2 Crônicas 34

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ يُوشِييَا ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ وَاحِيثْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹ Josias tinha oito anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou trinta e um anos em Jerusalém.

² نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. نتَّا يُويُورْ ذڭْ إِبْرِيذنْ ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ، وَارْ إِفِّيغْ خْ وبْرِيذْ ڒَْا غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ.

² Josias fez o que agrada a Deus, o Senhor ; seguiu o exemplo do seu antepassado, o rei Davi, e não se desviou nem para um lado nem para o outro.

³ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْمنْيَا ن ڒحْكَامثْ نّسْ، ؤُمِي ث ثُوغَا عَاذْ ذ أَحُوذْرِي، إِبْذَا أَذْ يَارْزُو خْ أَربِّي ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ. ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثنْعَاشْ إِبْذَا أَذْ إِسِّيزْذڭْ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ زِي ڒڭْعُوذِي، زِي ثْربِّينْ ن شْوَارْثِي ؤُ زِي ڒخْيَاڒَاثْ إِنقْشنْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ إِفسْينْ.

³ No oitavo ano do seu reinado, quando era ainda bem moço, Josias começou a adorar o Deus do seu antepassado Davi. E quatro anos mais tarde começou a purificar a terra de Judá e a cidade de Jerusalém, destruindo os lugares pagãos de adoração, os postes da deusa Aserá e as outras imagens de pedra e de metal.

⁴ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّسْ هذْمنْ إِعَالْطَارنْ ن ’إِبَاعْلنْ‘، ؤُشَا إِزْذمْ نتَّا إِپِيلَارنْ ن أَربِّي ن ثْفُوشْثْ نِّي خَاسنْ د-إِبَاننْ سنّجْ. ثِيربِّينْ ن شْوَارْثِي ذ ڒخْيَاڒَاثْ إِنقْشنْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ إِفسْينْ يَارْژَا إِ-ثنْ ذِي إِوثْوِيثنْ ؤُشَا إِدّزْ إِ-ثنْ ؤُ ثَاعجَّاجْثْ نْسنْ يَاريّشْ إِ-ت خْ إِمضْڒَانْ ن يِينِّي ثُوغَا ذ أَسنْ د-يِيوْينْ ثَاغَارْصْثْ.

⁴ Na presença dele, foram derrubados os altares do deus Baal , e ele mesmo quebrou os altares de incenso que estavam em cima deles. Quebrou também os postes da deusa Aserá e as outras imagens de pedra e de metal, os esmigalhou até virarem pó e espalhou o pó em cima das sepulturas das pessoas que tinham oferecido sacrifícios a esses ídolos.

⁵ إِسَّارْغْ إِغْسَانْ ن إِكهَّاننْ خْ إِعَالْطَارنْ نْسنْ. أَمُّو إِ إِسِّيزْذڭْ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ.

⁵ Depois queimou os ossos dos sacerdotes pagãos nos altares onde eles haviam oferecido sacrifícios. Assim Josias purificou Judá e Jerusalém.

⁶ ؤُڒَا غَارْ ثْندَّامْ ن مَانَاسَّا ذ إِفْرَايِيمْ ذ شِيمْعُونْ، وَاهْ، أَڒْ نَافْثَالِي، غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ ن إِمُوشَانْ نْسنْ إِتّْوَاردّْدْجنْ،

⁶ Ele fez a mesma coisa nas cidades das tribos de Manassés, de Efraim, de Simeão e até de Naftali e nas ruínas ao redor daquelas cidades.

⁷ إِهْذمْ إِعَالْطَارنْ. نتَّا إِڒْبزْ ثِيربِّينْ ن شْوَارْثِي ذ ڒخْيَاڒَاثْ إِنقْشنْ، إِدّزْ إِ-ثنْثْ، ؤُشَا إِزْذمْ عَاوذْ مَارَّا إِپِيلَارنْ ن أَربِّي ن ثْفُوشْثْ ذِي مَارَّا إِسْرَائِيل. أَوَارْنِي ؤُيَا إِعْقبْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁷ Ele andou por todo o país de Israel, derrubando os altares, os postes da deusa Aserá e os outros ídolos, esmigalhando-os até virarem pó e quebrando todos os altares de incenso. Depois voltou para Jerusalém.

⁸ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْمنْطَاشْ ن ڒحْكَامثْ نّسْ، أَوَارْنِي ڒَامِي إِسِّيزْذڭْ ثَامُّورْثْ ذ ثَادَّارْثْ، إِسّكّْ نتَّا شَافَانْ، مِّيسْ ن أَصَالْيَا، ذ مَاعَاسِييَا، أَمقّْرَانْ ن ثنْذِينْثْ، ذ يُووَاخْ، مِّيسْ ن يَاهُويَاحَازْ، أَمَارِيرْ ن ؤُمزْرُويْ، حِيمَا أَذْعذْڒنْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، أَربِّي نّسْ.

⁸ No ano dezoito do seu reinado, depois de ter purificado o país e o Templo, Josias enviou os seguintes homens para fazerem os consertos no Templo: Safã, filho de Azalias; Maaseias, o governador de Jerusalém; e o conselheiro do rei, Joá, filho de Joacaz.

⁹ نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارْ حِيلْقِييَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُ وْشِينْ أَسْ نُّوقَارْثْ إِ د-إِتّْوَاوْينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن أَربِّي، ذ ثنِّي د-يَارْونْ إِلَاوِييّنْ نِّي ثُوغَا إِعسّنْ غَارْ وَاذَافْ، زڭْ ؤُفُوسْ ن مَانَاسَّا ذ إِفْرَايِيمْ، زِي مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن إِسْرَائِيل، زِي مَارَّا يَاهُوذَا ذ بِينْيَامِينْ ؤُ زِي مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ.

⁹ Eles foram falar com o Grande Sacerdote Hilquias e lhe entregaram o dinheiro que os levitas tinham recebido e trazido ao Templo. Esse dinheiro tinha sido dado por gente das tribos de Manassés e de Efraim e do resto do Reino de Israel, e também por gente das tribos de Judá e de Benjamim e pelos moradores de Jerusalém.

¹⁰ نِيثْنِي وْشِينْ ت ذڭْ ؤُفُوسْ ن يِينِّي ثُوغَا إِڭِّينْ ڒْخذْمثْ، إِنِّي إِدْجَانْ خْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ؤُشَا إِنَا وْشِينْ ت إِ يِينِّي إِڭِّينْ ڒْخذْمثْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، مَاحنْذْ أَذْعذْڒنْ ؤُ أَذْ سّْجهْذنْ ثَادَّارْثْ.

¹⁰ O dinheiro foi entregue aos homens que estavam encarregados dos consertos, e estes o usaram para pagar os trabalhadores que estavam reconstruindo e consertando o Templo.

¹¹ نِيثْنِي وْشِينْ ت إِ إِحْرَايْفِييّنْ ؤُ إِ إِمَاصُّوثنْ إِ ثْمسْغِيوْثْ ن ثْصُوضَارْ إِتّْوَاسُّويْذَانْ ؤُ إِ ثْمسْغِيوْثْ ن ؤُكشُّوضْ إِ ثْحنْيَا ن ؤُعَارّضْ، مَاحنْذْ أَذْ ڭّنْ ثِيغُورْفِينْ إِ ثُوذْرِينْ، ثِينِّي إِجِّينْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا أَذْ أَرْخُونْ.

¹¹ Deram o dinheiro aos carpinteiros e aos construtores para comprarem pedras trabalhadas e madeira para as vigas e para os outros consertos que deviam ser feitos nos edifícios que os reis de Judá haviam deixado cair aos pedaços. Os trabalhadores eram honestos em tudo, e os seus chefes eram quatro levitas: Jaate e Obadias, do grupo de Merari, e Zacarias e Mesulã, do grupo de Coate. Eles eram chefes também dos guardas dos portões e de todos os outros homens que trabalhavam no Templo. Todos os levitas sabiam tocar bem instrumentos musicais, e alguns deles eram escrivães, outros eram fiscais, e outros eram guardas dos portões.

¹² إِرْيَازنْ خذْمنْ س ڒَامَانْ. يَاحَاثْ ذ عُوبَاذْيَا، إِلَاوِييّنْ زڭْ إِحنْجِيرنْ ن مَارَارِي، ثُوغَا أَثنْ ذ إِوقَّافنْ خَاسنْ، ؤُڒَا ذ زَاكَارِييَّا ذ مَاشُولَّامْ زڭْ إِحنْجِيرنْ ن قُوحَاثْ، حِيمَا أَذْ سيَّارنْ. إِلَاوِييّنْ، مَارَّا ثُوغَا تّْحَاكَانْ ذِي دُّوزَانَاثْ ن لْمُوسِيقَا،

¹² — ausente —

¹³ ثُوغَا أَثنْ عَاوذْ خْ يِينِّي يَاربُّونْ ڒحْمڒْ. نِيثْنِي ذ إِمْسيَّارنْ إِ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِخدّْمنْ ذِي ڒخْذَايمْ إِفَارْزنْ. تّْوَاڒقّْمنْ زڭْ إِلَاوِييّنْ ؤُڒَا ذ إِمَارِيرنْ ذ إِمحْضَاينْ ذ إِعسَّاسنْ ن ثوُّورَا.

¹³ — ausente —

¹⁴ ؤُمِي كْسِينْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ نِّي ثُوغَا د-إِوْينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، يُوفَا ؤُكهَّانْ حِيلْقِييَا أَذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ن شَّارِيعَا ن سِيذِي، إِ ثُوغَا ذ أَسنْ إِمّوْشنْ خْ ؤُفُوسْ ن مُوسَا.

¹⁴ Enquanto entregavam o dinheiro que havia sido dado para o Templo, Hilquias achou o Livro da Lei de Deus, a Lei que o Senhor tinha dado por meio de Moisés.

¹⁵ حِيلْقِييَا إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ ؤُمَارِيرْ شَافَانْ: ”نشّْ ؤُفِيغْ أَذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ن شَّارِيعَا ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.“ ؤُشَا إِوْشَا حِيلْكِييَا أَذْلِيسْ إِ شَافَانْ.

¹⁵ Hilquias disse a Safã, o escrivão: — Achei o Livro da Lei aqui no Templo. E deu o livro a Safã.

¹⁶ شَافَانْ يِيوِي أَذْلِيسْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. نتَّا إِخبَّارْ أَجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مَارَّا مِينْ ؤُمُورنْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ، أَقَا تّڭّنْ ث.

¹⁶ Este o levou ao rei e prestou o seu relatório, dizendo: — Nós, seus servidores, fizemos tudo o que o senhor mandou.

¹⁷ نِيثْنِي سّْفَارّْغنْ ثمْنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ ؤُفِينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ؤُشَا وْشِينْ ثنْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِوقَّافنْ ؤُ ن يِينِّي إِتّڭّنْ ڒْخذْمثْ.“

¹⁷ Pegamos o dinheiro que estava no Templo e o entregamos aos trabalhadores e aos seus chefes.

¹⁸ خنِّي إِحَاجَا ؤُمَارِيرْ شَافَانْ إِ ؤُجدْجِيذْ أَمُّو، إِنَّا: ”أَكهَّانْ حِيلْقِييَا إِوْشَا أَيِي إِجّْ ن وذْلِيسْ!“ شَافَانْ إِغْرَا زَّايسْ خْ ؤُجدْجِيذْ.

¹⁸ Safã disse também: — Tenho aqui comigo um livro que Hilquias me entregou. E leu o livro em voz alta para o rei.

¹⁹ ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒنْ ن شَّارِيعَا، إِمْسَارْ، إِشَارّڭْ نتَّا أَرُّوضْ نّسْ.

¹⁹ Quando ouviu o que o livro dizia, o rei rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.

²⁰ يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ إِ حِيلْقِييَا ؤُ إِ أَخِيقَامْ، مِّيسْ ن شَافَانْ، ؤُ إِ عَابْذُونْ، مِّيسْ ن مِيخَا، ؤُ إِ ؤُمَارِيرْ شَافَانْ إِ عَاسَايَا، أَمْسخَّارْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا:

²⁰ Então deu a Hilquias e a Aicã, filho de Safã, e a Abdom, filho de Micaías, e a Safã, o escrivão, e a Asaías, o servidor do rei, a seguinte ordem:

²¹ ”ؤُيُورمْ، سقْسَامْ سِيذِي ذِي طّْوعْ إِنُو ؤُ ذِي طّْوعْ ن مِينْ إِقِّيمنْ ذِي إِسْرَائِيل ؤُ ذِي يَاهُوذَا خْ وَاوَاڒنْ ن وذْلِيسْ إِ إِتّْوَافنْ. مَاغَارْ أَسْعَارْ ن سِيذِي نِّي خَانغْ إِتّْوَازدْجْعنْ، أَقَا-ث ذ أَمقّْرَانْ، مِينْزِي ڒجْذُوذْ نّغْ وَارْ حْضِينْ شَا أَوَاڒْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ ڭّنْ أَمْ مَامّشْ مَارَّا مِينْ يُورِينْ ذڭْ وذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ.“

²¹ — Vão consultar a Deus, o Senhor , por mim e por todo o povo de Israel e de Judá a respeito dos ensinamentos deste livro. Deus está muito irado conosco porque os nossos antepassados não obedeceram às ordens do Senhor , nem fizeram o que este livro manda.

²² خنِّي يُويُورْ حِيلْقِييَا أَكْ-ذ يِينِّي إِتّْوَاسّكّنْ زڭْ ؤُجدْجِيذْ غَارْ ثْنَابِيثْ خُولْذَا، ثَامْغَارْثْ ن شَالُّومْ، مِّيسْ ن ثُوقَاهَاثْ، مِّيسْ ن حَاسْرَا، ونِّي إِبدّنْ خْ ڒهْرِي ن وَارُّوضْ. نتَّاثْ ثزْذغْ ذڭْ وزْينْ نّغْنِي ن ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ خْ مَانْ أَيَا.

²² Então Hilquias e os homens que o rei tinha enviado foram falar com uma profetisa chamada Hulda, que morava no bairro novo de Jerusalém. O marido dela, que se chamava Salum, filho de Ticva e neto de Harás, era o encarregado da rouparia do Templo. Eles contaram a Hulda o que havia acontecido,

²³ نتَّاثْ ثنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’إِنِيمْ إِ ورْيَازْ نِّي كنِّيوْ غَارِي د-إِسّكّنْ:

²³ e ela lhes disse que voltassem e dessem ao rei a seguinte mensagem de Deus:

²⁴ ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: خْزَارْ نشّْ أَذْ سِّيوْضغْ ثُوعفّْنَا خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ، مَارَّا نّْعَاڒِي إِ يُورِينْ ذڭْ وذْلِيسْ نِّي زَّايسْ إِتّْوَاغَارنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا،

²⁴ — Eu, o Senhor , o Deus de Israel, vou castigar a cidade de Jerusalém e todo o seu povo com todos os castigos escritos no livro que foi lido para o rei de Judá.

²⁵ مَاغَارْ نِيثْنِي حيّْذنْ خَافِي ؤُ إِوْينْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي أَڒَامِي ذ أَيِي سْعَارنْ س مَارَّا ڒخْذَايمْ ن إِفَاسّنْ نْسنْ. أَسْعَارْ إِنُو أَذْ إِتّْوَازدْجعْ خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ وَارْ إِخسِّي.

²⁵ Eles me abandonaram e têm oferecido sacrifícios a outros deuses e assim me fizeram ficar irado por causa de todas as coisas que têm feito. A minha ira se acendeu contra Jerusalém e não vai se apagar.

²⁶ مَاشَا إِ ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ونِّي كنِّيوْ د-إِسّكّنْ ذَا، حِيمَا أَذْ ثسّقْسَامْ سِيذِي، أَذْ أَسْ ثِينِيمْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: خْ وَاوَاڒنْ نِّي ثسْڒِيذْ:

²⁶ Eu, o Senhor , o Deus de Israel, digo isto ao rei: “Você ouviu o que está escrito no livro,

²⁷ مَاغَارْ إِذْوڒْ وُوڒْ نّشْ يَارْضبْ ؤُ ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّشْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي ؤُمِي ثسْڒِيذْ إِ وَاوَاڒنْ نّسْ خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ، ؤُ ؤُمِي ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّشْ ؤُشَا ثْشَارّْڭذْ أَرُّوضْ نّشْ ؤُ ثْرُوذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، س ؤُيَا سْڒِيغْ نشّْ عَاوذْ غَاركْ، إِقَّارْ سِيذِي.

²⁷ e se arrependeu, e se humilhou diante de mim, rasgando as suas roupas e chorando quando ouviu como ameacei castigar a cidade de Jerusalém e o seu povo. Eu ouvi a sua oração

²⁸ خْزَارْ، أَذْ شكْ سّْمُونغْ غَارْ ڒجْذُوذْ نّشْ ؤُ أَذْ ثتّْوَاسَّارْسذْ ذڭْ ونْضڒْ نّشْ س ڒهْنَا ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّشْ وَارْ تّْوِيڒِينْثْ شَا مَارَّا ثُوعفّْنَا نِّي غَا سِّيوْضغْ خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ.‘ “ نِيثْنِي عَاوْذنْ أَوَاڒْ-أَ إِ ؤُجدْجِيذْ.

²⁸ e por isso só depois da sua morte é que vou castigar Jerusalém e o seu povo. Vou deixar que você morra em paz.” Então os homens levaram ao rei essa resposta.

²⁹ خنِّي إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِرقَّاسنْ ؤُشَا إِسّْمُونْ مَارَّا إِمقّْرَاننْ ن يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ.

²⁹ O rei Josias mandou que todos os líderes de Judá e de Jerusalém se reunissem,

³⁰ إِڭعّذْ ؤُجدْجِيذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي أَكْ-ذ مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ذ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ، أَكْ-ذ إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ، زڭْ ؤُمقّْرَانْ أَڒْ أَمژْيَانْ، ؤُ غْرِينْ خَاسنْ مَارَّا أَوَاڒنْ ن وذْلِيسْ ن ڒْعَاهْذْ نِّي ثُوغَا إِتّْوَافنْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

³⁰ e todos foram juntos até o Templo, acompanhados pelos sacerdotes, pelos levitas e por todo o resto do povo de Jerusalém e de Judá, desde os mais importantes até os mais humildes. Então o rei leu diante deles todo o Livro da Aliança , que havia sido achado no Templo.

³¹ أَجدْجِيذْ إِبدّْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ ؤُشَا إِقّنْ ڒْعَاهْذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ إِضْفَارْ سِيذِي ؤُ حِيمَا أَذْ إِحْضَا ڒُومُورَاثْ نّسْ ذ شّْهَاذَاثْ نّسْ ذ ثْوصَّا نّسْ س مَارَّا وُوڒْ نّسْ ؤُ س مَارَّا ڒعْمَارْ نّسْ ؤُ حِيمَا أَذْ إِڭّْ أَوَاڒنْ ن ڒْعَاهْذْ-أَ إِ يُورِينْ ذڭْ وذْلِيسْ-أَ.

³¹ Ele ficou perto da coluna real, em pé, e fez com Deus, o Senhor , uma aliança pela qual eles lhe obedeceriam e guardariam as suas leis e mandamentos com todo o coração e com toda a alma. E também cumpririam tudo o que a aliança mandava fazer, como estava escrito no livro.

³² نتَّا إِجَّا مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ ذ بِينْيَامِينْ، أَذْ كَّارنْ حِيمَا أَذْ ث سّْمثْننْ ؤُشَا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ ڒْعَاهْذْ ن أَربِّي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.

³² Então Josias fez com que todo o povo de Jerusalém e da tribo de Benjamim prometesse ser fiel à aliança. Assim os moradores de Jerusalém foram fiéis à aliança feita com o Deus dos seus antepassados.

³³ إِكّسْ يُوشِييَا مَارَّا جّْعَايفْ نْ صَّانَامْ زِي ثمُّورَا ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ يَارَّا مَارَّا إِنِّي إِزذْغنْ ذِي إِسْرَائِيل تّْسخَّارنْ إِ ثْسخَّارْثْ ن سِيذِي، أَربِّي نْسنْ. مَارَّا ؤُسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّسْ وَارْ حيّْذنْ شَا زڭْ وضْفَارْ ن سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.

³³ Josias acabou com todos os ídolos nojentos que havia nas terras dos israelitas e fez com que todos os israelitas adorassem o Senhor , seu Deus. Enquanto Josias viveu, o povo não deixou de obedecer ao Senhor , o Deus dos seus antepassados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 34 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →