2 Crônicas 35

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ خنِّي إِڭَّا يُوشِييَا ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ. غَارْصنْ إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ أَمزْوَارُو.

¹ Josias comemorou em Jerusalém a Festa da Páscoa em honra de Deus, o Senhor ; no dia catorze do primeiro mês, foram mortos os carneiros para a festa.

² نتَّا إِسّْبدّْ إِكهَّاننْ غَارْ إِمُوشَانْ ن ثْعسَّاسْثْ نْسنْ ؤُشَا إِڭَّا ذَايْسنْ ؤُڒْ غَارْ ڒْخذْمثْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

² Ele pôs os sacerdotes nos seus lugares de serviço no Templo e os animou a fazerem bem o seu trabalho.

³ إِنَّا إِ إِلَاوِييّنْ، إِنِّي إِسّڒْمَاذنْ مَارَّا إِسْرَائِيل، إِنِّي ثُوغَا إِقدّْسنْ إِ سِيذِي: ”سَارْسمْ تَّابُوثْ إِقدّْسنْ ذِي ثَادَّارْثْ نِّي إِبْنَا سُولِيمَانْ، مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل. وَارْ ذ أَومْ إِتّْخصَّا عَاذْ أَذْ ثَارْبُومْ دّْقڒْ خْ ثْغَارْضِينْ نْومْ. سخَّارمْ ڒخُّو إِ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، ؤُ إِ ڒْڭنْسْ نّسْ إِسْرَائِيل.

³ Depois mandou chamar os levitas , que ensinavam a Lei de Deus a todos os israelitas e que eram separados para o serviço do Senhor , e lhes disse: — Ponham a

⁴ سْوجْذمْ إِخفْ نْومْ، أَمْ ثتّْوَاستّْفمْ عْلَاحْسَابْ ثُوذْرِينْ ن إِبَابَاثنْ نْومْ، عْلَاحْسَابْ ثِيرْبِيعِينْ نْومْ، أَمْ مَامّشْ ت يُورَا ذَاوُوذْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ؤُ أَمْ مَامّشْ ت يُورَا مِّيسْ سُولِيمَانْ.

⁴ Organizem-se para o serviço por grupos e por famílias, de acordo com as ordens escritas pelo rei Davi, de Israel, e pelo seu filho Salomão.

⁵ سْبدّمْ إِخفْ نْومْ ذِي زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ، أَمْ ثتّْوَاستّْفمْ كنِّيوْ عْلَاحْسَابْ ثِيرْبِيعِينْ ن ڒَادْجَاثْ ن إِبَابَاثنْ، زَّاثْ إِ ثَاوْمَاثْ نْومْ، أَيْثْ ن ڒْڭنْسْ، أَمْ ثتّْوَاستّْفمْ عْلَاحْسَابْ أَستّفْ ن ڒَادْجَاثْ ن جّذْ ن إِلَاوِييّنْ.

⁵ Os grupos devem ser organizados de acordo com os grupos de famílias do nosso povo, a fim de que haja um grupo de levitas à disposição de cada grupo de famílias.

⁶ غَارْصمْ إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ؤُ سْقدّْسمْ إِخفْ نْومْ. سْوجْذمْ ت إِ أَيْثْمَاثْومْ، مَاحنْذْ أَذْ ڭّنْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي إِ إِمّوْشنْ س ثْسخَّارْثْ ن مُوسَا.“

⁶ Matem os carneiros para a Páscoa, purifiquem-se e preparem a Festa a fim de que os seus irmãos, os outros israelitas, comemorem a Páscoa de acordo com as ordens que Deus nos deu por meio de Moisés.

⁷ إِوْشَا يُوشِييَا ؤُدْجِي، إِزْمَارنْ ذ إِمُويَانْ إِمژْيَاننْ إِ ثَارْوَا ن ڒْڭنْسْ. مَارَّا أَيَا ثُوغَا إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ مَارَّا إِنِّي ذِينْ إِدْجَانْ. ثُوغَا ڒْقدّْ نْسنْ ثْڒَاثِينْ-أَڒفْ، ؤُ خنِّي عَاوذْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ. مَارَّا أَيَا إِ د-يُوسِينْ زڭْ وَاڭْڒَا ن ؤُجدْجِيذْ.

⁷ Do seu gado e dos seus rebanhos, o rei Josias deu ao povo os animais para a Festa da Páscoa: trinta mil carneiros e cabritos e três mil touros.

⁸ وْشِينْ ڒْحُوكَّامْ نّسْ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ؤُسْڭعّذْ أَمْ ثوْهِيبْثْ س ڒْخَاضَارْ إِ ڒْڭنْسْ، إِ إِكهَّاننْ ؤُ إِ إِلَاوِييّنْ. حِيلْقِييَا، زَاكَارِييَّا ذ يَاحِييِيلْ، إِمحْضَاينْ ن ثَادَّارْثْ ن أَربِّي، وْشِينْ إِ إِكهَّاننْ إِ ثْغَارْصَا ن ؤُسعْذُو أَڒْفَاينْ ؤُ-ستَّا-مْيَا زڭْ وُودْجِي ؤُ سنّجْ مَانْ أَيَا عَاذْ ثڒْثْ-مْيَا ن إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ.

⁸ As autoridades também deram ofertas ao povo, aos sacerdotes e aos levitas. E Hilquias, Zacarias e Jeiel, os administradores do Templo, deram aos sacerdotes dois mil e seiscentos carneiros e cabritos e trezentos touros para os sacrifícios da Páscoa.

⁹ كُونَانْيَا، شَامْعِييَا ذ نَاثَانِييِيلْ، أَيْثْمَاسْ، ذ حَاشَابْيَا، يَاعِييِيلْ ذ يُوزَابَاذْ، إِمقّْرَاننْ ن إِلَاوِييّنْ، وْشِينْ إِ إِلَاوِييّنْ إِ ثْغَارْصَا ن ؤُسعْذُو خمْسَا-أَڒَافْ زڭْ وُودْجِي ؤُ خنِّي خمْسَا-مْيَا ن إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ.

⁹ Os chefes dos levitas, Conanias, os seus irmãos Semaías e Netanel, e também Hasabias, Jeiel e Jozabade deram aos levitas cinco mil carneiros e cabritos e quinhentos touros para a Páscoa.

¹⁰ أَمُّو إِ سّْوجْذنْ إِ ڒْخذْمثْ. إِكهَّاننْ ثُوغَا بدّنْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ ؤُ إِلَاوِييّنْ ذِي ثرْبِيعِينْ نْسنْ، عْلَاحْسَابْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ.

¹⁰ Quando tudo estava pronto para a Festa, os sacerdotes foram para os seus lugares, e os levitas se juntaram em grupos, de acordo com o que o rei havia ordenado.

¹¹ نِيثْنِي غَارْصنْ إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ؤُشَا إِكهَّاننْ زدْجْعنْ إِذَامّنْ زڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ، ؤُ كّْسنْ إِلَاوِييّنْ زَّايْسنْثْ إِڒْمَاونْ.

¹¹ Aí foram mortos os carneiros e os cabritos; os levitas tiravam a pele dos animais, davam o sangue aos sacerdotes, e estes borrifavam o altar com ele.

¹² نِيثْنِي حُوزنْ إِزِييْنَاثْ إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ حِيمَا أَذْ أَسنْ ثنْثْ وْشنْ، إِ ڒفْرُوعْ ن ڒَادْجَاثْ ن إِبَابَاثنْ، إِ وَارَّاونْ ن ڒْڭنْسْ، حِيمَا أَذْ ثنْثْ وهّْبنْ ذ ثَاغَارْصْثْ إِ سِيذِي، أَمْ مَامّشْ ثُورَا ذڭْ وذْلِيسْ ن مُوسَا ؤُشَا أَمُّو إِ إِڭِّينْ أَكْ-ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ.

¹² Entregaram ao povo, segundo os grupos de famílias, a gordura dos animais que seria queimada como sacrifício a Deus, o Senhor , de acordo com o que a Lei de Moisés manda. E fizeram a mesma coisa com os touros.

¹³ خنِّي شنْفنْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ثِيوَا إِ ثْمسِّي أَمْ مَامّشْ ثدْجَا ذِي لْقَاعِيذَا. إِزِييْنَاثْ إِقدّْسنْ نّغْنِي شنْفنْ ثنْ ذِي مَارْمِيثَاثْ ذ إِطنْجِيرنْ ذ ثِيقْسِيڒِينْ ؤُشَا إِوْينْ ثنْثْ ذغْيَا غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ.

¹³ Depois assaram os animais de acordo com a lei; cozinharam as outras ofertas sagradas em panelas, caldeirões e frigideiras e distribuíram rapidamente para todo o povo.

¹⁴ أَوَارْنِي أَيَا سّْوجْذنْ ؤُڒَا إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُ إِ إِكهَّاننْ، مَاغَارْ إِكهَّاننْ، أَرَّاونْ ن هَارُونْ، ثُوغَا ڒْهَانْ أَكْ-ذ ؤُوهّبْ ن ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ ذ ثَاذُونْثْ أَڒْ دْجِيڒثْ. أَوَارْنِي أَيَا سّْوجْذنْ إِلَاوِييّنْ إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُ إِ إِكهَّاننْ، أَرَّاونْ ن هَارُونْ.

¹⁴ Em seguida, os levitas prepararam o que era deles e dos sacerdotes, os descendentes de Arão. Os levitas precisaram fazer isso porque os sacerdotes ficaram ocupados até a noite, oferecendo a Deus os animais que eram completamente queimados e a gordura.

¹⁵ إِمذْيَازنْ، إِحنْجِيرنْ ن أَسَافْ، ثُوغَا بدّنْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ، عْلَاحْسَابْ ڒُومُورْ ن ذَاوُوذْ، أَسَافْ، هَايْمَانْ ذ يَاذُوثُونْ، أَمْوَاڒَاوْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُشَا إِعسَّاسنْ ن ثوُّورَا بدّنْ غَارْ كُوڒْ ثَاوَّارْثْ. ثُوغَا وَارْ إِتّْخصِّي أَذْ جّنْ ڒْخذْمثْ نْسنْ، مَاغَارْ أَيْثْمَاثْسنْ، إِلَاوِييّنْ، سّْوجْذنْ أَسنْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.

¹⁵ Os cantores do grupo de Asafe estavam nos seus lugares, de acordo com as ordens do rei Davi e de Asafe, de Hemã e de Jedutum, o profeta do rei. Os guardas também estavam nos seus lugares guardando os portões do Templo. Nenhum deles precisou abandonar o seu posto, pois os seus colegas, os outros levitas, prepararam a parte dos sacrifícios que era deles.

¹⁶ مَارَّا ثَاسخَّارْثْ ن سِيذِي ثعْذڒْ مْلِيحْ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِ ؤُحطُّو ن ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ؤُ إِ ؤُوهّبْ ن ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ خْ ؤُعَالْطَارْ ن سِيذِي عْلَاحْسَابْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ يُوشِييَا.

¹⁶ Assim tudo foi feito naquele dia para a adoração de Deus, o Senhor , como o rei Josias havia ordenado: comemoraram a Festa da Páscoa em honra do Senhor e apresentaram as ofertas que eram completamente queimadas no altar.

¹⁷ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنِّي ذِينْ إِدْجَانْ، سّْوجْذنْ إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ذڭْ وَاسّْ نِّي، ؤُ سبْعَا ن وُوسَّانْ ڭِّينْ نِيثْنِي ڒْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ.

¹⁷ Durante sete dias, todos os israelitas que estavam em Jerusalém tomaram parte na Festa da Páscoa e na Festa dos Pães sem Fermento .

¹⁸ وَارْ ذِينْ ثُوغِي ذِي إِسْرَائِيل بُو ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو أَمْ وَا زڭْ وُوسَّانْ ن ؤُنَابِي شَامْوِيلْ. ؤُڒَا ذ إِجّنْ زڭْ إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل وَارْ إِڭِّي ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو أَمْ مَامّشْ ث إِڭَّا يُوشِييَا أَكْ-ذ إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا يَاهُوذَا ذ إِسْرَائِيل، نِّي ذِينْ إِدْجَانْ، ؤُ أَكْ-ذ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁸ Desde o tempo do profeta Samuel, os israelitas nunca haviam comemorado uma Festa da Páscoa como esta. Nenhum outro rei de Israel comemorou a Festa como Josias fez com os sacerdotes e os levitas, com o povo de Judá e de Israel que estava presente e com os moradores de Jerusalém.

¹⁹ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْمنْطَاشْ ن ثْڭلْذَا ن يُوشِييَا إِتّْوَاڭّْ ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو وَانِيثَا.

¹⁹ Foi no ano dezoito do seu reinado que essa Páscoa foi comemorada.

²⁰ أَوَارْنِي مَارَّا أَيَا، ؤُمِي إِكمّڒْ يُوشِييَا ثَادَّارْثْ، إِفّغْ-د نَاخُو، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا، غَارْ لْفُورَاطْ حِيمَا أَذْ إِمّْنغْ أَكْ-ذ كَارْكَامِيشْ. ؤُشَا يُوشِييَا إِفّغْ-د إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ.

²⁰ Depois de tudo isso, quando Josias já havia acabado de pôr em ordem o Templo e o culto, o rei Neco, do Egito, marchou com o seu exército para lutar em Carquemis, que ficava na beira do rio Eufrates. Josias saiu com o seu exército para lutar contra ele,

²¹ نَاخُو إِسّكّْ-د غَارسْ إِرقَّاسنْ، إِنَّا: ”مِينْ ذِينْ جَارْ أَيِي-د ذ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا؟ وَارْ إِدْجِي غَاركْ إِ د فّْغغْ أَسّْ-أَ، مَاشَا غَارْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ نّغْنِي ثنِّي إِتّْمنْغَانْ أَكِيذِي. إِنَّا أَيِي أَربِّي إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ قدْجْقغْ. س ؤُيَا حيّذْ خْ أَربِّي، ونِّي أَكِيذِي إِدْجَانْ، نِيغْ أَذْ شكْ يَاردّدْجْ.“

²¹ mas Neco lhe mandou a seguinte mensagem: — Rei de Judá, você não tem nada a ver com esta luta. Eu não vim lutar contra você, mas contra os meus inimigos, e Deus mandou que eu me apressasse. Deus está comigo; portanto, se você lutar contra Deus, ele o destruirá.

²² مَاشَا يُوشِييَا وَارْ إِسّْنقْڒبْ أَغمْبُوبْ نّسْ زَّايسْ، مَاشَا إِڭَّا إِخفْ نّسْ وَارْ إِدْجِي ذ نتَّا حِيمَا أَكِيذسْ إِمّْنغْ، ؤُ نتَّا وَارْ إِسْڒِي غَارْ وَاوَاڒنْ ن نَاخُو إِنِّي د يُوسِينْ زڭْ ؤُقمُّومْ ن أَربِّي، مَاشَا يُوسَا-د غَارْ ؤُمنْغِي ذِي ثغْزُورْثْ ن مَاجِيدُّو.

²² Mas Josias não voltou atrás; ele não quis dar atenção ao aviso que Deus estava dando por meio do rei Neco. Pelo contrário, ele se disfarçou e marchou para lutar contra Neco no vale de Megido.

²³ مَاشَا إِمْجبَّاذنْ نْ ڒْقوْسْ ڒقْفنْ أَجدْجِيذْ يُوشِييَا. خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”نذْهمْ أَيِي سّنِّي، مَاغَارْ يزْمغْ أَطَّاسْ!“

²³ Os soldados egípcios atiraram flechas contra Josias, e ele gritou para os seus oficiais: — Estou gravemente ferido! Tirem-me daqui!

²⁴ إِمْسخَّارنْ نّسْ كْسِينْ ث ذڭْ ؤُكَارُّو ؤُشَا نذْهنْ ث ذڭْ إِجّْ ن ؤُكَارُّو نّغْنِي نِّي غَارسْ إِدْجَا، ؤُشَا إِوْينْ ث غَارْ ؤُرْشَالِيمْ. إِمُّوثْ ذِينِّي ؤُشَا نضْڒنْ ث ذڭْ إِمضْڒَانْ ن ڒجْذُوذْ نّسْ. مَارَّا يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ شضْننْ خْ يُوشِييَا.

²⁴ Os oficiais o tiraram do seu carro de guerra, e o puseram em outro carro, e o levaram para Jerusalém. Josias morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis. Todo o povo de Judá e de Jerusalém chorou a morte dele.

²⁵ إِڭَّا إِرْمِييَا إِشْثْ ن يزْڒِي ن وشْضَانْ خْ يُوشِييَا. أَڒْ أَسّْ-أَ مَارَّا إِمذْيَازنْ ذ ثْمذْيَازِينْ سَّاوَاڒنْ خْ يُوشِييَا ذڭْ إِزْڒَانْ نْسنْ ن وشْضَانْ، مِينْزِي نِيثْنِي ڭِّينْ ت ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ ذِي إِسْرَائِيل. خْزَارْ، أَقَا-ثنْ تّْوَازمّمنْ ذڭْ إِزْڒَانْ س إِڭجْذُورنْ.

²⁵ O profeta Jeremias compôs uma lamentação em honra de Josias. Até hoje os cantores e as cantoras cantam essa canção quando choram a morte de Josias. Já se tornou costume em Israel cantar essas canções, que se acham na coleção de lamentações.

²⁶ إِمزْرُوينْ إِ إِقِّيمنْ ن يُوشِييَا ذ ثْمخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ عْلَاحْسَابْ مِينْ يُورِينْ ذِي شَّارِيعَا ن سِيذِي،

²⁶ Josias fez muitas outras coisas e praticou atos de bondade em obediência à Lei de Deus, o Senhor .

²⁷ وَاهْ، إِمزْرُوينْ نّسْ، إِمزْوُورَا ذ إِنڭُّورَا، أَقَا تّْوَازمّمنْ ذڭْ وذْلِيسْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا.

²⁷ Tudo o que ele fez, desde o começo até o fim do seu reinado, está escrito na História dos Reis de Israel e de Judá .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 35 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →