2 Crônicas 20

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ أَوَارْنِي ؤُيَا إِمْسَارْ، أَقَا أَيْثْ ن مُوآبَ ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ، ذ إِنّغْنِي أَكِيذْسنْ زڭْ إِمَاعُونِييّنْ ؤُسِينْ-د مَاحنْذْ أَذْ مّنْغنْ أَكْ-ذ يَاهُوشَافَاطْ.

¹ E sucedeu que, depois disto, os filhos de Moabe, e os filhos de Amom, e com eles outros dos amonitas, vieram à peleja contra Jeosafá.

² ؤُسِينْ-د إِرقَّاسنْ، عَاوْذنْ إِ يَاهُوشَافَاطْ، نَّانْ: ”أَقَا أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ كِيذكْ مّنْغنْ زڭْ ؤُجمَّاضِينْ ن ڒبْحَارْ، زِي أَرَامْ. خْزَارْ، نِيثْنِي ذِي حَاصُّونْ-ثَامَارْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي عَايْنْ-جَاذِي.“

² Então vieram alguns que avisaram a Jeosafá, dizendo: Vem contra ti uma grande multidão dalém do mar e da Síria; e eis que já estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.

³ يَاهُوشَافَاطْ إِڭّْوذْ ؤُشَا إِنْضَارْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ غَارْ سِيذِي. نتَّا إِجَّا أَذْ بَارّْحنْ س ؤُژُومِّي ذِي مَارَّا يَاهُوذَا.

³ Então Jeosafá temeu, e pôs-se a buscar o Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá.

⁴ سّْمُوننْ أَيْثْ ن يَاهُوذَا مَاحنْذْ أَذْ أَرْزُونْ ثْوِيزَا ن سِيذِي. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د ؤُڒَا زِي مَارَّا ثِيندَّامْ ن يَاهُوذَا، حِيمَا أَذْ أَرْزُونْ خْ سِيذِي.

⁴ E Judá se ajuntou, para pedir socorro ao Senhor; também de todas as cidades de Judá vieram para buscar ao Senhor.

⁵ إِبدّْ يَاهُوشَافَاطْ ذڭْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ، ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، زَّاثْ إِ ڒمْرَاحْ ن جْذِيذْ، إِنَّا:

⁵ E pôs-se Jeosafá em pé na congregação de Judá e de Jerusalém, na casa do Senhor, diante do pátio novo.

⁶ ”أَ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّغْ، مَا شكْ وَارْ ثدْجِيذْ شَا ذ أَربِّي ن إِجنْوَانْ ذ ڒْحَاكمْ خْ مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ ن ڒڭْنُوسْ؟ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ إِمَّارْسْ جّهْذْ ذ ثْزمَّارْ، أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِقِّيمْ إِبدّْ زَّاثكْ.

⁶ E disse: Ah! Senhor Deus de nossos pais, porventura não és tu Deus nos céus? Não és tu que dominas sobre todos os reinos das nações? Na tua mão há força e potência, e não há quem te possa resistir.

⁷ أَ، أَربِّي نّغْ، مَا وَارْ ثُوژِّيڒذْ شَا خْ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ-أَ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل ؤُشَا ثوْشِيذْ ثَامُّورْثْ إِ ڒبْذَا إِ زَّارِيعثْ ن إِبْرَاهِيمْ، أَمدُّوكّڒْ نّشْ إِعِيزّنْ؟

⁷ Porventura, ó nosso Deus, não lançaste fora os moradores desta terra de diante do teu povo Israel, e não a deste para sempre à descendência de Abraão, teu amigo?

⁸ نِيثْنِي قِّيمنْ زدّْغنْ ذَايسْ ؤُشَا بْنَانْ ذَايسْ إِشْثْ ن زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ إِ شكْ، إِ يِيسمْ نّشْ، ؤُشَا نَّانْ:

⁸ E habitaram nela e edificaram-te nela um santuário ao teu nome, dizendo:

⁹ ’مَاڒَا إِڒْقفْ أَنغْ شَا ن ڒْغَارْ، أَخْمِي سِّيفْ ن ڒحْكَامْ نِيغْ طَّاعُونْ نِيغْ ڒَاژْ، خنِّي أَذْ نْبدّْ زَّاثْ إِ ثَادَّارْثْ-أَ ؤُ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، مَاغَارْ إِسمْ نّشْ أَقَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ-أَ. أَذْ خَاكْ د-نْڒَاغَا زِي ڒحْصَارثْ نّغْ ؤُشَا خنِّي شكْ أَذْ غَارْنغْ ثسْڒذْ ؤُ أَذْ أَنغْ ثسّْنجْمذْ.

⁹ Se algum mal nos sobrevier, espada, juízo, peste, ou fome, nós nos apresentaremos diante desta casa e diante de ti, pois teu nome está nesta casa, e clamaremos a ti na nossa angústia, e tu nos ouvirás e livrarás.

¹⁰ ؤُشَا ڒخُّو، خْزَارْ، أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ أَيْثْ ن مُوآبَ ذ يِينِّي زڭْ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ - إِنِّي إِ ؤُمِي وَارْ ثجِّيذْ شَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ غَارْسنْ د-أَذْفنْ غَارْ ثمُّورْثْ نْسنْ، ؤُمِي د-ؤُسِينْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، مِينْزِي كِّينْ أَسنْ-د زڭْ وبْرِيذْ نّغْنِي ؤُ وَارْ ثنْ أَردّْدْجنْ،

¹⁰ Agora, pois, eis que os filhos de Amom, e de Moabe e os das montanhas de Seir, pelos quais não permitiste passar a Israel, quando vinham da terra do Egito, mas deles se desviaram e não os destruíram,

¹¹ خْزَارمْ، نِيثْنِي خْسنْ أَذْ أَنغْ خدْجْصنْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ أَنغْ سُّوفّْغنْ زِي ثسْغَارْثْ نّشْ إِ ذ أَنغْ ثوْشِيذْ ذ ڒْوَارْثْ.

¹¹ Eis que nos dão o pago, vindo para lançar-nos fora da tua herança, que nos fizeste herdar.

¹² أَ، أَربِّي نّغْ، مَا شكْ وَارْ خَاسنْ ثْحكّْمذْ شَا؟ مَاغَارْ نشِّينْ وَارْ خَاسنْ نْزمَّارْ خْ ڒْغَاشِي-يَا أَمقّْرَانْ وَانِيثَا إِ غَارْنغْ د-إِفّْغنْ ؤُ وَارْ نسِّينْ مِينْ غَا نڭّْ، مَاشَا أَقَا نَارَّا-د ثِيطَّاوِينْ نّغْ غَاركْ.“

¹² Ah! nosso Deus, porventura não os julgarás? Porque em nós não há força perante esta grande multidão que vem contra nós, e não sabemos o que faremos; porém os nossos olhos estão postos em ti.

¹³ مَارَّا أَيْثْ ن يَاهُوذَا بدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، ؤُڒَا ذ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَانِينْ نْسنْ ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ.

¹³ E todo o Judá estava em pé perante o Senhor, como também as suas crianças, as suas mulheres, e os seus filhos.

¹⁴ ؤُشَا إِهْوَا-د أَرُّوحْ ن سِيذِي ذِينْ ذِي ڒْوسْثْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ خْ يَاحْزِييِيلْ، مِّيسْ ن زَاكَارِييَّا، مِّيسْ ن بَانَايَا، مِّيسْ ن يَاعِييِيلْ، مِّيسْ ن ؤُلَاوِي مَاتَّانْيَا، زڭْ إِحنْجِيرنْ ن أَسَافْ.

¹⁴ Então veio o Espírito do Senhor, no meio da congregação, sobre Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaia, filho de Jeiel, filho de Matanias, levita, dos filhos de Asafe,

¹⁵ نتَّا إِنَّا: ”سْڒمْ-د غَارِي، مَارَّا أَيْثْ ن يَاهُوذَا ؤُڒَا ذ كنِّيوْ، إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ، ؤُ شكْ، أَ، أَجدْجِيذْ يَاهُوشَافَاطْ! أَمُّو إِ ذ أَومْ إِقَّارْ سِيذِي: ’وَارْ تّڭّْوْذمْ شَا، وَارْ تّْنخْڒِيعمْ شَا زِي ڒْغَاشِي-يَا أَمقّْرَانْ وَانِيثَا، مِينْزِي أَمنْغِي وَارْ إِدْجِي س ؤُفُوسْ نّغْ، مَاشَا س ؤُفُوسْ ن أَربِّي.

¹⁵ E disse: Dai ouvidos todo o Judá, e vós, moradores de Jerusalém, e tu, ó rei Jeosafá; assim o Senhor vos diz: Não temais, nem vos assusteis por causa desta grande multidão; pois a peleja não é vossa, mas de Deus.

¹⁶ هْوَامْ غَارْسنْ ثِيوشَّا. خْزَارْ، نِيثْنِي أَذْ ڭعّْذنْ زِي ثْسَاونْثْ ن صِيصْ، ؤُ كنِّيوْ أَذْ خَاسنْ ثْخشّمْ غَارْ ؤُنڭَّارْ ن ثغْزُورْثْ زَّاثْ إِ ڒخْڒَا ن يَارُووِيلْ.

¹⁶ Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pela ladeira de Ziz, e os achareis no fim do vale, diante do deserto de Jeruel.

¹⁷ كنِّيوْ مَاشَا وَارْ ثتّْمنْغِيمْ شَا. كَّارمْ، قِّيممْ ثْبدّمْ ؤُ خْزَارمْ، أَسنْجمْ ن سِيذِي أَذْ يِيڒِي أَكِيذْومْ، أَ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ! وَارْ تّڭّْوْذمْ شَا ؤُ وَارْ تّْنخْڒِيعمْ. ثِيوشَّا فّْغمْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ، مِينْزِي سِيذِي أَقَا-ث أَكِيذْومْ.‘ “

¹⁷ Nesta batalha não tereis que pelejar; postai-vos, ficai parados, e vede a salvação do Senhor para convosco, ó Judá e Jerusalém. Não temais, nem vos assusteis; amanhã saí-lhes ao encontro, porque o Senhor será convosco.

¹⁸ خنِّي يُوضَارْ يَاهُوشَافَاطْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، ؤُ مَارَّا أَيْثْ ن يَاهُوذَا ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ وْضَانْ خْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي حِيمَا أَذْ بنْذْقنْ إِ سِيذِي.

¹⁸ Então Jeosafá se prostrou com o rosto em terra, e todo o Judá e os moradores de Jerusalém se lançaram perante o Senhor, adorando-o.

¹⁹ كَّارنْ إِلَاوِييّنْ زڭْ أَيْثْ ن قُوهَاثْ ؤُ زڭْ أَيْثْ ن قُورَاحْ حِيمَا أَذْ سّْعُودْجَانْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، س إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ثجْهذْ أَطَّاسْ.

¹⁹ E levantaram-se os levitas, dos filhos dos coatitas, e dos filhos dos coratitas, para louvarem ao Senhor Deus de Israel, com voz muito alta.

²⁰ ثِيوشَّا زِيشْ كَّارنْ ؤُشَا فّْغنْ غَارْ ڒخْڒَا ن ثَاقُوعَا. غَارْ وُوفُّوغْ نْسنْ إِبدّْ-د يَاهُوشَافَاطْ ذِينْ، إِنَّا: ”سْڒمْ-د غَارِي، أَ يَاهُوذَا، ذ كنِّيوْ، إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ. أَمْنمْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نْومْ، خنِّي أَذْ ثِيڒِيمْ ذِي ڒَامَانْ. أَمْنمْ زِي إِنَابِييّنْ، خنِّي أَذْ ثْفڒْحمْ.“

²⁰ E pela manhã cedo se levantaram e saíram ao deserto de Tecoa; e, ao saírem, Jeosafá pôs-se em pé, e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós, moradores de Jerusalém: Crede no Senhor vosso Deus, e estareis seguros; crede nos seus profetas, e prosperareis;

²¹ نتَّا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ ؤُشَا إِسّْبدّْ إِمذْيَازنْ زَّاثْ إِ سِيذِي ذ يِينِّي ذ أَسْ إِ غَا إِصبّْحنْ أَشوَّاضْ ن ؤُمْقدَّاسْ، أَمْ غَا يُويُورنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يرْيَازنْ إِ إِحزّْمنْ س ڒسْنَاحْ، أَذْ إِنِينْ: ”قَاذَامْ سِيذِي، مَاغَارْ ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ثتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا!“

²¹ E aconselhou-se com o povo, e ordenou cantores para o Senhor, que louvassem à Majestade santa, saindo diante dos armados, e dizendo: Louvai ao Senhor porque a sua benignidade dura para sempre.

²² ذِي ڒْوقْثْ ڒَامِي بْذَانْ نِيثْنِي س ؤُسْڒِيوْڒوْ ذ ؤُصبّحْ، إِڭَّا سِيذِي ڒفْخُوخْ خْ أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ مُوآبَ ؤُ خْ ينِّي إِ ثُوغَا د-إِفّْغنْ ضِيدّْ إِ يَاهُوذَا زڭْ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ، ؤُشَا تّْوَاغلّْبنْ نِيثْنِي.

²² E, quando começaram a cantar e a dar louvores, o Senhor pôs emboscadas contra os filhos de Amom e de Moabe e os das montanhas de Seir, que vieram contra Judá, e foram desbaratados.

²³ أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ أَيْثْ ن مُوآبَ كَّارنْ خْ إِمزْذَاغْ ن إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ، حِيمَا أَذْ ثنْ سّْهلّْكنْ ؤُ أَذْ ثنْ أَردّْدْجنْ. ؤُمِي قْضَانْ نِيثْنِي خْ إِمزْذَاغْ ن سَاعِيرْ، سّْهلّْكنْ إِجّْ ونّغْنِي.

²³ Porque os filhos de Amom e de Moabe se levantaram contra os moradores das montanhas de Seir, para os destruir e exterminar; e, acabando eles com os moradores de Seir, ajudaram uns aos outros a destruir-se.

²⁴ ؤُمِي د-يِيوِيضْ يَاهُوذَا غَارْ صُّومْعثْ ن ؤُحطُّو ذِي ڒخْڒَا، نْضَارنْ ثَامُوغْڒِي نْسنْ أَوَانِي أَسنْ خْ ڒْغَاشِي، ؤُ خْزَارْ، ژْرِينْ مْغِيرْ ڒْخشْبَاثْ ثُوغَا وْضَانْثْ خْ ثمُّورْثْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِنْجِيمْ.

²⁴ Nisso chegou Judá à atalaia do deserto; e olharam para a multidão, e eis que eram corpos mortos, que jaziam em terra, e nenhum escapou.

²⁵ يَاهُوشَافَاطْ ذ ڒْڭنْسْ نّسْ ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ طّْفنْ ثَاكشَّاضْثْ نْسنْ ؤُشَا ؤُفِينْ غَارْسنْ أَطَّاسْ ن سّڒْعثْ ذ ڒْخشْبَاثْ ذ ڒقْشُوعْ إِغْڒَانْ ؤُشَا كّْسنْ عْڒَامْ كُوڒْ زَّايسْ إِ يِيخفْ نْسنْ، أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ ث أَرْبُونْ. تّْكشَّاضنْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ، مَاغَارْ ثُوغَا ذِينْ أَطَّاسْ.

²⁵ E vieram Jeosafá e o seu povo para saquear os seus despojos, e acharam entre eles riquezas e cadáveres em abundância, assim como objetos preciosos; e tomaram para si tanto, que não podiam levar; e três dias saquearam o despojo, porque era muito.

²⁶ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَربْعَا مُوننْ نِيثْنِي ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ ن لْبَارَاكَا، مِينْزِي ذِينْ بَارْكنْ سِيذِي. خْ ؤُيَا ڭِّينْ أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي: ثَاغْزُورْثْ ن لْبَارَاكَا، غَارْ إِ ڒخُّو.

²⁶ E ao quarto dia se ajuntaram no vale de Beraca; pois ali louvaram ao Senhor. Por isso chamaram aquele lugar o vale de Beraca, até ao dia de hoje.

²⁷ أَوَارْنِي ؤُيَا ذوْڒنْ-د مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ. يُويُورْ يَاهُوشَافَاطْ غَارْ زَّاثْ، حِيمَا أَذْعقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ شُّورنْ س ڒفْرَاحثْ، مَاغَارْ سِيذِي ثُوغَا إِسّْفَارْحْ إِ-ثنْ خْ ڒْعذْيَانْ نْسنْ.

²⁷ Então voltaram todos os homens de Judá e de Jerusalém, e Jeosafá à frente deles, e tornaram a Jerusalém com alegria; porque o Senhor os alegrara sobre os seus inimigos.

²⁸ أَمْ تِّيرَارنْ س لهَارْپَاثْ ذ ڒْڭَامْبْرِييَاثْ ذ ڒبْوَاقْ ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

²⁸ E vieram a Jerusalém com saltérios, com harpas e com trombetas, para a casa do Senhor.

²⁹ ثُوغَا ثِيڭّْوُوذِي ن أَربِّي ثڒْقفْ مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ ن ثمُّورَا ؤُمِي سْڒِينْثْ، أَقَا سِيذِي إِمّْنغْ أَكْ-ذ ڒْعذْيَانْ ن إِسْرَائِيل.

²⁹ E veio o temor de Deus sobre todos os reinos daquelas terras, ouvindo eles que o Senhor havia pelejado contra os inimigos de Israel.

³⁰ ثُوفَا ثْڭلْذِيثْ ن يَاهُوشَافَاطْ ڒْهُوذْنثْ ؤُشَا أَربِّي نّسْ إِوْشَا أَسْ ڒهْنَا زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ.

³⁰ E o reino de Jeosafá ficou quieto; e o seu Deus lhe deu repouso ao redor.

³¹ أَمُّو إِ إِحْكمْ يَاهُوشَافَاطْ خْ يَاهُوذَا. ثُوغَا غَارسْ خمْسَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ عَازُوبَا، يدْجِيسْ ن شِيلْحِي.

³¹ E Jeosafá reinou sobre Judá; era da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar e vinte e cinco anos reinou em Jerusalém; e o nome de sua mãe era Azuba, filha de Sili.

³² نتَّا إِضْفَارْ إِبْرِيذنْ ن بَابَاسْ أَسَا، وَارْ خَاسنْ إِحيّذْ شَا ؤُ نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

³² E andou no caminho de Asa, seu pai, e não se desviou dele, fazendo o que era reto aos olhos do Senhor.

³³ مْغِيرْ ڒڭْعُوذِي وَارْ تّْوَاكّْسنْثْ، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ وَارْ ثُوغِي عَاذْ يَارَّا ؤُڒْ نّسْ غَارْ أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.

³³ Contudo os altos não foram tirados porque o povo não tinha ainda disposto o seu coração para com o Deus de seus pais.

³⁴ مِينْ إِقِّيمنْ ن إِمزْرُوينْ ن يَاهُوشَافَاطْ، إِمزْوُورَا ذ إِنڭُّورَا، خْزَارْ، أَقَا مَانْ أَيَا مَارَّا إِتّْوَازمّمْ ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن يَاهُو، مِّيسْ ن حَانَانِي، إِنِّي إِڭَّا أَذْ تّْوَازمّمنْ ذڭْ وذْلِيسْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل.

³⁴ Ora, o restante dos atos de Jeosafá, assim, desde os primeiros até os últimos, eis que está escrito nas notas de Jeú, filho de Hanani, que as inseriu no livro dos reis de Israel.

³⁵ أَوَارْنِي ؤُيَا إِڭَّا يَاهُوشَافَاطْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِڭِّينْ ثُوعفّْنَا أَطَّاسْ ذِي مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِڭَّا.

³⁵ Porém, depois disto, Jeosafá, rei de Judá, se aliou com Acazias, rei de Israel, que procedeu com toda a impiedade.

³⁶ نتَّا إِقّنْ أَكِيذسْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ، حِيمَا أَذْ ڭّنْ إِغَارُّوبَا نِّي إِ غَا إِندّْهنْ غَارْ ثَارْشِيشْ. نِيثْنِي بْنَانْ إِغَارُّوبَا نِّي ذِي عِيصْيُونْ-جَابَارْ.

³⁶ E aliou-se com ele, para fazerem navios que fossem a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.

³⁷ مَاشَا أَلِيعَازَارْ، مِّيسْ ن ذُوذَاوَاهُو زِي مَارِيشَا، إِتّْنبَّا خْ يَاهُوشَافَاطْ، إِنَّا: ”مِينْزِي ثقّْنذْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ أَخَازِييَا، أَقَا سِيذِي يَارْژَا ڒخْذَايمْ نّشْ.“ أَمُّو إِمْسَارْ أَقَا تّْوَارْژنْ إِغَارُّوبَا أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ نذْهنْ غَارْ ثَارْشِيشْ.

³⁷ Porém Eliezer, filho de Dodava, de Maressa, profetizou contra Jeosafá, dizendo: Porquanto te aliaste com Acazias, o Senhor despedaçou as tuas obras. E os navios se quebraram, e não puderam ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →