2 Crônicas 18

rifa (RIFA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 يَاهُوشَافَاطْ غَارسْ أَڭْڒَا ذ شَّانْ س ؤُفيّضْ، ؤُ نتَّا إِڭَّا أَذْ إِذْوڒْ ذ أَضڭّْوَاڒْ أَكْ-ذ أَخَابْ.
1 Tinha Josafá riquezas e glória em abundância; e aparentou-se com Acabe.
2 أَوَارْنِي شَا ن إِسڭّْوُوسَا إِهْوَا-د غَارْ أَخَابْ، غَارْ سَامَارْيَا. أَخَابْ إِغَارْصْ إِ وَاطَّاسْ ن وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ إِ ڒْڭنْسْ إِ ثُوغَا أَكِيذسْ إِدْجَانْ ؤُشَا إِغْوَا ث أَذْ إِفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ-جِيلْعَاذْ.
2 Ao cabo de alguns anos, foi ter com Acabe, em Samaria. Acabe matou ovelhas e bois em abundância, para ele e para o povo que viera com ele; e o persuadiu a subir, com ele, a Ramote-Gileade.
3 أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا إِ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا: ”زعْمَا أَذْ كِيذِي ثفّْغذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَمْ شكْ، ڒْڭنْسْ إِنُو أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ ؤُ نشِّينْ أَذْ كِيذكْ نفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي.“
3 Acabe, rei de Israel, perguntou a Josafá, rei de Judá: Irás tu, comigo, a Ramote-Gileade? Respondeu-lhe Josafá: Serei como tu és, o meu povo, como o teu povo; iremos, contigo, à peleja.
4 إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ عَاوذْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”سقْسَا عَافَاكْ أَسّْ-أَ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي.“
4 Disse mais Josafá ao rei de Israel: Consulta, primeiro, a palavra do Senhor .
5 خنِّي إِسّْمُونْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَابِييّنْ، أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَذْ فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ڭّغْ بْنَاقسْ؟“ نَّانْ: ”ڭعّذْ، مَاغَارْ أَربِّي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
5 Então, o rei de Israel ajuntou os profetas, quatrocentos homens, e lhes disse: Iremos à peleja contra Ramote-Gileade ou deixarei de ir? Eles disseram:
6 مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِنَّا: ”مَا وَارْ ذَا شَا عَاذْ أَنَابِي ن سِيذِي، مَاحنْذْ أَذْ نْزمَّارْ أَذْ ث نسّقْسَا؟“
6 Sobe, porque Deus a entregará nas mãos do rei. Disse, porém, Josafá: Não há, aqui, ainda algum profeta do Senhor , para o consultarmos?
7 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أَقَا ذَا عَاذْ إِجّْ ن ورْيَازْ زَّايسْ إِ نْزمَّارْ أَذْ نسّقْسَا سِيذِي. مَاشَا نشّْ شَارْهغْ ث، مَاغَارْ نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِتّْنبَّاعمَّارْصْ س مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ. أَقَا ذ مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ ”وَارْ تّجِّي أَجدْجِيذْ أَذْ إِسِّيوڒْ أَمنِّي!“
7 Respondeu o rei de Israel a Josafá: Há um ainda, por quem podemos consultar o Senhor ; porém eu o aborreço, porque nunca profetiza de mim o que é bom, mas somente o que é mau.
8 خنِّي إِڒَاغَا-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يِيجّْ ن ؤُمْسخَّارْ أَمْشنّعْ، إِنَّا: ”ذغْيَا أَوِي-د مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“
8 Este é Micaías, filho de Inlá. Disse Josafá: Não fale o rei assim. Então, o rei de Israel chamou um oficial e disse: Traze-me depressa a Micaías, filho de Inlá.
9 أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، قِّيمنْ ذِينْ، كُوڒْ إِجّْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، يَارْضنْ أَرُّوضْ ن إِجدْجِيذنْ، قِّيمنْ خْ ؤُنذْرَارْ غَارْ وَاذَافْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ن سَامَارْيَا ؤُ مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada da porta de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.
10 صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، ثُوغَا إِڭَّا إِ يِيخفْ نّسْ أَشَّاونْ ن وُوزَّاڒْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’س يِينَا إِ غَا ثسّْنُوقّْبذْ أَيْثْ ن أَرَامْ أَڒْ ثنْ غَا ثقْضِيضْ مَارَّا.‘ “
10 Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: Assim diz o Senhor : Com este, escornearás os siros, até de todo os consumir.
11 مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ كِيفْكِيفْ، نَّانْ: ”ڭعّذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
11 Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: Sobe a Ramote-Gileade e triunfarás, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
12 أَرقَّاسْ نِّي ثُوغَا إِطّْفنْ أَبْرِيذْ حِيمَا أَذْ إِڒَاغَا إِ مِيخَا-يَاهُو، إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ، إِنَّا: ”خْزَارْ خنِّي، أَوَاڒنْ ن إِنَابِييّنْ أَخْمِي د-فّْغنْ زڭْ إِجّْ ن ؤُقمُّومْ س ڒْخِيرْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. تّْزَاوْڭغْ أَذْ إِڒِينْ وَاوَاڒنْ نّشْ أَمْ وَاوَاڒنْ نْسنْ، إِنِي مِينْ إِصبْحنْ.“
12 O mensageiro que fora chamar a Micaías falou-lhe, dizendo: Eis que as palavras dos profetas, a uma voz, predizem coisas boas para o rei; seja, pois, a tua palavra como a palavra de um deles, e fala o que é bom.
13 مَاشَا مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مِينْ ذ أَيِي غَا يِينِي أَربِّي، أَذْ ث إِنِيغْ.“
13 Respondeu Micaías: Tão certo como vive o Senhor , o que meu Deus me disser, isso falarei.
14 ؤُمِي د-يُوسَا نتَّا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِيخَا، مَا أَذْ نفّغْ نشِّينْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ نڭّْ بْنَاقسْ؟“ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”ڭَاعّْذمْ، أَذْ ثِيڒِيمْ ثْفڒْحمْ، مِينْزِي نِيثْنِي أَذْ تّْوَاڭّنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.“
14 E, vindo ele ao rei, este lhe perguntou: Micaías, iremos a Ramote-Gileade, à peleja, ou deixarei de ir? Ele respondeu: Sobe e triunfarás, porque eles serão entregues nas vossas mãos.
15 إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مشْحَاڒْ ن ثْوَاڒَاوِينْ إِ ذ أَيِي إِتّْخصَّا أَذْ أَشْ سّْجَادْجغْ، وَارْ ذ أَيِي ثنِّيذْ مْغِيرْ ثِيذتّْ س يِيسمْ ن سِيذِي؟“
15 O rei lhe disse: Quantas vezes te conjurarei que não me fales senão a verdade em nome do Senhor ?
16 خنِّي إِنَّا وَانِيثَا: ”نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا إِسْرَائِيل تّْوَابزّْعنْ خْ إِذُورَارْ أَمْ وُودْجِي إِ وَارْ غَارْ إِدْجِي ؤُمكْسَاوْ. إِقَّارْ سِيذِي: ’إِنَا وَارْ غَارْسنْ بُو إِسِيذِيثنْ، أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي ڒهْنَا.‘ “
16 Então, disse ele: Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor; e disse o Senhor : Estes não têm dono; torne cada um em paz para sua casa.
17 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”مَا وَارْ ذ أَشْ نِّيغْ: ’نتَّا وَارْ خَافِي إِتّْنبَّا شَا ذِي مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ‘؟“
17 Então, o rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele não profetiza a meu respeito o que é bom, mas somente o que é mau?
18 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا وَانِيثَا عَاوذْ: ”س ؤُيَا سڒْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي. أَقَا ژْرِيغْ سِيذِي إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ ؤُ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن ؤُجنَّا إِبدّْ خْ يفُوسْ نّسْ ذ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ،
18 Micaías prosseguiu: Ouvi, pois, a palavra do Senhor : Vi o Senhor assentado no seu trono, e todo o exército do céu estava à sua direita e à sua esquerda.
19 ؤُشَا سِيذِي إِنَّا: ’مَانْ ونْ إِ غَا إِغْوَانْ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ إِڭعّذْ، أَذْ إِوْضَا ذِي رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟‘ وَا إِنَّا أَمُّو ؤُ وِينْ إِنَّا أَمُّو.
19 Perguntou o Senhor : Quem enganará Acabe, o rei de Israel, para que suba e caia em Ramote-Gileade? Um dizia desta maneira, e outro, de outra.
20 خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن أَرُّوحْ، إِبدّْ-د زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’نشّْ أَذْ ث غْوِيغْ.‘ إِسّقْسَا ث سِيذِي: ’س مِينْ زِي؟‘
20 Então, saiu um espírito, e se apresentou diante do Senhor , e disse: Eu o enganarei. Perguntou-lhe o Senhor : Com quê?
21 نتَّا إِنَّا: ’نشّْ أَذْ د-فّْغغْ ؤُ أَذْ ذوْڒغْ ذ إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نّسْ.‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’أَذْ ثَاوْضذْ مَاحنْذْ أَذْ ث ثغْوِيذْ. فّغْ، أڭّْ أَمنِّي!‘
21 Respondeu ele: Sairei e serei espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. Disse o Senhor : Tu o enganarás e ainda prevalecerás; sai e faze-o assim.
22 خنِّي ڒخُّو، خْزَارْ، سِيذِي إِوْشَا إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِنَابِييّنْ نّشْ ؤُ سِيذِي إِبَارّحْ خَاكْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ.“
22 Eis que o Senhor pôs o espírito mentiroso na boca de todos estes teus profetas e o Senhor falou o que é mau contra ti.
23 خنِّي إِقَارّبْ-د صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، غَارْ مِيخَا-يَاهُو، إِوّثْ إِ-ث غَارْ ؤُغسْمِيرْ، إِنَّا: ”خْ مَانْ أَبْرِيذْ ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ زَّايِي إِعْذُو أَرُّوحْ ن سِيذِي حِيمَا أَذْ كِيذكْ إِسِّيوڒْ؟“
23 Então, Zedequias, filho de Quenaana, deu uma bofetada em Micaías e disse:
24 إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”خْزَارْ، أَذْ ث ثْژَارذْ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي غَا ثمْهَافذْ زڭْ إِجّْ ن وخَّامْ غَارْ وخَّامْ نّغْنِي حِيمَا أَذْ ثسّْنُوفَّارذْ إِخفْ نّشْ.“
24 Por onde saiu o Espírito do Senhor para falar a ti? Disse Micaías: Eis que o verás naquele mesmo dia, quando entrares de câmara em câmara, para te esconderes.
25 أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا: ”طّْفمْ مِيخَا-يَاهُو، نذْهمْ عَاوذْ ث غَارْ أَمُونْ، أَمقّْرَانْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ غَارْ يُووَاشْ، مِّيسْ ن ؤُجدْجِيذْ،
25 Então, disse o rei de Israel: Tomai a Micaías e devolvei-o a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei;
26 أَذْ ثِينِيمْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: نْضَارمْ وَا ذِي ڒحْبسْ ؤُ سشّمْ ث س وغْرُومْ ن ڒحْصَارثْ ؤُ س وَامَانْ ن ڒحْصَارثْ أَڒْ غَا ذوْڒغْ ذِي ڒهْنَا.‘ “
26 e direis: Assim diz o rei: Metei este homem na casa do cárcere e angustiai-o com escassez de pão e de água, até que eu volte em paz.
27 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”مَاڒَا ثْعقْبذْ-د شَا ن وَاسّْ ذِي ڒهْنَا، خنِّي سِيذِي وَارْ خَافِي إِسِّيوڒْ!“ ؤُشَا إِنَّا عَاوذْ: ”سْڒمْ-د أَ ڒڭْنُوسْ، مَارَّا كنِّيوْ!“
27 Disse Micaías: Se voltares em paz, não falou o Senhor , na verdade, por mim. Disse mais: Ouvi isto, vós, todos os povos!
28 أَوَارْنِي أَسْ إِفّغْ-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل أَكْ-ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.
28 Subiram o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, a Ramote-Gileade.
29 إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”نشّْ أَذْ بدّْڒغْ أَرُّوضْ، خنِّي أَذْ د-فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي. مَاشَا شكْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثْيَارْضذْ أَرُّوضْ نّشْ!“ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِڭَّا أَرُّوضْ وَارْ إِدْجِي نّسْ ؤُشَا فّْغنْ-د غَارْ ؤُمنْغِي.
29 Disse o rei de Israel a Josafá: Eu me disfarçarei e entrarei na peleja; tu, porém, traja as tuas vestes. Disfarçou-se, pois, o rei de Israel, e entraram na peleja.
30 أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ ثُوغَا يُومُورْ إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي نِّي غَارسْ إِدْجَانْ، إِنَّا: ”إِتّْخصَّا أَومْ وَارْ ثتّْمنْغِيمْ شَا أَكْ-ذ ؤُمقّْرَانْ نِيغْ أَكْ-ذ ؤُمژْيَانْ، مْغِيرْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“
30 Ora, o rei da Síria dera ordem aos capitães dos seus carros, dizendo: Não pelejareis nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.
31 ؤُمِي إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي ژْرِينْ يَاهُوشَافَاطْ، إِمْسَارْ، أَقَا نِيثْنِي نَّانْ: ”أَقَا ذ وَا، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“ نِيثْنِي نّْضنْ أَسْ حِيمَا أَكِيذسْ مّنْغنْ، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِسْغُويْ، ؤُشَا سِيذِي إِوْشَا أَسْ أَفُوسْ ؤُ أَربِّي إِسّْحيّذْ إِ-ثنْ خَاسْ.
31 Vendo os capitães dos carros a Josafá, disseram: Este é o rei de Israel. Portanto, a ele se dirigiram para o atacar. Josafá, porém, gritou, e o Senhor o socorreu; Deus os desviou dele.
32 ؤُمِي ژْرِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، أَقَا نتَّا ثُوغَا وَارْ إِدْجِي ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ، أَقَا ذوْڒنْ-د خْ وبْرِيذْ نْسنْ، وَارْ ث أَردّْفنْ عَاذْ.
32 Vendo os capitães dos carros que não era o rei de Israel, deixaram de o perseguir.
33 خنِّي إِعيّنْ إِجّْ ن ورْيَازْ ڒْقوْسْ س ڒْبَاڒْ نّسْ ذ أَشمْڒَاڒْ ؤُشَا إِڒْقفْ فْڒِيثْشَا أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل جَارْ وَاوَاضْ ن إِغَادْجنْ ن وَارُّوضْ نّسْ ن وُوزَّاڒْ. ڒخْذنِّي إِنَّا وَانِيثَا إِ ونِّي إِندّْهنْ أَكَارُّو: ”قْڒبْ أَفُوسْ نّشْ، سُوفّغْ أَيِي-د زِي ڒْعسْكَارْ، مَاغَارْ أَقَا يزْمغْ.“
33 Então, um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, feriu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura; então, disse este ao seu cocheiro: Vira e leva-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.
34 ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ؤُمنْغِي إِوْعَارْ أَطَّاسْ. إِقِّيمْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِبدّْ ذڭْ ؤُكَارُّو أَڒْ ثَامذِّيثْ ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن أَرَامْ، إِمُّوثْ غَارْ ڒْوقْثْ ن ؤُغدْجَايْ ن ثْفُوشْثْ.
34 A peleja tornou-se renhida naquele dia; quanto ao rei, segurou-se a si mesmo de pé no carro defronte dos siros, até à tarde, mas, ao pôr do sol, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.