2 Crônicas 18

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ يَاهُوشَافَاطْ غَارسْ أَڭْڒَا ذ شَّانْ س ؤُفيّضْ، ؤُ نتَّا إِڭَّا أَذْ إِذْوڒْ ذ أَضڭّْوَاڒْ أَكْ-ذ أَخَابْ.

¹ Josafá tinha riquezas e glória em abundância, e tornou-se genro de Acabe.

² أَوَارْنِي شَا ن إِسڭّْوُوسَا إِهْوَا-د غَارْ أَخَابْ، غَارْ سَامَارْيَا. أَخَابْ إِغَارْصْ إِ وَاطَّاسْ ن وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ إِ ڒْڭنْسْ إِ ثُوغَا أَكِيذسْ إِدْجَانْ ؤُشَا إِغْوَا ث أَذْ إِفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ-جِيلْعَاذْ.

² Passados alguns anos, Josafá foi visitar Acabe, em Samaria. Acabe matou ovelhas e bois em abundância, para Josafá e para o povo que o acompanhava; e o persuadiu a ir com ele atacar Ramote-Gileade.

³ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا إِ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا: ”زعْمَا أَذْ كِيذِي ثفّْغذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَمْ شكْ، ڒْڭنْسْ إِنُو أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ ؤُ نشِّينْ أَذْ كِيذكْ نفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي.“

³ Acabe, rei de Israel, perguntou a Josafá, rei de Judá: — Você vai comigo a Ramote-Gileade? Josafá respondeu: — Sou como você é, e o meu povo é como o seu povo. Iremos com você à guerra.

⁴ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ عَاوذْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”سقْسَا عَافَاكْ أَسّْ-أَ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي.“

⁴ Josafá disse mais ao rei de Israel: — Consulte primeiro a palavra do

⁵ خنِّي إِسّْمُونْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَابِييّنْ، أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَذْ فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ڭّغْ بْنَاقسْ؟“ نَّانْ: ”ڭعّذْ، مَاغَارْ أَربِّي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

⁵ Então o rei de Israel reuniu os profetas, quatrocentos homens, e lhes perguntou: — Devemos ir e lutar contra Ramote-Gileade ou devo me conter? Eles responderam: — Vá, porque Deus a entregará nas mãos do rei.

⁶ مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِنَّا: ”مَا وَارْ ذَا شَا عَاذْ أَنَابِي ن سِيذِي، مَاحنْذْ أَذْ نْزمَّارْ أَذْ ث نسّقْسَا؟“

⁶ Mas Josafá perguntou: — Não há aqui ainda algum profeta do

⁷ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أَقَا ذَا عَاذْ إِجّْ ن ورْيَازْ زَّايسْ إِ نْزمَّارْ أَذْ نسّقْسَا سِيذِي. مَاشَا نشّْ شَارْهغْ ث، مَاغَارْ نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِتّْنبَّاعمَّارْصْ س مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ. أَقَا ذ مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ ”وَارْ تّجِّي أَجدْجِيذْ أَذْ إِسِّيوڒْ أَمنِّي!“

⁷ O rei de Israel respondeu a Josafá: — Há um ainda, por meio de quem podemos consultar o

⁸ خنِّي إِڒَاغَا-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يِيجّْ ن ؤُمْسخَّارْ أَمْشنّعْ، إِنَّا: ”ذغْيَا أَوِي-د مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“

⁸ O nome dele é Micaías, filho de Inlá. Josafá disse: — O rei não deveria falar assim. Então o rei de Israel chamou um oficial e disse: — Traga-me depressa Micaías, filho de Inlá.

⁹ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، قِّيمنْ ذِينْ، كُوڒْ إِجّْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، يَارْضنْ أَرُّوضْ ن إِجدْجِيذنْ، قِّيمنْ خْ ؤُنذْرَارْ غَارْ وَاذَافْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ن سَامَارْيَا ؤُ مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.

⁹ O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada do portão da cidade de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.

¹⁰ صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، ثُوغَا إِڭَّا إِ يِيخفْ نّسْ أَشَّاونْ ن وُوزَّاڒْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’س يِينَا إِ غَا ثسّْنُوقّْبذْ أَيْثْ ن أَرَامْ أَڒْ ثنْ غَا ثقْضِيضْ مَارَّا.‘ “

¹⁰ Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: — Assim diz o

¹¹ مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ كِيفْكِيفْ، نَّانْ: ”ڭعّذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹¹ Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: — Suba a Ramote-Gileade! Você triunfará! O

¹² أَرقَّاسْ نِّي ثُوغَا إِطّْفنْ أَبْرِيذْ حِيمَا أَذْ إِڒَاغَا إِ مِيخَا-يَاهُو، إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ، إِنَّا: ”خْزَارْ خنِّي، أَوَاڒنْ ن إِنَابِييّنْ أَخْمِي د-فّْغنْ زڭْ إِجّْ ن ؤُقمُّومْ س ڒْخِيرْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. تّْزَاوْڭغْ أَذْ إِڒِينْ وَاوَاڒنْ نّشْ أَمْ وَاوَاڒنْ نْسنْ، إِنِي مِينْ إِصبْحنْ.“

¹² O mensageiro que tinha ido chamar Micaías falou-lhe, dizendo: — Eis que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei. Portanto, que a sua palavra seja como a de um deles; fale o que é bom.

¹³ مَاشَا مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مِينْ ذ أَيِي غَا يِينِي أَربِّي، أَذْ ث إِنِيغْ.“

¹³ Micaías respondeu: — Tão certo como vive o

¹⁴ ؤُمِي د-يُوسَا نتَّا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِيخَا، مَا أَذْ نفّغْ نشِّينْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ نڭّْ بْنَاقسْ؟“ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”ڭَاعّْذمْ، أَذْ ثِيڒِيمْ ثْفڒْحمْ، مِينْزِي نِيثْنِي أَذْ تّْوَاڭّنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.“

¹⁴ Quando ele chegou à presença do rei, este lhe perguntou: — Micaías, devemos ir a Ramote-Gileade para a batalha ou devo me conter? Ele respondeu: — Vá! Você triunfará! Eles serão entregues nas mãos de vocês.

¹⁵ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مشْحَاڒْ ن ثْوَاڒَاوِينْ إِ ذ أَيِي إِتّْخصَّا أَذْ أَشْ سّْجَادْجغْ، وَارْ ذ أَيِي ثنِّيذْ مْغِيرْ ثِيذتّْ س يِيسمْ ن سِيذِي؟“

¹⁵ O rei lhe disse: — Quantas vezes devo fazer você jurar que não me fale a não ser a verdade em nome do

¹⁶ خنِّي إِنَّا وَانِيثَا: ”نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا إِسْرَائِيل تّْوَابزّْعنْ خْ إِذُورَارْ أَمْ وُودْجِي إِ وَارْ غَارْ إِدْجِي ؤُمكْسَاوْ. إِقَّارْ سِيذِي: ’إِنَا وَارْ غَارْسنْ بُو إِسِيذِيثنْ، أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

¹⁶ Então Micaías disse: — Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor. E o

¹⁷ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”مَا وَارْ ذ أَشْ نِّيغْ: ’نتَّا وَارْ خَافِي إِتّْنبَّا شَا ذِي مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ‘؟“

¹⁷ Então o rei de Israel disse a Josafá: — Eu não disse a você que a meu respeito ele não profetiza o que é bom, mas somente o que é mau?

¹⁸ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا وَانِيثَا عَاوذْ: ”س ؤُيَا سڒْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي. أَقَا ژْرِيغْ سِيذِي إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ ؤُ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن ؤُجنَّا إِبدّْ خْ يفُوسْ نّسْ ذ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ،

¹⁸ Micaías prosseguiu: — Portanto, ouçam a palavra do

¹⁹ ؤُشَا سِيذِي إِنَّا: ’مَانْ ونْ إِ غَا إِغْوَانْ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ إِڭعّذْ، أَذْ إِوْضَا ذِي رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟‘ وَا إِنَّا أَمُّو ؤُ وِينْ إِنَّا أَمُّو.

¹⁹ Então o Senhor perguntou: “Quem enganará Acabe, o rei de Israel, para que vá e seja morto em Ramote-Gileade?” E um dizia uma coisa, e outro dizia outra coisa.

²⁰ خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن أَرُّوحْ، إِبدّْ-د زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’نشّْ أَذْ ث غْوِيغْ.‘ إِسّقْسَا ث سِيذِي: ’س مِينْ زِي؟‘

²⁰ Então um espírito saiu, se apresentou diante do Senhor e disse: “Eu o enganarei.” O Senhor perguntou: “Como?”

²¹ نتَّا إِنَّا: ’نشّْ أَذْ د-فّْغغْ ؤُ أَذْ ذوْڒغْ ذ إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نّسْ.‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’أَذْ ثَاوْضذْ مَاحنْذْ أَذْ ث ثغْوِيذْ. فّغْ، أڭّْ أَمنِّي!‘

²¹ Ele respondeu: “Sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os profetas do rei.” Então o Senhor disse: “Você conseguirá enganá-lo. Vá e faça assim.”

²² خنِّي ڒخُّو، خْزَارْ، سِيذِي إِوْشَا إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِنَابِييّنْ نّشْ ؤُ سِيذِي إِبَارّحْ خَاكْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ.“

²² E agora eis que o Senhor pôs esse espírito mentiroso na boca destes seus profetas e o Senhor declarou que um mal vai lhe acontecer.

²³ خنِّي إِقَارّبْ-د صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، غَارْ مِيخَا-يَاهُو، إِوّثْ إِ-ث غَارْ ؤُغسْمِيرْ، إِنَّا: ”خْ مَانْ أَبْرِيذْ ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ زَّايِي إِعْذُو أَرُّوحْ ن سِيذِي حِيمَا أَذْ كِيذكْ إِسِّيوڒْ؟“

²³ Então Zedequias, filho de Quenaana, chegou, deu uma bofetada em Micaías e perguntou: — Por qual caminho passou o Espírito do

²⁴ إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”خْزَارْ، أَذْ ث ثْژَارذْ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي غَا ثمْهَافذْ زڭْ إِجّْ ن وخَّامْ غَارْ وخَّامْ نّغْنِي حِيمَا أَذْ ثسّْنُوفَّارذْ إِخفْ نّشْ.“

²⁴ Micaías respondeu: — Eis que você o verá no dia em que estiver correndo de quarto em quarto, tentando se esconder.

²⁵ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا: ”طّْفمْ مِيخَا-يَاهُو، نذْهمْ عَاوذْ ث غَارْ أَمُونْ، أَمقّْرَانْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ غَارْ يُووَاشْ، مِّيسْ ن ؤُجدْجِيذْ،

²⁵ Então o rei de Israel disse: — Prendam Micaías e levem-no de volta a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.

²⁶ أَذْ ثِينِيمْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: نْضَارمْ وَا ذِي ڒحْبسْ ؤُ سشّمْ ث س وغْرُومْ ن ڒحْصَارثْ ؤُ س وَامَانْ ن ڒحْصَارثْ أَڒْ غَا ذوْڒغْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

²⁶ E digam: “Assim diz o rei: Metam este homem na cadeia e o ponham a pão e água, até que eu volte em paz.”

²⁷ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”مَاڒَا ثْعقْبذْ-د شَا ن وَاسّْ ذِي ڒهْنَا، خنِّي سِيذِي وَارْ خَافِي إِسِّيوڒْ!“ ؤُشَا إِنَّا عَاوذْ: ”سْڒمْ-د أَ ڒڭْنُوسْ، مَارَّا كنِّيوْ!“

²⁷ Micaías disse: — Se o rei de fato voltar em paz, é porque o E acrescentou: — Que todos os povos ouçam isto!

²⁸ أَوَارْنِي أَسْ إِفّغْ-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل أَكْ-ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.

²⁸ O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, foram atacar Ramote-Gileade.

²⁹ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”نشّْ أَذْ بدّْڒغْ أَرُّوضْ، خنِّي أَذْ د-فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي. مَاشَا شكْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثْيَارْضذْ أَرُّوضْ نّشْ!“ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِڭَّا أَرُّوضْ وَارْ إِدْجِي نّسْ ؤُشَا فّْغنْ-د غَارْ ؤُمنْغِي.

²⁹ O rei de Israel disse a Josafá: — Eu vou me disfarçar e entrar no combate, mas você use os seus trajes reais. E assim o rei de Israel se disfarçou, e eles entraram no combate.

³⁰ أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ ثُوغَا يُومُورْ إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي نِّي غَارسْ إِدْجَانْ، إِنَّا: ”إِتّْخصَّا أَومْ وَارْ ثتّْمنْغِيمْ شَا أَكْ-ذ ؤُمقّْرَانْ نِيغْ أَكْ-ذ ؤُمژْيَانْ، مْغِيرْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“

³⁰ Ora, o rei da Síria havia ordenado aos capitães dos seus carros de guerra que não lutassem nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.

³¹ ؤُمِي إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي ژْرِينْ يَاهُوشَافَاطْ، إِمْسَارْ، أَقَا نِيثْنِي نَّانْ: ”أَقَا ذ وَا، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“ نِيثْنِي نّْضنْ أَسْ حِيمَا أَكِيذسْ مّنْغنْ، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِسْغُويْ، ؤُشَا سِيذِي إِوْشَا أَسْ أَفُوسْ ؤُ أَربِّي إِسّْحيّذْ إِ-ثنْ خَاسْ.

³¹ Quando os capitães dos carros viram Josafá, disseram: — Aquele é o rei de Israel. E se dirigiram até ele para o atacar. Porém Josafá gritou, e o

³² ؤُمِي ژْرِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، أَقَا نتَّا ثُوغَا وَارْ إِدْجِي ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ، أَقَا ذوْڒنْ-د خْ وبْرِيذْ نْسنْ، وَارْ ث أَردّْفنْ عَاذْ.

³² Quando os capitães dos carros de guerra viram que não era o rei de Israel, deixaram de persegui-lo.

³³ خنِّي إِعيّنْ إِجّْ ن ورْيَازْ ڒْقوْسْ س ڒْبَاڒْ نّسْ ذ أَشمْڒَاڒْ ؤُشَا إِڒْقفْ فْڒِيثْشَا أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل جَارْ وَاوَاضْ ن إِغَادْجنْ ن وَارُّوضْ نّسْ ن وُوزَّاڒْ. ڒخْذنِّي إِنَّا وَانِيثَا إِ ونِّي إِندّْهنْ أَكَارُّو: ”قْڒبْ أَفُوسْ نّشْ، سُوفّغْ أَيِي-د زِي ڒْعسْكَارْ، مَاغَارْ أَقَا يزْمغْ.“

³³ Então um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, atingiu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura. Então o rei Acabe disse ao condutor do seu carro: — Dê a volta e leve-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.

³⁴ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ؤُمنْغِي إِوْعَارْ أَطَّاسْ. إِقِّيمْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِبدّْ ذڭْ ؤُكَارُّو أَڒْ ثَامذِّيثْ ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن أَرَامْ، إِمُّوثْ غَارْ ڒْوقْثْ ن ؤُغدْجَايْ ن ثْفُوشْثْ.

³⁴ A batalha se intensificou naquele dia. Quanto ao rei de Israel, segurou-se em pé no carro de frente para os sírios, até a tarde. Mas, ao pôr do sol, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →