1 Samuel 9
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي بِينْيَامِينْ، قَّارنْ أَسْ قِيسْ، مِّيسْ ن أَبِييِيلْ، مِّيسْ ن صَارُورْ، مِّيسْ ن بَاكُورَاثْ، مِّيسْ ن أَفِييَاحْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ، إِجّْ ن ورْيَازْ س وَاڭْڒَا أَطَّاسْ.
1 Ora, havia um homem de Benjamim, cujo nome era Quis, filho de Abiel, filho de Zeror, filho de Becorate, filho de Afias, filho dum benjamita; era varão forte e valoroso.
2 نتَّا ثُوغَا غَارسْ إِجّْ ن مِّيسْ، قَّارنْ أَسْ شَاوُولْ. ثُوغَا-ث ذ أَمژْيَانْ ؤُ ذَايسْ أَژْرِي. ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ جَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ ذَايسْ ثُوغِي أَژْرِي أَمْ نتَّا. نتَّا يُوجَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ س ثِيذِّي ن ؤُزدْجِيفْ.
2 Tinha este um filho, chamado Saul, jovem e tão belo que entre os filhos de Israel não havia outro homem mais belo de que ele; desde os ombros para cima sobressaía em altura a todo o povo.
3 ثُوغَا ثِيغْيَاڒْ ن قِيسْ، بَابَاسْ ن شَاوُولْ، ودَّارنْثْ. خنِّي إِنَّا قِيسْ إِ مِّيسْ شَاوُولْ: ”كْسِي إِجّنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ، أَوْيِي ث أَكِيذكْ ؤُشَا كَّارْ، أَرْزُو خْ ثغْيَاڒْ.“
3 Tinham-se perdido as jumentas de Quis, pai de Saul; pelo que disse Quis a Saul, seu filho: Toma agora contigo um dos moços, levanta-te e vai procurar as jumentas.
4 نتَّا إِكَّا خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، إِكَّا خْ ثمُّورْثْ ن شَالِيشَا، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ثنْثْ ؤُفِينْ. خَاسْ ؤُشَا كِّينْ نِيثْنِي خْ ثمُّورْثْ ن شَاعَالِيمْ، وَارْ ثنْثْ ؤُفِينْ ذِينِّي. خنِّي كِّينْ خْ ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ، وَارْ ثنْثْ ؤُفِينْ ذِينِّي عَاوذْ.
4 Passaram, pois, pela região montanhosa de Efraim, como também pela terra e Salisa, mas não as acharam; depois passaram pela terra de Saalim, porém tampouco estavam ali; passando ainda pela terra de Benjamim, não as acharam.
5 ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ثمُّورْثْ ن صُوفْ، إِنَّا شَاوُولْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ: ”أَسْ-د، أَذْ نعْقبْ، نِيغْ بَابَا وَارْ إِكسِّي عَاذْ س ومْنُوسْ ذِي ثغْيَاڒْ، مَاشَا ذَايْنغْ.“
5 Vindo eles, então, à terra de Zufe, Saul disse para o moço que ia com ele: Vem! Voltemos, para que não suceda que meu pai deixe de inquietar-se pelas jumentas e se aflija por causa de nós.
6 وَانِيثَا يَارَّا-د خَاسْ: ”خْزَارْ خنِّي، أَقَا إِجّْ ورْيَازْ ن أَربِّي إِزدّغْ ذِي ثنْذِينْثْ-أَ. أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمْشنّعْ. مَارَّا مِينْ إِقَّارْ، إِتّفّغْ-د نِيشَانْ. أجّْ أَنغْ أَذْ غَارسْ نْرَاحْ ذِينِّي، خنِّي أَذْ ثَاغْ أَذْ أَنغْ إِسّْشنْ أَبْرِيذْ إِ إِتّْخصَّا أَذْ ذَايسْ نُويُورْ.“
6 Mas ele lhe disse: Eis que há nesta cidade um homem de Deus, e ele é muito considerado; tudo quanto diz, sucede infalivelmente. Vamos, pois, até lá; porventura nos mostrará o caminho que devemos seguir.
7 خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”مَاشَا خْزَارْ، مَاڒَا نْرَاحْ، مِينْ غَا نَاوِي خنِّي إِ ورْيَازْ نِّي؟ مَاغَارْ أَغْرُومْ جَارْ ڒحْوَايجْ نّغْ إِرُوحْ. نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ أَغِيرَالُوثْ إِ نْزمَّارْ أَذْ نوْشْ إِ ورْيَازْ ن أَربِّي. نِيغْ مِينْ غَارْنغْ نّغْنِي؟“
7 Então Saul disse ao seu moço: Porém se lá formos, que levaremos ao homem? Pois o pão de nossos alforjes se acabou, e presente nenhum temos para levar ao homem de Deus; que temos?
8 يَارَّا-د ؤُمْسخَّارْ عَاوذْ خْ شَاوُولْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، نشّْ غَارِي ذَا عَاذْ إِجّْ ن أَرْبعْ ن إِجّْ ن شِيقْلُو ن نُّوقَارْثْ. أَذْ ث وْشغْ إِ ورْيَازْ ن أَربِّي، مَاحنْذْ نتَّا أَذْ أَنغْ إِسّْشنْ أَبْرِيذْ.“
8 O moço tornou a responder a Saul, e disse: Eis que ainda tenho em mão um quarto dum siclo de prata, o qual darei ao homem de Deus, para que nos mostre o caminho.
9 زِيشْ ثُوغَا إِقَّارْ ورْيَازْ ذِي إِسْرَائِيل، مَاڒَا ثُوغَا إِفّغْ حِيمَا أَذْ إِسّقْسَا أَربِّي: ”أَسمْ-د، أَذْ نُويُورْ غَارْ ؤُمْوَاڒَاوْ!“، مَاغَارْ أَنَابِي ن وَاسّْ-أَ، زِيشْ قَّارنْ أَسْ ’أَمْوَاڒَاوْ‘.
9 {Antigamente em Israel, indo alguém consultar a Deus, dizia assim: Vinde, vamos ao vidente; porque ao profeta de hoje, outrora se chamava vidente.}
10 إِنَّا شَاوُولْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”أَوَاڒْ نّشْ إِصْبحْ! أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نُويُورْ!“ ؤُشَا ؤُيُورنْ نِيثْنِي غَارْ ثنْذِينْثْ مَانِي إِدْجَا أَرْيَازْ ن أَربِّي.
10 Então disse Saul ao moço: Dizes bem; vem, pois, vamos! E foram-se à cidade onde estava e homem de Deus.
11 ؤُمِي ڭعّْذنْ نِيثْنِي ثْسَاونْثْ ن ثنْذِينْثْ مْسَاڭَارنْ أَكْ-ذ ثبْڒِيغِينْ ثِينِّي د-إِفّْغنْ مَاحنْذْ أَذْ أَيْمنْثْ أَمَانْ ؤُشَا نَّانْ أَسنْثْ: ”مَا أَمْوَاڒَاوْ ذَا؟“
11 Quando eles iam subindo à cidade, encontraram umas moças que saíam para tirar água; e perguntaram-lhes: Está aqui o vidente?
12 نِيثنْثِي أَرِّينْثْ خَاسنْ، نَّانْثْ: ”خْزَارْ، نتَّا أَقَا-ث ذِيهَا غَارْ زَّاثْ. ذغْيَاثْ، مَاغَارْ نتَّا يُوسَا-د أَسّْ-أَ غَارْ ثنْذِينْثْ، مِينْزِي ڒْڭنْسْ أَسّْ-أَ أَذْ إِڭّْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ خْ ڒْڭعّْذثْ.
12 Ao que elas lhes responderam: Sim, eis aí o tens diante de ti; apressa-te, porque hoje veio à cidade, porquanto o povo tem hoje sacrifício no alto.
13 خْمِي غَا ثَاذْفمْ غَارْ ثَانْذِينْثْ، أَذْ ث ثَافمْ قْبڒْ مَا أَذْ إِڭعّذْ غَارْ ڒْڭعّْذثْ حِيمَا أَذْ إِمُونْ إِ مَاشَّا، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ وَارْ إِتّتّْ مَاڒَا وَارْ د-يُوسِي نتَّا، مِينْزِي نتَّا أَذْ إِڭّْ لْبَارَاكَا ذِي ثْغَارْصْثْ، خنِّي عَاذْ أَذْ شّنْ إِنوْجِيونْ. ڭعّْذمْ ڒخُّو، مِينْزِي أَسّْ-أَ أَقَا-ث ذ لْفُورْصَا أَذْ ث ثَافمْ نِيشَانْ!“
13 Entrando vós na cidade, logo o achareis, antes que ele suba ao alto para comer; pois o povo não comerá até que ele venha, porque ele é o que abençoa a sacrifício, e depois os convidados comem. Subi agora, porque a esta hora o achareis.
14 نِيثْنِي ڭعّْذنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ؤُمِي إِوْضنْ غَارْ ڒْوسْطْ ن ثنْذِينْثْ، خْزَارْ، إِفّغْ-د غَارْسنْ شَامْوِيلْ، إِمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ مَاحنْذْ أَذْ إِڭُّورْ غَارْ ڒْڭعّْذثْ.
14 Subiram, pois, à cidade; e, ao entrarem, eis que Samuel os encontrou, quando saía para subir ao alto.
15 مِينْزِي إِجّْ ن وَاسّْ قْبڒْ إِ د-يُوسَا شَاوُولْ، إِسَّارْڭبْ سِيذِي إِ شَامْوِيلْ ذڭْ ؤُمزُّوغْ، إِنَّا:
15 Ora, o Senhor revelara isto aos ouvidos de Samuel, um dia antes de Saul chegar, dizendo:
16 ”ثِيوشَّا أَمُّو ذِي ڒْوقْثْ-أَ، أَذْ غَاركْ سّكّغْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ. أَذْ ث ثْذهْنذْ ذ ڒْحَاكمْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل. نتَّا أَذْ إِفكّْ ڒْڭنْسْ إِنُو زڭْ ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، مَاغَارْ نشّْ ژْرِيغْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل ؤُ ثْغُويِّيثْ نْسنْ إِ ؤُسْغَاثِي ثِيوضْ-د غَارِي.“
16 Amanhã a estas horas te enviarei um homem da terra de Benjamim, o qual ungirás por príncipe sobre o meu povo de Israel; e ele livrará o meu povo da mão dos filisteus; pois olhei para o meu povo, porque o seu clamor chegou a mim.
17 ؤُمِي شَامْوِيلْ إِژْرَا شَاوُولْ إِتَّاسْ-د، يَارَّا-د خَاسْ سِيذِي: ”خْزَارْ، ذ وَا ذ أَرْيَازْ إِ خْ إِ ذ أَشْ نِّيغْ: ’وَا أَذْ إِحْكمْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو.‘ “
17 E quando Samuel viu a Saul, o Senhor e disse: Eis aqui o homem de quem eu te falei. Este dominará sobre o meu povo.
18 يُويُورْ شَاوُولْ غَارْ شَامْوِيلْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ إِنَّا: ”سْشنْ أَيِي مَانِي ثدْجَا ثَادَّارْثْ ن ؤُمْوَاڒَاوْ.“
18 Então Saul se chegou a Samuel na porta, e disse: Mostra-me, peço-te, onde é a casa do vidente.
19 يَارَّا-د شَامْوِيلْ خْ شَاوُولْ، إِنَّا: ”نشّْ ذ أَمْوَاڒَاوْ. ؤُيُورْ غَارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو خْ ڒْڭعّْذثْ، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ كِيذِي ثشّمْ أَسّْ-أَ. ثِيوشَّا زِيشْ أَذْ شكْ جّغْ أَذْ ثعْذُوذْ ؤُ نشّْ أَذْ شكْ سَّارْڭْبغْ خْ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ.
19 Respondeu Samuel a Saul: Eu sou o vidente; sobe diante de mim ao alto, porque comereis hoje comigo; pela manhã te despedirei, e tudo quanto está no teu coração to declararei.
20 خْ ثغْيَاڒْ إِ ذ أَشْ إِودَّارنْ أَسّْ-أَ عَاذْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي، وَارْ ذَايكْ إِتِّيڒِي بُو ومْنُوسْ، مَاغَارْ تّْوَافنْثْ نِيثنْثِي. مَاشَا وِي غَارْ إِتّْرَاحْ مَارَّا مژْرِي ن إِسْرَائِيل؟ مَا وَارْ إِدْجِي غَاركْ ؤُ غَارْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ؟“
20 Também quanto às jumentas que há três dias se te perderam, não te preocupes com elas, porque já foram achadas. Mas para quem é tudo o que é desejável em Israel? porventura não é para ti, e para toda a casa de teu pai?
21 خنِّي يَارَّا-د شَاوُولْ، إِنَّا: ”مَا وَارْ دْجِيغْ نشّْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ، زِي ثْمژْيَانْثْ قَاعْ ن ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل؟ مَا وَارْ ثدْجِي ڒَادْجْ إِنُو ثَامُوقْڒِيڒْثْ قَاعْ زِي مَارَّا ڒَادْجَاثْ ن ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ؟ مَايمِّي كِيذِي ثسَّاوَاڒذْ أَوَاڒنْ أَمْ إِنَا؟“
21 Então respondeu Saul: Acaso não sou eu benjamita, da menor das tribos de Israel? E não é a minha família a menor de todas as famílias da tribo de Benjamim? Por que, pois, me falas desta maneira?
22 شَامْوِيلْ إِكْسِي شَاوُولْ ذ ؤُمْسخَّارْ نّسْ أَكِيذسْ، إِسِّيذفْ إِ-ثنْ ذڭْ وخَّامْ ن أَرْوَا، إِسّْغِيمْ إِ-ثنْ ذڭْ ومْشَانْ أَمزْوَارُو جَارْ إِنوْجِيونْ. ثُوغَا نّْيَارْونْ أَمنِّي ثْڒَاثِينْ ن يرْيَازنْ.
22 Samuel, porém, tomando a Saul e ao seu moço, levou-os à câmara, e deu-lhes o primeiro lugar entre os convidados, que eram cerca de trinta homens.
23 خنِّي إِنَّا شَامْوِيلْ إِ ؤُڭزَّارْ: ”أَوِي-د ڒخُّو ثَاسْغَارْثْ إِ ذ أَشْ وْشِيغْ، ثنِّي خْ ذ أَشْ نِّيغْ: ’أجّْ إِ-ت غَاركْ!‘ “
23 Depois disse Samuel ao cozinheiro: Traze a porção que te dei, da qual te disse: põe-na à parte contigo.
24 ذ أَڭزَّارْ إِسّْڭعّذْ ثَاغْرُوضْثْ أَكْ-ذ مَارَّا مِينْ خَاسْ إِدْجَانْ، إِسَّارْسْ إِ-ت زَّاثْ إِ شَاوُولْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَيَا مِينْ إِشطّنْ. أڭّْ إِ-ت زَّاثكْ أَذْ ثشّذْ، مِينْزِي إِتّْوَاحْضَا إِ ثْسَاعّثْ-أَ، ؤُمِي نِّيغْ: ’نشّْ عَارْضغْ خْ ڒْڭنْسْ.‘ “ ؤُشَا إِشَّا شَاوُولْ أَكْ-ذ شَامْوِيلْ ذڭْ وَاسّْ نِّي.
24 Levantou, pois, o cozinheiro a espádua, com o que havia nela, e pô-la diante de Saul. E disse Samuel: Eis que o que foi reservado está diante de ti. Come; porque te foi guardado para esta ocasião, para que o comesses com os convidados. Assim comeu Saul naquele dia com Samuel.
25 خنِّي هْوَانْ-د نِيثْنِي زِي ڒْڭعّْذثْ غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُ نتَّا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ شَاوُولْ خْ ثْزقَّا.
25 Então desceram do alto para a cidade, e falou Samuel com Saul, no eirado.
26 كَّارنْ زِيشْ، ؤُشَا إِمْسَارْ، غَارْ ڒفْجَارْ ن وَاسّْ، أَقَا إِڒَاغَا-د شَامْوِيلْ خْ شَاوُولْ إِ ثُوغَا إِدْجَانْ خْ ثْزقَّا، إِنَّا: ”كَّارْ، نشّْ خْسغْ أَذْ شكْ سّْقبّْضغْ!“ خنِّي إِكَّارْ شَاوُولْ ؤُشَا فّْغنْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ غَارْ بَارَّا، نتَّا أَكْ-ذ شَامْوِيلْ.
26 E se levantaram de madrugada, quase ao subir da alva, pois Samuel chamou a Saul, que estava no eirado, dizendo: Levanta-te para eu te despedir. Levantou-se, pois, Saul, e sairam ambos, ele e Samuel.
27 ؤُمِي د-هْوَانْ نِيثْنِي أَڒْ طَّارْفْ ن ثنْذِينْثْ، إِنَّا شَامْوِيلْ إِ شَاوُولْ: ”إِنِي إِ ؤُمْسخَّارْ أَذْ إِبعّذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّغْ!“ خنِّي إِڭّْوجْ نتَّا. إِنَّا شَامْوِيلْ: ”قِّيمْ ڒخُّو، بدّْ ذَا ؤُ نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ أَوَاڒْ ن أَربِّي.“
27 Quando desciam para a extremidade da cidade, Samuel disse a Saul: Dize ao moço que passe adiante de nós {e ele passou}; tu, porém, espera aqui, e te farei ouvir a palavra de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.