1 Tessalonicenses 2

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ مَاغَارْ كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ، أَ أَيْثْمَا، ثسّْنمْ بلِّي أَذَافْ نّغْ نِّي ذ غَارْومْ نڭَّا، وَارْ ثُوغِي إِدْجِي بَاطڒْ.

¹ Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.

² ثُوغَا خَانغْ إِكَّا ؤُودّبْ ذ ڒْحَاڭْرَا ذِي فِيلِيبِّي قْبڒْ، أَمْ مَامّشْ ثسّْنمْ. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا، أَقَا نْبَارّحْ أَومْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن لْمَاسِيحْ س ثرْيَاسْثْ ذِي أَربِّي نّغْ ؤُ س ؤُمنْغِي أَمقّْرَانْ.

² Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.

³ س مِينْزِي أَفوّجْ نّغْ وَارْ إِدْجِي شَا زڭْ ؤُغكّْوِي نِيغْ زِي ڒخْمجْ نِيغْ زِي ڒْغشّْ،

³ Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.

⁴ مَاشَا نسَّاوَاڒْ أَمْ إِوْذَانْ إِ إِتّْوَاحسْبنْ نِيشَانْ زِي أَربِّي أَڒَامِي ذ أَنغْ إِوكّڒْ ثَابَارّحْثْ ن ڒخْبَارْ نّسْ ذ أَصبْحَانْ، وَارْ إِدْجِي إِ أَرْضَا ن إِوْذَانْ، مَاشَا إِ أَرْضَا ن أَربِّي ونِّي إِقدْجْبنْ ؤُڒَاونْ نّغْ.

⁴ Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.

⁵ مِينْزِيعمَّارْصْ وَارْ ثُوغِي نتّڭّْ ثِيقدُّوحِينْ، أَقَا كنِّيوْ ثسّْنمْ ت، ؤُ وَارْ نتّڭّْعمَّارْصْ إِجّْ ن ؤُڒحَّافْ خْ طّْمعْ نّغْ، أَربِّي أَقَا-ث ذِينْ!

⁵ Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.

⁶ وَارْ نَارزُّو أَعُودْجِي ن إِوْذَانْ، ؤُڒَا زَّايْومْ ؤُڒَا زڭْ إِنّغْنِي، وَاخَّا ثُوغَا نْزمَّارْ أَذْ نڭّْ إِخفْ نّغْ جَارْ أَونْ أَمْ رُّوسُولْ ن لْمَاسِيحْ.

⁶ Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.

⁷ مَاشَا ثُوغَا أَنغْ ذ إِحْنِيننْ أَكِيذْومْ، أَمْ يِيشْثْ ن ثبْڒِيغْثْ ثتّْهِيلَّا ذڭْ إِحنْجِيرنْ نّسْ.

⁷ Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.

⁸ أَمُّو عَاوذْ ثُوغَا نتّخْسْ كنِّيوْ ؤُ ثُوغَا ذَايْنغْ مژْرِي مَاحنْذْ أَذْ نْشَارْشْ أَكِيذْومْ، وَارْ إِدْجِي ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن أَربِّي وَاهَا، أَحقَّا ؤُڒَا ذ ثُوذَارْثْ نّغْ، مِينْزِي ثْذوْڒمْ ذ إِمْعِيزّنْ غَارْنغْ.

⁸ Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.

⁹ عقْڒمْ خنِّي، أَ كنِّيوْ أَوْمَاثنْ نّغْ، مَامّشْ ثُوغَا نتَّامَارْ ؤُ نْخدّمْ س إِفَاسّنْ نّغْ دْجِيڒثْ ذ وَاسّْ، حِيمَا وَارْ خَاومْ نتّڭّْ دّْقڒْ.

⁹ Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.

¹⁰ كنِّيوْ ذ أَربِّي أَقَا ذ ڒشْهُوذْ خْ مَامّشْ ذ أَومْ ثُوغَا نتّْبَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن أَربِّي ذِي ڒصْفَايثْ ذ ثْنِيشَانْثْ ن وُوڒْ، ؤُ مَامّشْ ثُوغَا نڭُّورْ بْڒَا ڒْعِيبْ جَارْ مَارَّا إِنِّي يُومْننْ.

¹⁰ Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.

¹¹ أَقَا ثسّْنمْ عَاوذْ مَامّشْ ثُوغَا نْعدْجمْ إِجّْ-إِجّْ زَّايْومْ، أَمْ يِيجّْ ن بَابَاسْ إِ إِحنْجِيرنْ نّسْ، ؤُ مَامّشْ نڭَّا ذَايْومْ ؤُڒْ ؤُ نشْهذْ إِ كنِّيوْ،

¹¹ E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.

¹² مَاحنْذْ أَذْ ثُويُورمْ أَمْ مَامّشْ إِسْذَاهدْجْ قِيبَاتْشْ إِ أَربِّي، ونِّي ذ أَومْ د-إِڒَاغَانْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ نّسْ ؤُ غَارْ ؤُعُودْجِي نّسْ.

¹² Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.

¹³ س ؤُينِّي نتّْقَاذَا أَربِّي بْڒَا قطُّو، ؤُمِي كنِّيوْ ثْقبْڒمْ أَوَاڒْ ن أَربِّي إِ ثطّْفمْ زَّايْنغْ، وَارْ إِدْجِي أَمْ يِيجّْ ن وَاوَاڒْ ن إِوْذَانْ، مَاشَا أَمْ وَاوَاڒْ ن أَربِّي، ؤُشَا ذ مَانْ أَيَا إِ يدْجَا ذ ثِيذتّْ، ؤُ أَوَاڒْ-أَ إِخدّمْ ذَايْومْ س ڒخْذَايمْ ن يِينِّي يُومْننْ.

¹³ Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.

¹⁴ مِينْزِي كنِّيوْ، أَ أَيْثْمَا، ثْذوْڒمْ ذ إِمضْفَارنْ ن ثْمسْمُونِينْ ن أَربِّي إِ إِدْجَانْ ذِي يَاهُوذِييَّا ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ، مِينْزِي كنِّيوْ ثكْسِيمْ عَاوذْ أَرّْمحْ زڭْ أَيْثْ ن ڒْڭنْسْ نْومْ، أَمْ مَامّشْ كْسِينْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي أَرّْمحْ زڭْ وُوذَاينْ،

¹⁴ E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.

¹⁵ إِنِّي إِنْغِينْ سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ ؤُڒَا ذ إِنَابِييّنْ إِ زَّايْسنْ د-فّْغنْ، ؤُشَا عَاوذْ ذَارّْشنْ خَانغْ. أَقَا أَثنْ وَارْ أَرطِّينْ شَا إِ أَربِّي، مَاشَا ذوْڒنْ ضِيدّْ ن إِوْذَانْ مَارَّا.

¹⁵ Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,

¹⁶ مَاغَارْ منْعنْ أَنغْ، مَاحنْذْ أَذْ نسِّيوڒْ غَارْ ڒڭْنُوسْ، حِيمَا ڒڭْنُوسْ أَذْ طّْفنْ ثُوذَارْثْ. أَمُّو إِ تّْعمَّارنْ نِيثْنِي ڒْْمِيزَانْ ن دّْنُوبْ نْسنْ ڒبْذَا، مَاشَا إِوْضَا-د خَاسنْ وغْضَابْ أَڒْ أَنڭَّارْ.

¹⁶ procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.

¹⁷ أَ كنِّيوْ أَيْثْمَاثْنغْ، غَارْ ذْرُوسْ ن ڒْوقْثْ نذْوڒْ نشِّينْ ذ إِيُوجِيڒنْ نْومْ زِي جِّيهثْ ن ؤُغمْبُوبْ، مَاشَا وَارْ إِدْجِي زِي جِّيهثْ ن وُوڒْ. س ؤُيَا ثُوغَا نَارزُّو س مژْرِي ذ أَمقّْرَانْ أَذْ نْژَارْ أَغمْبُوبْ نْومْ.

¹⁷ Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.

¹⁸ ثُوغَا نخْسْ أَذْ غَارْومْ د-نَاسْ، نشّْ بُولُوسْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا ذ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِي عَاذْ، مَاشَا شِّيطَانْ إِبدّْ أَيِي ذڭْ وبْرِيذْ.

¹⁸ Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.

¹⁹ مِينْزِي مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ ذ أَسِيثمْ نّغْ، ذ ڒفْرَاحثْ نّغْ نِيغْ ذ تَّاجْ ن ؤُعُودْجِي نّغْ زَّاثْ إِ سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ خْمِي د غَا يَاسْ، إِلَّا كنِّيوْ وَاهَا؟

¹⁹ Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!

²⁰ أَقَا كنِّيوْ ذ أَعُودْجِي نّغْ ذ ڒفْرَاحثْ نّغْ.

²⁰ Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Tessalonicenses 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →