

⁶ نتَّا إِسِّيوضْ ثَابْرَاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، أَمُّو إِ يُورَا: ”ڒخُّو خنِّي، خْزَارْ، مَاڒَا ثِيوضْ-د ثبْرَاثْ-أَ غَاركْ، أَقَا نشّْ سّكّغْ-د غَاركْ عَاوذْ أَمْسخَّارْ إِنُو نُوعْمَانْ، مَاحنْذْ أَذْ ث ثسّْڭنْفِيذْ زِي ڒْبَارْصْ نّسْ.“

⁶ Levou também ao rei de Israel a carta, que dizia: Logo, em chegando a ti esta carta, saberás que eu te enviei Naamã, meu servo, para que o cures da sua lepra.

⁷ ؤُمِي إِغْرَا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ثَابْرَاثْ، إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ، إِڒَاغَا: ”نشّْ مَاغَارْ مَا ذ أَربِّي أَڒَامِي زمَّارغْ أَذْ سّدَّارغْ إِجّْ ن ؤُمتِّينْ أَڒَامِي نتَّا د-إِسّكّْ ورْيَازْ-أَ غَارِي، مَاحنْذْ أَذْ ث سّْڭنْفِيغْ زِي ڒْبَارْصْ نّسْ؟ إِوَا، سّْنمْ، ؤُ خْزَارمْ، أَقَا نتَّا يَارزُّو أَيِي ڒسْبَابْ وَاهَا!“

⁷ Tendo lido o rei de Israel a carta, rasgou as suas vestes e disse: Acaso, sou Deus com poder de tirar a vida ou dá-la, para que este envie a mim um homem para eu curá-lo de sua lepra? Notai, pois, e vede que procura um pretexto para romper comigo.

⁸ ؤُمِي إِسْڒَا إِلِيشَاعْ، أَرْيَازْ ن أَربِّي، بلِّي أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ، إِمْسَارْ أَقَا نتَّا إِسّكّْ إِجّْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ، حِيمَا أَذْ أَسْ يِينِي: ”مَايمِّي ثْشَارّْڭذْ أَرُّوضْ نّشْ؟ أجّْ إِ-ث أَذْ غَارِي د-يَاسْ، حِيمَا خنِّي نتَّا أَذْ إِسّنْ، أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُنَابِي ذِي إِسْرَائِيل.“

⁸ Ouvindo, porém, Eliseu, homem de Deus, que o rei de Israel rasgara as suas vestes, mandou dizer ao rei: Por que rasgaste as tuas vestes? Deixa-o vir a mim, e saberá que há profeta em Israel.

⁹ أَمُّو د-يُوسَا نُوعْمَانْ أَكْ-ذ إِيْسَانْ ذ ؤُكَارُّو نّسْ ؤُشَا إِبدّْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ ن إِلِيشَاعْ.

⁹ Veio, pois, Naamã com os seus cavalos e os seus carros e parou à porta da casa de Eliseu.

¹⁰ خنِّي إِسّكّْ إِلِيشَاعْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارسْ، إِقَّارْ: ”ؤُيُورْ ؤُ سِّيرْذْ إِخفْ نّشْ سبْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ذِي لْ-ؤُرْذُونْ، خنِّي أَذْ ثذْوڒْ أَرِّيمثْ نّشْ ثڭّنْفَا ؤُشَا شكْ أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَمزْذَاڭْ.“

¹⁰ Então, Eliseu lhe mandou um mensageiro, dizendo: Vai, lava-te sete vezes no Jordão, e a tua carne será restaurada, e ficarás limpo.

¹¹ إِفُّوڭمْ نُوعْمَانْ، ؤُشَا يُويُورْ، إِقَّارْ: ”خْزَارْ، نشّْ نِّيغْ ذڭْ إِخفْ إِنُو: ’نتَّا أَذْ إِفّغْ غَارْ بَارَّا، أَذْ إِبدّْ ذِينْ، مَاحنْذْ أَذْ إِڒَاغَا إِسمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّسْ، ؤُشَا أَذْ إِسّكّْ س ؤُفُوسْ نّسْ أَمْشَانْ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ ڒْبَارْصْ ؤُ أَمُّو إِ غَا إِڭّنْفَا ڒْبَارْصْ.‘

¹¹ Naamã, porém, muito se indignou e se foi, dizendo: Pensava eu que ele sairia a ter comigo, pôr-se-ia de pé, invocaria o nome do Senhor , seu Deus, moveria a mão sobre o lugar da lepra e restauraria o leproso.

¹² مَا وَارْ إِدْجِي أَبَانَا ذ فَارْفَارْ، إِغزْرَانْ ن ذِيمَاشْقْ، حْسنْ خْ مَارَّا إِغزْرَانْ ن إِسْرَائِيل؟ مَا وَارْ زمَّارغْ أَذْ ذِينِّي سِّيرْذغْ، حِيمَا أَذْ زذْڭغْ؟“ نتَّا إِنّقْڒبْ ؤُشَا يُويُورْ، إِسْعَارْ أَطَّاسْ.

¹² Não são, porventura, Abana e Farfar, rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Não poderia eu lavar-me neles e ficar limpo? E voltou-se e se foi com indignação.

¹³ إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُسِينْ-د غَارسْ، سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”بَابَا، مْڒِي أَنَابِي نِّي إِتَّارْ زَّايكْ شَا مِينْ إِوْعَارنْ، إِڒِي ثڭِّيذْ ث؟ إِ مَاڒَا إِنَّا خَاكْ عَاذْ: ’سِيرْذْ إِخفْ نّشْ ؤُشَا أَذْ ثْذوْڒذْ شكْ ثِيزْذِيڭذْ؟‘ “

¹³ Então, se chegaram a ele os seus oficiais e lhe disseram: Meu pai, se te houvesse dito o profeta alguma coisa difícil, acaso, não a farias? Quanto mais, já que apenas te disse: Lava-te e ficarás limpo.

¹⁴ خنِّي إِهْوَا-د غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ ؤُشَا إِسّغْضصْ إِخفْ نّسْ سبْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ذِي لْ-ؤُرْذُونْ أَمْ مَامّشْ إِنَّا وَاوَاڒْ ن ؤُنَابِي ن أَربِّي ؤُشَا ثذْوڒْ أَرِّيمثْ نّسْ ثڭّنْفَا أَمْ أَرِّيمثْ ن إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ؤُ نتَّا إِذْوڒْ إِزْذِيڭْ.

¹⁴ Então, desceu e mergulhou no Jordão sete vezes, consoante a palavra do homem de Deus; e a sua carne se tornou como a carne de uma criança, e ficou limpo.

¹⁵ خنِّي إِعْقبْ غَارْ ورْيَازْ ن أَربِّي أَكْ-ذ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نّسْ ؤُشَا يِيوضْ ذِينْ، إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، ڒخُّو سّْنغْ، أَقَا وَارْ إِدْجِي أَربِّي مَانِي مَا خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ مْغِيرْ ذِي إِسْرَائِيل وَاهَا. خنِّي ڒخُّو، عَافكْ، كْسِي إِشْثْ ن ثَارْزفْثْ زڭْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ!“

¹⁵ Voltou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva; veio, pôs-se diante dele e disse: Eis que, agora, reconheço que em toda a terra não há Deus, senão em Israel; agora, pois, te peço aceites um presente do teu servo.

¹⁶ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ونِّي ؤُمِي بدّغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، نشّْ وَارْ كسِّيغْ وَالُو!“ ؤُ نتَّا إِسّْحشّمْ إِ-ث، حِيمَا أَذْ إِكْسِي شَا، مَاشَا نتَّا يُوڭِي.

¹⁶ Porém ele disse: Tão certo como vive o Senhor , em cuja presença estou, não o aceitarei. Instou com ele para que o aceitasse, mas ele recusou.

¹⁷ إِنَّا نُوعْمَانْ: ”مَاڒَا لَّا، إِڒِي خنِّي أَذْ إِمّوْشْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ أَطَّاسْ ن ؤُشَاڒْ، أَنشْثْ زمَّارنْ ثْنَاينْ ن إِسرْذَانْ أَذْ أَرْبُونْ، مَاغَارْ أَمْسخَّارْ نّشْ وَارْ إِتِّيوِي عَاذْ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ نِيغْ ثَاغَارْصْثْ إِ إِربِّيثنْ إِنّغْنِي مْغِيرْ إِ سِيذِي وَاهَا.

¹⁷ Disse Naamã: Se não queres, peço-te que ao teu servo seja dado levar uma carga de terra de dois mulos; porque nunca mais oferecerá este teu servo holocausto nem sacrifício a outros deuses, senão ao Senhor .

¹⁸ مَاشَا إِڒِي أَذْ إِغْفَارْ سِيذِي إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ ثَا وَاهَا، مَاڒَا سِيذِي إِنُو أَذْ يَاذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ن رِيمُّونْ حِيمَا أَذْ إِبنْذقْ أَمْ إِتّْعمّذْ ذِينِّي خْ ؤُغِيڒْ إِنُو، أَقَا نشّْ خنِّي أَذْ بنْذْقغْ أَمُّو ذِي زَّاوشْثْ ن رِيمُّونْ. مَاڒَا أَذْ بنْذْقغْ أَمُّو ذِي زَّاوشْثْ ن رِيمُّونْ، إِڒِي أَذْ إِغْفَارْ سِيذِي ثَامسْڒَاشْثْ نِّي إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ.“

¹⁸ Nisto perdoe o Senhor a teu servo; quando o meu senhor entra na casa de Rimom para ali adorar, e ele se encosta na minha mão, e eu também me tenha de encurvar na casa de Rimom, quando assim me prostrar na casa de Rimom, nisto perdoe o Senhor a teu servo.

¹⁹ إِنَّا أَسْ: ”ؤُيُورْ ذِي ڒهْنَا!“ ؤُ نتَّا إِسَافَارْ ثَامُّورْثْ، إِڭّْوجْ خَاسْ إِجّْ ن وبْرِيذْ.

¹⁹ Eliseu lhe disse: Vai em paz. Quando Naamã se tinha afastado certa distância,

²⁰ إِنَّا جِيحَازِي، أَمْسخَّارْ ن إِلِيشَاعْ، أَرْيَازْ ن أَربِّي: ”خْزَارْ، سِيذِي إِنُو إِسّْعِيزّْ خْ نَاعْمَانْ، أَرَامِييُو، مَاحنْذْ أَذْ إِكْسِي شَا زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ زِي مِينْ ثُوغَا إِ د-يِيوِي نتَّا. س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، نشّْ أَذْ ث أَردّْفغْ ذغْيَا ؤُشَا أَذْ زَّايسْ كْسِيغْ شَا!“

²⁰ Geazi, o moço de Eliseu, homem de Deus, disse consigo: Eis que meu senhor impediu a este siro Naamã que da sua mão se lhe desse alguma coisa do que trazia; porém, tão certo como vive o Senhor , hei de correr atrás dele e receberei dele alguma coisa.

²¹ جِيحَازِي يُويُورْ، يَارْذفْ نُوعْمَانْ. ؤُمِي نُوعْمَانْ إِژْرَا، أَقَا نتَّا يُوزّڒْ أَوَارْنِي أَسْ، إِضْرَا-د زڭْ ؤُكَارُّو، مَاحنْذْ أَكِيذسْ إِمْسَاڭَارْ، إِنَّا: ”مْلِيحْ؟“

²¹ Então, foi Geazi em alcance de Naamã; Naamã, vendo que corria atrás dele, saltou do carro a encontrá-lo e perguntou: Vai tudo bem?

²² نتَّا يَارَّا-د خَاسْ: ”مْلِيحْ. سِيذِي إِنُو إِسّكّْ أَيِي-د مَاحنْذْ أَذْ يِينِي: ’أَقَا، غَارْ ڒخُّو عَاذْ ؤُسِينْ-د ثْنَاينْ ن إِحُوذْرِييّنْ زڭْ أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ زڭْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ. أوْشْ أَسنْ خنِّي إِشْثْ ن ثَالِينْثْ ن نُّوقَارْثْ ذ ثْيُويَا ن وَارُّوضْ إِشْنَانْ.‘ “

²² Ele respondeu: Tudo vai bem; meu senhor me mandou dizer: Eis que, agora mesmo, vieram a mim dois jovens, dentre os discípulos dos profetas da região montanhosa de Efraim; dá-lhes, pois, um talento de prata e duas vestes festivais.

²³ إِنَّا نُوعْمَانْ: ”عَافَاكْ، كْسِي زَّايِي ثْنَاينْ ثَالِينْثْ ن نُّوقَارْثْ.“ نتَّا إِحشّمْ إِ-ث ؤُ إِڭَّا ثْنَاينْ ثَالِينْثْ ن نُّوقَارْثْ ذِي ثْنَاينْ ن ثشْيَارِينْ ؤُشَا إِوْشَا ثْنَاينْ ن وَارُّوضْ إِشْنَانْ إِ ثْنَاينْ ن إِمْسخَّارنْ نّسْ، إِنِّي ثنْ يَارْبُونْ غَارْ زَّاثْ نّسْ.

²³ Disse Naamã: Sê servido tomar dois talentos. Instou com ele e amarrou dois talentos de prata em dois sacos e duas vestes festivais; pô-los sobre dois dos seus moços, os quais os levaram adiante dele.

²⁴ ؤُمِي يِيوضْ غَارْ ڒْڭعّْذثْ، إِكْسِي ثنْ زڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ ؤُشَا إِنُّوفَّارْ إِ-ثنْ ذِي ثَادَّارْثْ. إِجَّا إِرْيَازنْ أَذْ ؤُيُورنْ ؤُشَا فّْغنْ نِيثْنِي.

²⁴ Tendo ele chegado ao outeiro, tomou-os das suas mãos e os depositou na casa; e despediu aqueles homens, que se foram.

²⁵ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا يُوذفْ ؤُشَا إِبدّْ زَّاثْ إِ بَابْ نّسْ. إِلِيشَاعْ إِسّقْسَا ث: ”مَانِيسْ د-ثُوسِيذْ، أَ جِيحَازِي؟“ ؤُشَا نتَّا يَارَّا-د: ”أَمْسخَّارْ نّشْ وَارْ د-إِفِّيغْ شَا مَانِي.“

²⁵ Ele, porém, entrou e se pôs diante de seu senhor. Perguntou-lhe Eliseu: Donde vens, Geazi? Respondeu ele: Teu servo não foi a parte alguma.

²⁶ مَاشَا إِلِيشَاعْ إِنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ ثُوغِي ؤُڒْ إِنُو ذِينْ إِحْضَارْ ؤُمِي د-إِضْرَا ورْيَازْ زڭْ ؤُكَارُّو نّسْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذكْ؟ مَاغَارْ مَا ذ ڒْحَاڒْ أَذْ ثْمنْعذْ نُّوقَارْثْ ذ وَارُّوضْ ذ ثْشجُّورَا ن زِّيثُونْ ذ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ ذ وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ذ إِسمْغَانْ ذ ثِييَّا؟

²⁶ Porém ele lhe disse: Porventura, não fui contigo em espírito quando aquele homem voltou do seu carro, a encontrar-te? Era isto ocasião para tomares prata e para tomares vestes, olivais e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?

²⁷ ڒْبَارْصْ ن نُوعْمَانْ أَذْ إِڒْسقْ إِ ڒبْذَا ذَايكْ ؤُ ذِي زَّارِيعثْ نّشْ!“ خنِّي إِفّغْ زِي زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ س ڒْبَارْصْ، ذ أَشمْڒَاڒْ أَمْ وذْفڒْ.

²⁷ Portanto, a lepra de Naamã se pegará a ti e à tua descendência para sempre. Então, saiu de diante dele leproso, branco como a neve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →