2 Crônicas 10

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ رَاحَابْعَامْ يُويُورْ غَارْ شَاكِيمْ، مَاغَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل ثُوغَا يُوسَا-د غَارْ شَاكِيمْ، حِيمَا أَذْ ث ڭّنْ ذ أَجدْجِيذْ.

¹ Roboão foi até Siquém, onde todo o povo de Israel se havia reunido para fazê-lo rei.

² ؤُمِي إِسْڒَا يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، خْ مَانْ أَيَا، ؤُمِي ث ثُوغَا عَاذْ ذِي مِيصْرَا - زعْمَا نتَّا ثُوغَا يَارْوڒْ زڭْ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ سُولِيمَانْ - إِمْسَارْ أَسْ أَقَا إِعْقبْ-د.

² Jeroboão, filho de Nebate, que havia fugido do rei Salomão e ido para o Egito, soube disso e voltou de lá.

³ سّكّنْ-د غَارسْ، جِّينْ أَذْ خَاسْ ڒَاغَانْ. يُوسَا-ذ يَارُوبْعَامْ أَكْ-ذ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل، سِّيوْڒنْ نِيثْنِي أَكْ-ذ رَاحَابْعَامْ، نَّانْ:

³ O povo das tribos do Norte mandou buscá-lo, e foram todos juntos falar com Roboão. Eles disseram:

⁴ ”بَابَاشْ إِڭَّا خَانغْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقْسحْ. خنِّي ڒخُّو، سَارْخُو ڒْخذْمثْ إِقسْحنْ ن بَابَاشْ ؤُڒَا ذ أَزَايْڒُو إِذقْڒنْ إِ خَانغْ إِڭَّا، خنِّي أَذْ شكْ نخْذمْ.“

⁴ — Salomão, o seu pai, nos tratou com dureza e nos fez carregar cargas pesadas. Se o senhor tornar essas cargas mais leves e a nossa vida mais fácil, nós seremos seus servidores.

⁵ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ؤُيُورمْ ؤُعقْبمْ أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.“ ؤُشَا يُويُورْ ڒْڭنْسْ.

⁵ Roboão respondeu: — Voltem daqui a três dias, e aí eu darei a minha resposta. Então eles foram embora.

⁶ إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ أَكْ-ذ إِمقّْرَاننْ نِّي ثُوغَا إِبدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن بَابَاسْ سُولِيمَانْ ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ إِدَّارْ، إِنَّا: ”س مِينْزِي إِ ذ أَيِي ثْوصَّامْ أَذْ د-أَرّغْ خْ ڒْڭنْسْ-أَ؟“

⁶ O rei Roboão foi falar com os homens mais velhos, que haviam sido conselheiros do seu pai, e perguntou: — Que resposta vocês me aconselham a dar a este povo?

⁷ نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”مَاڒَا شكْ ثڭِّيذْ س ثْشُونِي أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ-أَ، أَذْ كِيذْسنْ ثڭّذْ غَارْ ڒْخَاضَارْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ كِيذْسنْ ثسِّيوْڒذْ س وَاوَاڒنْ إِشْنَانْ، خنِّي أَذْ ذوْڒنْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن ؤُسَّانْ.“

⁷ Eles disseram: — Se o senhor for bondoso, se tratá-los bem e der uma resposta favorável ao pedido deles, então eles serão seus servidores para sempre.

⁸ مَاشَا نتَّا إِنْضَارْ شّْوَارْ إِ ذ أَسْ ثُوغَا وْشِينْ إِمقّْرَاننْ ؤُشَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ إِحُوذْرِييّنْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِمْغَارنْ ؤُ بدّنْ ڒخُّو زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.

⁸ Mas Roboão não seguiu o conselho dos homens mais velhos e foi falar com os jovens que haviam crescido junto com ele e que agora eram os seus conselheiros.

⁹ نتَّا إِسّقْسَا إِ-ثنْ: ”س مِينْزِي إِ ذ أَنغْ ثْوصَّامْ أَذْ نَارّْ خْ وَاوَاڒْ ن ڒْڭنْسْ، مِينْزِي سّْوِيڒنْ أَكِيذِي، نَّانْ: ’سَارْخُو أَزَايْڒُو إِ خَانغْ إِڭَّا بَابَاشْ.‘ “

⁹ — Que conselho vocês me dão? — perguntou ele. — O que é que eu digo a esse povo que está pedindo para que eu torne as suas cargas mais leves?

¹⁰ إِحُوذْرِييّنْ نِّي ثُوغَا مْغَارنْ أَكِيذسْ، سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”أَمُّو إِ د غَا ثَارّذْ خْ ڒْڭنْسْ إِ كِيذكْ إِسِّيوْڒنْ ؤُ نَّانْ: ’بَابَاشْ إِسّذْقڒْ أَزَايْڒُو نّغْ، مَاشَا ڒخُّو شكْ سَارْخُو ث خَانغْ!‘، وَاهْ، أَمُّو إِ كِيذْسنْ إِ غَا ثسِّيوْڒذْ: ’أَضَاضْ أَمژْيَانْ إِنُو أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ خْ ثجْعِينَّا ن بَابَا.

¹⁰ Eles responderam: — Você deve dizer o seguinte: “O meu dedinho é mais grosso do que a cintura do meu pai!

¹¹ مَاڒَا بَابَا إِقّنْ أَومْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقْسحْ، خنِّي نشّْ أَذْ ث سّْذقْڒغْ عَاذْ. مَاڒَا بَابَا يَاربِّي كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.‘ “

¹¹ Ele fez vocês carregarem cargas pesadas; eu vou aumentar o peso ainda mais. Ele castigou vocês com chicotes; eu vou surrá-los com correias.”

¹² ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا يُوسَا-د يَارُوبْعَامْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ رَاحَابْعَامْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِسِّيوڒْ ؤُجدْجِيذْ، ثُوغَا إِنَّا: ”عقْبمْ-د غَارِي أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ!“

¹² Três dias depois, Jeroboão e todo o povo foram falar de novo com o rei Roboão, como ele havia mandado.

¹³ أَجدْجِيذْ يَارَّا-د خْ ڒْڭنْسْ س إِجّْ ن وبْرِيذْ إِقسْحنْ، مَاغَارْ أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِسْمحْ ذِي شّْوَارْ ن إِمقّْرَاننْ.

¹³ O rei desprezou o conselho dos homens mais velhos e falou duramente com o povo,

¹⁴ إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عْلَاحْسَابْ شّْوَارْ ن إِحُوذْرِييّنْ، إِنَّا: ”نشّْ أَذْ سّْذقْڒغْ عَاذْ أَزَايْڒُو نْومْ. بَابَا يَاربِّي كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.“

¹⁴ como os jovens haviam aconselhado. Ele disse: — O meu pai fez vocês carregarem cargas pesadas; eu vou aumentar o peso ainda mais. Ele castigou vocês com chicotes; eu vou surrá-los com correias.

¹⁵ أَجدْجِيذْ وَارْ إِسْڒِي شَا غَارْ ڒْڭنْسْ، مَاغَارْ أَنقْڒبْ-أَ ثُوغَا يُوسَا-د زِي أَربِّي، حِيمَا أَذْ إِسّمْثنْ سِيذِي أَوَاڒْ إِ ثُوغَا إِسِّيوڒْ س ؤُقمُّومْ ن أَخِييَا، أَشِيلُونِي، أَكْ-ذ يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ.

¹⁵ Assim o rei Roboão não atendeu o povo. O Senhor Deus fez isso acontecer para confirmar aquilo que ele, por meio do profeta Aías, de Siló, tinha dito a Jeroboão, filho de Nebate.

¹⁶ ؤُمِي إِژْرَا مَارَّا إِسْرَائِيل أَقَا أَجدْجِيذْ وَارْ غَارْسنْ د-إِسْڒِي شَا، يَارَّا-د ڒْڭنْسْ خْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مَانْ ثَاسْغَارْثْ إِ غَارْنغْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ؟ نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ بُو ثسْغَارْثْ أَكْ-ذ مِّيسْ ن يَاسَّا. مَارَّا كنِّيوْ، ؤُيُورمْ غَارْ إِقِيضَانْ نْومْ، أَ إِسْرَائِيل! ڒْهَا ڒخُّو أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ نّشْ، ذَاوُوذْ!“ ؤُشَا مَارَّا إِسْرَائِيل يُويُورْ غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ.

¹⁶ Quando os israelitas viram que o rei não ia atender o seu pedido, começaram a gritar: — Abaixo Davi e a sua família! O que foi que eles já fizeram por nós? Homens de Israel, vamos para casa! Que Roboão cuide de si mesmo! E assim os israelitas voltaram para as suas casas,

¹⁷ ثُوغَا رَاحَابْعَامْ ذ أَجدْجِيذْ خْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا.

¹⁷ deixando Roboão como rei somente do povo que morava no território da tribo de Judá.

¹⁸ أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِسّكّْ غَارْسنْ أَذُورَامْ، ونِّي إِدْجَانْ خْ لْجِيزْيَا، ؤُ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَرْجْمنْ ث س يژْرَا أَڒَامِي إِمُّوثْ. أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِنْيَا ذغْيَا خْ ؤُكَارُّو، حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁸ Então o rei Roboão mandou que Adonirão, o encarregado dos trabalhadores forçados, fosse falar com os israelitas, mas eles o mataram a pedradas. Porém Roboão subiu depressa no seu carro de guerra e fugiu para Jerusalém.

¹⁹ أَمُّو إِ إِغوّغْ إِسْرَائِيل خْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

¹⁹ Desde aquela época até hoje , o povo de Israel, o Reino do Norte, está revoltado contra os reis descendentes de Davi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →