2 Crônicas 18

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ يَاهُوشَافَاطْ غَارسْ أَڭْڒَا ذ شَّانْ س ؤُفيّضْ، ؤُ نتَّا إِڭَّا أَذْ إِذْوڒْ ذ أَضڭّْوَاڒْ أَكْ-ذ أَخَابْ.

¹ Quando Josafá ficou muito rico e famoso, ele se tornou aliado do rei Acabe, de Israel, por laços de casamento .

² أَوَارْنِي شَا ن إِسڭّْوُوسَا إِهْوَا-د غَارْ أَخَابْ، غَارْ سَامَارْيَا. أَخَابْ إِغَارْصْ إِ وَاطَّاسْ ن وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ إِ ڒْڭنْسْ إِ ثُوغَا أَكِيذسْ إِدْجَانْ ؤُشَا إِغْوَا ث أَذْ إِفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ-جِيلْعَاذْ.

² Depois de alguns anos, ele foi até a cidade de Samaria visitar Acabe. Em honra de Josafá e dos que haviam ido com ele, o rei Acabe deu um banquete, para o qual mandou matar muitos touros e muitas ovelhas. E procurou convencer Josafá a ir com ele atacar a cidade de Ramote-Gileade.

³ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا إِ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا: ”زعْمَا أَذْ كِيذِي ثفّْغذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَمْ شكْ، ڒْڭنْسْ إِنُو أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ ؤُ نشِّينْ أَذْ كِيذكْ نفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي.“

³ Ele perguntou a Josafá: — Você vai comigo atacar Ramote? Josafá respondeu: — Quando você estiver pronto para a batalha, eu também estarei; e assim também os meus soldados. Iremos lutar junto com você.

⁴ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ عَاوذْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”سقْسَا عَافَاكْ أَسّْ-أَ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي.“

⁴ Mas primeiro vamos consultar a Deus, o Senhor .

⁵ خنِّي إِسّْمُونْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَابِييّنْ، أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَذْ فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ڭّغْ بْنَاقسْ؟“ نَّانْ: ”ڭعّذْ، مَاغَارْ أَربِّي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

⁵ Aí Acabe mandou chamar os profetas , que eram quatrocentos, e perguntou: — Devemos atacar a cidade de Ramote ou não? Eles responderam: — Ataque, pois o

⁶ مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِنَّا: ”مَا وَارْ ذَا شَا عَاذْ أَنَابِي ن سِيذِي، مَاحنْذْ أَذْ نْزمَّارْ أَذْ ث نسّقْسَا؟“

⁶ Mas Josafá perguntou: — Não existe aqui mais nenhum profeta para nós consultarmos o

⁷ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أَقَا ذَا عَاذْ إِجّْ ن ورْيَازْ زَّايسْ إِ نْزمَّارْ أَذْ نسّقْسَا سِيذِي. مَاشَا نشّْ شَارْهغْ ث، مَاغَارْ نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِتّْنبَّاعمَّارْصْ س مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ. أَقَا ذ مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ ”وَارْ تّجِّي أَجدْجِيذْ أَذْ إِسِّيوڒْ أَمنِّي!“

⁷ Acabe respondeu: — Existe outro, que se chama Micaías, filho de Inla. Mas eu tenho ódio dele porque nunca — Não fale desse jeito! — disse Josafá.

⁸ خنِّي إِڒَاغَا-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يِيجّْ ن ؤُمْسخَّارْ أَمْشنّعْ، إِنَّا: ”ذغْيَا أَوِي-د مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“

⁸ Então Acabe chamou um oficial e mandou que ele fosse imediatamente buscar Micaías.

⁹ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، قِّيمنْ ذِينْ، كُوڒْ إِجّْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، يَارْضنْ أَرُّوضْ ن إِجدْجِيذنْ، قِّيمنْ خْ ؤُنذْرَارْ غَارْ وَاذَافْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ن سَامَارْيَا ؤُ مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.

⁹ Os dois reis, usando as suas roupas reais, estavam sentados nos seus tronos, numa praça que ficava perto do portão de entrada de Samaria; e todos os profetas estavam profetizando em frente deles.

¹⁰ صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، ثُوغَا إِڭَّا إِ يِيخفْ نّسْ أَشَّاونْ ن وُوزَّاڒْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’س يِينَا إِ غَا ثسّْنُوقّْبذْ أَيْثْ ن أَرَامْ أَڒْ ثنْ غَا ثقْضِيضْ مَارَّا.‘ “

¹⁰ Um dos profetas, chamado Zedequias, filho de Quenaana, fez uns chifres de ferro e disse a Acabe: — O que o

¹¹ مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ كِيفْكِيفْ، نَّانْ: ”ڭعّذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹¹ E todos os outros profetas profetizaram a mesma coisa. Eles diziam: — Marche contra a cidade de Ramote, que o senhor, ó rei, vencerá. O

¹² أَرقَّاسْ نِّي ثُوغَا إِطّْفنْ أَبْرِيذْ حِيمَا أَذْ إِڒَاغَا إِ مِيخَا-يَاهُو، إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ، إِنَّا: ”خْزَارْ خنِّي، أَوَاڒنْ ن إِنَابِييّنْ أَخْمِي د-فّْغنْ زڭْ إِجّْ ن ؤُقمُّومْ س ڒْخِيرْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. تّْزَاوْڭغْ أَذْ إِڒِينْ وَاوَاڒنْ نّشْ أَمْ وَاوَاڒنْ نْسنْ، إِنِي مِينْ إِصبْحنْ.“

¹² Enquanto isso, o oficial que tinha ido buscar Micaías disse a ele: — Todos os outros profetas profetizaram que o rei terá sucesso. É melhor que você faça o mesmo.

¹³ مَاشَا مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مِينْ ذ أَيِي غَا يِينِي أَربِّي، أَذْ ث إِنِيغْ.“

¹³ Porém Micaías respondeu: — Juro pelo

¹⁴ ؤُمِي د-يُوسَا نتَّا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِيخَا، مَا أَذْ نفّغْ نشِّينْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ نڭّْ بْنَاقسْ؟“ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”ڭَاعّْذمْ، أَذْ ثِيڒِيمْ ثْفڒْحمْ، مِينْزِي نِيثْنِي أَذْ تّْوَاڭّنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.“

¹⁴ Quando Micaías chegou ao lugar onde estava o rei Acabe, este perguntou: — Micaías, o rei Josafá e eu devemos atacar a cidade de Ramote ou não? Micaías respondeu: — Ataquem, pois vencerão. Deus lhes dará a vitória…

¹⁵ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مشْحَاڒْ ن ثْوَاڒَاوِينْ إِ ذ أَيِي إِتّْخصَّا أَذْ أَشْ سّْجَادْجغْ، وَارْ ذ أَيِي ثنِّيذْ مْغِيرْ ثِيذتّْ س يِيسمْ ن سِيذِي؟“

¹⁵ Mas Acabe disse: — Quando você falar comigo em nome do

¹⁶ خنِّي إِنَّا وَانِيثَا: ”نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا إِسْرَائِيل تّْوَابزّْعنْ خْ إِذُورَارْ أَمْ وُودْجِي إِ وَارْ غَارْ إِدْجِي ؤُمكْسَاوْ. إِقَّارْ سِيذِي: ’إِنَا وَارْ غَارْسنْ بُو إِسِيذِيثنْ، أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

¹⁶ Micaías respondeu: — Vejo o exército de Israel espalhado pelos morros como ovelhas sem pastor. E o

¹⁷ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”مَا وَارْ ذ أَشْ نِّيغْ: ’نتَّا وَارْ خَافِي إِتّْنبَّا شَا ذِي مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ‘؟“

¹⁷ Então Acabe disse a Josafá: — Eu não disse que para mim ele nunca profetiza coisas boas? Ele sempre diz alguma coisa ruim!

¹⁸ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا وَانِيثَا عَاوذْ: ”س ؤُيَا سڒْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي. أَقَا ژْرِيغْ سِيذِي إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ ؤُ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن ؤُجنَّا إِبدّْ خْ يفُوسْ نّسْ ذ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ،

¹⁸ Micaías continuou: — Agora escutem o que o

¹⁹ ؤُشَا سِيذِي إِنَّا: ’مَانْ ونْ إِ غَا إِغْوَانْ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ إِڭعّذْ، أَذْ إِوْضَا ذِي رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟‘ وَا إِنَّا أَمُّو ؤُ وِينْ إِنَّا أَمُّو.

¹⁹ Ele perguntou: “Quem enganará Acabe para que ele vá a Ramote e seja morto lá?” Alguns anjos disseram uma coisa, e outros disseram outra,

²⁰ خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن أَرُّوحْ، إِبدّْ-د زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’نشّْ أَذْ ث غْوِيغْ.‘ إِسّقْسَا ث سِيذِي: ’س مِينْ زِي؟‘

²⁰ até que um espírito chegou perto do Senhor Deus e disse: “Eu enganarei Acabe.” O Senhor perguntou: “Como?”

²¹ نتَّا إِنَّا: ’نشّْ أَذْ د-فّْغغْ ؤُ أَذْ ذوْڒغْ ذ إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نّسْ.‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’أَذْ ثَاوْضذْ مَاحنْذْ أَذْ ث ثغْوِيذْ. فّغْ، أڭّْ أَمنِّي!‘

²¹ E o espírito respondeu: “Eu irei e farei com que todos os profetas de Acabe digam mentiras.” Então o Senhor ordenou: “Vá e engane Acabe. Você conseguirá.”

²² خنِّي ڒخُّو، خْزَارْ، سِيذِي إِوْشَا إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِنَابِييّنْ نّشْ ؤُ سِيذِي إِبَارّحْ خَاكْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ.“

²² E Micaías terminou, dizendo a Acabe: — O senhor está vendo agora que o

²³ خنِّي إِقَارّبْ-د صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، غَارْ مِيخَا-يَاهُو، إِوّثْ إِ-ث غَارْ ؤُغسْمِيرْ، إِنَّا: ”خْ مَانْ أَبْرِيذْ ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ زَّايِي إِعْذُو أَرُّوحْ ن سِيذِي حِيمَا أَذْ كِيذكْ إِسِّيوڒْ؟“

²³ Então o profeta Zedequias chegou perto de Micaías, deu um tapa na cara dele e perguntou: — Quando foi que o Espírito do

²⁴ إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”خْزَارْ، أَذْ ث ثْژَارذْ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي غَا ثمْهَافذْ زڭْ إِجّْ ن وخَّامْ غَارْ وخَّامْ نّغْنِي حِيمَا أَذْ ثسّْنُوفَّارذْ إِخفْ نّشْ.“

²⁴ — Você descobrirá isso quando entrar em algum quarto dos fundos, tentando se esconder! — respondeu Micaías.

²⁵ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا: ”طّْفمْ مِيخَا-يَاهُو، نذْهمْ عَاوذْ ث غَارْ أَمُونْ، أَمقّْرَانْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ غَارْ يُووَاشْ، مِّيسْ ن ؤُجدْجِيذْ،

²⁵ Aí o rei Acabe deu a seguinte ordem a um dos seus oficiais: — Prenda Micaías e o leve a Amom, o governador da cidade, e ao príncipe Joás.

²⁶ أَذْ ثِينِيمْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: نْضَارمْ وَا ذِي ڒحْبسْ ؤُ سشّمْ ث س وغْرُومْ ن ڒحْصَارثْ ؤُ س وَامَانْ ن ڒحْصَارثْ أَڒْ غَا ذوْڒغْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

²⁶ Diga a eles que o joguem na cadeia e o ponham a pão e água até que eu volte são e salvo.

²⁷ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”مَاڒَا ثْعقْبذْ-د شَا ن وَاسّْ ذِي ڒهْنَا، خنِّي سِيذِي وَارْ خَافِي إِسِّيوڒْ!“ ؤُشَا إِنَّا عَاوذْ: ”سْڒمْ-د أَ ڒڭْنُوسْ، مَارَّا كنِّيوْ!“

²⁷ Micaías exclamou: — Se o senhor, ó rei, voltar em paz, então, de fato, o E disse também: — Todos aqui deem atenção àquilo que eu profetizei!

²⁸ أَوَارْنِي أَسْ إِفّغْ-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل أَكْ-ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.

²⁸ Assim o rei Acabe, de Israel, e o rei Josafá, de Judá, foram atacar a cidade de Ramote-Gileade.

²⁹ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”نشّْ أَذْ بدّْڒغْ أَرُّوضْ، خنِّي أَذْ د-فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي. مَاشَا شكْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثْيَارْضذْ أَرُّوضْ نّشْ!“ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِڭَّا أَرُّوضْ وَارْ إِدْجِي نّسْ ؤُشَا فّْغنْ-د غَارْ ؤُمنْغِي.

²⁹ Acabe disse a Josafá: — Quando formos entrar na batalha, eu vou me disfarçar, mas você use as suas roupas de rei. O rei de Israel se disfarçou, e eles entraram na batalha.

³⁰ أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ ثُوغَا يُومُورْ إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي نِّي غَارسْ إِدْجَانْ، إِنَّا: ”إِتّْخصَّا أَومْ وَارْ ثتّْمنْغِيمْ شَا أَكْ-ذ ؤُمقّْرَانْ نِيغْ أَكْ-ذ ؤُمژْيَانْ، مْغِيرْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“

³⁰ O rei da Síria havia mandado que os capitães dos seus carros de guerra não atacassem ninguém, a não ser o rei de Israel.

³¹ ؤُمِي إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي ژْرِينْ يَاهُوشَافَاطْ، إِمْسَارْ، أَقَا نِيثْنِي نَّانْ: ”أَقَا ذ وَا، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“ نِيثْنِي نّْضنْ أَسْ حِيمَا أَكِيذسْ مّنْغنْ، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِسْغُويْ، ؤُشَا سِيذِي إِوْشَا أَسْ أَفُوسْ ؤُ أَربِّي إِسّْحيّذْ إِ-ثنْ خَاسْ.

³¹ Por isso, quando viram o rei Josafá, pensaram que ele era o rei de Israel e foram atacá-lo. Mas Josafá gritou, e o Senhor Deus o socorreu, fazendo com que os sírios se desviassem dele.

³² ؤُمِي ژْرِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، أَقَا نتَّا ثُوغَا وَارْ إِدْجِي ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ، أَقَا ذوْڒنْ-د خْ وبْرِيذْ نْسنْ، وَارْ ث أَردّْفنْ عَاذْ.

³² Quando eles viram que aquele não era o rei de Israel, pararam de atacá-lo.

³³ خنِّي إِعيّنْ إِجّْ ن ورْيَازْ ڒْقوْسْ س ڒْبَاڒْ نّسْ ذ أَشمْڒَاڒْ ؤُشَا إِڒْقفْ فْڒِيثْشَا أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل جَارْ وَاوَاضْ ن إِغَادْجنْ ن وَارُّوضْ نّسْ ن وُوزَّاڒْ. ڒخْذنِّي إِنَّا وَانِيثَا إِ ونِّي إِندّْهنْ أَكَارُّو: ”قْڒبْ أَفُوسْ نّشْ، سُوفّغْ أَيِي-د زِي ڒْعسْكَارْ، مَاغَارْ أَقَا يزْمغْ.“

³³ No entanto, um soldado sírio atirou uma flecha que, por acaso, atingiu o rei Acabe entre as juntas da sua armadura . Então ele gritou para o condutor do seu carro: — Fui ferido! Dê a volta e me leve para fora da batalha!

³⁴ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ؤُمنْغِي إِوْعَارْ أَطَّاسْ. إِقِّيمْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِبدّْ ذڭْ ؤُكَارُّو أَڒْ ثَامذِّيثْ ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن أَرَامْ، إِمُّوثْ غَارْ ڒْوقْثْ ن ؤُغدْجَايْ ن ثْفُوشْثْ.

³⁴ Enquanto a batalha ficava cada vez mais forte, o rei Acabe segurou-se de pé no seu carro de guerra, de frente para os sírios, até a tarde; ao pôr do sol, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →