2 Crônicas 20

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ أَوَارْنِي ؤُيَا إِمْسَارْ، أَقَا أَيْثْ ن مُوآبَ ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ، ذ إِنّغْنِي أَكِيذْسنْ زڭْ إِمَاعُونِييّنْ ؤُسِينْ-د مَاحنْذْ أَذْ مّنْغنْ أَكْ-ذ يَاهُوشَافَاطْ.

¹ Depois disso, os moabitas e os amonitas, acompanhados dos maonitas, fizeram guerra a Josafá.

² ؤُسِينْ-د إِرقَّاسنْ، عَاوْذنْ إِ يَاهُوشَافَاطْ، نَّانْ: ”أَقَا أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ كِيذكْ مّنْغنْ زڭْ ؤُجمَّاضِينْ ن ڒبْحَارْ، زِي أَرَامْ. خْزَارْ، نِيثْنِي ذِي حَاصُّونْ-ثَامَارْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي عَايْنْ-جَاذِي.“

² Vieram informar o rei: "Uma multidão enorme, vinda do outro lado do mar Morto, avança contra ti. Ei-los já em Asasontamar, isto é, Engadi.

³ يَاهُوشَافَاطْ إِڭّْوذْ ؤُشَا إِنْضَارْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ غَارْ سِيذِي. نتَّا إِجَّا أَذْ بَارّْحنْ س ؤُژُومِّي ذِي مَارَّا يَاهُوذَا.

³ Perturbado, Josafá se dispôs a recorrer ao Senhor e promulgou um jejum para todo o Judá.

⁴ سّْمُوننْ أَيْثْ ن يَاهُوذَا مَاحنْذْ أَذْ أَرْزُونْ ثْوِيزَا ن سِيذِي. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د ؤُڒَا زِي مَارَّا ثِيندَّامْ ن يَاهُوذَا، حِيمَا أَذْ أَرْزُونْ خْ سِيذِي.

⁴ A população de Judá reuniu-se para invocar o Senhor; de todas as cidades de Judá eles acorreram para invocar o Senhor.

⁵ إِبدّْ يَاهُوشَافَاطْ ذڭْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ، ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، زَّاثْ إِ ڒمْرَاحْ ن جْذِيذْ، إِنَّا:

⁵ Diante do novo átrio do templo do Senhor, Josafá ergueu-se na presença da grande assembléia dos homens de Judá e de Jerusalém.

⁶ ”أَ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّغْ، مَا شكْ وَارْ ثدْجِيذْ شَا ذ أَربِّي ن إِجنْوَانْ ذ ڒْحَاكمْ خْ مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ ن ڒڭْنُوسْ؟ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ إِمَّارْسْ جّهْذْ ذ ثْزمَّارْ، أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِقِّيمْ إِبدّْ زَّاثكْ.

⁶ "Senhor, disse ele, Deus de nossos pais, não sois vós o Deus do céu e o soberano de todos os povos? Tendes em vossa mão a força e o poder e ninguém vos pode resistir.

⁷ أَ، أَربِّي نّغْ، مَا وَارْ ثُوژِّيڒذْ شَا خْ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ-أَ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل ؤُشَا ثوْشِيذْ ثَامُّورْثْ إِ ڒبْذَا إِ زَّارِيعثْ ن إِبْرَاهِيمْ، أَمدُّوكّڒْ نّشْ إِعِيزّنْ؟

⁷ Não sois vos, Senhor, nosso Deus, que desalojastes diante de vosso povo de Israel os habitantes desta terra, e a destes para sempre à descendência de Abraão, vosso bem-amado?

⁸ نِيثْنِي قِّيمنْ زدّْغنْ ذَايسْ ؤُشَا بْنَانْ ذَايسْ إِشْثْ ن زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ إِ شكْ، إِ يِيسمْ نّشْ، ؤُشَا نَّانْ:

⁸ Nela habitaram e construíram um santuário para a glória de vosso nome, dizendo:

⁹ ’مَاڒَا إِڒْقفْ أَنغْ شَا ن ڒْغَارْ، أَخْمِي سِّيفْ ن ڒحْكَامْ نِيغْ طَّاعُونْ نِيغْ ڒَاژْ، خنِّي أَذْ نْبدّْ زَّاثْ إِ ثَادَّارْثْ-أَ ؤُ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، مَاغَارْ إِسمْ نّشْ أَقَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ-أَ. أَذْ خَاكْ د-نْڒَاغَا زِي ڒحْصَارثْ نّغْ ؤُشَا خنِّي شكْ أَذْ غَارْنغْ ثسْڒذْ ؤُ أَذْ أَنغْ ثسّْنجْمذْ.

⁹ Se nos sobrevier alguma desgraça, guerra, flagelo de vingança, peste ou fome, apresentar-nos-emos diante de vós neste templo, pois vosso nome é nele Invocado, e clamaremos para vós do fundo de nossa angústia; então havereis de nos ouvir e salvar.

¹⁰ ؤُشَا ڒخُّو، خْزَارْ، أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ أَيْثْ ن مُوآبَ ذ يِينِّي زڭْ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ - إِنِّي إِ ؤُمِي وَارْ ثجِّيذْ شَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ غَارْسنْ د-أَذْفنْ غَارْ ثمُّورْثْ نْسنْ، ؤُمِي د-ؤُسِينْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، مِينْزِي كِّينْ أَسنْ-د زڭْ وبْرِيذْ نّغْنِي ؤُ وَارْ ثنْ أَردّْدْجنْ،

¹⁰ "Eis, portanto, agora, os amonitas, os moabitas e as gentes da montanha de Seir pela terra dos quais não permitisses que os israelitas atravessassem, quando da sua saída do Egito, e dos quais eles se desviaram sem destruí-los.

¹¹ خْزَارمْ، نِيثْنِي خْسنْ أَذْ أَنغْ خدْجْصنْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ أَنغْ سُّوفّْغنْ زِي ثسْغَارْثْ نّشْ إِ ذ أَنغْ ثوْشِيذْ ذ ڒْوَارْثْ.

¹¹ Eis que eles nos recompensam vindo expulsar-nos desta herança cuja possessão nos destes.

¹² أَ، أَربِّي نّغْ، مَا شكْ وَارْ خَاسنْ ثْحكّْمذْ شَا؟ مَاغَارْ نشِّينْ وَارْ خَاسنْ نْزمَّارْ خْ ڒْغَاشِي-يَا أَمقّْرَانْ وَانِيثَا إِ غَارْنغْ د-إِفّْغنْ ؤُ وَارْ نسِّينْ مِينْ غَا نڭّْ، مَاشَا أَقَا نَارَّا-د ثِيطَّاوِينْ نّغْ غَاركْ.“

¹² Ó nosso Deus, não exercereis sobre eles vossa justiça? Pois a força nos falta diante dessa multidão que avança contra nós; não sabemos o que fazer e nossos olhos se voltam para vós."

¹³ مَارَّا أَيْثْ ن يَاهُوذَا بدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، ؤُڒَا ذ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَانِينْ نْسنْ ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ.

¹³ Toda a população de Judá lá estava, de pé, diante do Senhor, com suas crianças, suas mulheres e seus filhos.

¹⁴ ؤُشَا إِهْوَا-د أَرُّوحْ ن سِيذِي ذِينْ ذِي ڒْوسْثْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ خْ يَاحْزِييِيلْ، مِّيسْ ن زَاكَارِييَّا، مِّيسْ ن بَانَايَا، مِّيسْ ن يَاعِييِيلْ، مِّيسْ ن ؤُلَاوِي مَاتَّانْيَا، زڭْ إِحنْجِيرنْ ن أَسَافْ.

¹⁴ Então, no meio dessa grande multidão, o espírito do Senhor apoderou-se de Jaziel, filho de Zacarias, filho de Banaías, filho de Jeiel, filho de Matanias, um levita da linhagem, de Asaf.

¹⁵ نتَّا إِنَّا: ”سْڒمْ-د غَارِي، مَارَّا أَيْثْ ن يَاهُوذَا ؤُڒَا ذ كنِّيوْ، إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ، ؤُ شكْ، أَ، أَجدْجِيذْ يَاهُوشَافَاطْ! أَمُّو إِ ذ أَومْ إِقَّارْ سِيذِي: ’وَارْ تّڭّْوْذمْ شَا، وَارْ تّْنخْڒِيعمْ شَا زِي ڒْغَاشِي-يَا أَمقّْرَانْ وَانِيثَا، مِينْزِي أَمنْغِي وَارْ إِدْجِي س ؤُفُوسْ نّغْ، مَاشَا س ؤُفُوسْ ن أَربِّي.

¹⁵ "Prestai atenção, disse ele, homens de Judá e de Jerusalém, e tu, rei Josafá! Eis o que vos diz o Senhor: Não temais, não vos deixeis atemorizar diante dessa multidão imensa, pois, a guerra não compete a vós, mas a Deus.

¹⁶ هْوَامْ غَارْسنْ ثِيوشَّا. خْزَارْ، نِيثْنِي أَذْ ڭعّْذنْ زِي ثْسَاونْثْ ن صِيصْ، ؤُ كنِّيوْ أَذْ خَاسنْ ثْخشّمْ غَارْ ؤُنڭَّارْ ن ثغْزُورْثْ زَّاثْ إِ ڒخْڒَا ن يَارُووِيلْ.

¹⁶ Amanhã ireis contra eles. Vede: eles subirão pela colina de Sis, e encontrá-los-eis no fim do vale, diante do deserto de Jeruel.

¹⁷ كنِّيوْ مَاشَا وَارْ ثتّْمنْغِيمْ شَا. كَّارمْ، قِّيممْ ثْبدّمْ ؤُ خْزَارمْ، أَسنْجمْ ن سِيذِي أَذْ يِيڒِي أَكِيذْومْ، أَ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ! وَارْ تّڭّْوْذمْ شَا ؤُ وَارْ تّْنخْڒِيعمْ. ثِيوشَّا فّْغمْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ، مِينْزِي سِيذِي أَقَا-ث أَكِيذْومْ.‘ “

¹⁷ Não tereis que combater nesse caso. Colocai-vos lá e permanecei lá, para contemplar a salvação, que o Senhor vos concederá. Não temais Judá e Jerusalém, nem tenhais pavor. Saí-lhes amanhã ao encontro, e o Senhor estará convosco."

¹⁸ خنِّي يُوضَارْ يَاهُوشَافَاطْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، ؤُ مَارَّا أَيْثْ ن يَاهُوذَا ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ وْضَانْ خْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي حِيمَا أَذْ بنْذْقنْ إِ سِيذِي.

¹⁸ Josafá prosternou-se com o rosto por terra e todo Judá e os habitantes de Jerusalém fizeram o mesmo em adoração diante do Senhor.

¹⁹ كَّارنْ إِلَاوِييّنْ زڭْ أَيْثْ ن قُوهَاثْ ؤُ زڭْ أَيْثْ ن قُورَاحْ حِيمَا أَذْ سّْعُودْجَانْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، س إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ثجْهذْ أَطَّاسْ.

¹⁹ Os levitas da linhagem de Caat e de Coré levantaram-se para louvar o Senhor, Deus de Israel, em alta voz.

²⁰ ثِيوشَّا زِيشْ كَّارنْ ؤُشَا فّْغنْ غَارْ ڒخْڒَا ن ثَاقُوعَا. غَارْ وُوفُّوغْ نْسنْ إِبدّْ-د يَاهُوشَافَاطْ ذِينْ، إِنَّا: ”سْڒمْ-د غَارِي، أَ يَاهُوذَا، ذ كنِّيوْ، إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ. أَمْنمْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نْومْ، خنِّي أَذْ ثِيڒِيمْ ذِي ڒَامَانْ. أَمْنمْ زِي إِنَابِييّنْ، خنِّي أَذْ ثْفڒْحمْ.“

²⁰ No dia seguinte, de manhã, puseram-se a caminho para o deserto de Tecua. Josafá estava presente na partida deles, para lhes dizer: "Escutai-me homens de Judá e de Jerusalém, Ponde vossa confiança no Senhor e estareis seguros; crede no seus profetas, e tudo vos correrá bem."

²¹ نتَّا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ ؤُشَا إِسّْبدّْ إِمذْيَازنْ زَّاثْ إِ سِيذِي ذ يِينِّي ذ أَسْ إِ غَا إِصبّْحنْ أَشوَّاضْ ن ؤُمْقدَّاسْ، أَمْ غَا يُويُورنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يرْيَازنْ إِ إِحزّْمنْ س ڒسْنَاحْ، أَذْ إِنِينْ: ”قَاذَامْ سِيذِي، مَاغَارْ ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ثتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا!“

²¹ Em seguida, depois de se ter entendido com o povo, ele designou os cantores que, revestidos de ornamentos sagrados, haveriam de marchar à frente do exército, cantando: "Louvai o Senhor, pois sua misericórdia é eterna!"

²² ذِي ڒْوقْثْ ڒَامِي بْذَانْ نِيثْنِي س ؤُسْڒِيوْڒوْ ذ ؤُصبّحْ، إِڭَّا سِيذِي ڒفْخُوخْ خْ أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ مُوآبَ ؤُ خْ ينِّي إِ ثُوغَا د-إِفّْغنْ ضِيدّْ إِ يَاهُوذَا زڭْ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ، ؤُشَا تّْوَاغلّْبنْ نِيثْنِي.

²² No momento em que era entoado este cântico de louvor, o Senhor fez cair numa emboscada os amonitas, os moabitas e os habitantes da montanha de Seir que tinham vindo atacar Judá. Foram destruídos.

²³ أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ أَيْثْ ن مُوآبَ كَّارنْ خْ إِمزْذَاغْ ن إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ، حِيمَا أَذْ ثنْ سّْهلّْكنْ ؤُ أَذْ ثنْ أَردّْدْجنْ. ؤُمِي قْضَانْ نِيثْنِي خْ إِمزْذَاغْ ن سَاعِيرْ، سّْهلّْكنْ إِجّْ ونّغْنِي.

²³ Os amonitas e os moabitas atiraram-se então sobre os povos das montanhas de Seir para um massacre de exterminação e, isto feito puseram-se a matar uns aos outros.

²⁴ ؤُمِي د-يِيوِيضْ يَاهُوذَا غَارْ صُّومْعثْ ن ؤُحطُّو ذِي ڒخْڒَا، نْضَارنْ ثَامُوغْڒِي نْسنْ أَوَانِي أَسنْ خْ ڒْغَاشِي، ؤُ خْزَارْ، ژْرِينْ مْغِيرْ ڒْخشْبَاثْ ثُوغَا وْضَانْثْ خْ ثمُّورْثْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِنْجِيمْ.

²⁴ Tendo chegado os homens de Judá à altura donde se vê o deserto, olharam para a multidão; e eis que lá não havia mais que cadáveres estendidos por terra, não tendo podido escapar ninguém.

²⁵ يَاهُوشَافَاطْ ذ ڒْڭنْسْ نّسْ ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ طّْفنْ ثَاكشَّاضْثْ نْسنْ ؤُشَا ؤُفِينْ غَارْسنْ أَطَّاسْ ن سّڒْعثْ ذ ڒْخشْبَاثْ ذ ڒقْشُوعْ إِغْڒَانْ ؤُشَا كّْسنْ عْڒَامْ كُوڒْ زَّايسْ إِ يِيخفْ نْسنْ، أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ ث أَرْبُونْ. تّْكشَّاضنْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ، مَاغَارْ ثُوغَا ذِينْ أَطَّاسْ.

²⁵ Então avançou Josafá com seu exército para despojá-os, e encontraram riquezas, vestimentas e objetos preciosos em abundância; e tiraram em tal quantidade que não puderam levar tudo. A pilhagem durou três dias, pois o despojo era enorme.

²⁶ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَربْعَا مُوننْ نِيثْنِي ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ ن لْبَارَاكَا، مِينْزِي ذِينْ بَارْكنْ سِيذِي. خْ ؤُيَا ڭِّينْ أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي: ثَاغْزُورْثْ ن لْبَارَاكَا، غَارْ إِ ڒخُّو.

²⁶ No quarto dia, reuniram-se no vale de Beracá, onde bendisseram ao Senhor. Por isso, esse lugar ainda é chamado Beracá.

²⁷ أَوَارْنِي ؤُيَا ذوْڒنْ-د مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ. يُويُورْ يَاهُوشَافَاطْ غَارْ زَّاثْ، حِيمَا أَذْعقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ شُّورنْ س ڒفْرَاحثْ، مَاغَارْ سِيذِي ثُوغَا إِسّْفَارْحْ إِ-ثنْ خْ ڒْعذْيَانْ نْسنْ.

²⁷ Os homens de Judá e de Jerusalém, tendo à frente eles Josafá, retomaram alegres o caminho da cidade, pois o Senhor tinha levado ao máximo sua alegria, livrando-os de seus inimigos.

²⁸ أَمْ تِّيرَارنْ س لهَارْپَاثْ ذ ڒْڭَامْبْرِييَاثْ ذ ڒبْوَاقْ ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

²⁸ Entraram em Jerusalém, no templo do Senhor, ao som das cítaras, das harpas e das trombetas.

²⁹ ثُوغَا ثِيڭّْوُوذِي ن أَربِّي ثڒْقفْ مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ ن ثمُّورَا ؤُمِي سْڒِينْثْ، أَقَا سِيذِي إِمّْنغْ أَكْ-ذ ڒْعذْيَانْ ن إِسْرَائِيل.

²⁹ o terror do Senhor apoderou-se de todos os reinos estrangeiros, ao ouvirem a notícia de que o Senhor combatia os inimigos de Israel.

³⁰ ثُوفَا ثْڭلْذِيثْ ن يَاهُوشَافَاطْ ڒْهُوذْنثْ ؤُشَا أَربِّي نّسْ إِوْشَا أَسْ ڒهْنَا زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ.

³⁰ Assim o reino de Josafá gozou de tranqüilidade, porque o Senhor lhe deu paz com todas as nações vizinhas.

³¹ أَمُّو إِ إِحْكمْ يَاهُوشَافَاطْ خْ يَاهُوذَا. ثُوغَا غَارسْ خمْسَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ عَازُوبَا، يدْجِيسْ ن شِيلْحِي.

³¹ Josafá reinou, pois, sobre Judá. Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar. Reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Selai.

³² نتَّا إِضْفَارْ إِبْرِيذنْ ن بَابَاسْ أَسَا، وَارْ خَاسنْ إِحيّذْ شَا ؤُ نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

³² Tomou por regra o proceder de seu pai Asa, sem dele se afastar. Fez, o bem aos olhos do Senhor.

³³ مْغِيرْ ڒڭْعُوذِي وَارْ تّْوَاكّْسنْثْ، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ وَارْ ثُوغِي عَاذْ يَارَّا ؤُڒْ نّسْ غَارْ أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.

³³ Todavia, os lugares altos não desapareceram e o povo não tinha ainda o coração firmemente unido ao Deus de seus pais.

³⁴ مِينْ إِقِّيمنْ ن إِمزْرُوينْ ن يَاهُوشَافَاطْ، إِمزْوُورَا ذ إِنڭُّورَا، خْزَارْ، أَقَا مَانْ أَيَا مَارَّا إِتّْوَازمّمْ ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن يَاهُو، مِّيسْ ن حَانَانِي، إِنِّي إِڭَّا أَذْ تّْوَازمّمنْ ذڭْ وذْلِيسْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل.

³⁴ O resto das ações de Josafá, desde as primeiras até às últimas, encontram-se relatadas nas memórias de Jeú, filho de Hanani, as quais estão inseridas no livro dos reis de Israel.

³⁵ أَوَارْنِي ؤُيَا إِڭَّا يَاهُوشَافَاطْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِڭِّينْ ثُوعفّْنَا أَطَّاسْ ذِي مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِڭَّا.

³⁵ Depois disso, Josafá, rei de Judá, fez aliança com Ocozias, rei de Israel, e o procedimento era ímpio.

³⁶ نتَّا إِقّنْ أَكِيذسْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ، حِيمَا أَذْ ڭّنْ إِغَارُّوبَا نِّي إِ غَا إِندّْهنْ غَارْ ثَارْشِيشْ. نِيثْنِي بْنَانْ إِغَارُّوبَا نِّي ذِي عِيصْيُونْ-جَابَارْ.

³⁶ Eles se associaram para construir navios destinados a ir a Társis, construção essa feita em Asiongaber.

³⁷ مَاشَا أَلِيعَازَارْ، مِّيسْ ن ذُوذَاوَاهُو زِي مَارِيشَا، إِتّْنبَّا خْ يَاهُوشَافَاطْ، إِنَّا: ”مِينْزِي ثقّْنذْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ أَخَازِييَا، أَقَا سِيذِي يَارْژَا ڒخْذَايمْ نّشْ.“ أَمُّو إِمْسَارْ أَقَا تّْوَارْژنْ إِغَارُّوبَا أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ نذْهنْ غَارْ ثَارْشِيشْ.

³⁷ Então, Eliezer, filho de Dodau, de Maresa, fez contra Josafá o oráculo seguinte: "Porque fizeste aliança com Ocozias, destruiu o Senhor tua empresa!" Com, efeito, os navios se despedaçaram sem ter podido ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →