2 Crônicas 10

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ رَاحَابْعَامْ يُويُورْ غَارْ شَاكِيمْ، مَاغَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل ثُوغَا يُوسَا-د غَارْ شَاكِيمْ، حِيمَا أَذْ ث ڭّنْ ذ أَجدْجِيذْ.

¹ Roboão foi a Siquém, onde todo o Israel se tinha reunido para proclamá-lo rei.

² ؤُمِي إِسْڒَا يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، خْ مَانْ أَيَا، ؤُمِي ث ثُوغَا عَاذْ ذِي مِيصْرَا - زعْمَا نتَّا ثُوغَا يَارْوڒْ زڭْ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ سُولِيمَانْ - إِمْسَارْ أَسْ أَقَا إِعْقبْ-د.

² Jeroboão, filho de Nabat, estava nesse tempo no Egito, para onde tinha fugido para escapar ao rei Salomão. Soube disso e retornou. - Tinham-no mandado procurar.

³ سّكّنْ-د غَارسْ، جِّينْ أَذْ خَاسْ ڒَاغَانْ. يُوسَا-ذ يَارُوبْعَامْ أَكْ-ذ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل، سِّيوْڒنْ نِيثْنِي أَكْ-ذ رَاحَابْعَامْ، نَّانْ:

³ Jeroboão e todo o Israel vieram, portanto, dizer a Roboão:

⁴ ”بَابَاشْ إِڭَّا خَانغْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقْسحْ. خنِّي ڒخُّو، سَارْخُو ڒْخذْمثْ إِقسْحنْ ن بَابَاشْ ؤُڒَا ذ أَزَايْڒُو إِذقْڒنْ إِ خَانغْ إِڭَّا، خنِّي أَذْ شكْ نخْذمْ.“

⁴ Teu pai nos impôs um jugo pesado. Alivia, portanto, esta dura servidão e este jugo pesado que ele nos impôs. Nós seremos teus servos.

⁵ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ؤُيُورمْ ؤُعقْبمْ أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.“ ؤُشَا يُويُورْ ڒْڭنْسْ.

⁵ Voltai, respondeu ele, a mim daqui a três dias. E a multidão se retirou.

⁶ إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ أَكْ-ذ إِمقّْرَاننْ نِّي ثُوغَا إِبدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن بَابَاسْ سُولِيمَانْ ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ إِدَّارْ، إِنَّا: ”س مِينْزِي إِ ذ أَيِي ثْوصَّامْ أَذْ د-أَرّغْ خْ ڒْڭنْسْ-أَ؟“

⁶ O rei Roboão aconselhou-se então com os anciãos que tinham cercado seu pai Salomão durante sua vida. Que me aconselhais vós, disse-lhes ele, a responder a esse povo?

⁷ نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”مَاڒَا شكْ ثڭِّيذْ س ثْشُونِي أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ-أَ، أَذْ كِيذْسنْ ثڭّذْ غَارْ ڒْخَاضَارْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ كِيذْسنْ ثسِّيوْڒذْ س وَاوَاڒنْ إِشْنَانْ، خنِّي أَذْ ذوْڒنْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن ؤُسَّانْ.“

⁷ Disseram: Se tu te mostras bom para com esse povo, e dás atenção a ele, se lhe falas com benevolência, será teu servo para sempre.

⁸ مَاشَا نتَّا إِنْضَارْ شّْوَارْ إِ ذ أَسْ ثُوغَا وْشِينْ إِمقّْرَاننْ ؤُشَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ إِحُوذْرِييّنْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِمْغَارنْ ؤُ بدّنْ ڒخُّو زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.

⁸ Mas Roboão negligenciou o conselho que lhe davam os anciãos, para, por sua vez, consultar os jovens de sua roda, que tinham crescido com ele:

⁹ نتَّا إِسّقْسَا إِ-ثنْ: ”س مِينْزِي إِ ذ أَنغْ ثْوصَّامْ أَذْ نَارّْ خْ وَاوَاڒْ ن ڒْڭنْسْ، مِينْزِي سّْوِيڒنْ أَكِيذِي، نَّانْ: ’سَارْخُو أَزَايْڒُو إِ خَانغْ إِڭَّا بَابَاشْ.‘ “

⁹ Que me aconselhais vós, disse-lhes ele, a responder a esse povo que me pede que eu alivie o jugo imposto a ele por meu pai?

¹⁰ إِحُوذْرِييّنْ نِّي ثُوغَا مْغَارنْ أَكِيذسْ، سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”أَمُّو إِ د غَا ثَارّذْ خْ ڒْڭنْسْ إِ كِيذكْ إِسِّيوْڒنْ ؤُ نَّانْ: ’بَابَاشْ إِسّذْقڒْ أَزَايْڒُو نّغْ، مَاشَا ڒخُّو شكْ سَارْخُو ث خَانغْ!‘، وَاهْ، أَمُّو إِ كِيذْسنْ إِ غَا ثسِّيوْڒذْ: ’أَضَاضْ أَمژْيَانْ إِنُو أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ خْ ثجْعِينَّا ن بَابَا.

¹⁰ Os jovens que tinham crescido com ele lhe responderam: Eis as palavras que terás para o povo que te disse: Teu pai colocou sobre nós um jugo pesado; alivia-o. - Dir-lhe-ás: Meu dedo mínimo é maior do que o ventre de meu pai.

¹¹ مَاڒَا بَابَا إِقّنْ أَومْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقْسحْ، خنِّي نشّْ أَذْ ث سّْذقْڒغْ عَاذْ. مَاڒَا بَابَا يَاربِّي كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.‘ “

¹¹ Impôs-vos meu pai um jugo pesado? Eu o tornarei mais pesado ainda. Ele vos castigou com açoites? Eu vos castigarei com escorpiões.

¹² ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا يُوسَا-د يَارُوبْعَامْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ رَاحَابْعَامْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِسِّيوڒْ ؤُجدْجِيذْ، ثُوغَا إِنَّا: ”عقْبمْ-د غَارِي أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ!“

¹² Três dias depois, Jeroboão, seguido de toda uma multidão, apresentou-se diante de Roboão, uma vez que o rei tinha dito: Voltai a mim depois de três dias.

¹³ أَجدْجِيذْ يَارَّا-د خْ ڒْڭنْسْ س إِجّْ ن وبْرِيذْ إِقسْحنْ، مَاغَارْ أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِسْمحْ ذِي شّْوَارْ ن إِمقّْرَاننْ.

¹³ O rei respondeu-lhes com dureza.

¹⁴ إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عْلَاحْسَابْ شّْوَارْ ن إِحُوذْرِييّنْ، إِنَّا: ”نشّْ أَذْ سّْذقْڒغْ عَاذْ أَزَايْڒُو نْومْ. بَابَا يَاربِّي كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.“

¹⁴ Desprezou o conselho dos anciãos e deu-lhes uma resposta, no sentido do conselho de seus companheiros: Meu pai, disse ele, impôs-vos um jugo pesado? Eu torná-lo-ei mais pesado ainda. Castigou-vos meu pai com açoites? Eu castigar-vos-ei com escorpiões.

¹⁵ أَجدْجِيذْ وَارْ إِسْڒِي شَا غَارْ ڒْڭنْسْ، مَاغَارْ أَنقْڒبْ-أَ ثُوغَا يُوسَا-د زِي أَربِّي، حِيمَا أَذْ إِسّمْثنْ سِيذِي أَوَاڒْ إِ ثُوغَا إِسِّيوڒْ س ؤُقمُّومْ ن أَخِييَا، أَشِيلُونِي، أَكْ-ذ يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ.

¹⁵ Assim, pois, o rei não escutou o povo. Era isso uma disposição divina para a realização da promessa que Deus fizera a Jeroboão, filho de Nabat, por meio de Aías de Silo.

¹⁶ ؤُمِي إِژْرَا مَارَّا إِسْرَائِيل أَقَا أَجدْجِيذْ وَارْ غَارْسنْ د-إِسْڒِي شَا، يَارَّا-د ڒْڭنْسْ خْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مَانْ ثَاسْغَارْثْ إِ غَارْنغْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ؟ نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ بُو ثسْغَارْثْ أَكْ-ذ مِّيسْ ن يَاسَّا. مَارَّا كنِّيوْ، ؤُيُورمْ غَارْ إِقِيضَانْ نْومْ، أَ إِسْرَائِيل! ڒْهَا ڒخُّو أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ نّشْ، ذَاوُوذْ!“ ؤُشَا مَارَّا إِسْرَائِيل يُويُورْ غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ.

¹⁶ Ao ver que o rei não os escutava, o povo israelita lhe fez esta declaração: Que parte temos nós com Davi? Nada temos em comum com o filho de Isaí. Cada um para suas tendas, ó Israel! A ti compete cuidar de tua casa, Davi! E todos os israelitas voltaram para suas casas.

¹⁷ ثُوغَا رَاحَابْعَامْ ذ أَجدْجِيذْ خْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا.

¹⁷ Roboão só exerceu seu poder sobre os israelitas que ainda habitavam nas cidades de Judá.

¹⁸ أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِسّكّْ غَارْسنْ أَذُورَامْ، ونِّي إِدْجَانْ خْ لْجِيزْيَا، ؤُ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَرْجْمنْ ث س يژْرَا أَڒَامِي إِمُّوثْ. أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِنْيَا ذغْيَا خْ ؤُكَارُّو، حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁸ Enviou Adurão com a missão de aliviar os impostos; mas os israelitas apedrejaram-no e ele morreu. En tão o rei teve que se apressar em subir num carro e fugir para Jerusalém.

¹⁹ أَمُّو إِ إِغوّغْ إِسْرَائِيل خْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

¹⁹ Foi assim que se produziu a dissidência da casa de Israel, que dura ainda hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →