2 Crônicas 18

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ يَاهُوشَافَاطْ غَارسْ أَڭْڒَا ذ شَّانْ س ؤُفيّضْ، ؤُ نتَّا إِڭَّا أَذْ إِذْوڒْ ذ أَضڭّْوَاڒْ أَكْ-ذ أَخَابْ.

¹ Ora, Josafá tinha honra e riquezas em abundância, e uniu-se em parentesco com Acabe.

² أَوَارْنِي شَا ن إِسڭّْوُوسَا إِهْوَا-د غَارْ أَخَابْ، غَارْ سَامَارْيَا. أَخَابْ إِغَارْصْ إِ وَاطَّاسْ ن وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ إِ ڒْڭنْسْ إِ ثُوغَا أَكِيذسْ إِدْجَانْ ؤُشَا إِغْوَا ث أَذْ إِفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ-جِيلْعَاذْ.

² E depois de alguns anos ele desceu até Acabe em Samaria. E Acabe matou ovelhas e bois em abundância para ele, e para o povo que ele tinha consigo, e o persuadiu a subir com ele até Ramote-Gileade.

³ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا إِ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا: ”زعْمَا أَذْ كِيذِي ثفّْغذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَمْ شكْ، ڒْڭنْسْ إِنُو أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ ؤُ نشِّينْ أَذْ كِيذكْ نفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي.“

³ E Acabe, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Irás tu comigo para Ramote-Gileade? E ele lhe respondeu: Eu sou como tu és, e o meu povo como o teu povo; e nós estaremos contigo na guerra.

⁴ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ عَاوذْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”سقْسَا عَافَاكْ أَسّْ-أَ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي.“

⁴ E Josafá disse ao rei de Israel: Rogo-te que consultes a palavra do SENHOR hoje.

⁵ خنِّي إِسّْمُونْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَابِييّنْ، أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَذْ فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ڭّغْ بْنَاقسْ؟“ نَّانْ: ”ڭعّذْ، مَاغَارْ أَربِّي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

⁵ Portanto, o rei de Israel reuniu os profetas, quatrocentos homens, e disse-lhes: Devemos nós ir a Ramote-Gileade para batalha? Ou, devo me refrear? E eles disseram: Sobe; porque Deus a entregará na mão do rei.

⁶ مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِنَّا: ”مَا وَارْ ذَا شَا عَاذْ أَنَابِي ن سِيذِي، مَاحنْذْ أَذْ نْزمَّارْ أَذْ ث نسّقْسَا؟“

⁶ Todavia, Josafá disse: Não há aqui um profeta do SENHOR além desses, para que possamos consultá-lo?

⁷ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أَقَا ذَا عَاذْ إِجّْ ن ورْيَازْ زَّايسْ إِ نْزمَّارْ أَذْ نسّقْسَا سِيذِي. مَاشَا نشّْ شَارْهغْ ث، مَاغَارْ نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِتّْنبَّاعمَّارْصْ س مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ. أَقَا ذ مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ ”وَارْ تّجِّي أَجدْجِيذْ أَذْ إِسِّيوڒْ أَمنِّي!“

⁷ E o rei de Israel disse a Josafá: Há ainda um homem, por quem podemos consultar ao SENHOR; mas eu o odeio; porque ele nunca profetiza o bem para mim, mas sempre o mal; este é Micaías, o filho de Inlá. E Josafá disse: Não fale o rei assim.

⁸ خنِّي إِڒَاغَا-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يِيجّْ ن ؤُمْسخَّارْ أَمْشنّعْ، إِنَّا: ”ذغْيَا أَوِي-د مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“

⁸ E o rei de Israel chamou um dos seus oficiais, e disse: Buscai rapidamente Micaías, o filho de Inlá.

⁹ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، قِّيمنْ ذِينْ، كُوڒْ إِجّْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، يَارْضنْ أَرُّوضْ ن إِجدْجِيذنْ، قِّيمنْ خْ ؤُنذْرَارْ غَارْ وَاذَافْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ن سَامَارْيَا ؤُ مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.

⁹ E o rei de Israel e Josafá, o rei de Judá, assentaram-se, cada qual em seu trono, usando as suas vestes, e eles se assentaram em um local vazio à entrada do portão de Samaria; e todos os profetas profetizaram diante deles.

¹⁰ صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، ثُوغَا إِڭَّا إِ يِيخفْ نّسْ أَشَّاونْ ن وُوزَّاڒْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’س يِينَا إِ غَا ثسّْنُوقّْبذْ أَيْثْ ن أَرَامْ أَڒْ ثنْ غَا ثقْضِيضْ مَارَّا.‘ “

¹⁰ E Zedequias, o filho de Quenaaná, fez para si chifres de ferro; e disse: Assim diz o SENHOR: Com estes empurrarás a Síria, até que sejam consumidos.

¹¹ مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ كِيفْكِيفْ، نَّانْ: ”ڭعّذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹¹ E todos os profetas profetizaram assim, dizendo: Sobe até Ramote-Gileade, e prospera; porque o SENHOR a entregará na mão do rei.

¹² أَرقَّاسْ نِّي ثُوغَا إِطّْفنْ أَبْرِيذْ حِيمَا أَذْ إِڒَاغَا إِ مِيخَا-يَاهُو، إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ، إِنَّا: ”خْزَارْ خنِّي، أَوَاڒنْ ن إِنَابِييّنْ أَخْمِي د-فّْغنْ زڭْ إِجّْ ن ؤُقمُّومْ س ڒْخِيرْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. تّْزَاوْڭغْ أَذْ إِڒِينْ وَاوَاڒنْ نّشْ أَمْ وَاوَاڒنْ نْسنْ، إِنِي مِينْ إِصبْحنْ.“

¹² E o mensageiro que foi chamar Micaías falou a ele, dizendo: Eis que as palavras dos profetas declaram o bem para o rei, seja, pois, também a tua palavra como a de um deles, e fala o que é bom.

¹³ مَاشَا مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مِينْ ذ أَيِي غَا يِينِي أَربِّي، أَذْ ث إِنِيغْ.“

¹³ E Micaías disse: Como vive o SENHOR, o que o meu Deus me disser, isto falarei.

¹⁴ ؤُمِي د-يُوسَا نتَّا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِيخَا، مَا أَذْ نفّغْ نشِّينْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ نڭّْ بْنَاقسْ؟“ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”ڭَاعّْذمْ، أَذْ ثِيڒِيمْ ثْفڒْحمْ، مِينْزِي نِيثْنِي أَذْ تّْوَاڭّنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.“

¹⁴ Vindo, pois, ele ao rei, este lhe disse: Micaías, devemos ir a Ramote-Gileade para batalha, ou devemos nos refrear? E ele disse: Subi, e prosperai, e eles serão entregues nas vossas mãos.

¹⁵ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مشْحَاڒْ ن ثْوَاڒَاوِينْ إِ ذ أَيِي إِتّْخصَّا أَذْ أَشْ سّْجَادْجغْ، وَارْ ذ أَيِي ثنِّيذْ مْغِيرْ ثِيذتّْ س يِيسمْ ن سِيذِي؟“

¹⁵ E o rei lhe disse: Quantas vezes devo conjurar-te que não digas nada além da verdade para mim em o nome do SENHOR?

¹⁶ خنِّي إِنَّا وَانِيثَا: ”نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا إِسْرَائِيل تّْوَابزّْعنْ خْ إِذُورَارْ أَمْ وُودْجِي إِ وَارْ غَارْ إِدْجِي ؤُمكْسَاوْ. إِقَّارْ سِيذِي: ’إِنَا وَارْ غَارْسنْ بُو إِسِيذِيثنْ، أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

¹⁶ E ele disse: Vi todo o Israel espalhado sobre os montes, como ovelhas que não têm um pastor; e o SENHOR disse: Estas não têm senhor; que retornem portanto cada homem à sua casa em paz.

¹⁷ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”مَا وَارْ ذ أَشْ نِّيغْ: ’نتَّا وَارْ خَافِي إِتّْنبَّا شَا ذِي مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ‘؟“

¹⁷ E o rei de Israel disse a Josafá: Não te contei eu que ele não profetizaria o bem para mim, senão o mal?

¹⁸ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا وَانِيثَا عَاوذْ: ”س ؤُيَا سڒْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي. أَقَا ژْرِيغْ سِيذِي إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ ؤُ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن ؤُجنَّا إِبدّْ خْ يفُوسْ نّسْ ذ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ،

¹⁸ Novamente, ele disse: Portanto, ouvi a palavra do SENHOR: Eu vi o SENHOR assentado no seu trono, e todo o exército do céu de pé junto a ele à sua direita e à sua esquerda.

¹⁹ ؤُشَا سِيذِي إِنَّا: ’مَانْ ونْ إِ غَا إِغْوَانْ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ إِڭعّذْ، أَذْ إِوْضَا ذِي رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟‘ وَا إِنَّا أَمُّو ؤُ وِينْ إِنَّا أَمُّو.

¹⁹ E o SENHOR disse: Quem persuadirá Acabe, rei de Israel, para que ele possa subir e tombar em Ramote-Gileade? E um falava dizendo segundo esta maneira, e outro dizendo segundo aquela maneira.

²⁰ خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن أَرُّوحْ، إِبدّْ-د زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’نشّْ أَذْ ث غْوِيغْ.‘ إِسّقْسَا ث سِيذِي: ’س مِينْ زِي؟‘

²⁰ Então saiu ali um espírito, e se pôs de pé diante do SENHOR, e disse: Eu o persuadirei. E o SENHOR disse a ele: Com o quê?

²¹ نتَّا إِنَّا: ’نشّْ أَذْ د-فّْغغْ ؤُ أَذْ ذوْڒغْ ذ إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نّسْ.‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’أَذْ ثَاوْضذْ مَاحنْذْ أَذْ ث ثغْوِيذْ. فّغْ، أڭّْ أَمنِّي!‘

²¹ E ele disse: Eu sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. E o SENHOR disse: Tu o persuadirá, e tu também prevalecerás: Sai, e faz assim.

²² خنِّي ڒخُّو، خْزَارْ، سِيذِي إِوْشَا إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِنَابِييّنْ نّشْ ؤُ سِيذِي إِبَارّحْ خَاكْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ.“

²² Agora, portanto, eis que o SENHOR colocou um espírito mentiroso na boca destes teus profetas, e o SENHOR falou o mal contra ti.

²³ خنِّي إِقَارّبْ-د صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، غَارْ مِيخَا-يَاهُو، إِوّثْ إِ-ث غَارْ ؤُغسْمِيرْ، إِنَّا: ”خْ مَانْ أَبْرِيذْ ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ زَّايِي إِعْذُو أَرُّوحْ ن سِيذِي حِيمَا أَذْ كِيذكْ إِسِّيوڒْ؟“

²³ Então Zedequias, o filho de Quenaaná, aproximou-se, e feriu Micaías no maxilar, e disse: Qual caminho seguiu o Espírito do SENHOR de mim para falar a ti?

²⁴ إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”خْزَارْ، أَذْ ث ثْژَارذْ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي غَا ثمْهَافذْ زڭْ إِجّْ ن وخَّامْ غَارْ وخَّامْ نّغْنِي حِيمَا أَذْ ثسّْنُوفَّارذْ إِخفْ نّشْ.“

²⁴ E Micaías disse: Eis que naquele dia verás, quando adentrares uma câmara interna para te esconderes.

²⁵ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا: ”طّْفمْ مِيخَا-يَاهُو، نذْهمْ عَاوذْ ث غَارْ أَمُونْ، أَمقّْرَانْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ غَارْ يُووَاشْ، مِّيسْ ن ؤُجدْجِيذْ،

²⁵ E o rei de Israel disse: Tomai Micaías, e carregai-o de volta a Amom, o governador da cidade, e a Joás, o filho do rei;

²⁶ أَذْ ثِينِيمْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: نْضَارمْ وَا ذِي ڒحْبسْ ؤُ سشّمْ ث س وغْرُومْ ن ڒحْصَارثْ ؤُ س وَامَانْ ن ڒحْصَارثْ أَڒْ غَا ذوْڒغْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

²⁶ e dizei: Assim diz o rei: Colocai este indivíduo na prisão, e alimentai-o com pão de aflição e com água de aflição, até que eu retorne em paz.

²⁷ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”مَاڒَا ثْعقْبذْ-د شَا ن وَاسّْ ذِي ڒهْنَا، خنِّي سِيذِي وَارْ خَافِي إِسِّيوڒْ!“ ؤُشَا إِنَّا عَاوذْ: ”سْڒمْ-د أَ ڒڭْنُوسْ، مَارَّا كنِّيوْ!“

²⁷ E Micaías disse: Se tu certamente retornares em paz, então não falou o SENHOR por mim. E ele disse: Escutai, vós todos do povo.

²⁸ أَوَارْنِي أَسْ إِفّغْ-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل أَكْ-ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.

²⁸ Assim, o rei de Israel e Josafá, o rei de Judá, subiram até Ramote-Gileade.

²⁹ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”نشّْ أَذْ بدّْڒغْ أَرُّوضْ، خنِّي أَذْ د-فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي. مَاشَا شكْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثْيَارْضذْ أَرُّوضْ نّشْ!“ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِڭَّا أَرُّوضْ وَارْ إِدْجِي نّسْ ؤُشَا فّْغنْ-د غَارْ ؤُمنْغِي.

²⁹ E o rei de Israel disse a Josafá: Eu me disfarçarei, e irei à batalha; mas põe tu as tuas vestes. Assim, o rei de Israel se disfarçou; e eles foram à batalha.

³⁰ أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ ثُوغَا يُومُورْ إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي نِّي غَارسْ إِدْجَانْ، إِنَّا: ”إِتّْخصَّا أَومْ وَارْ ثتّْمنْغِيمْ شَا أَكْ-ذ ؤُمقّْرَانْ نِيغْ أَكْ-ذ ؤُمژْيَانْ، مْغِيرْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“

³⁰ Porém, o rei da Síria havia ordenado aos capitães das carruagens que estavam com ele, dizendo: Não lutes com pequeno, nem com grande, mas tão somente com o rei de Israel.

³¹ ؤُمِي إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي ژْرِينْ يَاهُوشَافَاطْ، إِمْسَارْ، أَقَا نِيثْنِي نَّانْ: ”أَقَا ذ وَا، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“ نِيثْنِي نّْضنْ أَسْ حِيمَا أَكِيذسْ مّنْغنْ، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِسْغُويْ، ؤُشَا سِيذِي إِوْشَا أَسْ أَفُوسْ ؤُ أَربِّي إِسّْحيّذْ إِ-ثنْ خَاسْ.

³¹ E sucedeu, quando os capitães das carruagens viram Josafá, eles disseram: É o rei de Israel. Portanto, eles o cercaram para lutar; mas Josafá clamou, e o SENHOR o socorreu; e Deus moveu-os a se apartarem dele.

³² ؤُمِي ژْرِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، أَقَا نتَّا ثُوغَا وَارْ إِدْجِي ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ، أَقَا ذوْڒنْ-د خْ وبْرِيذْ نْسنْ، وَارْ ث أَردّْفنْ عَاذْ.

³² Porque sucedeu que, quando os capitães das carruagens perceberam que não era o rei de Israel, deixaram de persegui-lo.

³³ خنِّي إِعيّنْ إِجّْ ن ورْيَازْ ڒْقوْسْ س ڒْبَاڒْ نّسْ ذ أَشمْڒَاڒْ ؤُشَا إِڒْقفْ فْڒِيثْشَا أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل جَارْ وَاوَاضْ ن إِغَادْجنْ ن وَارُّوضْ نّسْ ن وُوزَّاڒْ. ڒخْذنِّي إِنَّا وَانِيثَا إِ ونِّي إِندّْهنْ أَكَارُّو: ”قْڒبْ أَفُوسْ نّشْ، سُوفّغْ أَيِي-د زِي ڒْعسْكَارْ، مَاغَارْ أَقَا يزْمغْ.“

³³ E um certo homem atirou um arco a esmo, e feriu o rei de Israel entre as juntas da couraça; pelo que ele disse ao homem da sua carruagem: Vira a tua mão, para que possas me carregar para fora do exército; porque estou ferido.

³⁴ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ؤُمنْغِي إِوْعَارْ أَطَّاسْ. إِقِّيمْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِبدّْ ذڭْ ؤُكَارُّو أَڒْ ثَامذِّيثْ ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن أَرَامْ، إِمُّوثْ غَارْ ڒْوقْثْ ن ؤُغدْجَايْ ن ثْفُوشْثْ.

³⁴ E a batalha se intensificou naquele dia; todavia o rei de Israel manteve-se de pé na sua carruagem contra os sírios até o anoitecer; e por volta da hora do sol se pôr ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →