2 Crônicas 34

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ يُوشِييَا ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ وَاحِيثْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹ Tinha Josias oito anos de idade quando começou a reinar e reinou trinta e um anos em Jerusalém.

² نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. نتَّا يُويُورْ ذڭْ إِبْرِيذنْ ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ، وَارْ إِفِّيغْ خْ وبْرِيذْ ڒَْا غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ.

² Fez o que era reto perante o Senhor , andou em todo o caminho de Davi, seu pai, e não se desviou nem para a direita nem para a esquerda.

³ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْمنْيَا ن ڒحْكَامثْ نّسْ، ؤُمِي ث ثُوغَا عَاذْ ذ أَحُوذْرِي، إِبْذَا أَذْ يَارْزُو خْ أَربِّي ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ. ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثنْعَاشْ إِبْذَا أَذْ إِسِّيزْذڭْ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ زِي ڒڭْعُوذِي، زِي ثْربِّينْ ن شْوَارْثِي ؤُ زِي ڒخْيَاڒَاثْ إِنقْشنْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ إِفسْينْ.

³ Porque, no oitavo ano de seu reinado, sendo ainda moço, começou a buscar o Deus de Davi, seu pai; e, no duodécimo ano, começou a purificar a Judá e a Jerusalém dos altos, dos postes-ídolos e das imagens de escultura e de fundição.

⁴ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّسْ هذْمنْ إِعَالْطَارنْ ن ’إِبَاعْلنْ‘، ؤُشَا إِزْذمْ نتَّا إِپِيلَارنْ ن أَربِّي ن ثْفُوشْثْ نِّي خَاسنْ د-إِبَاننْ سنّجْ. ثِيربِّينْ ن شْوَارْثِي ذ ڒخْيَاڒَاثْ إِنقْشنْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ إِفسْينْ يَارْژَا إِ-ثنْ ذِي إِوثْوِيثنْ ؤُشَا إِدّزْ إِ-ثنْ ؤُ ثَاعجَّاجْثْ نْسنْ يَاريّشْ إِ-ت خْ إِمضْڒَانْ ن يِينِّي ثُوغَا ذ أَسنْ د-يِيوْينْ ثَاغَارْصْثْ.

⁴ Na presença dele, derribaram os altares dos baalins; ele despedaçou os altares do incenso que estavam acima deles; os postes-ídolos e as imagens de escultura e de fundição, quebrou-os, reduziu-os a pó e o aspergiu sobre as sepulturas dos que lhes tinham sacrificado.

⁵ إِسَّارْغْ إِغْسَانْ ن إِكهَّاننْ خْ إِعَالْطَارنْ نْسنْ. أَمُّو إِ إِسِّيزْذڭْ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ.

⁵ Os ossos dos sacerdotes queimou sobre os seus altares e purificou a Judá e a Jerusalém.

⁶ ؤُڒَا غَارْ ثْندَّامْ ن مَانَاسَّا ذ إِفْرَايِيمْ ذ شِيمْعُونْ، وَاهْ، أَڒْ نَافْثَالِي، غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ ن إِمُوشَانْ نْسنْ إِتّْوَاردّْدْجنْ،

⁶ O mesmo fez nas cidades de Manassés, de Efraim e de Simeão, até Naftali, por todos os lados no meio das suas ruínas.

⁷ إِهْذمْ إِعَالْطَارنْ. نتَّا إِڒْبزْ ثِيربِّينْ ن شْوَارْثِي ذ ڒخْيَاڒَاثْ إِنقْشنْ، إِدّزْ إِ-ثنْثْ، ؤُشَا إِزْذمْ عَاوذْ مَارَّا إِپِيلَارنْ ن أَربِّي ن ثْفُوشْثْ ذِي مَارَّا إِسْرَائِيل. أَوَارْنِي ؤُيَا إِعْقبْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁷ Tendo derribado os altares, os postes-ídolos e as imagens de escultura, até reduzi-los a pó, e tendo despedaçado todos os altares do incenso em toda a terra de Israel, então, voltou para Jerusalém.

⁸ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْمنْطَاشْ ن ڒحْكَامثْ نّسْ، أَوَارْنِي ڒَامِي إِسِّيزْذڭْ ثَامُّورْثْ ذ ثَادَّارْثْ، إِسّكّْ نتَّا شَافَانْ، مِّيسْ ن أَصَالْيَا، ذ مَاعَاسِييَا، أَمقّْرَانْ ن ثنْذِينْثْ، ذ يُووَاخْ، مِّيسْ ن يَاهُويَاحَازْ، أَمَارِيرْ ن ؤُمزْرُويْ، حِيمَا أَذْعذْڒنْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، أَربِّي نّسْ.

⁸ No décimo oitavo ano do seu reinado, havendo já purificado a terra e a casa, enviou a Safã, filho de Azalias, a Maaseias, governador da cidade, e a Joá, filho de Joacaz, cronista, para repararem a Casa do Senhor , seu Deus.

⁹ نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارْ حِيلْقِييَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُ وْشِينْ أَسْ نُّوقَارْثْ إِ د-إِتّْوَاوْينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن أَربِّي، ذ ثنِّي د-يَارْونْ إِلَاوِييّنْ نِّي ثُوغَا إِعسّنْ غَارْ وَاذَافْ، زڭْ ؤُفُوسْ ن مَانَاسَّا ذ إِفْرَايِيمْ، زِي مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن إِسْرَائِيل، زِي مَارَّا يَاهُوذَا ذ بِينْيَامِينْ ؤُ زِي مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ.

⁹ Foram a Hilquias, sumo sacerdote, e entregaram o dinheiro que se tinha trazido à Casa de Deus e que os levitas, guardas da porta, tinham ajuntado, dinheiro provindo das mãos de Manassés, de Efraim e de todo o resto de Israel, como também de todo o Judá e Benjamim e dos habitantes de Jerusalém.

¹⁰ نِيثْنِي وْشِينْ ت ذڭْ ؤُفُوسْ ن يِينِّي ثُوغَا إِڭِّينْ ڒْخذْمثْ، إِنِّي إِدْجَانْ خْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ؤُشَا إِنَا وْشِينْ ت إِ يِينِّي إِڭِّينْ ڒْخذْمثْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، مَاحنْذْ أَذْعذْڒنْ ؤُ أَذْ سّْجهْذنْ ثَادَّارْثْ.

¹⁰ Eles o entregaram aos que dirigiam a obra e tinham a seu cargo a Casa do Senhor , para que pagassem àqueles que faziam a obra, trabalhadores na Casa do Senhor , para repararem e restaurarem a casa.

¹¹ نِيثْنِي وْشِينْ ت إِ إِحْرَايْفِييّنْ ؤُ إِ إِمَاصُّوثنْ إِ ثْمسْغِيوْثْ ن ثْصُوضَارْ إِتّْوَاسُّويْذَانْ ؤُ إِ ثْمسْغِيوْثْ ن ؤُكشُّوضْ إِ ثْحنْيَا ن ؤُعَارّضْ، مَاحنْذْ أَذْ ڭّنْ ثِيغُورْفِينْ إِ ثُوذْرِينْ، ثِينِّي إِجِّينْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا أَذْ أَرْخُونْ.

¹¹ Deram-no aos carpinteiros e aos edificadores, para comprarem pedras lavradas e madeiras para as junturas e para servirem de vigas para as casas que os reis de Judá deixaram cair em ruína.

¹² إِرْيَازنْ خذْمنْ س ڒَامَانْ. يَاحَاثْ ذ عُوبَاذْيَا، إِلَاوِييّنْ زڭْ إِحنْجِيرنْ ن مَارَارِي، ثُوغَا أَثنْ ذ إِوقَّافنْ خَاسنْ، ؤُڒَا ذ زَاكَارِييَّا ذ مَاشُولَّامْ زڭْ إِحنْجِيرنْ ن قُوحَاثْ، حِيمَا أَذْ سيَّارنْ. إِلَاوِييّنْ، مَارَّا ثُوغَا تّْحَاكَانْ ذِي دُّوزَانَاثْ ن لْمُوسِيقَا،

¹² Os homens procederam fielmente na obra; e os superintendentes deles eram Jaate e Obadias, levitas, dos filhos de Merari, como também Zacarias e Mesulão, dos filhos dos coatitas, para superintenderem a obra.

¹³ ثُوغَا أَثنْ عَاوذْ خْ يِينِّي يَاربُّونْ ڒحْمڒْ. نِيثْنِي ذ إِمْسيَّارنْ إِ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِخدّْمنْ ذِي ڒخْذَايمْ إِفَارْزنْ. تّْوَاڒقّْمنْ زڭْ إِلَاوِييّنْ ؤُڒَا ذ إِمَارِيرنْ ذ إِمحْضَاينْ ذ إِعسَّاسنْ ن ثوُّورَا.

¹³ Todos os levitas peritos em instrumentos músicos eram superintendentes dos carregadores e dirigiam a todos os que faziam a obra, em qualquer sorte de trabalho. Outros levitas eram escrivães, oficiais e porteiros.

¹⁴ ؤُمِي كْسِينْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ نِّي ثُوغَا د-إِوْينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، يُوفَا ؤُكهَّانْ حِيلْقِييَا أَذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ن شَّارِيعَا ن سِيذِي، إِ ثُوغَا ذ أَسنْ إِمّوْشنْ خْ ؤُفُوسْ ن مُوسَا.

¹⁴ Quando se tirava o dinheiro que se havia trazido à Casa do Senhor , Hilquias, o sacerdote, achou o Livro da Lei do Senhor , dada por intermédio de Moisés.

¹⁵ حِيلْقِييَا إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ ؤُمَارِيرْ شَافَانْ: ”نشّْ ؤُفِيغْ أَذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ن شَّارِيعَا ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.“ ؤُشَا إِوْشَا حِيلْكِييَا أَذْلِيسْ إِ شَافَانْ.

¹⁵ Então, disse Hilquias ao escrivão Safã: Achei o Livro da Lei na Casa do Senhor .

¹⁶ شَافَانْ يِيوِي أَذْلِيسْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. نتَّا إِخبَّارْ أَجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مَارَّا مِينْ ؤُمُورنْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ، أَقَا تّڭّنْ ث.

¹⁶ Hilquias entregou o livro a Safã. Então, Safã levou o livro ao rei e lhe deu relatório, dizendo: Tudo quanto se encomendou a teus servos, eles o fazem.

¹⁷ نِيثْنِي سّْفَارّْغنْ ثمْنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ ؤُفِينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ؤُشَا وْشِينْ ثنْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِوقَّافنْ ؤُ ن يِينِّي إِتّڭّنْ ڒْخذْمثْ.“

¹⁷ Contaram o dinheiro que se achou na Casa do Senhor e o entregaram nas mãos dos que dirigem a obra e dos que a executam.

¹⁸ خنِّي إِحَاجَا ؤُمَارِيرْ شَافَانْ إِ ؤُجدْجِيذْ أَمُّو، إِنَّا: ”أَكهَّانْ حِيلْقِييَا إِوْشَا أَيِي إِجّْ ن وذْلِيسْ!“ شَافَانْ إِغْرَا زَّايسْ خْ ؤُجدْجِيذْ.

¹⁸ Relatou mais o escrivão ao rei, dizendo: O sacerdote Hilquias me entregou um livro. Safã leu nele diante do rei.

¹⁹ ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒنْ ن شَّارِيعَا، إِمْسَارْ، إِشَارّڭْ نتَّا أَرُّوضْ نّسْ.

¹⁹ Tendo o rei ouvido as palavras da lei, rasgou as suas vestes.

²⁰ يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ إِ حِيلْقِييَا ؤُ إِ أَخِيقَامْ، مِّيسْ ن شَافَانْ، ؤُ إِ عَابْذُونْ، مِّيسْ ن مِيخَا، ؤُ إِ ؤُمَارِيرْ شَافَانْ إِ عَاسَايَا، أَمْسخَّارْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا:

²⁰ Ordenou o rei a Hilquias, a Aicão, filho de Safã, a Abdom, filho de Mica, a Safã, o escrivão, e a Asaías, servo do rei, dizendo:

²¹ ”ؤُيُورمْ، سقْسَامْ سِيذِي ذِي طّْوعْ إِنُو ؤُ ذِي طّْوعْ ن مِينْ إِقِّيمنْ ذِي إِسْرَائِيل ؤُ ذِي يَاهُوذَا خْ وَاوَاڒنْ ن وذْلِيسْ إِ إِتّْوَافنْ. مَاغَارْ أَسْعَارْ ن سِيذِي نِّي خَانغْ إِتّْوَازدْجْعنْ، أَقَا-ث ذ أَمقّْرَانْ، مِينْزِي ڒجْذُوذْ نّغْ وَارْ حْضِينْ شَا أَوَاڒْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ ڭّنْ أَمْ مَامّشْ مَارَّا مِينْ يُورِينْ ذڭْ وذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ.“

²¹ Ide e consultai o Senhor por mim e pelos restantes em Israel e Judá, acerca das palavras deste livro que se achou; porque grande é o furor do Senhor , que se derramou sobre nós, porquanto nossos pais não guardaram as palavras do Senhor , para fazerem tudo quanto está escrito neste livro.

²² خنِّي يُويُورْ حِيلْقِييَا أَكْ-ذ يِينِّي إِتّْوَاسّكّنْ زڭْ ؤُجدْجِيذْ غَارْ ثْنَابِيثْ خُولْذَا، ثَامْغَارْثْ ن شَالُّومْ، مِّيسْ ن ثُوقَاهَاثْ، مِّيسْ ن حَاسْرَا، ونِّي إِبدّنْ خْ ڒهْرِي ن وَارُّوضْ. نتَّاثْ ثزْذغْ ذڭْ وزْينْ نّغْنِي ن ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ خْ مَانْ أَيَا.

²² Então, Hilquias e os enviados pelo rei foram ter com a profetisa Hulda, mulher de Salum, o guarda-roupa, filho de Tocate, filho de Harás, e lhe falaram a esse respeito. Ela habitava na Cidade Baixa, em Jerusalém.

²³ نتَّاثْ ثنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’إِنِيمْ إِ ورْيَازْ نِّي كنِّيوْ غَارِي د-إِسّكّنْ:

²³ Ela lhes disse: Assim diz o Senhor , o Deus de Israel: Dizei ao homem que vos enviou a mim:

²⁴ ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: خْزَارْ نشّْ أَذْ سِّيوْضغْ ثُوعفّْنَا خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ، مَارَّا نّْعَاڒِي إِ يُورِينْ ذڭْ وذْلِيسْ نِّي زَّايسْ إِتّْوَاغَارنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا،

²⁴ Assim diz o Senhor : Eis que trarei males sobre este lugar e sobre os seus moradores, a saber, todas as maldições escritas no livro que leram diante do rei de Judá.

²⁵ مَاغَارْ نِيثْنِي حيّْذنْ خَافِي ؤُ إِوْينْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي أَڒَامِي ذ أَيِي سْعَارنْ س مَارَّا ڒخْذَايمْ ن إِفَاسّنْ نْسنْ. أَسْعَارْ إِنُو أَذْ إِتّْوَازدْجعْ خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ وَارْ إِخسِّي.

²⁵ Visto que me deixaram e queimaram incenso a outros deuses, para me provocarem à ira com todas as obras das suas mãos, o meu furor está derramado sobre este lugar e não se apagará.

²⁶ مَاشَا إِ ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ونِّي كنِّيوْ د-إِسّكّنْ ذَا، حِيمَا أَذْ ثسّقْسَامْ سِيذِي، أَذْ أَسْ ثِينِيمْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: خْ وَاوَاڒنْ نِّي ثسْڒِيذْ:

²⁶ Porém ao rei de Judá, que vos enviou a consultar o Senhor , assim lhe direis: Assim diz o Senhor , o Deus de Israel, acerca das palavras que ouviste:

²⁷ مَاغَارْ إِذْوڒْ وُوڒْ نّشْ يَارْضبْ ؤُ ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّشْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي ؤُمِي ثسْڒِيذْ إِ وَاوَاڒنْ نّسْ خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ، ؤُ ؤُمِي ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّشْ ؤُشَا ثْشَارّْڭذْ أَرُّوضْ نّشْ ؤُ ثْرُوذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، س ؤُيَا سْڒِيغْ نشّْ عَاوذْ غَاركْ، إِقَّارْ سِيذِي.

²⁷ Porquanto o teu coração se enterneceu, e te humilhaste perante Deus, quando ouviste as suas ameaças contra este lugar e contra os seus moradores, e te humilhaste perante mim, e rasgaste as tuas vestes, e choraste perante mim, também eu te ouvi, diz o Senhor .

²⁸ خْزَارْ، أَذْ شكْ سّْمُونغْ غَارْ ڒجْذُوذْ نّشْ ؤُ أَذْ ثتّْوَاسَّارْسذْ ذڭْ ونْضڒْ نّشْ س ڒهْنَا ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّشْ وَارْ تّْوِيڒِينْثْ شَا مَارَّا ثُوعفّْنَا نِّي غَا سِّيوْضغْ خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ.‘ “ نِيثْنِي عَاوْذنْ أَوَاڒْ-أَ إِ ؤُجدْجِيذْ.

²⁸ Pelo que eu te reunirei a teus pais, e tu serás recolhido em paz à tua sepultura, e os teus olhos não verão todo o mal que hei de trazer sobre este lugar e sobre os seus moradores. Então, levaram eles ao rei esta resposta.

²⁹ خنِّي إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِرقَّاسنْ ؤُشَا إِسّْمُونْ مَارَّا إِمقّْرَاننْ ن يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ.

²⁹ Então, deu ordem o rei, e todos os anciãos de Judá e de Jerusalém se ajuntaram.

³⁰ إِڭعّذْ ؤُجدْجِيذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي أَكْ-ذ مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ذ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ، أَكْ-ذ إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ، زڭْ ؤُمقّْرَانْ أَڒْ أَمژْيَانْ، ؤُ غْرِينْ خَاسنْ مَارَّا أَوَاڒنْ ن وذْلِيسْ ن ڒْعَاهْذْ نِّي ثُوغَا إِتّْوَافنْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

³⁰ O rei subiu à Casa do Senhor , e todos os homens de Judá, todos os moradores de Jerusalém, os sacerdotes, os levitas e todo o povo, desde o menor até ao maior; e leu diante deles todas as palavras do Livro da Aliança que fora encontrado na Casa do Senhor .

³¹ أَجدْجِيذْ إِبدّْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ ؤُشَا إِقّنْ ڒْعَاهْذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ إِضْفَارْ سِيذِي ؤُ حِيمَا أَذْ إِحْضَا ڒُومُورَاثْ نّسْ ذ شّْهَاذَاثْ نّسْ ذ ثْوصَّا نّسْ س مَارَّا وُوڒْ نّسْ ؤُ س مَارَّا ڒعْمَارْ نّسْ ؤُ حِيمَا أَذْ إِڭّْ أَوَاڒنْ ن ڒْعَاهْذْ-أَ إِ يُورِينْ ذڭْ وذْلِيسْ-أَ.

³¹ O rei se pôs no seu lugar e fez aliança ante o Senhor , para o seguirem, guardarem os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos, de todo o coração e de toda a alma, cumprindo as palavras desta aliança, que estavam escritas naquele livro.

³² نتَّا إِجَّا مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ ذ بِينْيَامِينْ، أَذْ كَّارنْ حِيمَا أَذْ ث سّْمثْننْ ؤُشَا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ ڒْعَاهْذْ ن أَربِّي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.

³² Todos os que se acharam em Jerusalém e em Benjamim anuíram a esta aliança; e os habitantes de Jerusalém fizeram segundo a aliança de Deus, o Deus de seus pais.

³³ إِكّسْ يُوشِييَا مَارَّا جّْعَايفْ نْ صَّانَامْ زِي ثمُّورَا ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ يَارَّا مَارَّا إِنِّي إِزذْغنْ ذِي إِسْرَائِيل تّْسخَّارنْ إِ ثْسخَّارْثْ ن سِيذِي، أَربِّي نْسنْ. مَارَّا ؤُسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّسْ وَارْ حيّْذنْ شَا زڭْ وضْفَارْ ن سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.

³³ Josias tirou todas as abominações de todas as terras que eram dos filhos de Israel; e a todos quantos se acharam em Israel os obrigou a que servissem ao Senhor , seu Deus. Enquanto ele viveu, não se desviaram de seguir o Senhor , Deus de seus pais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 34 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →