2 Crônicas 18
rifa (RIFA) vs VC
1 يَاهُوشَافَاطْ غَارسْ أَڭْڒَا ذ شَّانْ س ؤُفيّضْ، ؤُ نتَّا إِڭَّا أَذْ إِذْوڒْ ذ أَضڭّْوَاڒْ أَكْ-ذ أَخَابْ.
1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento com Acab.
2 أَوَارْنِي شَا ن إِسڭّْوُوسَا إِهْوَا-د غَارْ أَخَابْ، غَارْ سَامَارْيَا. أَخَابْ إِغَارْصْ إِ وَاطَّاسْ ن وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ إِ ڒْڭنْسْ إِ ثُوغَا أَكِيذسْ إِدْجَانْ ؤُشَا إِغْوَا ث أَذْ إِفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ-جِيلْعَاذْ.
2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este matou numerosos carneiros e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.
3 أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا إِ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا: ”زعْمَا أَذْ كِيذِي ثفّْغذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَمْ شكْ، ڒْڭنْسْ إِنُو أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ ؤُ نشِّينْ أَذْ كِيذكْ نفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي.“
3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Queres vir comigo para atacar Ramot de Galaad? Josafá respondeu-lhe: Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo.
4 إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ عَاوذْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”سقْسَا عَافَاكْ أَسّْ-أَ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي.“
4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor.
5 خنِّي إِسّْمُونْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَابِييّنْ، أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَذْ فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ڭّغْ بْنَاقسْ؟“ نَّانْ: ”ڭعّذْ، مَاغَارْ أَربِّي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos, e lhes perguntou: Devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará às mãos do rei.
6 مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِنَّا: ”مَا وَارْ ذَا شَا عَاذْ أَنَابِي ن سِيذِي، مَاحنْذْ أَذْ نْزمَّارْ أَذْ ث نسّقْسَا؟“
6 Mas Josafá replicou: Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أَقَا ذَا عَاذْ إِجّْ ن ورْيَازْ زَّايسْ إِ نْزمَّارْ أَذْ نسّقْسَا سِيذِي. مَاشَا نشّْ شَارْهغْ ث، مَاغَارْ نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِتّْنبَّاعمَّارْصْ س مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ. أَقَا ذ مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ ”وَارْ تّجِّي أَجدْجِيذْ أَذْ إِسِّيوڒْ أَمنِّي!“
7 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom; sempre a desgraça. É Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 خنِّي إِڒَاغَا-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يِيجّْ ن ؤُمْسخَّارْ أَمْشنّعْ، إِنَّا: ”ذغْيَا أَوِي-د مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“
8 Então o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: Faze vir o mais depressa possível Miquéias, filho de Jemla.
9 أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، قِّيمنْ ذِينْ، كُوڒْ إِجّْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، يَارْضنْ أَرُّوضْ ن إِجدْجِيذنْ، قِّيمنْ خْ ؤُنذْرَارْ غَارْ وَاذَافْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ن سَامَارْيَا ؤُ مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar, cada um num trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam em sua presença,
10 صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، ثُوغَا إِڭَّا إِ يِيخفْ نّسْ أَشَّاونْ ن وُوزَّاڒْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’س يِينَا إِ غَا ثسّْنُوقّْبذْ أَيْثْ ن أَرَامْ أَڒْ ثنْ غَا ثقْضِيضْ مَارَّا.‘ “
10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exterminá-los.
11 مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ كِيفْكِيفْ، نَّانْ: ”ڭعّذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nesses termos: Sobe a Ramot de Galaad: Serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei.
12 أَرقَّاسْ نِّي ثُوغَا إِطّْفنْ أَبْرِيذْ حِيمَا أَذْ إِڒَاغَا إِ مِيخَا-يَاهُو، إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ، إِنَّا: ”خْزَارْ خنِّي، أَوَاڒنْ ن إِنَابِييّنْ أَخْمِي د-فّْغنْ زڭْ إِجّْ ن ؤُقمُّومْ س ڒْخِيرْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. تّْزَاوْڭغْ أَذْ إِڒِينْ وَاوَاڒنْ نّشْ أَمْ وَاوَاڒنْ نْسنْ، إِنِي مِينْ إِصبْحنْ.“
12 Todavia, o mensageiro que tinha ido procurar Miquéias, lhe dizia: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito.
13 مَاشَا مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مِينْ ذ أَيِي غَا يِينِي أَربِّي، أَذْ ث إِنِيغْ.“
13 Miquéias respondeu: Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser.
14 ؤُمِي د-يُوسَا نتَّا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِيخَا، مَا أَذْ نفّغْ نشِّينْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ نڭّْ بْنَاقسْ؟“ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”ڭَاعّْذمْ، أَذْ ثِيڒِيمْ ثْفڒْحمْ، مِينْزِي نِيثْنِي أَذْ تّْوَاڭّنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.“
14 Quando ele chegou perto do rei, disse-lhe o rei: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos nós abster-nos disso? - Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.
15 إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مشْحَاڒْ ن ثْوَاڒَاوِينْ إِ ذ أَيِي إِتّْخصَّا أَذْ أَشْ سّْجَادْجغْ، وَارْ ذ أَيِي ثنِّيذْ مْغِيرْ ثِيذتّْ س يِيسمْ ن سِيذِي؟“
15 Disse-lhe o rei: Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
16 خنِّي إِنَّا وَانِيثَا: ”نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا إِسْرَائِيل تّْوَابزّْعنْ خْ إِذُورَارْ أَمْ وُودْجِي إِ وَارْ غَارْ إِدْجِي ؤُمكْسَاوْ. إِقَّارْ سِيذِي: ’إِنَا وَارْ غَارْسنْ بُو إِسِيذِيثنْ، أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي ڒهْنَا.‘ “
16 Respondeu então Miquéias: Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe; voltem eles tranqüilamente, cada qual para sua casa!
17 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”مَا وَارْ ذ أَشْ نِّيغْ: ’نتَّا وَارْ خَافِي إِتّْنبَّا شَا ذِي مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ‘؟“
17 Disse o rei de Israel a Josafá: Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça.
18 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا وَانِيثَا عَاوذْ: ”س ؤُيَا سڒْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي. أَقَا ژْرِيغْ سِيذِي إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ ؤُ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن ؤُجنَّا إِبدّْ خْ يفُوسْ نّسْ ذ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ،
18 Replicou Miquéias: Escutai o oráculo do Senhor: eu vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército dos céus em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.
19 ؤُشَا سِيذِي إِنَّا: ’مَانْ ونْ إِ غَا إِغْوَانْ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ إِڭعّذْ، أَذْ إِوْضَا ذِي رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟‘ وَا إِنَّا أَمُّو ؤُ وِينْ إِنَّا أَمُّو.
19 Disse o Senhor: Quem seduzirá a Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá encontre sua perda? - Um respondia de um modo e outro de outro.
20 خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن أَرُّوحْ، إِبدّْ-د زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’نشّْ أَذْ ث غْوِيغْ.‘ إِسّقْسَا ث سِيذِي: ’س مِينْ زِي؟‘
20 Então um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?
21 نتَّا إِنَّا: ’نشّْ أَذْ د-فّْغغْ ؤُ أَذْ ذوْڒغْ ذ إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نّسْ.‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’أَذْ ثَاوْضذْ مَاحنْذْ أَذْ ث ثغْوِيذْ. فّغْ، أڭّْ أَمنِّي!‘
21 Vou, respondeu ele, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isso mesmo, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
22 خنِّي ڒخُّو، خْزَارْ، سِيذِي إِوْشَا إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِنَابِييّنْ نّشْ ؤُ سِيذِي إِبَارّحْ خَاكْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ.“
22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor.
23 خنِّي إِقَارّبْ-د صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، غَارْ مِيخَا-يَاهُو، إِوّثْ إِ-ث غَارْ ؤُغسْمِيرْ، إِنَّا: ”خْ مَانْ أَبْرِيذْ ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ زَّايِي إِعْذُو أَرُّوحْ ن سِيذِي حِيمَا أَذْ كِيذكْ إِسِّيوڒْ؟“
23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?
24 إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”خْزَارْ، أَذْ ث ثْژَارذْ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي غَا ثمْهَافذْ زڭْ إِجّْ ن وخَّامْ غَارْ وخَّامْ نّغْنِي حِيمَا أَذْ ثسّْنُوفَّارذْ إِخفْ نّشْ.“
24 Vê-lo-ás, respondeu Miquéias, no dia em que hás de ir de aposento em aposento a fim de te esconderes.
25 أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا: ”طّْفمْ مِيخَا-يَاهُو، نذْهمْ عَاوذْ ث غَارْ أَمُونْ، أَمقّْرَانْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ غَارْ يُووَاشْ، مِّيسْ ن ؤُجدْجِيذْ،
25 Então o rei de Israel deu esta ordem: Prendei Miquéias; conduzi-o a Amon, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 أَذْ ثِينِيمْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: نْضَارمْ وَا ذِي ڒحْبسْ ؤُ سشّمْ ث س وغْرُومْ ن ڒحْصَارثْ ؤُ س وَامَانْ ن ڒحْصَارثْ أَڒْ غَا ذوْڒغْ ذِي ڒهْنَا.‘ “
26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Metei este homem na prisão; dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo.
27 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”مَاڒَا ثْعقْبذْ-د شَا ن وَاسّْ ذِي ڒهْنَا، خنِّي سِيذِي وَارْ خَافِي إِسِّيوڒْ!“ ؤُشَا إِنَّا عَاوذْ: ”سْڒمْ-د أَ ڒڭْنُوسْ، مَارَّا كنِّيوْ!“
27 Ao que Miquéias respondeu: Se realmente voltares são e salvo é sinal de que não falou o Senhor por mim. E acrescentou: Escutai bem, ó povo, tudo isso.
28 أَوَارْنِي أَسْ إِفّغْ-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل أَكْ-ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.
28 O rei de Israel subiu portanto a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.
29 إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”نشّْ أَذْ بدّْڒغْ أَرُّوضْ، خنِّي أَذْ د-فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي. مَاشَا شكْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثْيَارْضذْ أَرُّوضْ نّشْ!“ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِڭَّا أَرُّوضْ وَارْ إِدْجِي نّسْ ؤُشَا فّْغنْ-د غَارْ ؤُمنْغِي.
29 Ele lhe disse: Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.
30 أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ ثُوغَا يُومُورْ إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي نِّي غَارسْ إِدْجَانْ، إِنَّا: ”إِتّْخصَّا أَومْ وَارْ ثتّْمنْغِيمْ شَا أَكْ-ذ ؤُمقّْرَانْ نِيغْ أَكْ-ذ ؤُمژْيَانْ، مْغِيرْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“
30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a ordem seguinte: Ninguém atacareis, seja pequeno ou grande, mas só o rei de Israel.
31 ؤُمِي إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي ژْرِينْ يَاهُوشَافَاطْ، إِمْسَارْ، أَقَا نِيثْنِي نَّانْ: ”أَقَا ذ وَا، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“ نِيثْنِي نّْضنْ أَسْ حِيمَا أَكِيذسْ مّنْغنْ، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِسْغُويْ، ؤُشَا سِيذِي إِوْشَا أَسْ أَفُوسْ ؤُ أَربِّي إِسّْحيّذْ إِ-ثنْ خَاسْ.
31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: É certamente o rei de Israel, e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito {de guerra}, e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.
32 ؤُمِي ژْرِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، أَقَا نتَّا ثُوغَا وَارْ إِدْجِي ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ، أَقَا ذوْڒنْ-د خْ وبْرِيذْ نْسنْ، وَارْ ث أَردّْفنْ عَاذْ.
32 Então os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
33 خنِّي إِعيّنْ إِجّْ ن ورْيَازْ ڒْقوْسْ س ڒْبَاڒْ نّسْ ذ أَشمْڒَاڒْ ؤُشَا إِڒْقفْ فْڒِيثْشَا أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل جَارْ وَاوَاضْ ن إِغَادْجنْ ن وَارُّوضْ نّسْ ن وُوزَّاڒْ. ڒخْذنِّي إِنَّا وَانِيثَا إِ ونِّي إِندّْهنْ أَكَارُّو: ”قْڒبْ أَفُوسْ نّشْ، سُوفّغْ أَيِي-د زِي ڒْعسْكَارْ، مَاغَارْ أَقَا يزْمغْ.“
33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido.
34 ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ؤُمنْغِي إِوْعَارْ أَطَّاسْ. إِقِّيمْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِبدّْ ذڭْ ؤُكَارُّو أَڒْ ثَامذِّيثْ ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن أَرَامْ، إِمُّوثْ غَارْ ڒْوقْثْ ن ؤُغدْجَايْ ن ثْفُوشْثْ.
34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento, que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios, até a tarde. Ao pôr-do-sol, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.