1 Samuel 9

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي بِينْيَامِينْ، قَّارنْ أَسْ قِيسْ، مِّيسْ ن أَبِييِيلْ، مِّيسْ ن صَارُورْ، مِّيسْ ن بَاكُورَاثْ، مِّيسْ ن أَفِييَاحْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ، إِجّْ ن ورْيَازْ س وَاڭْڒَا أَطَّاسْ.

¹ Havia um homem de Benjamim, cujo nome era Quis, filho de Abiel, filho de Zeror, filho de Becorate, filho de Afias, benjamita, dono de muitos bens.

² نتَّا ثُوغَا غَارسْ إِجّْ ن مِّيسْ، قَّارنْ أَسْ شَاوُولْ. ثُوغَا-ث ذ أَمژْيَانْ ؤُ ذَايسْ أَژْرِي. ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ جَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ ذَايسْ ثُوغِي أَژْرِي أَمْ نتَّا. نتَّا يُوجَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ س ثِيذِّي ن ؤُزدْجِيفْ.

² Ele tinha um filho chamado Saul, moço e tão belo, que entre os filhos de Israel não havia outro mais belo do que ele. Dos ombros para cima, ele sobressaía a todo o povo.

³ ثُوغَا ثِيغْيَاڒْ ن قِيسْ، بَابَاسْ ن شَاوُولْ، ودَّارنْثْ. خنِّي إِنَّا قِيسْ إِ مِّيسْ شَاوُولْ: ”كْسِي إِجّنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ، أَوْيِي ث أَكِيذكْ ؤُشَا كَّارْ، أَرْزُو خْ ثغْيَاڒْ.“

³ E aconteceu que as jumentas de Quis, pai de Saul, se extraviaram. Então Quis disse a Saul, seu filho: — Leve agora com você um dos servos e vá procurar as jumentas.

⁴ نتَّا إِكَّا خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، إِكَّا خْ ثمُّورْثْ ن شَالِيشَا، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ثنْثْ ؤُفِينْ. خَاسْ ؤُشَا كِّينْ نِيثْنِي خْ ثمُّورْثْ ن شَاعَالِيمْ، وَارْ ثنْثْ ؤُفِينْ ذِينِّي. خنِّي كِّينْ خْ ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ، وَارْ ثنْثْ ؤُفِينْ ذِينِّي عَاوذْ.

⁴ Eles atravessaram a região montanhosa de Efraim e a terra de Salisa, mas não as encontraram. Depois, passaram à terra de Saalim, mas as jumentas não estavam ali. Então atravessaram o território de Benjamim, mas também não as encontraram.

⁵ ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ثمُّورْثْ ن صُوفْ، إِنَّا شَاوُولْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ: ”أَسْ-د، أَذْ نعْقبْ، نِيغْ بَابَا وَارْ إِكسِّي عَاذْ س ومْنُوسْ ذِي ثغْيَاڒْ، مَاشَا ذَايْنغْ.“

⁵ Quando chegaram à terra de Zufe, Saul disse ao servo que estava com ele: — Vamos voltar, porque, se não, o meu pai vai deixar de se preocupar com as jumentas para começar a se afligir por causa de nós.

⁶ وَانِيثَا يَارَّا-د خَاسْ: ”خْزَارْ خنِّي، أَقَا إِجّْ ورْيَازْ ن أَربِّي إِزدّغْ ذِي ثنْذِينْثْ-أَ. أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمْشنّعْ. مَارَّا مِينْ إِقَّارْ، إِتّفّغْ-د نِيشَانْ. أجّْ أَنغْ أَذْ غَارسْ نْرَاحْ ذِينِّي، خنِّي أَذْ ثَاغْ أَذْ أَنغْ إِسّْشنْ أَبْرِيذْ إِ إِتّْخصَّا أَذْ ذَايسْ نُويُورْ.“

⁶ Porém o servo respondeu: — Nesta cidade mora um homem de Deus que é muito estimado. Tudo o que ele diz acontece. Vamos agora até lá. Talvez ele possa nos mostrar o caminho que devemos seguir.

⁷ خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”مَاشَا خْزَارْ، مَاڒَا نْرَاحْ، مِينْ غَا نَاوِي خنِّي إِ ورْيَازْ نِّي؟ مَاغَارْ أَغْرُومْ جَارْ ڒحْوَايجْ نّغْ إِرُوحْ. نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ أَغِيرَالُوثْ إِ نْزمَّارْ أَذْ نوْشْ إِ ورْيَازْ ن أَربِّي. نِيغْ مِينْ غَارْنغْ نّغْنِي؟“

⁷ Então Saul disse ao servo: — Mas, se formos para lá, o que levaremos para aquele homem? Porque o pão que tínhamos em nossas sacolas acabou, e não temos nenhum presente para levar ao homem de Deus. Ou será que temos?

⁸ يَارَّا-د ؤُمْسخَّارْ عَاوذْ خْ شَاوُولْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، نشّْ غَارِي ذَا عَاذْ إِجّْ ن أَرْبعْ ن إِجّْ ن شِيقْلُو ن نُّوقَارْثْ. أَذْ ث وْشغْ إِ ورْيَازْ ن أَربِّي، مَاحنْذْ نتَّا أَذْ أَنغْ إِسّْشنْ أَبْرِيذْ.“

⁸ O servo respondeu a Saul: — Tenho ainda em mãos três gramas de prata, que darei ao homem de Deus, para que nos mostre o caminho.

⁹ زِيشْ ثُوغَا إِقَّارْ ورْيَازْ ذِي إِسْرَائِيل، مَاڒَا ثُوغَا إِفّغْ حِيمَا أَذْ إِسّقْسَا أَربِّي: ”أَسمْ-د، أَذْ نُويُورْ غَارْ ؤُمْوَاڒَاوْ!“، مَاغَارْ أَنَابِي ن وَاسّْ-أَ، زِيشْ قَّارنْ أَسْ ’أَمْوَاڒَاوْ‘.

⁹ (Antigamente, em Israel, quando alguém ia consultar a Deus, dizia: “Vamos falar com o vidente.” Porque antigamente o profeta de hoje se chamava vidente.)

¹⁰ إِنَّا شَاوُولْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”أَوَاڒْ نّشْ إِصْبحْ! أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نُويُورْ!“ ؤُشَا ؤُيُورنْ نِيثْنِي غَارْ ثنْذِينْثْ مَانِي إِدْجَا أَرْيَازْ ن أَربِّي.

¹⁰ Então Saul disse ao servo: — Você tem razão. Vamos lá! E foram à cidade onde morava o homem de Deus.

¹¹ ؤُمِي ڭعّْذنْ نِيثْنِي ثْسَاونْثْ ن ثنْذِينْثْ مْسَاڭَارنْ أَكْ-ذ ثبْڒِيغِينْ ثِينِّي د-إِفّْغنْ مَاحنْذْ أَذْ أَيْمنْثْ أَمَانْ ؤُشَا نَّانْ أَسنْثْ: ”مَا أَمْوَاڒَاوْ ذَا؟“

¹¹ Quando subiam pela encosta da cidade, encontraram umas moças que saíam a tirar água e lhes perguntaram: — O vidente está aqui?

¹² نِيثنْثِي أَرِّينْثْ خَاسنْ، نَّانْثْ: ”خْزَارْ، نتَّا أَقَا-ث ذِيهَا غَارْ زَّاثْ. ذغْيَاثْ، مَاغَارْ نتَّا يُوسَا-د أَسّْ-أَ غَارْ ثنْذِينْثْ، مِينْزِي ڒْڭنْسْ أَسّْ-أَ أَذْ إِڭّْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ خْ ڒْڭعّْذثْ.

¹² Elas responderam: — Está. Eis que ali vai ele, à sua frente. Vão depressa! Hoje ele veio à cidade, porque o povo vai oferecer um sacrifício no lugar alto.

¹³ خْمِي غَا ثَاذْفمْ غَارْ ثَانْذِينْثْ، أَذْ ث ثَافمْ قْبڒْ مَا أَذْ إِڭعّذْ غَارْ ڒْڭعّْذثْ حِيمَا أَذْ إِمُونْ إِ مَاشَّا، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ وَارْ إِتّتّْ مَاڒَا وَارْ د-يُوسِي نتَّا، مِينْزِي نتَّا أَذْ إِڭّْ لْبَارَاكَا ذِي ثْغَارْصْثْ، خنِّي عَاذْ أَذْ شّنْ إِنوْجِيونْ. ڭعّْذمْ ڒخُّو، مِينْزِي أَسّْ-أَ أَقَا-ث ذ لْفُورْصَا أَذْ ث ثَافمْ نِيشَانْ!“

¹³ Ao entrarem na cidade, vocês o encontrarão, antes que ele suba ao lugar alto para comer. Porque o povo não comerá enquanto ele não chegar, porque ele tem de abençoar o sacrifício, e só depois os convidados irão comer. Vão agora, porque hoje vocês o acharão.

¹⁴ نِيثْنِي ڭعّْذنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ؤُمِي إِوْضنْ غَارْ ڒْوسْطْ ن ثنْذِينْثْ، خْزَارْ، إِفّغْ-د غَارْسنْ شَامْوِيلْ، إِمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ مَاحنْذْ أَذْ إِڭُّورْ غَارْ ڒْڭعّْذثْ.

¹⁴ Então eles foram até a cidade. Quando estavam entrando, eis que Samuel saiu ao encontro deles, para subir ao lugar alto.

¹⁵ مِينْزِي إِجّْ ن وَاسّْ قْبڒْ إِ د-يُوسَا شَاوُولْ، إِسَّارْڭبْ سِيذِي إِ شَامْوِيلْ ذڭْ ؤُمزُّوغْ، إِنَّا:

¹⁵ Ora, um dia antes de Saul chegar, o Senhor tinha revelado isso a Samuel, dizendo:

¹⁶ ”ثِيوشَّا أَمُّو ذِي ڒْوقْثْ-أَ، أَذْ غَاركْ سّكّغْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ. أَذْ ث ثْذهْنذْ ذ ڒْحَاكمْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل. نتَّا أَذْ إِفكّْ ڒْڭنْسْ إِنُو زڭْ ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، مَاغَارْ نشّْ ژْرِيغْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل ؤُ ثْغُويِّيثْ نْسنْ إِ ؤُسْغَاثِي ثِيوضْ-د غَارِي.“

¹⁶ — Amanhã a estas horas, enviarei a você um homem da terra de Benjamim, o qual você ungirá por príncipe sobre o meu povo de Israel. E ele livrará o meu povo das mãos dos filisteus. Porque olhei para o meu povo, pois o seu clamor chegou a mim.

¹⁷ ؤُمِي شَامْوِيلْ إِژْرَا شَاوُولْ إِتَّاسْ-د، يَارَّا-د خَاسْ سِيذِي: ”خْزَارْ، ذ وَا ذ أَرْيَازْ إِ خْ إِ ذ أَشْ نِّيغْ: ’وَا أَذْ إِحْكمْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو.‘ “

¹⁷ Quando Samuel viu Saul, o Senhor lhe disse: — Eis o homem de quem lhe falei. Este dominará sobre o meu povo.

¹⁸ يُويُورْ شَاوُولْ غَارْ شَامْوِيلْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ إِنَّا: ”سْشنْ أَيِي مَانِي ثدْجَا ثَادَّارْثْ ن ؤُمْوَاڒَاوْ.“

¹⁸ Saul se aproximou de Samuel no meio do portão e disse: — Peço que, por favor, me mostre onde é a casa do vidente.

¹⁹ يَارَّا-د شَامْوِيلْ خْ شَاوُولْ، إِنَّا: ”نشّْ ذ أَمْوَاڒَاوْ. ؤُيُورْ غَارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو خْ ڒْڭعّْذثْ، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ كِيذِي ثشّمْ أَسّْ-أَ. ثِيوشَّا زِيشْ أَذْ شكْ جّغْ أَذْ ثعْذُوذْ ؤُ نشّْ أَذْ شكْ سَّارْڭْبغْ خْ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ.

¹⁹ Samuel respondeu a Saul: — Eu sou o vidente. Suba adiante de mim ao lugar alto. Hoje vocês comerão comigo. Pela manhã eu o deixarei ir e lhe contarei tudo o que está no seu coração.

²⁰ خْ ثغْيَاڒْ إِ ذ أَشْ إِودَّارنْ أَسّْ-أَ عَاذْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي، وَارْ ذَايكْ إِتِّيڒِي بُو ومْنُوسْ، مَاغَارْ تّْوَافنْثْ نِيثنْثِي. مَاشَا وِي غَارْ إِتّْرَاحْ مَارَّا مژْرِي ن إِسْرَائِيل؟ مَا وَارْ إِدْجِي غَاركْ ؤُ غَارْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ؟“

²⁰ Quanto às jumentas que se perderam há três dias, não se preocupe com elas, porque já foram encontradas. E para quem está reservado tudo o que é precioso em Israel? Será que não é para você e para toda a casa de seu pai?

²¹ خنِّي يَارَّا-د شَاوُولْ، إِنَّا: ”مَا وَارْ دْجِيغْ نشّْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ، زِي ثْمژْيَانْثْ قَاعْ ن ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل؟ مَا وَارْ ثدْجِي ڒَادْجْ إِنُو ثَامُوقْڒِيڒْثْ قَاعْ زِي مَارَّا ڒَادْجَاثْ ن ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ؟ مَايمِّي كِيذِي ثسَّاوَاڒذْ أَوَاڒنْ أَمْ إِنَا؟“

²¹ Então Saul respondeu: — Por acaso não sou eu um benjamita, da menor das tribos de Israel? E não é a minha família a menor de todas as famílias da tribo de Benjamim? Por que, então, você me fala com tais palavras?

²² شَامْوِيلْ إِكْسِي شَاوُولْ ذ ؤُمْسخَّارْ نّسْ أَكِيذسْ، إِسِّيذفْ إِ-ثنْ ذڭْ وخَّامْ ن أَرْوَا، إِسّْغِيمْ إِ-ثنْ ذڭْ ومْشَانْ أَمزْوَارُو جَارْ إِنوْجِيونْ. ثُوغَا نّْيَارْونْ أَمنِّي ثْڒَاثِينْ ن يرْيَازنْ.

²² Samuel levou Saul e o servo dele à sala de jantar e lhes deu o lugar de honra entre os convidados, que eram cerca de trinta pessoas.

²³ خنِّي إِنَّا شَامْوِيلْ إِ ؤُڭزَّارْ: ”أَوِي-د ڒخُّو ثَاسْغَارْثْ إِ ذ أَشْ وْشِيغْ، ثنِّي خْ ذ أَشْ نِّيغْ: ’أجّْ إِ-ت غَاركْ!‘ “

²³ Então Samuel disse ao cozinheiro: — Traga aquela porção que eu lhe entreguei, aquela que eu lhe pedi para deixar reservada.

²⁴ ذ أَڭزَّارْ إِسّْڭعّذْ ثَاغْرُوضْثْ أَكْ-ذ مَارَّا مِينْ خَاسْ إِدْجَانْ، إِسَّارْسْ إِ-ت زَّاثْ إِ شَاوُولْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَيَا مِينْ إِشطّنْ. أڭّْ إِ-ت زَّاثكْ أَذْ ثشّذْ، مِينْزِي إِتّْوَاحْضَا إِ ثْسَاعّثْ-أَ، ؤُمِي نِّيغْ: ’نشّْ عَارْضغْ خْ ڒْڭنْسْ.‘ “ ؤُشَا إِشَّا شَاوُولْ أَكْ-ذ شَامْوِيلْ ذڭْ وَاسّْ نِّي.

²⁴ O cozinheiro pegou a coxa com o que havia nela e a pôs diante de Saul. Então Samuel disse: — Aqui está o que foi reservado. Pegue e coma, pois foi guardado para você para esta ocasião, quando eu disse: “Convidei o povo.” Assim, Saul comeu com Samuel naquele dia.

²⁵ خنِّي هْوَانْ-د نِيثْنِي زِي ڒْڭعّْذثْ غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُ نتَّا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ شَاوُولْ خْ ثْزقَّا.

²⁵ Depois que desceram do lugar alto para a cidade, Samuel falou com Saul no terraço.

²⁶ كَّارنْ زِيشْ، ؤُشَا إِمْسَارْ، غَارْ ڒفْجَارْ ن وَاسّْ، أَقَا إِڒَاغَا-د شَامْوِيلْ خْ شَاوُولْ إِ ثُوغَا إِدْجَانْ خْ ثْزقَّا، إِنَّا: ”كَّارْ، نشّْ خْسغْ أَذْ شكْ سّْقبّْضغْ!“ خنِّي إِكَّارْ شَاوُولْ ؤُشَا فّْغنْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ غَارْ بَارَّا، نتَّا أَكْ-ذ شَامْوِيلْ.

²⁶ Levantaram-se de madrugada, quase ao raiar do dia, e Samuel chamou Saul para o terraço, dizendo: — Levante-se, e eu irei com você para lhe indicar o caminho. Saul levantou-se, e saíram ambos, ele e Samuel.

²⁷ ؤُمِي د-هْوَانْ نِيثْنِي أَڒْ طَّارْفْ ن ثنْذِينْثْ، إِنَّا شَامْوِيلْ إِ شَاوُولْ: ”إِنِي إِ ؤُمْسخَّارْ أَذْ إِبعّذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّغْ!“ خنِّي إِڭّْوجْ نتَّا. إِنَّا شَامْوِيلْ: ”قِّيمْ ڒخُّو، بدّْ ذَا ؤُ نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ أَوَاڒْ ن أَربِّي.“

²⁷ Quando estavam chegando à extremidade da cidade, Samuel disse a Saul: — Diga ao servo que passe à frente de nós. E você, quando ele tiver ido embora, espere um pouco, para que eu possa transmitir a você a palavra de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →