2 Crônicas 10

rifa (RIFA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 رَاحَابْعَامْ يُويُورْ غَارْ شَاكِيمْ، مَاغَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل ثُوغَا يُوسَا-د غَارْ شَاكِيمْ، حِيمَا أَذْ ث ڭّنْ ذ أَجدْجِيذْ.
1 Foi Roboão a Siquém, porque todo o Israel se reuniu lá, para o fazer rei.
2 ؤُمِي إِسْڒَا يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، خْ مَانْ أَيَا، ؤُمِي ث ثُوغَا عَاذْ ذِي مِيصْرَا - زعْمَا نتَّا ثُوغَا يَارْوڒْ زڭْ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ سُولِيمَانْ - إِمْسَارْ أَسْ أَقَا إِعْقبْ-د.
2 Tendo Jeroboão, filho de Nebate, ouvido isso (pois estava ainda no Egito, para onde fugira da presença do rei Salomão), voltou do Egito.
3 سّكّنْ-د غَارسْ، جِّينْ أَذْ خَاسْ ڒَاغَانْ. يُوسَا-ذ يَارُوبْعَامْ أَكْ-ذ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل، سِّيوْڒنْ نِيثْنِي أَكْ-ذ رَاحَابْعَامْ، نَّانْ:
3 Mandaram chamá-lo; veio ele com todo o Israel a Roboão, e lhe falaram:
4 ”بَابَاشْ إِڭَّا خَانغْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقْسحْ. خنِّي ڒخُّو، سَارْخُو ڒْخذْمثْ إِقسْحنْ ن بَابَاشْ ؤُڒَا ذ أَزَايْڒُو إِذقْڒنْ إِ خَانغْ إِڭَّا، خنِّي أَذْ شكْ نخْذمْ.“
4 Teu pai fez pesado o nosso jugo; agora, pois, alivia tu a dura servidão de teu pai e o seu pesado jugo que nos impôs, e nós te serviremos.
5 نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ؤُيُورمْ ؤُعقْبمْ أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.“ ؤُشَا يُويُورْ ڒْڭنْسْ.
5 Ele lhes respondeu: Após três dias, voltai a mim. E o povo se foi.
6 إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ أَكْ-ذ إِمقّْرَاننْ نِّي ثُوغَا إِبدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن بَابَاسْ سُولِيمَانْ ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ إِدَّارْ، إِنَّا: ”س مِينْزِي إِ ذ أَيِي ثْوصَّامْ أَذْ د-أَرّغْ خْ ڒْڭنْسْ-أَ؟“
6 Tomou o rei Roboão conselho com os homens idosos que estiveram na presença de Salomão, seu pai, quando este ainda vivia, dizendo: Como aconselhais que se responda a este povo?
7 نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”مَاڒَا شكْ ثڭِّيذْ س ثْشُونِي أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ-أَ، أَذْ كِيذْسنْ ثڭّذْ غَارْ ڒْخَاضَارْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ كِيذْسنْ ثسِّيوْڒذْ س وَاوَاڒنْ إِشْنَانْ، خنِّي أَذْ ذوْڒنْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن ؤُسَّانْ.“
7 Eles lhe disseram: Se te fizeres benigno para com este povo, e lhes agradares, e lhes falares boas palavras, eles se farão teus servos para sempre.
8 مَاشَا نتَّا إِنْضَارْ شّْوَارْ إِ ذ أَسْ ثُوغَا وْشِينْ إِمقّْرَاننْ ؤُشَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ إِحُوذْرِييّنْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِمْغَارنْ ؤُ بدّنْ ڒخُّو زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.
8 Porém ele desprezou o conselho que os anciãos lhe tinham dado e tomou conselho com os jovens que haviam crescido com ele e o serviam.
9 نتَّا إِسّقْسَا إِ-ثنْ: ”س مِينْزِي إِ ذ أَنغْ ثْوصَّامْ أَذْ نَارّْ خْ وَاوَاڒْ ن ڒْڭنْسْ، مِينْزِي سّْوِيڒنْ أَكِيذِي، نَّانْ: ’سَارْخُو أَزَايْڒُو إِ خَانغْ إِڭَّا بَابَاشْ.‘ “
9 E disse-lhes: Que aconselhais vós que respondamos a este povo, que me falou, dizendo: Alivia o jugo que teu pai nos impôs?
10 إِحُوذْرِييّنْ نِّي ثُوغَا مْغَارنْ أَكِيذسْ، سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”أَمُّو إِ د غَا ثَارّذْ خْ ڒْڭنْسْ إِ كِيذكْ إِسِّيوْڒنْ ؤُ نَّانْ: ’بَابَاشْ إِسّذْقڒْ أَزَايْڒُو نّغْ، مَاشَا ڒخُّو شكْ سَارْخُو ث خَانغْ!‘، وَاهْ، أَمُّو إِ كِيذْسنْ إِ غَا ثسِّيوْڒذْ: ’أَضَاضْ أَمژْيَانْ إِنُو أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ خْ ثجْعِينَّا ن بَابَا.
10 E os jovens que haviam crescido com ele lhe disseram: Assim falarás ao povo que disse: Teu pai fez pesado o nosso jugo, mas alivia-o de sobre nós; assim lhe falarás: Meu dedo mínimo é mais grosso do que os lombos de meu pai.
11 مَاڒَا بَابَا إِقّنْ أَومْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقْسحْ، خنِّي نشّْ أَذْ ث سّْذقْڒغْ عَاذْ. مَاڒَا بَابَا يَاربِّي كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.‘ “
11 Assim que, se meu pai vos impôs jugo pesado, eu ainda vo-lo aumentarei; meu pai vos castigou com açoites, porém eu vos castigarei com escorpiões.
12 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا يُوسَا-د يَارُوبْعَامْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ رَاحَابْعَامْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِسِّيوڒْ ؤُجدْجِيذْ، ثُوغَا إِنَّا: ”عقْبمْ-د غَارِي أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ!“
12 Veio, pois, Jeroboão e todo o povo, ao terceiro dia, a Roboão, como o rei lhes ordenara, dizendo: Voltai a mim, ao terceiro dia.
13 أَجدْجِيذْ يَارَّا-د خْ ڒْڭنْسْ س إِجّْ ن وبْرِيذْ إِقسْحنْ، مَاغَارْ أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِسْمحْ ذِي شّْوَارْ ن إِمقّْرَاننْ.
13 Dura resposta lhes deu o rei, porque o rei Roboão desprezara o conselho dos anciãos;
14 إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عْلَاحْسَابْ شّْوَارْ ن إِحُوذْرِييّنْ، إِنَّا: ”نشّْ أَذْ سّْذقْڒغْ عَاذْ أَزَايْڒُو نْومْ. بَابَا يَاربِّي كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.“
14 e lhes falou segundo o conselho dos jovens, dizendo: Meu pai fez pesado o vosso jugo, porém eu ainda o agravarei; meu pai vos castigou com açoites, eu, porém, vos castigarei com escorpiões.
15 أَجدْجِيذْ وَارْ إِسْڒِي شَا غَارْ ڒْڭنْسْ، مَاغَارْ أَنقْڒبْ-أَ ثُوغَا يُوسَا-د زِي أَربِّي، حِيمَا أَذْ إِسّمْثنْ سِيذِي أَوَاڒْ إِ ثُوغَا إِسِّيوڒْ س ؤُقمُّومْ ن أَخِييَا، أَشِيلُونِي، أَكْ-ذ يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ.
15 O rei, pois, não deu ouvidos ao povo, porque isto vinha de Deus, para que o Senhor confirmasse a palavra que tinha dito por intermédio de Aías, o silonita, a Jeroboão, filho de Nebate.
16 ؤُمِي إِژْرَا مَارَّا إِسْرَائِيل أَقَا أَجدْجِيذْ وَارْ غَارْسنْ د-إِسْڒِي شَا، يَارَّا-د ڒْڭنْسْ خْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مَانْ ثَاسْغَارْثْ إِ غَارْنغْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ؟ نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ بُو ثسْغَارْثْ أَكْ-ذ مِّيسْ ن يَاسَّا. مَارَّا كنِّيوْ، ؤُيُورمْ غَارْ إِقِيضَانْ نْومْ، أَ إِسْرَائِيل! ڒْهَا ڒخُّو أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ نّشْ، ذَاوُوذْ!“ ؤُشَا مَارَّا إِسْرَائِيل يُويُورْ غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ.
16 Vendo, pois, todo o Israel que o rei não lhe dava ouvidos, reagiu, dizendo: Que parte temos nós com Davi? Não há para nós herança no filho de Jessé! Cada homem à sua tenda, ó Israel! Cuida, agora, da tua casa, ó Davi! Então, Israel se foi às suas tendas.
17 ثُوغَا رَاحَابْعَامْ ذ أَجدْجِيذْ خْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا.
17 Quanto aos filhos de Israel, porém, que habitavam nas cidades de Judá, sobre eles reinou Roboão.
18 أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِسّكّْ غَارْسنْ أَذُورَامْ، ونِّي إِدْجَانْ خْ لْجِيزْيَا، ؤُ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَرْجْمنْ ث س يژْرَا أَڒَامِي إِمُّوثْ. أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِنْيَا ذغْيَا خْ ؤُكَارُّو، حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.
18 Então, o rei Roboão enviou a Adorão, superintendente dos que trabalhavam forçados, porém os filhos de Israel o apedrejaram, e morreu. Mas o rei Roboão conseguiu tomar o seu carro e fugir para Jerusalém.
19 أَمُّو إِ إِغوّغْ إِسْرَائِيل خْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ أَڒْ أَسّْ-أَ.
19 Assim, Israel se mantém rebelado contra a casa de Davi até ao dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.