1 Tessalonicenses 2

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ مَاغَارْ كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ، أَ أَيْثْمَا، ثسّْنمْ بلِّي أَذَافْ نّغْ نِّي ذ غَارْومْ نڭَّا، وَارْ ثُوغِي إِدْجِي بَاطڒْ.

¹ Irmãos, vocês sabem muito bem que a nossa chegada no meio de vocês não foi em vão.

² ثُوغَا خَانغْ إِكَّا ؤُودّبْ ذ ڒْحَاڭْرَا ذِي فِيلِيبِّي قْبڒْ، أَمْ مَامّشْ ثسّْنمْ. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا، أَقَا نْبَارّحْ أَومْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن لْمَاسِيحْ س ثرْيَاسْثْ ذِي أَربِّي نّغْ ؤُ س ؤُمنْغِي أَمقّْرَانْ.

² Pelo contrário, apesar de maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, tivemos ousada confiança em nosso Deus para anunciar a vocês o evangelho de Deus, em meio a muita luta.

³ س مِينْزِي أَفوّجْ نّغْ وَارْ إِدْجِي شَا زڭْ ؤُغكّْوِي نِيغْ زِي ڒخْمجْ نِيغْ زِي ڒْغشّْ،

³ Pois a nossa exortação não procede de erro ou de intenções impuras, nem se baseia no engano.

⁴ مَاشَا نسَّاوَاڒْ أَمْ إِوْذَانْ إِ إِتّْوَاحسْبنْ نِيشَانْ زِي أَربِّي أَڒَامِي ذ أَنغْ إِوكّڒْ ثَابَارّحْثْ ن ڒخْبَارْ نّسْ ذ أَصبْحَانْ، وَارْ إِدْجِي إِ أَرْضَا ن إِوْذَانْ، مَاشَا إِ أَرْضَا ن أَربِّي ونِّي إِقدْجْبنْ ؤُڒَاونْ نّغْ.

⁴ Pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de ele nos confiar o evangelho, assim falamos, não para agradar as pessoas, e sim para agradar a Deus, que prova o nosso coração.

⁵ مِينْزِيعمَّارْصْ وَارْ ثُوغِي نتّڭّْ ثِيقدُّوحِينْ، أَقَا كنِّيوْ ثسّْنمْ ت، ؤُ وَارْ نتّڭّْعمَّارْصْ إِجّْ ن ؤُڒحَّافْ خْ طّْمعْ نّغْ، أَربِّي أَقَا-ث ذِينْ!

⁵ A verdade, como vocês sabem, é que nunca usamos de linguagem de bajulação, nem de pretextos gananciosos. Deus é testemunha disso.

⁶ وَارْ نَارزُّو أَعُودْجِي ن إِوْذَانْ، ؤُڒَا زَّايْومْ ؤُڒَا زڭْ إِنّغْنِي، وَاخَّا ثُوغَا نْزمَّارْ أَذْ نڭّْ إِخفْ نّغْ جَارْ أَونْ أَمْ رُّوسُولْ ن لْمَاسِيحْ.

⁶ Também jamais andamos buscando elogios das pessoas, nem de vocês, nem de outros.

⁷ مَاشَا ثُوغَا أَنغْ ذ إِحْنِيننْ أَكِيذْومْ، أَمْ يِيشْثْ ن ثبْڒِيغْثْ ثتّْهِيلَّا ذڭْ إِحنْجِيرنْ نّسْ.

⁷ Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter feito exigências, preferimos ser carinhosos quando estivemos aí com vocês, assim como uma mãe que acaricia os próprios filhos.

⁸ أَمُّو عَاوذْ ثُوغَا نتّخْسْ كنِّيوْ ؤُ ثُوغَا ذَايْنغْ مژْرِي مَاحنْذْ أَذْ نْشَارْشْ أَكِيذْومْ، وَارْ إِدْجِي ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن أَربِّي وَاهَا، أَحقَّا ؤُڒَا ذ ثُوذَارْثْ نّغْ، مِينْزِي ثْذوْڒمْ ذ إِمْعِيزّنْ غَارْنغْ.

⁸ Assim, com muito afeto, estávamos prontos a lhes oferecer não somente o evangelho de Deus, mas até mesmo a própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.

⁹ عقْڒمْ خنِّي، أَ كنِّيوْ أَوْمَاثنْ نّغْ، مَامّشْ ثُوغَا نتَّامَارْ ؤُ نْخدّمْ س إِفَاسّنْ نّغْ دْجِيڒثْ ذ وَاسّْ، حِيمَا وَارْ خَاومْ نتّڭّْ دّْقڒْ.

⁹ Pois vocês com certeza se lembram, irmãos, do nosso esforço e fadiga, e de como, trabalhando de noite e de dia para não vivermos à custa de nenhum de vocês, proclamamos a vocês o evangelho de Deus.

¹⁰ كنِّيوْ ذ أَربِّي أَقَا ذ ڒشْهُوذْ خْ مَامّشْ ذ أَومْ ثُوغَا نتّْبَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن أَربِّي ذِي ڒصْفَايثْ ذ ثْنِيشَانْثْ ن وُوڒْ، ؤُ مَامّشْ ثُوغَا نڭُّورْ بْڒَا ڒْعِيبْ جَارْ مَارَّا إِنِّي يُومْننْ.

¹⁰ Vocês e Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira piedosa, justa e irrepreensível em relação a vocês, os que creem.

¹¹ أَقَا ثسّْنمْ عَاوذْ مَامّشْ ثُوغَا نْعدْجمْ إِجّْ-إِجّْ زَّايْومْ، أَمْ يِيجّْ ن بَابَاسْ إِ إِحنْجِيرنْ نّسْ، ؤُ مَامّشْ نڭَّا ذَايْومْ ؤُڒْ ؤُ نشْهذْ إِ كنِّيوْ،

¹¹ E vocês sabem muito bem que tratamos cada um de vocês como um pai trata os seus filhos,

¹² مَاحنْذْ أَذْ ثُويُورمْ أَمْ مَامّشْ إِسْذَاهدْجْ قِيبَاتْشْ إِ أَربِّي، ونِّي ذ أَومْ د-إِڒَاغَانْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ نّسْ ؤُ غَارْ ؤُعُودْجِي نّسْ.

¹² exortando, consolando e admoestando vocês a viverem de uma maneira digna de Deus, que os chama para o seu Reino e a sua glória.

¹³ س ؤُينِّي نتّْقَاذَا أَربِّي بْڒَا قطُّو، ؤُمِي كنِّيوْ ثْقبْڒمْ أَوَاڒْ ن أَربِّي إِ ثطّْفمْ زَّايْنغْ، وَارْ إِدْجِي أَمْ يِيجّْ ن وَاوَاڒْ ن إِوْذَانْ، مَاشَا أَمْ وَاوَاڒْ ن أَربِّي، ؤُشَا ذ مَانْ أَيَا إِ يدْجَا ذ ثِيذتّْ، ؤُ أَوَاڒْ-أَ إِخدّمْ ذَايْومْ س ڒخْذَايمْ ن يِينِّي يُومْننْ.

¹³ Temos mais uma razão para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, ao receberem a palavra que de nós ouviram, que é de Deus, vocês a acolheram não como palavra humana, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual está atuando eficazmente em vocês, os que creem.

¹⁴ مِينْزِي كنِّيوْ، أَ أَيْثْمَا، ثْذوْڒمْ ذ إِمضْفَارنْ ن ثْمسْمُونِينْ ن أَربِّي إِ إِدْجَانْ ذِي يَاهُوذِييَّا ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ، مِينْزِي كنِّيوْ ثكْسِيمْ عَاوذْ أَرّْمحْ زڭْ أَيْثْ ن ڒْڭنْسْ نْومْ، أَمْ مَامّشْ كْسِينْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي أَرّْمحْ زڭْ وُوذَاينْ،

¹⁴ Tanto é assim, irmãos, que vocês se tornaram imitadores das igrejas de Deus que se encontram na Judeia e que estão em Cristo Jesus; porque também vocês sofreram, da parte de seus patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,

¹⁵ إِنِّي إِنْغِينْ سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ ؤُڒَا ذ إِنَابِييّنْ إِ زَّايْسنْ د-فّْغنْ، ؤُشَا عَاوذْ ذَارّْشنْ خَانغْ. أَقَا أَثنْ وَارْ أَرطِّينْ شَا إِ أَربِّي، مَاشَا ذوْڒنْ ضِيدّْ ن إِوْذَانْ مَارَّا.

¹⁵ os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, não agradam a Deus e são adversários de todos,

¹⁶ مَاغَارْ منْعنْ أَنغْ، مَاحنْذْ أَذْ نسِّيوڒْ غَارْ ڒڭْنُوسْ، حِيمَا ڒڭْنُوسْ أَذْ طّْفنْ ثُوذَارْثْ. أَمُّو إِ تّْعمَّارنْ نِيثْنِي ڒْْمِيزَانْ ن دّْنُوبْ نْسنْ ڒبْذَا، مَاشَا إِوْضَا-د خَاسنْ وغْضَابْ أَڒْ أَنڭَّارْ.

¹⁶ a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, caiu sobre eles, definitivamente.

¹⁷ أَ كنِّيوْ أَيْثْمَاثْنغْ، غَارْ ذْرُوسْ ن ڒْوقْثْ نذْوڒْ نشِّينْ ذ إِيُوجِيڒنْ نْومْ زِي جِّيهثْ ن ؤُغمْبُوبْ، مَاشَا وَارْ إِدْجِي زِي جِّيهثْ ن وُوڒْ. س ؤُيَا ثُوغَا نَارزُّو س مژْرِي ذ أَمقّْرَانْ أَذْ نْژَارْ أَغمْبُوبْ نْومْ.

¹⁷ E nós, irmãos, estando separados de vocês por breve tempo, ficando longe dos olhos, mas perto do coração, com muito mais empenho e com grande desejo procuramos ir vê-los pessoalmente.

¹⁸ ثُوغَا نخْسْ أَذْ غَارْومْ د-نَاسْ، نشّْ بُولُوسْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا ذ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِي عَاذْ، مَاشَا شِّيطَانْ إِبدّْ أَيِي ذڭْ وبْرِيذْ.

¹⁸ Por isso, quisemos ir até vocês — pelo menos eu, Paulo, por mais de uma vez —, porém Satanás nos barrou o caminho.

¹⁹ مِينْزِي مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ ذ أَسِيثمْ نّغْ، ذ ڒفْرَاحثْ نّغْ نِيغْ ذ تَّاجْ ن ؤُعُودْجِي نّغْ زَّاثْ إِ سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ خْمِي د غَا يَاسْ، إِلَّا كنِّيوْ وَاهَا؟

¹⁹ Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou a coroa em que nos gloriamos na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não é verdade que são vocês?

²⁰ أَقَا كنِّيوْ ذ أَعُودْجِي نّغْ ذ ڒفْرَاحثْ نّغْ.

²⁰ Sim, vocês são realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Tessalonicenses 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →