2 Crônicas 10

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ رَاحَابْعَامْ يُويُورْ غَارْ شَاكِيمْ، مَاغَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل ثُوغَا يُوسَا-د غَارْ شَاكِيمْ، حِيمَا أَذْ ث ڭّنْ ذ أَجدْجِيذْ.

¹ E Roboão foi até Siquém; pois todo Israel veio para fazê-lo rei.

² ؤُمِي إِسْڒَا يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، خْ مَانْ أَيَا، ؤُمِي ث ثُوغَا عَاذْ ذِي مِيصْرَا - زعْمَا نتَّا ثُوغَا يَارْوڒْ زڭْ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ سُولِيمَانْ - إِمْسَارْ أَسْ أَقَا إِعْقبْ-د.

² E Jeroboão, filho de Nebate, que estava então no Egito para onde fugira da presença do rei Salomão, ouvindo isto, voltou do Egito.

³ سّكّنْ-د غَارسْ، جِّينْ أَذْ خَاسْ ڒَاغَانْ. يُوسَا-ذ يَارُوبْعَامْ أَكْ-ذ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل، سِّيوْڒنْ نِيثْنِي أَكْ-ذ رَاحَابْعَامْ، نَّانْ:

³ E eles mandaram chamá-lo. Assim Jeroboão e todo o Israel vieram falar com Roboão, dizendo:

⁴ ”بَابَاشْ إِڭَّا خَانغْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقْسحْ. خنِّي ڒخُّو، سَارْخُو ڒْخذْمثْ إِقسْحنْ ن بَابَاشْ ؤُڒَا ذ أَزَايْڒُو إِذقْڒنْ إِ خَانغْ إِڭَّا، خنِّي أَذْ شكْ نخْذمْ.“

⁴ O teu pai fez o nosso jugo doloroso; agora, portanto, alivia tu, de alguma forma, a dolorosa servidão do teu pai, e o jugo pesado que ele pôs sobre nós, e serviremos a ti.

⁵ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ؤُيُورمْ ؤُعقْبمْ أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.“ ؤُشَا يُويُورْ ڒْڭنْسْ.

⁵ E ele lhes disse: Voltai a mim depois de três dias. E o povo partiu.

⁶ إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ أَكْ-ذ إِمقّْرَاننْ نِّي ثُوغَا إِبدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن بَابَاسْ سُولِيمَانْ ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ إِدَّارْ، إِنَّا: ”س مِينْزِي إِ ذ أَيِي ثْوصَّامْ أَذْ د-أَرّغْ خْ ڒْڭنْسْ-أَ؟“

⁶ E o rei Roboão tomou conselho com os anciãos que haviam se colocado de pé diante de Salomão, o seu pai, enquanto ele ainda vivia, dizendo: Que conselhos vós me dais para voltar a responder a esse povo?

⁷ نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”مَاڒَا شكْ ثڭِّيذْ س ثْشُونِي أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ-أَ، أَذْ كِيذْسنْ ثڭّذْ غَارْ ڒْخَاضَارْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ كِيذْسنْ ثسِّيوْڒذْ س وَاوَاڒنْ إِشْنَانْ، خنِّي أَذْ ذوْڒنْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن ؤُسَّانْ.“

⁷ E eles lhe falaram, dizendo: Se fores bondoso para com este povo, e agradá-los, e falares boas palavras, eles serão teus servos para sempre.

⁸ مَاشَا نتَّا إِنْضَارْ شّْوَارْ إِ ذ أَسْ ثُوغَا وْشِينْ إِمقّْرَاننْ ؤُشَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ إِحُوذْرِييّنْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِمْغَارنْ ؤُ بدّنْ ڒخُّو زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.

⁸ Porém, ele abandonou o conselho que os anciãos lhe deram, e tomou conselho com os moços que haviam crescido com ele, que se punham de pé diante dele.

⁹ نتَّا إِسّقْسَا إِ-ثنْ: ”س مِينْزِي إِ ذ أَنغْ ثْوصَّامْ أَذْ نَارّْ خْ وَاوَاڒْ ن ڒْڭنْسْ، مِينْزِي سّْوِيڒنْ أَكِيذِي، نَّانْ: ’سَارْخُو أَزَايْڒُو إِ خَانغْ إِڭَّا بَابَاشْ.‘ “

⁹ E ele lhes disse: Que conselho me dais para que possamos voltar e responder a esse povo, o qual falou comigo, dizendo: Alivia, de alguma forma, o jugo que o teu pai pôs sobre nós?

¹⁰ إِحُوذْرِييّنْ نِّي ثُوغَا مْغَارنْ أَكِيذسْ، سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”أَمُّو إِ د غَا ثَارّذْ خْ ڒْڭنْسْ إِ كِيذكْ إِسِّيوْڒنْ ؤُ نَّانْ: ’بَابَاشْ إِسّذْقڒْ أَزَايْڒُو نّغْ، مَاشَا ڒخُّو شكْ سَارْخُو ث خَانغْ!‘، وَاهْ، أَمُّو إِ كِيذْسنْ إِ غَا ثسِّيوْڒذْ: ’أَضَاضْ أَمژْيَانْ إِنُو أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ خْ ثجْعِينَّا ن بَابَا.

¹⁰ E os moços que haviam crescido com ele falaram-lhe, dizendo: Assim responderás ao povo que falou contigo, dizendo: O teu pai fez o nosso jugo pesado, mas faz tu com que ele seja, de algum modo, mais leve para nós; assim dirás a eles: O meu dedo mínimo será mais grosso do que os lombos de meu pai.

¹¹ مَاڒَا بَابَا إِقّنْ أَومْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقْسحْ، خنِّي نشّْ أَذْ ث سّْذقْڒغْ عَاذْ. مَاڒَا بَابَا يَاربِّي كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.‘ “

¹¹ Pois enquanto o meu pai colocou um jugo pesado sobre vós, eu porei mais para o vosso jugo; o meu pai vos castigava com chicotes, mas eu vos castigarei com escorpiões.

¹² ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا يُوسَا-د يَارُوبْعَامْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ رَاحَابْعَامْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِسِّيوڒْ ؤُجدْجِيذْ، ثُوغَا إِنَّا: ”عقْبمْ-د غَارِي أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ!“

¹² Assim, Jeroboão, e todo o povo, vieram até Roboão no terceiro dia, como o rei ordenou, dizendo: Retornai a mim no terceiro dia.

¹³ أَجدْجِيذْ يَارَّا-د خْ ڒْڭنْسْ س إِجّْ ن وبْرِيذْ إِقسْحنْ، مَاغَارْ أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِسْمحْ ذِي شّْوَارْ ن إِمقّْرَاننْ.

¹³ E o rei respondeu-lhes grosseiramente; e o rei Roboão desprezou o conselho dos anciãos,

¹⁴ إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عْلَاحْسَابْ شّْوَارْ ن إِحُوذْرِييّنْ، إِنَّا: ”نشّْ أَذْ سّْذقْڒغْ عَاذْ أَزَايْڒُو نْومْ. بَابَا يَاربِّي كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.“

¹⁴ e respondeu a eles segundo o conselho dos jovens, dizendo: O meu pai fez o seu jugo pesado, mas eu acrescentarei a isto; o meu pai vos castigou com chicotes, mas eu vos castigarei com escorpiões.

¹⁵ أَجدْجِيذْ وَارْ إِسْڒِي شَا غَارْ ڒْڭنْسْ، مَاغَارْ أَنقْڒبْ-أَ ثُوغَا يُوسَا-د زِي أَربِّي، حِيمَا أَذْ إِسّمْثنْ سِيذِي أَوَاڒْ إِ ثُوغَا إِسِّيوڒْ س ؤُقمُّومْ ن أَخِييَا، أَشِيلُونِي، أَكْ-ذ يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ.

¹⁵ Assim, o rei não atentou ao povo; porque a causa era de Deus, para que o SENHOR pudesse cumprir a sua palavra, a qual ele falou pela mão de Aías, o silonita, a Jeroboão, o filho de Nebate.

¹⁶ ؤُمِي إِژْرَا مَارَّا إِسْرَائِيل أَقَا أَجدْجِيذْ وَارْ غَارْسنْ د-إِسْڒِي شَا، يَارَّا-د ڒْڭنْسْ خْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مَانْ ثَاسْغَارْثْ إِ غَارْنغْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ؟ نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ بُو ثسْغَارْثْ أَكْ-ذ مِّيسْ ن يَاسَّا. مَارَّا كنِّيوْ، ؤُيُورمْ غَارْ إِقِيضَانْ نْومْ، أَ إِسْرَائِيل! ڒْهَا ڒخُّو أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ نّشْ، ذَاوُوذْ!“ ؤُشَا مَارَّا إِسْرَائِيل يُويُورْ غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ.

¹⁶ E quando todo o Israel viu que o rei não quis ouvir a eles, o povo respondeu ao rei, dizendo: Que parte temos nós com Davi? E nós não temos herança alguma no filho de Jessé; cada homem para a sua tenda, ó Israel; e agora, Davi, olha pela tua própria casa. Assim, todo o Israel foi para as suas tendas.

¹⁷ ثُوغَا رَاحَابْعَامْ ذ أَجدْجِيذْ خْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا.

¹⁷ Porém, quanto aos filhos de Israel que habitavam nas cidades de Judá, Roboão reinou sobre eles.

¹⁸ أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِسّكّْ غَارْسنْ أَذُورَامْ، ونِّي إِدْجَانْ خْ لْجِيزْيَا، ؤُ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَرْجْمنْ ث س يژْرَا أَڒَامِي إِمُّوثْ. أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِنْيَا ذغْيَا خْ ؤُكَارُّو، حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁸ Então, o rei Roboão enviou Adorão, que estava sobre o tributo; e os filhos de Israel o apedrejaram com pedras, de modo que morreu. Porém, o rei Roboão apressou-se em subir na sua carruagem, e fugiu para Jerusalém.

¹⁹ أَمُّو إِ إِغوّغْ إِسْرَائِيل خْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

¹⁹ E Israel se rebelou contra a casa de Davi até este dia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →