1 Samuel 9

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي بِينْيَامِينْ، قَّارنْ أَسْ قِيسْ، مِّيسْ ن أَبِييِيلْ، مِّيسْ ن صَارُورْ، مِّيسْ ن بَاكُورَاثْ، مِّيسْ ن أَفِييَاحْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ، إِجّْ ن ورْيَازْ س وَاڭْڒَا أَطَّاسْ.

¹ E havia um homem de Benjamim, cujo nome era Quis, filho de Abiel, filho de Zeror, filho de Becorate, filho de Afia, filho de um homem de Benjamim; homem poderoso.

² نتَّا ثُوغَا غَارسْ إِجّْ ن مِّيسْ، قَّارنْ أَسْ شَاوُولْ. ثُوغَا-ث ذ أَمژْيَانْ ؤُ ذَايسْ أَژْرِي. ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ جَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ ذَايسْ ثُوغِي أَژْرِي أَمْ نتَّا. نتَّا يُوجَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ س ثِيذِّي ن ؤُزدْجِيفْ.

² Este tinha um filho, cujo nome era Saul, moço, e tão belo que entre os filhos de Israel não havia outro homem mais belo do que ele; desde os ombros para cima sobressaía a todo o povo.

³ ثُوغَا ثِيغْيَاڒْ ن قِيسْ، بَابَاسْ ن شَاوُولْ، ودَّارنْثْ. خنِّي إِنَّا قِيسْ إِ مِّيسْ شَاوُولْ: ”كْسِي إِجّنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ، أَوْيِي ث أَكِيذكْ ؤُشَا كَّارْ، أَرْزُو خْ ثغْيَاڒْ.“

³ E perderam-se as jumentas de Quis, pai de Saul; por isso disse Quis a Saul, seu filho: Toma agora contigo um dos moços, e levanta-te e vai procurar as jumentas.

⁴ نتَّا إِكَّا خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، إِكَّا خْ ثمُّورْثْ ن شَالِيشَا، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ثنْثْ ؤُفِينْ. خَاسْ ؤُشَا كِّينْ نِيثْنِي خْ ثمُّورْثْ ن شَاعَالِيمْ، وَارْ ثنْثْ ؤُفِينْ ذِينِّي. خنِّي كِّينْ خْ ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ، وَارْ ثنْثْ ؤُفِينْ ذِينِّي عَاوذْ.

⁴ Passaram, pois, pela montanha de Efraim, e dali passaram à terra de Salisa, porém não as acharam; depois passaram à terra de Saalim, porém tampouco estavam ali; também passaram à terra de Benjamim, porém tampouco as acharam.

⁵ ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ثمُّورْثْ ن صُوفْ، إِنَّا شَاوُولْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ: ”أَسْ-د، أَذْ نعْقبْ، نِيغْ بَابَا وَارْ إِكسِّي عَاذْ س ومْنُوسْ ذِي ثغْيَاڒْ، مَاشَا ذَايْنغْ.“

⁵ Vindo eles então à terra de Zufe, Saul disse para o seu moço, com quem ele ia: Vem, e voltemos; para que porventura meu pai não deixe de inquietar-se pelas jumentas e se aflija por causa de nós.

⁶ وَانِيثَا يَارَّا-د خَاسْ: ”خْزَارْ خنِّي، أَقَا إِجّْ ورْيَازْ ن أَربِّي إِزدّغْ ذِي ثنْذِينْثْ-أَ. أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمْشنّعْ. مَارَّا مِينْ إِقَّارْ، إِتّفّغْ-د نِيشَانْ. أجّْ أَنغْ أَذْ غَارسْ نْرَاحْ ذِينِّي، خنِّي أَذْ ثَاغْ أَذْ أَنغْ إِسّْشنْ أَبْرِيذْ إِ إِتّْخصَّا أَذْ ذَايسْ نُويُورْ.“

⁶ Porém ele lhe disse: Eis que há nesta cidade um homem de Deus, e homem honrado é; tudo quanto diz, sucede assim infalivelmente; vamo-nos agora lá; porventura nos mostrará o caminho que devemos seguir.

⁷ خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”مَاشَا خْزَارْ، مَاڒَا نْرَاحْ، مِينْ غَا نَاوِي خنِّي إِ ورْيَازْ نِّي؟ مَاغَارْ أَغْرُومْ جَارْ ڒحْوَايجْ نّغْ إِرُوحْ. نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ أَغِيرَالُوثْ إِ نْزمَّارْ أَذْ نوْشْ إِ ورْيَازْ ن أَربِّي. نِيغْ مِينْ غَارْنغْ نّغْنِي؟“

⁷ Então Saul disse ao seu moço: Eis, porém, se lá formos, que levaremos então àquele homem? Porque o pão de nossos alforjes se acabou, e presente nenhum temos para levar ao homem de Deus; que temos?

⁸ يَارَّا-د ؤُمْسخَّارْ عَاوذْ خْ شَاوُولْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، نشّْ غَارِي ذَا عَاذْ إِجّْ ن أَرْبعْ ن إِجّْ ن شِيقْلُو ن نُّوقَارْثْ. أَذْ ث وْشغْ إِ ورْيَازْ ن أَربِّي، مَاحنْذْ نتَّا أَذْ أَنغْ إِسّْشنْ أَبْرِيذْ.“

⁸ E o moço tornou a responder a Saul, e disse: Eis que ainda se acha na minha mão um quarto de um siclo de prata, o qual darei ao homem de Deus, para que nos mostre o caminho

⁹ زِيشْ ثُوغَا إِقَّارْ ورْيَازْ ذِي إِسْرَائِيل، مَاڒَا ثُوغَا إِفّغْ حِيمَا أَذْ إِسّقْسَا أَربِّي: ”أَسمْ-د، أَذْ نُويُورْ غَارْ ؤُمْوَاڒَاوْ!“، مَاغَارْ أَنَابِي ن وَاسّْ-أَ، زِيشْ قَّارنْ أَسْ ’أَمْوَاڒَاوْ‘.

⁹ (Antigamente em Israel, indo alguém consultar a Deus, dizia assim: Vinde, e vamos ao vidente; porque ao profeta de hoje, antigamente se chamava vidente).

¹⁰ إِنَّا شَاوُولْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”أَوَاڒْ نّشْ إِصْبحْ! أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نُويُورْ!“ ؤُشَا ؤُيُورنْ نِيثْنِي غَارْ ثنْذِينْثْ مَانِي إِدْجَا أَرْيَازْ ن أَربِّي.

¹⁰ Então disse Saul ao moço: Bem dizes; vem, pois, vamos. E foram-se à cidade onde estava o homem de Deus.

¹¹ ؤُمِي ڭعّْذنْ نِيثْنِي ثْسَاونْثْ ن ثنْذِينْثْ مْسَاڭَارنْ أَكْ-ذ ثبْڒِيغِينْ ثِينِّي د-إِفّْغنْ مَاحنْذْ أَذْ أَيْمنْثْ أَمَانْ ؤُشَا نَّانْ أَسنْثْ: ”مَا أَمْوَاڒَاوْ ذَا؟“

¹¹ E, subindo eles à cidade, acharam umas moças que saíam a tirar água; e disseram-lhes: Está aqui o vidente?

¹² نِيثنْثِي أَرِّينْثْ خَاسنْ، نَّانْثْ: ”خْزَارْ، نتَّا أَقَا-ث ذِيهَا غَارْ زَّاثْ. ذغْيَاثْ، مَاغَارْ نتَّا يُوسَا-د أَسّْ-أَ غَارْ ثنْذِينْثْ، مِينْزِي ڒْڭنْسْ أَسّْ-أَ أَذْ إِڭّْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ خْ ڒْڭعّْذثْ.

¹² E elas lhes responderam, e disseram: Sim, eis aí o tens diante de ti; apressa-te, pois, porque hoje veio à cidade; porquanto o povo tem hoje sacrifício no alto.

¹³ خْمِي غَا ثَاذْفمْ غَارْ ثَانْذِينْثْ، أَذْ ث ثَافمْ قْبڒْ مَا أَذْ إِڭعّذْ غَارْ ڒْڭعّْذثْ حِيمَا أَذْ إِمُونْ إِ مَاشَّا، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ وَارْ إِتّتّْ مَاڒَا وَارْ د-يُوسِي نتَّا، مِينْزِي نتَّا أَذْ إِڭّْ لْبَارَاكَا ذِي ثْغَارْصْثْ، خنِّي عَاذْ أَذْ شّنْ إِنوْجِيونْ. ڭعّْذمْ ڒخُّو، مِينْزِي أَسّْ-أَ أَقَا-ث ذ لْفُورْصَا أَذْ ث ثَافمْ نِيشَانْ!“

¹³ Entrando vós na cidade, logo o achareis, antes que suba ao alto para comer; porque o povo não comerá, até que ele venha; porque ele é o que abençoa o sacrifício, e depois comem os convidados; subi, pois, agora, que hoje o achareis.

¹⁴ نِيثْنِي ڭعّْذنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ؤُمِي إِوْضنْ غَارْ ڒْوسْطْ ن ثنْذِينْثْ، خْزَارْ، إِفّغْ-د غَارْسنْ شَامْوِيلْ، إِمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ مَاحنْذْ أَذْ إِڭُّورْ غَارْ ڒْڭعّْذثْ.

¹⁴ Subiram, pois, à cidade; e, vindo eles no meio da cidade, eis que Samuel lhes saiu ao encontro, para subir ao alto.

¹⁵ مِينْزِي إِجّْ ن وَاسّْ قْبڒْ إِ د-يُوسَا شَاوُولْ، إِسَّارْڭبْ سِيذِي إِ شَامْوِيلْ ذڭْ ؤُمزُّوغْ، إِنَّا:

¹⁵ Porque o Senhor revelara isto aos ouvidos de Samuel, um dia antes que Saul viesse, dizendo:

¹⁶ ”ثِيوشَّا أَمُّو ذِي ڒْوقْثْ-أَ، أَذْ غَاركْ سّكّغْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ. أَذْ ث ثْذهْنذْ ذ ڒْحَاكمْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل. نتَّا أَذْ إِفكّْ ڒْڭنْسْ إِنُو زڭْ ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، مَاغَارْ نشّْ ژْرِيغْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل ؤُ ثْغُويِّيثْ نْسنْ إِ ؤُسْغَاثِي ثِيوضْ-د غَارِي.“

¹⁶ Amanhã a estas horas te enviarei um homem da terra de Benjamim, o qual ungirás por capitão sobre o meu povo de Israel, e ele livrará o meu povo da mão dos filisteus; porque tenho olhado para o meu povo; porque o seu clamor chegou a mim.

¹⁷ ؤُمِي شَامْوِيلْ إِژْرَا شَاوُولْ إِتَّاسْ-د، يَارَّا-د خَاسْ سِيذِي: ”خْزَارْ، ذ وَا ذ أَرْيَازْ إِ خْ إِ ذ أَشْ نِّيغْ: ’وَا أَذْ إِحْكمْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو.‘ “

¹⁷ E quando Samuel viu a Saul, o Senhor lhe respondeu: Eis aqui o homem de quem eu te falei. Este dominará sobre o meu povo.

¹⁸ يُويُورْ شَاوُولْ غَارْ شَامْوِيلْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ إِنَّا: ”سْشنْ أَيِي مَانِي ثدْجَا ثَادَّارْثْ ن ؤُمْوَاڒَاوْ.“

¹⁸ E Saul se chegou a Samuel no meio da porta, e disse: Mostra-me, peço-te, onde está a casa do vidente.

¹⁹ يَارَّا-د شَامْوِيلْ خْ شَاوُولْ، إِنَّا: ”نشّْ ذ أَمْوَاڒَاوْ. ؤُيُورْ غَارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو خْ ڒْڭعّْذثْ، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ كِيذِي ثشّمْ أَسّْ-أَ. ثِيوشَّا زِيشْ أَذْ شكْ جّغْ أَذْ ثعْذُوذْ ؤُ نشّْ أَذْ شكْ سَّارْڭْبغْ خْ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ.

¹⁹ E Samuel respondeu a Saul, e disse: Eu sou o vidente; sobe diante de mim ao alto, e comei hoje comigo; e pela manhã te despedirei, e tudo quanto está no teu coração, to declararei.

²⁰ خْ ثغْيَاڒْ إِ ذ أَشْ إِودَّارنْ أَسّْ-أَ عَاذْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي، وَارْ ذَايكْ إِتِّيڒِي بُو ومْنُوسْ، مَاغَارْ تّْوَافنْثْ نِيثنْثِي. مَاشَا وِي غَارْ إِتّْرَاحْ مَارَّا مژْرِي ن إِسْرَائِيل؟ مَا وَارْ إِدْجِي غَاركْ ؤُ غَارْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ؟“

²⁰ E quanto às jumentas que há três dias se te perderam, não ocupes o teu coração com elas, porque já se acharam. E para quem é todo o desejo de Israel? Porventura não é para ti, e para toda a casa de teu pai?

²¹ خنِّي يَارَّا-د شَاوُولْ، إِنَّا: ”مَا وَارْ دْجِيغْ نشّْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ، زِي ثْمژْيَانْثْ قَاعْ ن ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل؟ مَا وَارْ ثدْجِي ڒَادْجْ إِنُو ثَامُوقْڒِيڒْثْ قَاعْ زِي مَارَّا ڒَادْجَاثْ ن ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ؟ مَايمِّي كِيذِي ثسَّاوَاڒذْ أَوَاڒنْ أَمْ إِنَا؟“

²¹ Então respondeu Saul, e disse: Porventura não sou eu filho de Benjamim, da menor das tribos de Israel? E a minha família a menor de todas as famílias da tribo de Benjamim? Por que, pois, me falas com semelhantes palavras?

²² شَامْوِيلْ إِكْسِي شَاوُولْ ذ ؤُمْسخَّارْ نّسْ أَكِيذسْ، إِسِّيذفْ إِ-ثنْ ذڭْ وخَّامْ ن أَرْوَا، إِسّْغِيمْ إِ-ثنْ ذڭْ ومْشَانْ أَمزْوَارُو جَارْ إِنوْجِيونْ. ثُوغَا نّْيَارْونْ أَمنِّي ثْڒَاثِينْ ن يرْيَازنْ.

²² Porém Samuel tomou a Saul e ao seu moço, e os levou à câmara; e deu-lhes lugar acima de todos os convidados, que eram uns trinta homens.

²³ خنِّي إِنَّا شَامْوِيلْ إِ ؤُڭزَّارْ: ”أَوِي-د ڒخُّو ثَاسْغَارْثْ إِ ذ أَشْ وْشِيغْ، ثنِّي خْ ذ أَشْ نِّيغْ: ’أجّْ إِ-ت غَاركْ!‘ “

²³ Então disse Samuel ao cozinheiro: Dá aqui a porção que te dei, de que te disse: Põe-na à parte contigo.

²⁴ ذ أَڭزَّارْ إِسّْڭعّذْ ثَاغْرُوضْثْ أَكْ-ذ مَارَّا مِينْ خَاسْ إِدْجَانْ، إِسَّارْسْ إِ-ت زَّاثْ إِ شَاوُولْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَيَا مِينْ إِشطّنْ. أڭّْ إِ-ت زَّاثكْ أَذْ ثشّذْ، مِينْزِي إِتّْوَاحْضَا إِ ثْسَاعّثْ-أَ، ؤُمِي نِّيغْ: ’نشّْ عَارْضغْ خْ ڒْڭنْسْ.‘ “ ؤُشَا إِشَّا شَاوُولْ أَكْ-ذ شَامْوِيلْ ذڭْ وَاسّْ نِّي.

²⁴ Levantou, pois, o cozinheiro a espádua, com o que havia nela, e pô-la diante de Saul; e disse Samuel: Eis que o que foi reservado está diante de ti. Come; porque se guardou para ti para esta ocasião, dizendo eu: Tenho convidado o povo. Assim comeu Saul aquele dia com Samuel.

²⁵ خنِّي هْوَانْ-د نِيثْنِي زِي ڒْڭعّْذثْ غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُ نتَّا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ شَاوُولْ خْ ثْزقَّا.

²⁵ Então desceram do alto para a cidade; e falou com Saul sobre o eirado.

²⁶ كَّارنْ زِيشْ، ؤُشَا إِمْسَارْ، غَارْ ڒفْجَارْ ن وَاسّْ، أَقَا إِڒَاغَا-د شَامْوِيلْ خْ شَاوُولْ إِ ثُوغَا إِدْجَانْ خْ ثْزقَّا، إِنَّا: ”كَّارْ، نشّْ خْسغْ أَذْ شكْ سّْقبّْضغْ!“ خنِّي إِكَّارْ شَاوُولْ ؤُشَا فّْغنْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ غَارْ بَارَّا، نتَّا أَكْ-ذ شَامْوِيلْ.

²⁶ E se levantaram de madrugada; e sucedeu que, quase ao subir da alva, chamou Samuel a Saul ao eirado, dizendo: Levanta-te, e despedir-te-ei. Levantou-se Saul, e saíram ambos para fora, ele e Samuel.

²⁷ ؤُمِي د-هْوَانْ نِيثْنِي أَڒْ طَّارْفْ ن ثنْذِينْثْ، إِنَّا شَامْوِيلْ إِ شَاوُولْ: ”إِنِي إِ ؤُمْسخَّارْ أَذْ إِبعّذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّغْ!“ خنِّي إِڭّْوجْ نتَّا. إِنَّا شَامْوِيلْ: ”قِّيمْ ڒخُّو، بدّْ ذَا ؤُ نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ أَوَاڒْ ن أَربِّي.“

²⁷ E, descendo eles para a extremidade da cidade, Samuel disse a Saul: Dize ao moço que passe adiante de nós (e passou); porém tu espera agora, e te farei ouvir a palavra de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →