2 Crônicas 20
rifa (RIFA) vs ARA
1 أَوَارْنِي ؤُيَا إِمْسَارْ، أَقَا أَيْثْ ن مُوآبَ ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ، ذ إِنّغْنِي أَكِيذْسنْ زڭْ إِمَاعُونِييّنْ ؤُسِينْ-د مَاحنْذْ أَذْ مّنْغنْ أَكْ-ذ يَاهُوشَافَاطْ.
1 Depois disto, os filhos de Moabe e os filhos de Amom, com alguns dos meunitas, vieram à peleja contra Josafá.
2 ؤُسِينْ-د إِرقَّاسنْ، عَاوْذنْ إِ يَاهُوشَافَاطْ، نَّانْ: ”أَقَا أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ كِيذكْ مّنْغنْ زڭْ ؤُجمَّاضِينْ ن ڒبْحَارْ، زِي أَرَامْ. خْزَارْ، نِيثْنِي ذِي حَاصُّونْ-ثَامَارْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي عَايْنْ-جَاذِي.“
2 Então, vieram alguns que avisaram a Josafá, dizendo: Grande multidão vem contra ti dalém do mar e da Síria; eis que já estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 يَاهُوشَافَاطْ إِڭّْوذْ ؤُشَا إِنْضَارْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ غَارْ سِيذِي. نتَّا إِجَّا أَذْ بَارّْحنْ س ؤُژُومِّي ذِي مَارَّا يَاهُوذَا.
3 Então, Josafá teve medo e se pôs a buscar ao Senhor ; e apregoou jejum em todo o Judá.
4 سّْمُوننْ أَيْثْ ن يَاهُوذَا مَاحنْذْ أَذْ أَرْزُونْ ثْوِيزَا ن سِيذِي. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د ؤُڒَا زِي مَارَّا ثِيندَّامْ ن يَاهُوذَا، حِيمَا أَذْ أَرْزُونْ خْ سِيذِي.
4 Judá se congregou para pedir socorro ao Senhor ; também de todas as cidades de Judá veio gente para buscar ao Senhor .
5 إِبدّْ يَاهُوشَافَاطْ ذڭْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ، ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، زَّاثْ إِ ڒمْرَاحْ ن جْذِيذْ، إِنَّا:
5 Pôs-se Josafá em pé, na congregação de Judá e de Jerusalém, na Casa do Senhor , diante do pátio novo,
6 ”أَ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّغْ، مَا شكْ وَارْ ثدْجِيذْ شَا ذ أَربِّي ن إِجنْوَانْ ذ ڒْحَاكمْ خْ مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ ن ڒڭْنُوسْ؟ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ إِمَّارْسْ جّهْذْ ذ ثْزمَّارْ، أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِقِّيمْ إِبدّْ زَّاثكْ.
6 e disse: Ah! Senhor , Deus de nossos pais, porventura, não és tu Deus nos céus? Não és tu que dominas sobre todos os reinos dos povos? Na tua mão, está a força e o poder, e não há quem te possa resistir.
7 أَ، أَربِّي نّغْ، مَا وَارْ ثُوژِّيڒذْ شَا خْ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ-أَ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل ؤُشَا ثوْشِيذْ ثَامُّورْثْ إِ ڒبْذَا إِ زَّارِيعثْ ن إِبْرَاهِيمْ، أَمدُّوكّڒْ نّشْ إِعِيزّنْ؟
7 Porventura, ó nosso Deus, não lançaste fora os moradores desta terra de diante do teu povo de Israel e não a deste para sempre à posteridade de Abraão, teu amigo?
8 نِيثْنِي قِّيمنْ زدّْغنْ ذَايسْ ؤُشَا بْنَانْ ذَايسْ إِشْثْ ن زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ إِ شكْ، إِ يِيسمْ نّشْ، ؤُشَا نَّانْ:
8 Habitaram nela e nela edificaram um santuário ao teu nome, dizendo:
9 ’مَاڒَا إِڒْقفْ أَنغْ شَا ن ڒْغَارْ، أَخْمِي سِّيفْ ن ڒحْكَامْ نِيغْ طَّاعُونْ نِيغْ ڒَاژْ، خنِّي أَذْ نْبدّْ زَّاثْ إِ ثَادَّارْثْ-أَ ؤُ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، مَاغَارْ إِسمْ نّشْ أَقَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ-أَ. أَذْ خَاكْ د-نْڒَاغَا زِي ڒحْصَارثْ نّغْ ؤُشَا خنِّي شكْ أَذْ غَارْنغْ ثسْڒذْ ؤُ أَذْ أَنغْ ثسّْنجْمذْ.
9 Se algum mal nos sobrevier, espada por castigo, peste ou fome, nós nos apresentaremos diante desta casa e diante de ti, pois o teu nome está nesta casa; e clamaremos a ti na nossa angústia, e tu nos ouvirás e livrarás.
10 ؤُشَا ڒخُّو، خْزَارْ، أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ أَيْثْ ن مُوآبَ ذ يِينِّي زڭْ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ - إِنِّي إِ ؤُمِي وَارْ ثجِّيذْ شَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ غَارْسنْ د-أَذْفنْ غَارْ ثمُّورْثْ نْسنْ، ؤُمِي د-ؤُسِينْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، مِينْزِي كِّينْ أَسنْ-د زڭْ وبْرِيذْ نّغْنِي ؤُ وَارْ ثنْ أَردّْدْجنْ،
10 Agora, pois, eis que os filhos de Amom e de Moabe e os do monte Seir, cujas terras não permitiste a Israel invadir, quando vinham da terra do Egito, mas deles se desviaram e não os destruíram,
11 خْزَارمْ، نِيثْنِي خْسنْ أَذْ أَنغْ خدْجْصنْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ أَنغْ سُّوفّْغنْ زِي ثسْغَارْثْ نّشْ إِ ذ أَنغْ ثوْشِيذْ ذ ڒْوَارْثْ.
11 eis que nos dão o pago, vindo para lançar-nos fora da tua possessão, que nos deste em herança.
12 أَ، أَربِّي نّغْ، مَا شكْ وَارْ خَاسنْ ثْحكّْمذْ شَا؟ مَاغَارْ نشِّينْ وَارْ خَاسنْ نْزمَّارْ خْ ڒْغَاشِي-يَا أَمقّْرَانْ وَانِيثَا إِ غَارْنغْ د-إِفّْغنْ ؤُ وَارْ نسِّينْ مِينْ غَا نڭّْ، مَاشَا أَقَا نَارَّا-د ثِيطَّاوِينْ نّغْ غَاركْ.“
12 Ah! Nosso Deus, acaso, não executarás tu o teu julgamento contra eles? Porque em nós não há força para resistirmos a essa grande multidão que vem contra nós, e não sabemos nós o que fazer; porém os nossos olhos estão postos em ti.
13 مَارَّا أَيْثْ ن يَاهُوذَا بدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، ؤُڒَا ذ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَانِينْ نْسنْ ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ.
13 Todo o Judá estava em pé diante do Senhor , como também as suas crianças, as suas mulheres e os seus filhos.
14 ؤُشَا إِهْوَا-د أَرُّوحْ ن سِيذِي ذِينْ ذِي ڒْوسْثْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ خْ يَاحْزِييِيلْ، مِّيسْ ن زَاكَارِييَّا، مِّيسْ ن بَانَايَا، مِّيسْ ن يَاعِييِيلْ، مِّيسْ ن ؤُلَاوِي مَاتَّانْيَا، زڭْ إِحنْجِيرنْ ن أَسَافْ.
14 Então, veio o Espírito do Senhor no meio da congregação, sobre Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaia, filho de Jeiel, filho de Matanias, levita, dos filhos de Asafe,
15 نتَّا إِنَّا: ”سْڒمْ-د غَارِي، مَارَّا أَيْثْ ن يَاهُوذَا ؤُڒَا ذ كنِّيوْ، إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ، ؤُ شكْ، أَ، أَجدْجِيذْ يَاهُوشَافَاطْ! أَمُّو إِ ذ أَومْ إِقَّارْ سِيذِي: ’وَارْ تّڭّْوْذمْ شَا، وَارْ تّْنخْڒِيعمْ شَا زِي ڒْغَاشِي-يَا أَمقّْرَانْ وَانِيثَا، مِينْزِي أَمنْغِي وَارْ إِدْجِي س ؤُفُوسْ نّغْ، مَاشَا س ؤُفُوسْ ن أَربِّي.
15 e disse: Dai ouvidos, todo o Judá e vós, moradores de Jerusalém, e tu, ó rei Josafá, ao que vos diz o Senhor . Não temais, nem vos assusteis por causa desta grande multidão, pois a peleja não é vossa, mas de Deus.
16 هْوَامْ غَارْسنْ ثِيوشَّا. خْزَارْ، نِيثْنِي أَذْ ڭعّْذنْ زِي ثْسَاونْثْ ن صِيصْ، ؤُ كنِّيوْ أَذْ خَاسنْ ثْخشّمْ غَارْ ؤُنڭَّارْ ن ثغْزُورْثْ زَّاثْ إِ ڒخْڒَا ن يَارُووِيلْ.
16 Amanhã, descereis contra eles; eis que sobem pela ladeira de Ziz; encontrá-los-eis no fim do vale, defronte do deserto de Jeruel.
17 كنِّيوْ مَاشَا وَارْ ثتّْمنْغِيمْ شَا. كَّارمْ، قِّيممْ ثْبدّمْ ؤُ خْزَارمْ، أَسنْجمْ ن سِيذِي أَذْ يِيڒِي أَكِيذْومْ، أَ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ! وَارْ تّڭّْوْذمْ شَا ؤُ وَارْ تّْنخْڒِيعمْ. ثِيوشَّا فّْغمْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ، مِينْزِي سِيذِي أَقَا-ث أَكِيذْومْ.‘ “
17 Neste encontro, não tereis de pelejar; tomai posição, ficai parados e vede o salvamento que o Senhor vos dará, ó Judá e Jerusalém. Não temais, nem vos assusteis; amanhã, saí-lhes ao encontro, porque o Senhor é convosco.
18 خنِّي يُوضَارْ يَاهُوشَافَاطْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، ؤُ مَارَّا أَيْثْ ن يَاهُوذَا ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ وْضَانْ خْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي حِيمَا أَذْ بنْذْقنْ إِ سِيذِي.
18 Então, Josafá se prostrou com o rosto em terra; e todo o Judá e os moradores de Jerusalém também se prostraram perante o Senhor e o adoraram.
19 كَّارنْ إِلَاوِييّنْ زڭْ أَيْثْ ن قُوهَاثْ ؤُ زڭْ أَيْثْ ن قُورَاحْ حِيمَا أَذْ سّْعُودْجَانْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، س إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ثجْهذْ أَطَّاسْ.
19 Dispuseram-se os levitas, dos filhos dos coatitas e dos coreítas, para louvarem o Senhor , Deus de Israel, em voz alta, sobremaneira.
20 ثِيوشَّا زِيشْ كَّارنْ ؤُشَا فّْغنْ غَارْ ڒخْڒَا ن ثَاقُوعَا. غَارْ وُوفُّوغْ نْسنْ إِبدّْ-د يَاهُوشَافَاطْ ذِينْ، إِنَّا: ”سْڒمْ-د غَارِي، أَ يَاهُوذَا، ذ كنِّيوْ، إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ. أَمْنمْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نْومْ، خنِّي أَذْ ثِيڒِيمْ ذِي ڒَامَانْ. أَمْنمْ زِي إِنَابِييّنْ، خنِّي أَذْ ثْفڒْحمْ.“
20 Pela manhã cedo, se levantaram e saíram ao deserto de Tecoa; ao saírem eles, pôs-se Josafá em pé e disse: Ouvi-me, ó Judá e vós, moradores de Jerusalém! Crede no Senhor , vosso Deus, e estareis seguros; crede nos seus profetas e prosperareis.
21 نتَّا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ ؤُشَا إِسّْبدّْ إِمذْيَازنْ زَّاثْ إِ سِيذِي ذ يِينِّي ذ أَسْ إِ غَا إِصبّْحنْ أَشوَّاضْ ن ؤُمْقدَّاسْ، أَمْ غَا يُويُورنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يرْيَازنْ إِ إِحزّْمنْ س ڒسْنَاحْ، أَذْ إِنِينْ: ”قَاذَامْ سِيذِي، مَاغَارْ ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ثتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا!“
21 Aconselhou-se com o povo e ordenou cantores para o Senhor , que, vestidos de ornamentos sagrados e marchando à frente do exército, louvassem a Deus, dizendo: Rendei graças ao Senhor , porque a sua misericórdia dura para sempre.
22 ذِي ڒْوقْثْ ڒَامِي بْذَانْ نِيثْنِي س ؤُسْڒِيوْڒوْ ذ ؤُصبّحْ، إِڭَّا سِيذِي ڒفْخُوخْ خْ أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ مُوآبَ ؤُ خْ ينِّي إِ ثُوغَا د-إِفّْغنْ ضِيدّْ إِ يَاهُوذَا زڭْ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ، ؤُشَا تّْوَاغلّْبنْ نِيثْنِي.
22 Tendo eles começado a cantar e a dar louvores, pôs o Senhor emboscadas contra os filhos de Amom e de Moabe e os do monte Seir que vieram contra Judá, e foram desbaratados.
23 أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ أَيْثْ ن مُوآبَ كَّارنْ خْ إِمزْذَاغْ ن إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ، حِيمَا أَذْ ثنْ سّْهلّْكنْ ؤُ أَذْ ثنْ أَردّْدْجنْ. ؤُمِي قْضَانْ نِيثْنِي خْ إِمزْذَاغْ ن سَاعِيرْ، سّْهلّْكنْ إِجّْ ونّغْنِي.
23 Porque os filhos de Amom e de Moabe se levantaram contra os moradores do monte Seir, para os destruir e exterminar; e, tendo eles dado cabo dos moradores de Seir, ajudaram uns aos outros a destruir-se.
24 ؤُمِي د-يِيوِيضْ يَاهُوذَا غَارْ صُّومْعثْ ن ؤُحطُّو ذِي ڒخْڒَا، نْضَارنْ ثَامُوغْڒِي نْسنْ أَوَانِي أَسنْ خْ ڒْغَاشِي، ؤُ خْزَارْ، ژْرِينْ مْغِيرْ ڒْخشْبَاثْ ثُوغَا وْضَانْثْ خْ ثمُّورْثْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِنْجِيمْ.
24 Tendo Judá chegado ao alto que olha para o deserto, procurou ver a multidão, e eis que eram corpos mortos, que jaziam em terra, sem nenhum sobrevivente.
25 يَاهُوشَافَاطْ ذ ڒْڭنْسْ نّسْ ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ طّْفنْ ثَاكشَّاضْثْ نْسنْ ؤُشَا ؤُفِينْ غَارْسنْ أَطَّاسْ ن سّڒْعثْ ذ ڒْخشْبَاثْ ذ ڒقْشُوعْ إِغْڒَانْ ؤُشَا كّْسنْ عْڒَامْ كُوڒْ زَّايسْ إِ يِيخفْ نْسنْ، أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ ث أَرْبُونْ. تّْكشَّاضنْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ، مَاغَارْ ثُوغَا ذِينْ أَطَّاسْ.
25 Vieram Josafá e o seu povo para saquear os despojos e acharam entre os cadáveres riquezas em abundância e objetos preciosos; tomaram para si mais do que podiam levar e três dias saquearam o despojo, porque era muito.
26 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَربْعَا مُوننْ نِيثْنِي ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ ن لْبَارَاكَا، مِينْزِي ذِينْ بَارْكنْ سِيذِي. خْ ؤُيَا ڭِّينْ أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي: ثَاغْزُورْثْ ن لْبَارَاكَا، غَارْ إِ ڒخُّو.
26 Ao quarto dia, se ajuntaram no vale de Bênção, onde louvaram o Senhor ; por isso, chamaram àquele lugar vale de Bênção, até ao dia de hoje.
27 أَوَارْنِي ؤُيَا ذوْڒنْ-د مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ. يُويُورْ يَاهُوشَافَاطْ غَارْ زَّاثْ، حِيمَا أَذْعقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ شُّورنْ س ڒفْرَاحثْ، مَاغَارْ سِيذِي ثُوغَا إِسّْفَارْحْ إِ-ثنْ خْ ڒْعذْيَانْ نْسنْ.
27 Então, voltaram todos os homens de Judá e de Jerusalém, e Josafá, à frente deles, e tornaram para Jerusalém com alegria, porque o Senhor os alegrara com a vitória sobre seus inimigos.
28 أَمْ تِّيرَارنْ س لهَارْپَاثْ ذ ڒْڭَامْبْرِييَاثْ ذ ڒبْوَاقْ ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.
28 Vieram para Jerusalém com alaúdes, harpas e trombetas, para a Casa do Senhor .
29 ثُوغَا ثِيڭّْوُوذِي ن أَربِّي ثڒْقفْ مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ ن ثمُّورَا ؤُمِي سْڒِينْثْ، أَقَا سِيذِي إِمّْنغْ أَكْ-ذ ڒْعذْيَانْ ن إِسْرَائِيل.
29 Veio da parte de Deus o terror sobre todos os reinos daquelas terras, quando ouviram que o Senhor havia pelejado contra os inimigos de Israel.
30 ثُوفَا ثْڭلْذِيثْ ن يَاهُوشَافَاطْ ڒْهُوذْنثْ ؤُشَا أَربِّي نّسْ إِوْشَا أَسْ ڒهْنَا زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ.
30 Assim, o reino de Josafá teve paz, porque Deus lhe dera repouso por todos os lados.
31 أَمُّو إِ إِحْكمْ يَاهُوشَافَاطْ خْ يَاهُوذَا. ثُوغَا غَارسْ خمْسَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ عَازُوبَا، يدْجِيسْ ن شِيلْحِي.
31 Josafá reinou sobre Judá; tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe se chamava Azuba, filha de Sili.
32 نتَّا إِضْفَارْ إِبْرِيذنْ ن بَابَاسْ أَسَا، وَارْ خَاسنْ إِحيّذْ شَا ؤُ نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.
32 Ele andou no caminho de Asa, seu pai, e não se desviou dele, fazendo o que era reto perante o Senhor .
33 مْغِيرْ ڒڭْعُوذِي وَارْ تّْوَاكّْسنْثْ، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ وَارْ ثُوغِي عَاذْ يَارَّا ؤُڒْ نّسْ غَارْ أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.
33 Contudo, os altos não se tiraram, porque o povo não tinha ainda disposto o coração para com o Deus de seus pais.
34 مِينْ إِقِّيمنْ ن إِمزْرُوينْ ن يَاهُوشَافَاطْ، إِمزْوُورَا ذ إِنڭُّورَا، خْزَارْ، أَقَا مَانْ أَيَا مَارَّا إِتّْوَازمّمْ ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن يَاهُو، مِّيسْ ن حَانَانِي، إِنِّي إِڭَّا أَذْ تّْوَازمّمنْ ذڭْ وذْلِيسْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل.
34 Quanto aos mais atos de Josafá, tanto os primeiros como os últimos, eis que estão escritos nas Crônicas registradas por Jeú, filho de Hanani, que as inseriu na História dos Reis de Israel.
35 أَوَارْنِي ؤُيَا إِڭَّا يَاهُوشَافَاطْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِڭِّينْ ثُوعفّْنَا أَطَّاسْ ذِي مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِڭَّا.
35 Depois disto, Josafá, rei de Judá, se aliou com Acazias, rei de Israel, que procedeu iniquamente.
36 نتَّا إِقّنْ أَكِيذسْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ، حِيمَا أَذْ ڭّنْ إِغَارُّوبَا نِّي إِ غَا إِندّْهنْ غَارْ ثَارْشِيشْ. نِيثْنِي بْنَانْ إِغَارُّوبَا نِّي ذِي عِيصْيُونْ-جَابَارْ.
36 Aliou-se com ele, para fazerem navios que fossem a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.
37 مَاشَا أَلِيعَازَارْ، مِّيسْ ن ذُوذَاوَاهُو زِي مَارِيشَا، إِتّْنبَّا خْ يَاهُوشَافَاطْ، إِنَّا: ”مِينْزِي ثقّْنذْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ أَخَازِييَا، أَقَا سِيذِي يَارْژَا ڒخْذَايمْ نّشْ.“ أَمُّو إِمْسَارْ أَقَا تّْوَارْژنْ إِغَارُّوبَا أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ نذْهنْ غَارْ ثَارْشِيشْ.
37 Porém Eliézer, filho de Dodavá, de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: Porquanto te aliaste com Acazias, o Senhor destruiu as tuas obras. E os navios se quebraram e não puderam ir a Társis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.