2 Crônicas 10

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ رَاحَابْعَامْ يُويُورْ غَارْ شَاكِيمْ، مَاغَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل ثُوغَا يُوسَا-د غَارْ شَاكِيمْ، حِيمَا أَذْ ث ڭّنْ ذ أَجدْجِيذْ.

¹ E foi Roboão a Siquém, porque todo o Israel se reunira ali, para fazê-lo rei.

² ؤُمِي إِسْڒَا يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، خْ مَانْ أَيَا، ؤُمِي ث ثُوغَا عَاذْ ذِي مِيصْرَا - زعْمَا نتَّا ثُوغَا يَارْوڒْ زڭْ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ سُولِيمَانْ - إِمْسَارْ أَسْ أَقَا إِعْقبْ-د.

² Sucedeu que, ouvindo-o Jero-boão, filho de Nebate (o qual estava então no Egito para onde fugira da presença do rei Salomão), voltou do Egito,

³ سّكّنْ-د غَارسْ، جِّينْ أَذْ خَاسْ ڒَاغَانْ. يُوسَا-ذ يَارُوبْعَامْ أَكْ-ذ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل، سِّيوْڒنْ نِيثْنِي أَكْ-ذ رَاحَابْعَامْ، نَّانْ:

³ Porque enviaram a ele, e o chamaram; e vieram, Jeroboão e todo o Israel, e falaram a Roboão dizendo:

⁴ ”بَابَاشْ إِڭَّا خَانغْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقْسحْ. خنِّي ڒخُّو، سَارْخُو ڒْخذْمثْ إِقسْحنْ ن بَابَاشْ ؤُڒَا ذ أَزَايْڒُو إِذقْڒنْ إِ خَانغْ إِڭَّا، خنِّي أَذْ شكْ نخْذمْ.“

⁴ Teu pai fez duro o nosso jugo; agora, pois, alivia tu a dura servidão de teu pai, e o pesado jugo que nos impôs, e nós te serviremos.

⁵ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ؤُيُورمْ ؤُعقْبمْ أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.“ ؤُشَا يُويُورْ ڒْڭنْسْ.

⁵ E ele lhes disse: Daqui a três dias voltai a mim. Então o povo se foi.

⁶ إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ أَكْ-ذ إِمقّْرَاننْ نِّي ثُوغَا إِبدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن بَابَاسْ سُولِيمَانْ ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ إِدَّارْ، إِنَّا: ”س مِينْزِي إِ ذ أَيِي ثْوصَّامْ أَذْ د-أَرّغْ خْ ڒْڭنْسْ-أَ؟“

⁶ E tomou Roboão conselho com os anciãos, que estiveram perante Salomão seu pai, enquanto viveu, dizendo: Como aconselhais vós que se responda a este povo?

⁷ نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”مَاڒَا شكْ ثڭِّيذْ س ثْشُونِي أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ-أَ، أَذْ كِيذْسنْ ثڭّذْ غَارْ ڒْخَاضَارْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ كِيذْسنْ ثسِّيوْڒذْ س وَاوَاڒنْ إِشْنَانْ، خنِّي أَذْ ذوْڒنْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن ؤُسَّانْ.“

⁷ E eles lhe falaram, dizendo: Se te fizeres benigno e afável para com este povo, e lhes falares boas palavras, todos os dias serão teus servos.

⁸ مَاشَا نتَّا إِنْضَارْ شّْوَارْ إِ ذ أَسْ ثُوغَا وْشِينْ إِمقّْرَاننْ ؤُشَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ إِحُوذْرِييّنْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِمْغَارنْ ؤُ بدّنْ ڒخُّو زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.

⁸ Porém ele deixou o conselho que os anciãos lhe deram; e tomou conselho com os jovens, que haviam crescido com ele, e estavam perante ele.

⁹ نتَّا إِسّقْسَا إِ-ثنْ: ”س مِينْزِي إِ ذ أَنغْ ثْوصَّامْ أَذْ نَارّْ خْ وَاوَاڒْ ن ڒْڭنْسْ، مِينْزِي سّْوِيڒنْ أَكِيذِي، نَّانْ: ’سَارْخُو أَزَايْڒُو إِ خَانغْ إِڭَّا بَابَاشْ.‘ “

⁹ E disse-lhes: Que aconselhais vós, que respondamos a este povo, que me falou, dizendo: Alivia o jugo que teu pai nos impôs?

¹⁰ إِحُوذْرِييّنْ نِّي ثُوغَا مْغَارنْ أَكِيذسْ، سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”أَمُّو إِ د غَا ثَارّذْ خْ ڒْڭنْسْ إِ كِيذكْ إِسِّيوْڒنْ ؤُ نَّانْ: ’بَابَاشْ إِسّذْقڒْ أَزَايْڒُو نّغْ، مَاشَا ڒخُّو شكْ سَارْخُو ث خَانغْ!‘، وَاهْ، أَمُّو إِ كِيذْسنْ إِ غَا ثسِّيوْڒذْ: ’أَضَاضْ أَمژْيَانْ إِنُو أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ خْ ثجْعِينَّا ن بَابَا.

¹⁰ E os jovens, que com ele haviam crescido, lhe falaram, dizendo: Assim dirás a este povo, que te falou: Teu pai agravou o nosso jugo, tu porém alivia-nos; assim, pois, lhe falarás: O meu dedo mínimo é mais grosso do que os lombos de meu pai.

¹¹ مَاڒَا بَابَا إِقّنْ أَومْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقْسحْ، خنِّي نشّْ أَذْ ث سّْذقْڒغْ عَاذْ. مَاڒَا بَابَا يَاربِّي كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.‘ “

¹¹ Assim que, se meu pai vos carregou de um jugo pesado, eu ainda aumentarei o vosso jugo; meu pai vos castigou com açoites, porém eu vos castigarei com escorpiões.

¹² ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا يُوسَا-د يَارُوبْعَامْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ رَاحَابْعَامْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِسِّيوڒْ ؤُجدْجِيذْ، ثُوغَا إِنَّا: ”عقْبمْ-د غَارِي أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ!“

¹² Veio, pois, Jeroboão, e todo o povo, ao terceiro dia, a Roboão, como o rei havia ordenado, dizendo: Voltai a mim ao terceiro dia.

¹³ أَجدْجِيذْ يَارَّا-د خْ ڒْڭنْسْ س إِجّْ ن وبْرِيذْ إِقسْحنْ، مَاغَارْ أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِسْمحْ ذِي شّْوَارْ ن إِمقّْرَاننْ.

¹³ E o rei lhes respondeu asperamente; porque o rei Roboão deixara o conselho dos anciãos.

¹⁴ إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عْلَاحْسَابْ شّْوَارْ ن إِحُوذْرِييّنْ، إِنَّا: ”نشّْ أَذْ سّْذقْڒغْ عَاذْ أَزَايْڒُو نْومْ. بَابَا يَاربِّي كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.“

¹⁴ E falou-lhes conforme o conselho dos jovens, dizendo: Meu pai agravou o vosso jugo, porém eu o aumentarei mais; meu pai vos castigou com açoites, porém eu vos castigarei com escorpiões.

¹⁵ أَجدْجِيذْ وَارْ إِسْڒِي شَا غَارْ ڒْڭنْسْ، مَاغَارْ أَنقْڒبْ-أَ ثُوغَا يُوسَا-د زِي أَربِّي، حِيمَا أَذْ إِسّمْثنْ سِيذِي أَوَاڒْ إِ ثُوغَا إِسِّيوڒْ س ؤُقمُّومْ ن أَخِييَا، أَشِيلُونِي، أَكْ-ذ يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ.

¹⁵ Assim o rei não deu ouvidos ao povo, porque esta mudança vinha de Deus, para que o Senhor confirmasse a sua palavra, a qual falara pelo ministério de Aías, o silonita, a Jeroboão, filho de Nebate.

¹⁶ ؤُمِي إِژْرَا مَارَّا إِسْرَائِيل أَقَا أَجدْجِيذْ وَارْ غَارْسنْ د-إِسْڒِي شَا، يَارَّا-د ڒْڭنْسْ خْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مَانْ ثَاسْغَارْثْ إِ غَارْنغْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ؟ نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ بُو ثسْغَارْثْ أَكْ-ذ مِّيسْ ن يَاسَّا. مَارَّا كنِّيوْ، ؤُيُورمْ غَارْ إِقِيضَانْ نْومْ، أَ إِسْرَائِيل! ڒْهَا ڒخُّو أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ نّشْ، ذَاوُوذْ!“ ؤُشَا مَارَّا إِسْرَائِيل يُويُورْ غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ.

¹⁶ Vendo, pois, todo o Israel, que o rei não lhe dava ouvidos, tornou-lhe o povo a responder, dizendo: Que parte temos nós com Davi? Já não temos herança no filho de Jessé. Cada um à sua tenda, ó Israel! Olha agora pela tua casa, ó Davi. Assim todo o Israel se foi para as suas tendas.

¹⁷ ثُوغَا رَاحَابْعَامْ ذ أَجدْجِيذْ خْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا.

¹⁷ Porém, quanto aos filhos de Israel, que habitavam nas cidades de Judá, sobre eles reinou Roboão.

¹⁸ أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِسّكّْ غَارْسنْ أَذُورَامْ، ونِّي إِدْجَانْ خْ لْجِيزْيَا، ؤُ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَرْجْمنْ ث س يژْرَا أَڒَامِي إِمُّوثْ. أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِنْيَا ذغْيَا خْ ؤُكَارُّو، حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁸ Então o rei Roboão enviou a Hadorão, que tinha cargo dos tributos; porém os filhos de Israel o apedrejaram, e ele morreu. Então o rei Roboão se esforçou para subir ao seu carro, e fugiu para Jerusalém.

¹⁹ أَمُّو إِ إِغوّغْ إِسْرَائِيل خْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

¹⁹ Assim se rebelaram os israelitas contra a casa de Davi, até ao dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →