2 Crônicas 34

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ يُوشِييَا ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ وَاحِيثْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹ Josias tinha oito anos de idade quando começou a reinar e reinou trinta e um anos em Jerusalém.

² نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. نتَّا يُويُورْ ذڭْ إِبْرِيذنْ ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ، وَارْ إِفِّيغْ خْ وبْرِيذْ ڒَْا غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ.

² Josias fez o que era reto aos olhos do Senhor , andou nos caminhos de Davi, seu pai, e não se desviou nem para a direita nem para a esquerda.

³ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْمنْيَا ن ڒحْكَامثْ نّسْ، ؤُمِي ث ثُوغَا عَاذْ ذ أَحُوذْرِي، إِبْذَا أَذْ يَارْزُو خْ أَربِّي ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ. ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثنْعَاشْ إِبْذَا أَذْ إِسِّيزْذڭْ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ زِي ڒڭْعُوذِي، زِي ثْربِّينْ ن شْوَارْثِي ؤُ زِي ڒخْيَاڒَاثْ إِنقْشنْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ إِفسْينْ.

³ No oitavo ano de seu reinado, sendo ainda moço, Josias começou a buscar o Deus de Davi, seu pai. E, no décimo segundo ano, começou a purificar Judá e Jerusalém dos lugares altos, dos postes da deusa Aserá e das imagens de escultura e de fundição.

⁴ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّسْ هذْمنْ إِعَالْطَارنْ ن ’إِبَاعْلنْ‘، ؤُشَا إِزْذمْ نتَّا إِپِيلَارنْ ن أَربِّي ن ثْفُوشْثْ نِّي خَاسنْ د-إِبَاننْ سنّجْ. ثِيربِّينْ ن شْوَارْثِي ذ ڒخْيَاڒَاثْ إِنقْشنْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ إِفسْينْ يَارْژَا إِ-ثنْ ذِي إِوثْوِيثنْ ؤُشَا إِدّزْ إِ-ثنْ ؤُ ثَاعجَّاجْثْ نْسنْ يَاريّشْ إِ-ت خْ إِمضْڒَانْ ن يِينِّي ثُوغَا ذ أَسنْ د-يِيوْينْ ثَاغَارْصْثْ.

⁴ Na presença dele, derrubaram os altares dos baalins. Ele despedaçou os altares do incenso que estavam acima deles. Quebrou os postes da deusa Aserá e as imagens de escultura e de fundição, reduziu-os a pó e o espalhou sobre as sepulturas dos que tinham oferecido sacrifícios a esses ídolos.

⁵ إِسَّارْغْ إِغْسَانْ ن إِكهَّاننْ خْ إِعَالْطَارنْ نْسنْ. أَمُّو إِ إِسِّيزْذڭْ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ.

⁵ Queimou os ossos dos sacerdotes pagãos sobre os altares deles e purificou Judá e Jerusalém.

⁶ ؤُڒَا غَارْ ثْندَّامْ ن مَانَاسَّا ذ إِفْرَايِيمْ ذ شِيمْعُونْ، وَاهْ، أَڒْ نَافْثَالِي، غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ ن إِمُوشَانْ نْسنْ إِتّْوَاردّْدْجنْ،

⁶ Fez o mesmo nas cidades de Manassés, de Efraim e de Simeão, até Naftali, por todos os lados no meio das suas ruínas.

⁷ إِهْذمْ إِعَالْطَارنْ. نتَّا إِڒْبزْ ثِيربِّينْ ن شْوَارْثِي ذ ڒخْيَاڒَاثْ إِنقْشنْ، إِدّزْ إِ-ثنْثْ، ؤُشَا إِزْذمْ عَاوذْ مَارَّا إِپِيلَارنْ ن أَربِّي ن ثْفُوشْثْ ذِي مَارَّا إِسْرَائِيل. أَوَارْنِي ؤُيَا إِعْقبْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁷ Depois de derrubar os altares, os postes da deusa Aserá e as imagens de escultura, até reduzi-los a pó, e depois de despedaçar todos os altares de incenso em toda a terra de Israel, Josias voltou para Jerusalém.

⁸ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْمنْطَاشْ ن ڒحْكَامثْ نّسْ، أَوَارْنِي ڒَامِي إِسِّيزْذڭْ ثَامُّورْثْ ذ ثَادَّارْثْ، إِسّكّْ نتَّا شَافَانْ، مِّيسْ ن أَصَالْيَا، ذ مَاعَاسِييَا، أَمقّْرَانْ ن ثنْذِينْثْ، ذ يُووَاخْ، مِّيسْ ن يَاهُويَاحَازْ، أَمَارِيرْ ن ؤُمزْرُويْ، حِيمَا أَذْعذْڒنْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، أَربِّي نّسْ.

⁸ No décimo oitavo ano do seu reinado, havendo já purificado a terra e o templo, Josias ordenou que Safã, filho de Azalias, Maaseias, governador da cidade, e Joá, filho de Joacaz, cronista, reparassem a Casa do Senhor , seu Deus.

⁹ نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارْ حِيلْقِييَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُ وْشِينْ أَسْ نُّوقَارْثْ إِ د-إِتّْوَاوْينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن أَربِّي، ذ ثنِّي د-يَارْونْ إِلَاوِييّنْ نِّي ثُوغَا إِعسّنْ غَارْ وَاذَافْ، زڭْ ؤُفُوسْ ن مَانَاسَّا ذ إِفْرَايِيمْ، زِي مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن إِسْرَائِيل، زِي مَارَّا يَاهُوذَا ذ بِينْيَامِينْ ؤُ زِي مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ.

⁹ Foram até o sumo sacerdote Hilquias e entregaram o dinheiro que tinha sido trazido à Casa de Deus e que os levitas, guardas da porta, tinham ajuntado, dinheiro provindo das mãos de Manassés, de Efraim e de todo o resto de Israel, bem como de todo o Judá e Benjamim e dos moradores de Jerusalém.

¹⁰ نِيثْنِي وْشِينْ ت ذڭْ ؤُفُوسْ ن يِينِّي ثُوغَا إِڭِّينْ ڒْخذْمثْ، إِنِّي إِدْجَانْ خْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ؤُشَا إِنَا وْشِينْ ت إِ يِينِّي إِڭِّينْ ڒْخذْمثْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، مَاحنْذْ أَذْعذْڒنْ ؤُ أَذْ سّْجهْذنْ ثَادَّارْثْ.

¹⁰ Eles o entregaram aos que dirigiam a obra e tinham a seu encargo a Casa do Senhor , para que pagassem àqueles que faziam a obra, trabalhadores na Casa do Senhor , para repararem e restaurarem o templo.

¹¹ نِيثْنِي وْشِينْ ت إِ إِحْرَايْفِييّنْ ؤُ إِ إِمَاصُّوثنْ إِ ثْمسْغِيوْثْ ن ثْصُوضَارْ إِتّْوَاسُّويْذَانْ ؤُ إِ ثْمسْغِيوْثْ ن ؤُكشُّوضْ إِ ثْحنْيَا ن ؤُعَارّضْ، مَاحنْذْ أَذْ ڭّنْ ثِيغُورْفِينْ إِ ثُوذْرِينْ، ثِينِّي إِجِّينْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا أَذْ أَرْخُونْ.

¹¹ Deram o dinheiro aos carpinteiros e aos construtores, para comprarem pedras lavradas e madeiras para as junções e para servirem de vigas para as casas que os reis de Judá deixaram cair em ruína.

¹² إِرْيَازنْ خذْمنْ س ڒَامَانْ. يَاحَاثْ ذ عُوبَاذْيَا، إِلَاوِييّنْ زڭْ إِحنْجِيرنْ ن مَارَارِي، ثُوغَا أَثنْ ذ إِوقَّافنْ خَاسنْ، ؤُڒَا ذ زَاكَارِييَّا ذ مَاشُولَّامْ زڭْ إِحنْجِيرنْ ن قُوحَاثْ، حِيمَا أَذْ سيَّارنْ. إِلَاوِييّنْ، مَارَّا ثُوغَا تّْحَاكَانْ ذِي دُّوزَانَاثْ ن لْمُوسِيقَا،

¹² Esses homens trabalharam fielmente na obra. Os superintendentes deles eram Jaate e Obadias, levitas, dos filhos de Merari, bem como Zacarias e Mesulão, dos filhos dos coatitas, para supervisionar a obra.

¹³ ثُوغَا أَثنْ عَاوذْ خْ يِينِّي يَاربُّونْ ڒحْمڒْ. نِيثْنِي ذ إِمْسيَّارنْ إِ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِخدّْمنْ ذِي ڒخْذَايمْ إِفَارْزنْ. تّْوَاڒقّْمنْ زڭْ إِلَاوِييّنْ ؤُڒَا ذ إِمَارِيرنْ ذ إِمحْضَاينْ ذ إِعسَّاسنْ ن ثوُّورَا.

¹³ Todos os levitas peritos em instrumentos musicais eram superintendentes dos carregadores e dirigiam todos os que faziam a obra, em qualquer tipo de trabalho. Outros levitas eram escrivães, oficiais e porteiros.

¹⁴ ؤُمِي كْسِينْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ نِّي ثُوغَا د-إِوْينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، يُوفَا ؤُكهَّانْ حِيلْقِييَا أَذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ن شَّارِيعَا ن سِيذِي، إِ ثُوغَا ذ أَسنْ إِمّوْشنْ خْ ؤُفُوسْ ن مُوسَا.

¹⁴ Enquanto se tirava o dinheiro que havia sido trazido à Casa do Senhor , Hilquias, o sacerdote, achou o Livro da Lei do Senhor , dada por meio de Moisés.

¹⁵ حِيلْقِييَا إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ ؤُمَارِيرْ شَافَانْ: ”نشّْ ؤُفِيغْ أَذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ن شَّارِيعَا ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.“ ؤُشَا إِوْشَا حِيلْكِييَا أَذْلِيسْ إِ شَافَانْ.

¹⁵ Então Hilquias disse ao escrivão Safã: — Achei o Livro da Lei na Casa do

¹⁶ شَافَانْ يِيوِي أَذْلِيسْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. نتَّا إِخبَّارْ أَجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مَارَّا مِينْ ؤُمُورنْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ، أَقَا تّڭّنْ ث.

¹⁶ Hilquias entregou o livro a Safã. Então Safã levou o livro ao rei e lhe deu relatório, dizendo: — Tudo o que o senhor, ó rei, encomendou aos seus servos, eles estão fazendo.

¹⁷ نِيثْنِي سّْفَارّْغنْ ثمْنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ ؤُفِينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ؤُشَا وْشِينْ ثنْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِوقَّافنْ ؤُ ن يِينِّي إِتّڭّنْ ڒْخذْمثْ.“

¹⁷ Contaram o dinheiro que estava na Casa do Senhor e o entregaram nas mãos dos que dirigem a obra e dos que a executam.

¹⁸ خنِّي إِحَاجَا ؤُمَارِيرْ شَافَانْ إِ ؤُجدْجِيذْ أَمُّو، إِنَّا: ”أَكهَّانْ حِيلْقِييَا إِوْشَا أَيِي إِجّْ ن وذْلِيسْ!“ شَافَانْ إِغْرَا زَّايسْ خْ ؤُجدْجِيذْ.

¹⁸ E o escrivão Safã acrescentou: — O sacerdote Hilquias me entregou um livro. E Safã leu o livro em voz alta diante do rei.

¹⁹ ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒنْ ن شَّارِيعَا، إِمْسَارْ، إِشَارّڭْ نتَّا أَرُّوضْ نّسْ.

¹⁹ Quando o rei Josias ouviu as palavras da Lei, rasgou as suas roupas.

²⁰ يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ إِ حِيلْقِييَا ؤُ إِ أَخِيقَامْ، مِّيسْ ن شَافَانْ، ؤُ إِ عَابْذُونْ، مِّيسْ ن مِيخَا، ؤُ إِ ؤُمَارِيرْ شَافَانْ إِ عَاسَايَا، أَمْسخَّارْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا:

²⁰ Então deu ordens a Hilquias, a Aicão, filho de Safã, a Abdom, filho de Mica, a Safã, o escrivão, e a Asaías, servo do rei, dizendo:

²¹ ”ؤُيُورمْ، سقْسَامْ سِيذِي ذِي طّْوعْ إِنُو ؤُ ذِي طّْوعْ ن مِينْ إِقِّيمنْ ذِي إِسْرَائِيل ؤُ ذِي يَاهُوذَا خْ وَاوَاڒنْ ن وذْلِيسْ إِ إِتّْوَافنْ. مَاغَارْ أَسْعَارْ ن سِيذِي نِّي خَانغْ إِتّْوَازدْجْعنْ، أَقَا-ث ذ أَمقّْرَانْ، مِينْزِي ڒجْذُوذْ نّغْ وَارْ حْضِينْ شَا أَوَاڒْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ ڭّنْ أَمْ مَامّشْ مَارَّا مِينْ يُورِينْ ذڭْ وذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ.“

²¹ — Vão consultar o Senhor por mim e pelos que restaram em Israel e Judá, a respeito das palavras deste livro que foi encontrado. Porque é grande o furor do Senhor , que se derramou sobre nós, porque os nossos pais não guardaram a palavra do Senhor , para fazerem segundo tudo o que está escrito neste livro.

²² خنِّي يُويُورْ حِيلْقِييَا أَكْ-ذ يِينِّي إِتّْوَاسّكّنْ زڭْ ؤُجدْجِيذْ غَارْ ثْنَابِيثْ خُولْذَا، ثَامْغَارْثْ ن شَالُّومْ، مِّيسْ ن ثُوقَاهَاثْ، مِّيسْ ن حَاسْرَا، ونِّي إِبدّنْ خْ ڒهْرِي ن وَارُّوضْ. نتَّاثْ ثزْذغْ ذڭْ وزْينْ نّغْنِي ن ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ خْ مَانْ أَيَا.

²² Então Hilquias e os enviados pelo rei foram falar com a profetisa Hulda, esposa de Salum, encarregado das vestimentas da Casa do Senhor, filho de Tocate, filho de Harás. Hulda morava na parte nova da cidade, em Jerusalém. Eles lhe contaram o que havia acontecido,

²³ نتَّاثْ ثنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’إِنِيمْ إِ ورْيَازْ نِّي كنِّيوْ غَارِي د-إِسّكّنْ:

²³ e ela lhes disse: — Assim diz o

²⁴ ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: خْزَارْ نشّْ أَذْ سِّيوْضغْ ثُوعفّْنَا خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ، مَارَّا نّْعَاڒِي إِ يُورِينْ ذڭْ وذْلِيسْ نِّي زَّايسْ إِتّْوَاغَارنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا،

²⁴ ‘Assim diz o Senhor : Eis que trarei desgraça sobre este lugar e sobre os seus moradores, a saber, todas as maldições escritas no livro que leram diante do rei de Judá.

²⁵ مَاغَارْ نِيثْنِي حيّْذنْ خَافِي ؤُ إِوْينْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي أَڒَامِي ذ أَيِي سْعَارنْ س مَارَّا ڒخْذَايمْ ن إِفَاسّنْ نْسنْ. أَسْعَارْ إِنُو أَذْ إِتّْوَازدْجعْ خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ وَارْ إِخسِّي.

²⁵ Por terem me abandonado e queimado incenso a outros deuses, para me provocarem à ira com todas as obras das suas mãos, o meu furor se derramou sobre este lugar e não se apagará.’

²⁶ مَاشَا إِ ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ونِّي كنِّيوْ د-إِسّكّنْ ذَا، حِيمَا أَذْ ثسّقْسَامْ سِيذِي، أَذْ أَسْ ثِينِيمْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: خْ وَاوَاڒنْ نِّي ثسْڒِيذْ:

²⁶ Mas ao rei de Judá, que os enviou para consultar o Senhor , digam o seguinte: ‘Assim diz o Senhor , o Deus de Israel, a respeito das palavras que você ouviu:

²⁷ مَاغَارْ إِذْوڒْ وُوڒْ نّشْ يَارْضبْ ؤُ ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّشْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي ؤُمِي ثسْڒِيذْ إِ وَاوَاڒنْ نّسْ خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ، ؤُ ؤُمِي ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّشْ ؤُشَا ثْشَارّْڭذْ أَرُّوضْ نّشْ ؤُ ثْرُوذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، س ؤُيَا سْڒِيغْ نشّْ عَاوذْ غَاركْ، إِقَّارْ سِيذِي.

²⁷ Visto que o seu coração se enterneceu e você se humilhou diante de Deus, quando ouviu as ameaças que ele fez contra este lugar e contra os seus moradores, e se humilhou diante de mim, rasgou as suas roupas e chorou diante de mim, também eu ouvi a sua oração, diz o Senhor .

²⁸ خْزَارْ، أَذْ شكْ سّْمُونغْ غَارْ ڒجْذُوذْ نّشْ ؤُ أَذْ ثتّْوَاسَّارْسذْ ذڭْ ونْضڒْ نّشْ س ڒهْنَا ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّشْ وَارْ تّْوِيڒِينْثْ شَا مَارَّا ثُوعفّْنَا نِّي غَا سِّيوْضغْ خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ.‘ “ نِيثْنِي عَاوْذنْ أَوَاڒْ-أَ إِ ؤُجدْجِيذْ.

²⁸ Deixarei que você morra e seja sepultado em paz, e os seus olhos não verão todo o mal que trarei sobre este lugar e sobre os seus moradores.’” Então eles levaram esta resposta ao rei.

²⁹ خنِّي إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِرقَّاسنْ ؤُشَا إِسّْمُونْ مَارَّا إِمقّْرَاننْ ن يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ.

²⁹ Então o rei deu ordem, e todos os anciãos de Judá e de Jerusalém se ajuntaram.

³⁰ إِڭعّذْ ؤُجدْجِيذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي أَكْ-ذ مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ذ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ، أَكْ-ذ إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ، زڭْ ؤُمقّْرَانْ أَڒْ أَمژْيَانْ، ؤُ غْرِينْ خَاسنْ مَارَّا أَوَاڒنْ ن وذْلِيسْ ن ڒْعَاهْذْ نِّي ثُوغَا إِتّْوَافنْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

³⁰ O rei subiu à Casa do Senhor , e com ele foram todos os homens de Judá, os moradores de Jerusalém, os sacerdotes, os levitas e todo o povo, desde o maior até o menor. E o rei leu diante deles todas as palavras do Livro da Aliança que havia sido encontrado na Casa do Senhor .

³¹ أَجدْجِيذْ إِبدّْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ ؤُشَا إِقّنْ ڒْعَاهْذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ إِضْفَارْ سِيذِي ؤُ حِيمَا أَذْ إِحْضَا ڒُومُورَاثْ نّسْ ذ شّْهَاذَاثْ نّسْ ذ ثْوصَّا نّسْ س مَارَّا وُوڒْ نّسْ ؤُ س مَارَّا ڒعْمَارْ نّسْ ؤُ حِيمَا أَذْ إِڭّْ أَوَاڒنْ ن ڒْعَاهْذْ-أَ إِ يُورِينْ ذڭْ وذْلِيسْ-أَ.

³¹ O rei se pôs em pé no seu lugar e fez aliança diante do Senhor , para o seguir, guardar os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos, de todo o seu coração e de toda a sua alma, cumprindo as palavras da aliança, que estavam escritas naquele livro.

³² نتَّا إِجَّا مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ ذ بِينْيَامِينْ، أَذْ كَّارنْ حِيمَا أَذْ ث سّْمثْننْ ؤُشَا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ ڒْعَاهْذْ ن أَربِّي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.

³² Todos os que se encontravam em Jerusalém e em Benjamim concordaram com esta aliança; e os moradores de Jerusalém fizeram segundo a aliança de Deus, o Deus dos seus pais.

³³ إِكّسْ يُوشِييَا مَارَّا جّْعَايفْ نْ صَّانَامْ زِي ثمُّورَا ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ يَارَّا مَارَّا إِنِّي إِزذْغنْ ذِي إِسْرَائِيل تّْسخَّارنْ إِ ثْسخَّارْثْ ن سِيذِي، أَربِّي نْسنْ. مَارَّا ؤُسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّسْ وَارْ حيّْذنْ شَا زڭْ وضْفَارْ ن سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.

³³ Josias tirou todas as abominações de todas as terras que eram dos filhos de Israel e obrigou todos os que estavam em Israel a servir o Senhor , seu Deus. Enquanto Josias viveu, não deixaram de seguir o Senhor , Deus de seus pais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 34 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →