2 Crônicas 20

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ أَوَارْنِي ؤُيَا إِمْسَارْ، أَقَا أَيْثْ ن مُوآبَ ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ، ذ إِنّغْنِي أَكِيذْسنْ زڭْ إِمَاعُونِييّنْ ؤُسِينْ-د مَاحنْذْ أَذْ مّنْغنْ أَكْ-ذ يَاهُوشَافَاطْ.

¹ Sucedeu depois disso, que os filhos de Moabe, e os filhos de Amom, e com eles outros do lado dos amonitas, vieram para a batalha contra Josafá.

² ؤُسِينْ-د إِرقَّاسنْ، عَاوْذنْ إِ يَاهُوشَافَاطْ، نَّانْ: ”أَقَا أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ كِيذكْ مّنْغنْ زڭْ ؤُجمَّاضِينْ ن ڒبْحَارْ، زِي أَرَامْ. خْزَارْ، نِيثْنِي ذِي حَاصُّونْ-ثَامَارْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي عَايْنْ-جَاذِي.“

² Então, vieram ali alguns que contaram a Josafá, dizendo: Vem ali uma grande multidão contra ti dalém mar neste lado da Síria; e, eis que eles estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.

³ يَاهُوشَافَاطْ إِڭّْوذْ ؤُشَا إِنْضَارْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ غَارْ سِيذِي. نتَّا إِجَّا أَذْ بَارّْحنْ س ؤُژُومِّي ذِي مَارَّا يَاهُوذَا.

³ E Josafá temeu, e pôs-se a buscar o SENHOR, e proclamou um jejum em todo o Judá.

⁴ سّْمُوننْ أَيْثْ ن يَاهُوذَا مَاحنْذْ أَذْ أَرْزُونْ ثْوِيزَا ن سِيذِي. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د ؤُڒَا زِي مَارَّا ثِيندَّامْ ن يَاهُوذَا، حِيمَا أَذْ أَرْزُونْ خْ سِيذِي.

⁴ E Judá reuniu-se, para pedir socorro ao SENHOR; de todas as cidades de Judá, eles vinham buscar o SENHOR.

⁵ إِبدّْ يَاهُوشَافَاطْ ذڭْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ، ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، زَّاثْ إِ ڒمْرَاحْ ن جْذِيذْ، إِنَّا:

⁵ E Josafá pôs-se em pé na congregação de Judá e Jerusalém, na casa do SENHOR, diante do átrio novo,

⁶ ”أَ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّغْ، مَا شكْ وَارْ ثدْجِيذْ شَا ذ أَربِّي ن إِجنْوَانْ ذ ڒْحَاكمْ خْ مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ ن ڒڭْنُوسْ؟ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ إِمَّارْسْ جّهْذْ ذ ثْزمَّارْ، أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِقِّيمْ إِبدّْ زَّاثكْ.

⁶ e disse: Ó SENHOR Deus dos nossos pais, não és tu Deus no céu? E não dominas tu sobre todos os reinos dos pagãos? E na tua mão não há força e poder, de modo que não há quem te possa resistir?

⁷ أَ، أَربِّي نّغْ، مَا وَارْ ثُوژِّيڒذْ شَا خْ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ-أَ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل ؤُشَا ثوْشِيذْ ثَامُّورْثْ إِ ڒبْذَا إِ زَّارِيعثْ ن إِبْرَاهِيمْ، أَمدُّوكّڒْ نّشْ إِعِيزّنْ؟

⁷ Não és tu o nosso Deus, que expulsaste os habitantes desta terra de diante do teu povo Israel, e a deste para sempre à semente de teu amigo Abraão?

⁸ نِيثْنِي قِّيمنْ زدّْغنْ ذَايسْ ؤُشَا بْنَانْ ذَايسْ إِشْثْ ن زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ إِ شكْ، إِ يِيسمْ نّشْ، ؤُشَا نَّانْ:

⁸ E eles nela habitam, e edificaram nela um santuário para o teu nome, dizendo:

⁹ ’مَاڒَا إِڒْقفْ أَنغْ شَا ن ڒْغَارْ، أَخْمِي سِّيفْ ن ڒحْكَامْ نِيغْ طَّاعُونْ نِيغْ ڒَاژْ، خنِّي أَذْ نْبدّْ زَّاثْ إِ ثَادَّارْثْ-أَ ؤُ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، مَاغَارْ إِسمْ نّشْ أَقَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ-أَ. أَذْ خَاكْ د-نْڒَاغَا زِي ڒحْصَارثْ نّغْ ؤُشَا خنِّي شكْ أَذْ غَارْنغْ ثسْڒذْ ؤُ أَذْ أَنغْ ثسّْنجْمذْ.

⁹ Se, quando o mal nos sobrevier, como espada, juízo, ou peste, ou fome, nós nos pusermos de pé diante desta casa, e na tua presença, (pois o teu nome está nesta casa), e clamarmos a ti em nossa aflição, então tu ouvirás e nos socorrerás.

¹⁰ ؤُشَا ڒخُّو، خْزَارْ، أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ أَيْثْ ن مُوآبَ ذ يِينِّي زڭْ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ - إِنِّي إِ ؤُمِي وَارْ ثجِّيذْ شَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ غَارْسنْ د-أَذْفنْ غَارْ ثمُّورْثْ نْسنْ، ؤُمِي د-ؤُسِينْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، مِينْزِي كِّينْ أَسنْ-د زڭْ وبْرِيذْ نّغْنِي ؤُ وَارْ ثنْ أَردّْدْجنْ،

¹⁰ E agora, eis que os filhos de Amom e Moabe e os do monte Seir, aos quais tu não permitiste que Israel invadisse, quando saíram da terra do Egito, mas desviaram-se deles, e não os destruíram;

¹¹ خْزَارمْ، نِيثْنِي خْسنْ أَذْ أَنغْ خدْجْصنْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ أَنغْ سُّوفّْغنْ زِي ثسْغَارْثْ نّشْ إِ ذ أَنغْ ثوْشِيذْ ذ ڒْوَارْثْ.

¹¹ eis que vos digo, como eles nos recompensam, ao virem nos expulsar da tua possessão, a qual tu nos deste em herança.

¹² أَ، أَربِّي نّغْ، مَا شكْ وَارْ خَاسنْ ثْحكّْمذْ شَا؟ مَاغَارْ نشِّينْ وَارْ خَاسنْ نْزمَّارْ خْ ڒْغَاشِي-يَا أَمقّْرَانْ وَانِيثَا إِ غَارْنغْ د-إِفّْغنْ ؤُ وَارْ نسِّينْ مِينْ غَا نڭّْ، مَاشَا أَقَا نَارَّا-د ثِيطَّاوِينْ نّغْ غَاركْ.“

¹² Ó nosso Deus, tu não os julgarás? Porque não temos qualquer poder contra esta grande companhia que vem contra nós; tampouco sabemos o que fazer; mas os nossos olhos estão sobre ti.

¹³ مَارَّا أَيْثْ ن يَاهُوذَا بدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، ؤُڒَا ذ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَانِينْ نْسنْ ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ.

¹³ E todo o Judá se pôs de pé diante do SENHOR, com os seus pequenos, as suas esposas e os seus filhos.

¹⁴ ؤُشَا إِهْوَا-د أَرُّوحْ ن سِيذِي ذِينْ ذِي ڒْوسْثْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ خْ يَاحْزِييِيلْ، مِّيسْ ن زَاكَارِييَّا، مِّيسْ ن بَانَايَا، مِّيسْ ن يَاعِييِيلْ، مِّيسْ ن ؤُلَاوِي مَاتَّانْيَا، زڭْ إِحنْجِيرنْ ن أَسَافْ.

¹⁴ Então, veio o Espírito do SENHOR no meio da congregação sobre Jaaziel, o filho de Zacarias, o filho de Benaia, o filho de Jeiel, o filho de Matanias, um levita dos filhos de Asafe,

¹⁵ نتَّا إِنَّا: ”سْڒمْ-د غَارِي، مَارَّا أَيْثْ ن يَاهُوذَا ؤُڒَا ذ كنِّيوْ، إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ، ؤُ شكْ، أَ، أَجدْجِيذْ يَاهُوشَافَاطْ! أَمُّو إِ ذ أَومْ إِقَّارْ سِيذِي: ’وَارْ تّڭّْوْذمْ شَا، وَارْ تّْنخْڒِيعمْ شَا زِي ڒْغَاشِي-يَا أَمقّْرَانْ وَانِيثَا، مِينْزِي أَمنْغِي وَارْ إِدْجِي س ؤُفُوسْ نّغْ، مَاشَا س ؤُفُوسْ ن أَربِّي.

¹⁵ e ele disse: Ouvi, todo o Judá, e vós habitantes de Jerusalém, e tu, rei Josafá: Assim diz o SENHOR a vós: Não temais nem vos amedronteis em razão desta grande multidão; porque a batalha não é vossa, mas de Deus.

¹⁶ هْوَامْ غَارْسنْ ثِيوشَّا. خْزَارْ، نِيثْنِي أَذْ ڭعّْذنْ زِي ثْسَاونْثْ ن صِيصْ، ؤُ كنِّيوْ أَذْ خَاسنْ ثْخشّمْ غَارْ ؤُنڭَّارْ ن ثغْزُورْثْ زَّاثْ إِ ڒخْڒَا ن يَارُووِيلْ.

¹⁶ Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pelo penhasco de Ziz; e vós os encontrareis no fim do ribeiro, diante do deserto de Jeruel.

¹⁷ كنِّيوْ مَاشَا وَارْ ثتّْمنْغِيمْ شَا. كَّارمْ، قِّيممْ ثْبدّمْ ؤُ خْزَارمْ، أَسنْجمْ ن سِيذِي أَذْ يِيڒِي أَكِيذْومْ، أَ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ! وَارْ تّڭّْوْذمْ شَا ؤُ وَارْ تّْنخْڒِيعمْ. ثِيوشَّا فّْغمْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ، مِينْزِي سِيذِي أَقَا-ث أَكِيذْومْ.‘ “

¹⁷ Vós não precisareis lutar nesta batalha; posicionai-vos, ponde-vos parados de pé, e vede a salvação do SENHOR convosco, ó Judá e Jerusalém; não temais, nem estejais desfalecidos; amanhã saí contra eles; porque o SENHOR será convosco.

¹⁸ خنِّي يُوضَارْ يَاهُوشَافَاطْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، ؤُ مَارَّا أَيْثْ ن يَاهُوذَا ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ وْضَانْ خْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي حِيمَا أَذْ بنْذْقنْ إِ سِيذِي.

¹⁸ E Josafá curvou a sua cabeça com a sua face para o chão; e todo o Judá e os habitantes de Jerusalém caíram diante do SENHOR, adorando o SENHOR.

¹⁹ كَّارنْ إِلَاوِييّنْ زڭْ أَيْثْ ن قُوهَاثْ ؤُ زڭْ أَيْثْ ن قُورَاحْ حِيمَا أَذْ سّْعُودْجَانْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، س إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ثجْهذْ أَطَّاسْ.

¹⁹ E os levitas, dos filhos dos coatitas, e dos filhos dos coraítas, levantaram-se para louvarem ao SENHOR Deus de Israel em alta voz.

²⁰ ثِيوشَّا زِيشْ كَّارنْ ؤُشَا فّْغنْ غَارْ ڒخْڒَا ن ثَاقُوعَا. غَارْ وُوفُّوغْ نْسنْ إِبدّْ-د يَاهُوشَافَاطْ ذِينْ، إِنَّا: ”سْڒمْ-د غَارِي، أَ يَاهُوذَا، ذ كنِّيوْ، إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ. أَمْنمْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نْومْ، خنِّي أَذْ ثِيڒِيمْ ذِي ڒَامَانْ. أَمْنمْ زِي إِنَابِييّنْ، خنِّي أَذْ ثْفڒْحمْ.“

²⁰ E eles se levantaram cedo pela manhã, e saíram para o deserto de Tecoa; e enquanto saíam, Josafá pôs-se de pé e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós habitantes de Jerusalém; crede no SENHOR vosso Deus, assim sereis estabelecidos; crede nos seus profetas, assim prosperareis.

²¹ نتَّا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ ؤُشَا إِسّْبدّْ إِمذْيَازنْ زَّاثْ إِ سِيذِي ذ يِينِّي ذ أَسْ إِ غَا إِصبّْحنْ أَشوَّاضْ ن ؤُمْقدَّاسْ، أَمْ غَا يُويُورنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يرْيَازنْ إِ إِحزّْمنْ س ڒسْنَاحْ، أَذْ إِنِينْ: ”قَاذَامْ سِيذِي، مَاغَارْ ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ثتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا!“

²¹ E, quando ele tinha consultado o povo, indicou cantores para o SENHOR, que louvariam a beleza da santidade, enquanto saíam diante do exército, e para dizer: Louvai ao SENHOR; porque a sua misericórdia dura para sempre.

²² ذِي ڒْوقْثْ ڒَامِي بْذَانْ نِيثْنِي س ؤُسْڒِيوْڒوْ ذ ؤُصبّحْ، إِڭَّا سِيذِي ڒفْخُوخْ خْ أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ مُوآبَ ؤُ خْ ينِّي إِ ثُوغَا د-إِفّْغنْ ضِيدّْ إِ يَاهُوذَا زڭْ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ، ؤُشَا تّْوَاغلّْبنْ نِيثْنِي.

²² E, quando eles começaram a cantar e a louvar, o SENHOR preparou emboscadas contra os filhos de Amom, Moabe e do monte Seir, os quais vieram contra Judá; e eles foram feridos.

²³ أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ أَيْثْ ن مُوآبَ كَّارنْ خْ إِمزْذَاغْ ن إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ، حِيمَا أَذْ ثنْ سّْهلّْكنْ ؤُ أَذْ ثنْ أَردّْدْجنْ. ؤُمِي قْضَانْ نِيثْنِي خْ إِمزْذَاغْ ن سَاعِيرْ، سّْهلّْكنْ إِجّْ ونّغْنِي.

²³ Porque os filhos de Amom e Moabe se levantaram contra os habitantes do monte Seir, para matá-los e destruí-los por completo; e quando massacraram com os habitantes de Seir, cada qual ajudou a destruir um ao outro.

²⁴ ؤُمِي د-يِيوِيضْ يَاهُوذَا غَارْ صُّومْعثْ ن ؤُحطُّو ذِي ڒخْڒَا، نْضَارنْ ثَامُوغْڒِي نْسنْ أَوَانِي أَسنْ خْ ڒْغَاشِي، ؤُ خْزَارْ، ژْرِينْ مْغِيرْ ڒْخشْبَاثْ ثُوغَا وْضَانْثْ خْ ثمُّورْثْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِنْجِيمْ.

²⁴ E quando Judá veio em direção à torre de vigia no deserto, eles olharam para a multidão, e eis que eles eram corpos mortos caídos por terra, e nenhum escapou.

²⁵ يَاهُوشَافَاطْ ذ ڒْڭنْسْ نّسْ ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ طّْفنْ ثَاكشَّاضْثْ نْسنْ ؤُشَا ؤُفِينْ غَارْسنْ أَطَّاسْ ن سّڒْعثْ ذ ڒْخشْبَاثْ ذ ڒقْشُوعْ إِغْڒَانْ ؤُشَا كّْسنْ عْڒَامْ كُوڒْ زَّايسْ إِ يِيخفْ نْسنْ، أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ ث أَرْبُونْ. تّْكشَّاضنْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ، مَاغَارْ ثُوغَا ذِينْ أَطَّاسْ.

²⁵ E quando Josafá e o seu povo vieram tomar o despojo deles, acharam no meio deles tantas riquezas com os corpos mortos, quanto joias preciosas em abundância, as quais eles arrancaram para si, mais do que conseguiam carregar; e estiveram três dias recolhendo o despojo, pois era muito grande.

²⁶ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَربْعَا مُوننْ نِيثْنِي ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ ن لْبَارَاكَا، مِينْزِي ذِينْ بَارْكنْ سِيذِي. خْ ؤُيَا ڭِّينْ أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي: ثَاغْزُورْثْ ن لْبَارَاكَا، غَارْ إِ ڒخُّو.

²⁶ E no quarto dia eles se reuniram no vale de Beraca; pois ali bendisseram ao SENHOR; por isso o nome daquele lugar foi chamado: O vale de Beraca, até este dia.

²⁷ أَوَارْنِي ؤُيَا ذوْڒنْ-د مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ. يُويُورْ يَاهُوشَافَاطْ غَارْ زَّاثْ، حِيمَا أَذْعقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ شُّورنْ س ڒفْرَاحثْ، مَاغَارْ سِيذِي ثُوغَا إِسّْفَارْحْ إِ-ثنْ خْ ڒْعذْيَانْ نْسنْ.

²⁷ Então eles retornaram, cada homem de Judá e Jerusalém, e Josafá na sua dianteira, para irem novamente a Jerusalém com alegria; porquanto o SENHOR havia feito com que eles se alegrassem diante dos seus inimigos.

²⁸ أَمْ تِّيرَارنْ س لهَارْپَاثْ ذ ڒْڭَامْبْرِييَاثْ ذ ڒبْوَاقْ ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

²⁸ E eles vieram a Jerusalém com saltérios, harpas e trombetas até a casa do SENHOR.

²⁹ ثُوغَا ثِيڭّْوُوذِي ن أَربِّي ثڒْقفْ مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ ن ثمُّورَا ؤُمِي سْڒِينْثْ، أَقَا سِيذِي إِمّْنغْ أَكْ-ذ ڒْعذْيَانْ ن إِسْرَائِيل.

²⁹ E o temor de Deus esteve sobre todos os reinos daquelas terras, quando eles ouviram que o SENHOR lutara contra os inimigos de Israel.

³⁰ ثُوفَا ثْڭلْذِيثْ ن يَاهُوشَافَاطْ ڒْهُوذْنثْ ؤُشَا أَربِّي نّسْ إِوْشَا أَسْ ڒهْنَا زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ.

³⁰ Assim, o reino de Josafá ficou calmo; pois o seu Deus lhe deu descanso ao redor.

³¹ أَمُّو إِ إِحْكمْ يَاهُوشَافَاطْ خْ يَاهُوذَا. ثُوغَا غَارسْ خمْسَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ عَازُوبَا، يدْجِيسْ ن شِيلْحِي.

³¹ E Josafá reinou sobre Judá; ele tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar; e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. E o nome da sua mãe era Azuba, a filha de Sili.

³² نتَّا إِضْفَارْ إِبْرِيذنْ ن بَابَاسْ أَسَا، وَارْ خَاسنْ إِحيّذْ شَا ؤُ نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

³² E ele andou no caminho de Asa, seu pai, e não se afastou dele, fazendo aquilo que era reto aos olhos do SENHOR.

³³ مْغِيرْ ڒڭْعُوذِي وَارْ تّْوَاكّْسنْثْ، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ وَارْ ثُوغِي عَاذْ يَارَّا ؤُڒْ نّسْ غَارْ أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.

³³ Todavia, os lugares altos não foram removidos; porque o povo ainda não tinha preparado o seu coração para o Deus dos seus pais.

³⁴ مِينْ إِقِّيمنْ ن إِمزْرُوينْ ن يَاهُوشَافَاطْ، إِمزْوُورَا ذ إِنڭُّورَا، خْزَارْ، أَقَا مَانْ أَيَا مَارَّا إِتّْوَازمّمْ ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن يَاهُو، مِّيسْ ن حَانَانِي، إِنِّي إِڭَّا أَذْ تّْوَازمّمنْ ذڭْ وذْلِيسْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل.

³⁴ Ora, o restante dos atos de Josafá, os primeiros e os últimos, eis que estão escritos no livro de Jeú, o filho de Hanani, que é mencionado no livro dos reis de Israel.

³⁵ أَوَارْنِي ؤُيَا إِڭَّا يَاهُوشَافَاطْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِڭِّينْ ثُوعفّْنَا أَطَّاسْ ذِي مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِڭَّا.

³⁵ E depois disso, Josafá, rei de Judá, juntou-se a Acazias, rei de Israel, que procedeu mui iniquamente;

³⁶ نتَّا إِقّنْ أَكِيذسْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ، حِيمَا أَذْ ڭّنْ إِغَارُّوبَا نِّي إِ غَا إِندّْهنْ غَارْ ثَارْشِيشْ. نِيثْنِي بْنَانْ إِغَارُّوبَا نِّي ذِي عِيصْيُونْ-جَابَارْ.

³⁶ e juntou-se a ele para construir navios para ir a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.

³⁷ مَاشَا أَلِيعَازَارْ، مِّيسْ ن ذُوذَاوَاهُو زِي مَارِيشَا، إِتّْنبَّا خْ يَاهُوشَافَاطْ، إِنَّا: ”مِينْزِي ثقّْنذْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ أَخَازِييَا، أَقَا سِيذِي يَارْژَا ڒخْذَايمْ نّشْ.“ أَمُّو إِمْسَارْ أَقَا تّْوَارْژنْ إِغَارُّوبَا أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ نذْهنْ غَارْ ثَارْشِيشْ.

³⁷ Então, Eliézer, o filho de Dodavá de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: Porque te juntaste a Acazias, o SENHOR tem despedaçado as tuas obras. E os navios foram quebrados, de modo que não puderam ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →