1 Samuel 9

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي بِينْيَامِينْ، قَّارنْ أَسْ قِيسْ، مِّيسْ ن أَبِييِيلْ، مِّيسْ ن صَارُورْ، مِّيسْ ن بَاكُورَاثْ، مِّيسْ ن أَفِييَاحْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ، إِجّْ ن ورْيَازْ س وَاڭْڒَا أَطَّاسْ.

¹ Havia um homem chamado Quis, que era da tribo de Benjamim. Ele era filho de Abiel, neto de Zeror, bisneto de Becorate e trineto de Afias. Quis era rico e importante.

² نتَّا ثُوغَا غَارسْ إِجّْ ن مِّيسْ، قَّارنْ أَسْ شَاوُولْ. ثُوغَا-ث ذ أَمژْيَانْ ؤُ ذَايسْ أَژْرِي. ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ جَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ ذَايسْ ثُوغِي أَژْرِي أَمْ نتَّا. نتَّا يُوجَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ س ثِيذِّي ن ؤُزدْجِيفْ.

² Tinha um filho jovem e bonito, chamado Saul. Não havia ninguém mais bonito do que ele entre todos os israelitas. Além disso era mais alto do que todos. Quando estava no meio do povo, ele aparecia dos ombros para cima.

³ ثُوغَا ثِيغْيَاڒْ ن قِيسْ، بَابَاسْ ن شَاوُولْ، ودَّارنْثْ. خنِّي إِنَّا قِيسْ إِ مِّيسْ شَاوُولْ: ”كْسِي إِجّنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ، أَوْيِي ث أَكِيذكْ ؤُشَا كَّارْ، أَرْزُو خْ ثغْيَاڒْ.“

³ E aconteceu que algumas jumentas que pertenciam a Quis, o pai de Saul, se perderam. Então ele disse a Saul: — Filho, leve com você um dos nossos empregados e vá procurar as jumentas.

⁴ نتَّا إِكَّا خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، إِكَّا خْ ثمُّورْثْ ن شَالِيشَا، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ثنْثْ ؤُفِينْ. خَاسْ ؤُشَا كِّينْ نِيثْنِي خْ ثمُّورْثْ ن شَاعَالِيمْ، وَارْ ثنْثْ ؤُفِينْ ذِينِّي. خنِّي كِّينْ خْ ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ، وَارْ ثنْثْ ؤُفِينْ ذِينِّي عَاوذْ.

⁴ Eles foram por toda a região montanhosa de Efraim e pela terra de Salisa, porém não acharam as jumentas. Então procuraram na terra de Saalim, porém elas não estavam lá. Aí procuraram no território da tribo de Benjamim, mas também não as encontraram.

⁵ ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ثمُّورْثْ ن صُوفْ، إِنَّا شَاوُولْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ: ”أَسْ-د، أَذْ نعْقبْ، نِيغْ بَابَا وَارْ إِكسِّي عَاذْ س ومْنُوسْ ذِي ثغْيَاڒْ، مَاشَا ذَايْنغْ.“

⁵ Quando entraram na terra de Zufe, Saul disse ao empregado: — Vamos voltar para casa; se não, em vez de se preocupar com as jumentas, o meu pai vai acabar se preocupando com a gente.

⁶ وَانِيثَا يَارَّا-د خَاسْ: ”خْزَارْ خنِّي، أَقَا إِجّْ ورْيَازْ ن أَربِّي إِزدّغْ ذِي ثنْذِينْثْ-أَ. أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمْشنّعْ. مَارَّا مِينْ إِقَّارْ، إِتّفّغْ-د نِيشَانْ. أجّْ أَنغْ أَذْ غَارسْ نْرَاحْ ذِينِّي، خنِّي أَذْ ثَاغْ أَذْ أَنغْ إِسّْشنْ أَبْرِيذْ إِ إِتّْخصَّا أَذْ ذَايسْ نُويُورْ.“

⁶ O empregado respondeu: — Espere. Nesta cidade mora um homem santo que é muito respeitado porque tudo o que ele diz acontece. Vamos falar com ele. Talvez ele possa nos dizer onde podemos encontrar as jumentas.

⁷ خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”مَاشَا خْزَارْ، مَاڒَا نْرَاحْ، مِينْ غَا نَاوِي خنِّي إِ ورْيَازْ نِّي؟ مَاغَارْ أَغْرُومْ جَارْ ڒحْوَايجْ نّغْ إِرُوحْ. نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ أَغِيرَالُوثْ إِ نْزمَّارْ أَذْ نوْشْ إِ ورْيَازْ ن أَربِّي. نِيغْ مِينْ غَارْنغْ نّغْنِي؟“

⁷ Saul perguntou: — Se formos lá, o que vamos levar para ele? Não há comida nas nossas sacolas, e não temos nada para lhe dar. Ou será que temos?

⁸ يَارَّا-د ؤُمْسخَّارْ عَاوذْ خْ شَاوُولْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، نشّْ غَارِي ذَا عَاذْ إِجّْ ن أَرْبعْ ن إِجّْ ن شِيقْلُو ن نُّوقَارْثْ. أَذْ ث وْشغْ إِ ورْيَازْ ن أَربِّي، مَاحنْذْ نتَّا أَذْ أَنغْ إِسّْشنْ أَبْرِيذْ.“

⁸ O empregado respondeu: — Tenho uma pequena quantia de prata que posso dar a ele para que nos conte onde poderemos achar as jumentas. Então eles foram à cidade onde o homem santo morava. Quando estavam subindo o morro para chegar à cidade, encontraram algumas moças que estavam saindo para tirar água. Eles perguntaram: — O (Antigamente, quando alguém queria fazer uma pergunta a Deus, costumava dizer: “Vamos falar com o vidente.” Porque naquele tempo os

⁹ زِيشْ ثُوغَا إِقَّارْ ورْيَازْ ذِي إِسْرَائِيل، مَاڒَا ثُوغَا إِفّغْ حِيمَا أَذْ إِسّقْسَا أَربِّي: ”أَسمْ-د، أَذْ نُويُورْ غَارْ ؤُمْوَاڒَاوْ!“، مَاغَارْ أَنَابِي ن وَاسّْ-أَ، زِيشْ قَّارنْ أَسْ ’أَمْوَاڒَاوْ‘.

⁹ — ausente —

¹⁰ إِنَّا شَاوُولْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”أَوَاڒْ نّشْ إِصْبحْ! أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نُويُورْ!“ ؤُشَا ؤُيُورنْ نِيثْنِي غَارْ ثنْذِينْثْ مَانِي إِدْجَا أَرْيَازْ ن أَربِّي.

¹⁰ — ausente —

¹¹ ؤُمِي ڭعّْذنْ نِيثْنِي ثْسَاونْثْ ن ثنْذِينْثْ مْسَاڭَارنْ أَكْ-ذ ثبْڒِيغِينْ ثِينِّي د-إِفّْغنْ مَاحنْذْ أَذْ أَيْمنْثْ أَمَانْ ؤُشَا نَّانْ أَسنْثْ: ”مَا أَمْوَاڒَاوْ ذَا؟“

¹¹ — ausente —

¹² نِيثنْثِي أَرِّينْثْ خَاسنْ، نَّانْثْ: ”خْزَارْ، نتَّا أَقَا-ث ذِيهَا غَارْ زَّاثْ. ذغْيَاثْ، مَاغَارْ نتَّا يُوسَا-د أَسّْ-أَ غَارْ ثنْذِينْثْ، مِينْزِي ڒْڭنْسْ أَسّْ-أَ أَذْ إِڭّْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ خْ ڒْڭعّْذثْ.

¹² — Ele está, sim! — responderam elas. — Olhem! Ali vai ele, ali na frente. Andem depressa. Ele está entrando na cidade porque o povo vai oferecer hoje um sacrifício no altar do monte.

¹³ خْمِي غَا ثَاذْفمْ غَارْ ثَانْذِينْثْ، أَذْ ث ثَافمْ قْبڒْ مَا أَذْ إِڭعّذْ غَارْ ڒْڭعّْذثْ حِيمَا أَذْ إِمُونْ إِ مَاشَّا، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ وَارْ إِتّتّْ مَاڒَا وَارْ د-يُوسِي نتَّا، مِينْزِي نتَّا أَذْ إِڭّْ لْبَارَاكَا ذِي ثْغَارْصْثْ، خنِّي عَاذْ أَذْ شّنْ إِنوْجِيونْ. ڭعّْذمْ ڒخُّو، مِينْزِي أَسّْ-أَ أَقَا-ث ذ لْفُورْصَا أَذْ ث ثَافمْ نِيشَانْ!“

¹³ Assim que entrarem na cidade, vocês o encontrarão antes que ele suba o monte para comer. O povo não começa a comer antes que ele chegue lá, pois primeiro ele tem de abençoar o sacrifício. Só depois é que os convidados podem comer. Subam lá agora e logo vocês o encontrarão.

¹⁴ نِيثْنِي ڭعّْذنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ؤُمِي إِوْضنْ غَارْ ڒْوسْطْ ن ثنْذِينْثْ، خْزَارْ، إِفّغْ-د غَارْسنْ شَامْوِيلْ، إِمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ مَاحنْذْ أَذْ إِڭُّورْ غَارْ ڒْڭعّْذثْ.

¹⁴ Então eles foram até a cidade. Quando iam entrando, viram Samuel, que saía para subir até o lugar de adoração.

¹⁵ مِينْزِي إِجّْ ن وَاسّْ قْبڒْ إِ د-يُوسَا شَاوُولْ، إِسَّارْڭبْ سِيذِي إِ شَامْوِيلْ ذڭْ ؤُمزُّوغْ، إِنَّا:

¹⁵ Um dia antes de Saul chegar, o Senhor Deus tinha dito a Samuel:

¹⁶ ”ثِيوشَّا أَمُّو ذِي ڒْوقْثْ-أَ، أَذْ غَاركْ سّكّغْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ. أَذْ ث ثْذهْنذْ ذ ڒْحَاكمْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل. نتَّا أَذْ إِفكّْ ڒْڭنْسْ إِنُو زڭْ ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، مَاغَارْ نشّْ ژْرِيغْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل ؤُ ثْغُويِّيثْ نْسنْ إِ ؤُسْغَاثِي ثِيوضْ-د غَارِي.“

¹⁶ — Amanhã, a esta hora, eu vou enviar a você um homem da tribo de Benjamim. Você o ungirá para ser o governador do meu povo de Israel. Ele libertará o povo do domínio dos filisteus. Eu tenho visto o sofrimento do meu povo e ouvido os seus pedidos de ajuda.

¹⁷ ؤُمِي شَامْوِيلْ إِژْرَا شَاوُولْ إِتَّاسْ-د، يَارَّا-د خَاسْ سِيذِي: ”خْزَارْ، ذ وَا ذ أَرْيَازْ إِ خْ إِ ذ أَشْ نِّيغْ: ’وَا أَذْ إِحْكمْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو.‘ “

¹⁷ Quando Samuel viu Saul, o Senhor lhe disse: — Este é o homem de quem lhe falei. Ele governará o meu povo.

¹⁸ يُويُورْ شَاوُولْ غَارْ شَامْوِيلْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ إِنَّا: ”سْشنْ أَيِي مَانِي ثدْجَا ثَادَّارْثْ ن ؤُمْوَاڒَاوْ.“

¹⁸ Saul foi encontrar-se com Samuel, perto do portão, e perguntou: — Por favor, onde mora o vidente?

¹⁹ يَارَّا-د شَامْوِيلْ خْ شَاوُولْ، إِنَّا: ”نشّْ ذ أَمْوَاڒَاوْ. ؤُيُورْ غَارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو خْ ڒْڭعّْذثْ، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ كِيذِي ثشّمْ أَسّْ-أَ. ثِيوشَّا زِيشْ أَذْ شكْ جّغْ أَذْ ثعْذُوذْ ؤُ نشّْ أَذْ شكْ سَّارْڭْبغْ خْ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ.

¹⁹ Samuel respondeu: — Eu sou o vidente. Vá adiante de mim até o lugar de adoração. Vocês dois vão jantar comigo hoje. Amanhã cedo eu responderei a todas as suas perguntas, e então vocês poderão ir embora.

²⁰ خْ ثغْيَاڒْ إِ ذ أَشْ إِودَّارنْ أَسّْ-أَ عَاذْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي، وَارْ ذَايكْ إِتِّيڒِي بُو ومْنُوسْ، مَاغَارْ تّْوَافنْثْ نِيثنْثِي. مَاشَا وِي غَارْ إِتّْرَاحْ مَارَّا مژْرِي ن إِسْرَائِيل؟ مَا وَارْ إِدْجِي غَاركْ ؤُ غَارْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ؟“

²⁰ E não se preocupe com as jumentas que se perderam há três dias, pois elas já foram encontradas. Afinal, quem é que o povo de Israel está querendo? Eles querem é você — você e a família do seu pai.

²¹ خنِّي يَارَّا-د شَاوُولْ، إِنَّا: ”مَا وَارْ دْجِيغْ نشّْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ، زِي ثْمژْيَانْثْ قَاعْ ن ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل؟ مَا وَارْ ثدْجِي ڒَادْجْ إِنُو ثَامُوقْڒِيڒْثْ قَاعْ زِي مَارَّا ڒَادْجَاثْ ن ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ؟ مَايمِّي كِيذِي ثسَّاوَاڒذْ أَوَاڒنْ أَمْ إِنَا؟“

²¹ Saul respondeu: — Eu sou da tribo de Benjamim, a menor de Israel, e a minha família é a menos importante da tribo. Então por que o senhor está falando comigo desse jeito?

²² شَامْوِيلْ إِكْسِي شَاوُولْ ذ ؤُمْسخَّارْ نّسْ أَكِيذسْ، إِسِّيذفْ إِ-ثنْ ذڭْ وخَّامْ ن أَرْوَا، إِسّْغِيمْ إِ-ثنْ ذڭْ ومْشَانْ أَمزْوَارُو جَارْ إِنوْجِيونْ. ثُوغَا نّْيَارْونْ أَمنِّي ثْڒَاثِينْ ن يرْيَازنْ.

²² Aí Samuel levou Saul e o seu empregado para o salão de festas e pediu que os dois sentassem à cabeceira da mesa. Ao redor dessa mesa estavam sentados mais ou menos trinta convidados.

²³ خنِّي إِنَّا شَامْوِيلْ إِ ؤُڭزَّارْ: ”أَوِي-د ڒخُّو ثَاسْغَارْثْ إِ ذ أَشْ وْشِيغْ، ثنِّي خْ ذ أَشْ نِّيغْ: ’أجّْ إِ-ت غَاركْ!‘ “

²³ E Samuel disse ao cozinheiro: — Traga aquele pedaço de carne que eu lhe entreguei e pedi para deixar reservado.

²⁴ ذ أَڭزَّارْ إِسّْڭعّذْ ثَاغْرُوضْثْ أَكْ-ذ مَارَّا مِينْ خَاسْ إِدْجَانْ، إِسَّارْسْ إِ-ت زَّاثْ إِ شَاوُولْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَيَا مِينْ إِشطّنْ. أڭّْ إِ-ت زَّاثكْ أَذْ ثشّذْ، مِينْزِي إِتّْوَاحْضَا إِ ثْسَاعّثْ-أَ، ؤُمِي نِّيغْ: ’نشّْ عَارْضغْ خْ ڒْڭنْسْ.‘ “ ؤُشَا إِشَّا شَاوُولْ أَكْ-ذ شَامْوِيلْ ذڭْ وَاسّْ نِّي.

²⁴ O cozinheiro pegou o melhor pedaço da perna e o pôs na frente de Saul. Samuel disse: — Olhe! Aqui está o pedaço que foi reservado para você. Coma-o, pois foi guardado para você comer nesta ocasião em que convidei o povo. E assim, naquele dia, Saul jantou com Samuel.

²⁵ خنِّي هْوَانْ-د نِيثْنِي زِي ڒْڭعّْذثْ غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُ نتَّا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ شَاوُولْ خْ ثْزقَّا.

²⁵ Depois os dois desceram do lugar de adoração para a cidade. Aí arrumaram uma cama para Saul no terraço,

²⁶ كَّارنْ زِيشْ، ؤُشَا إِمْسَارْ، غَارْ ڒفْجَارْ ن وَاسّْ، أَقَا إِڒَاغَا-د شَامْوِيلْ خْ شَاوُولْ إِ ثُوغَا إِدْجَانْ خْ ثْزقَّا، إِنَّا: ”كَّارْ، نشّْ خْسغْ أَذْ شكْ سّْقبّْضغْ!“ خنِّي إِكَّارْ شَاوُولْ ؤُشَا فّْغنْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ غَارْ بَارَّا، نتَّا أَكْ-ذ شَامْوِيلْ.

²⁶ e ele dormiu ali. De madrugada Samuel foi ao terraço e chamou Saul, dizendo: — Levante-se, que está na hora de ir. Eu vou acompanhar você um pouco. Saul levantou-se e saiu junto com Samuel para a rua.

²⁷ ؤُمِي د-هْوَانْ نِيثْنِي أَڒْ طَّارْفْ ن ثنْذِينْثْ، إِنَّا شَامْوِيلْ إِ شَاوُولْ: ”إِنِي إِ ؤُمْسخَّارْ أَذْ إِبعّذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّغْ!“ خنِّي إِڭّْوجْ نتَّا. إِنَّا شَامْوِيلْ: ”قِّيمْ ڒخُّو، بدّْ ذَا ؤُ نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ أَوَاڒْ ن أَربِّي.“

²⁷ Quando chegaram à saída da cidade, Samuel disse a Saul: — Diga ao seu empregado que vá na frente e você espere aqui um instante. O empregado foi, e Samuel disse a Saul: — Eu tenho um recado de Deus para você.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →