1 Samuel 23

rifa (RIFA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 حَاجَانْ إِ ذَاوُوذْ، نَّانْ: ”أَقَا إِفِيلِيسْطِينِييّنْ تّْمنْغَانْ أَكْ-ذ قَاعِيلَا ؤُشَا تّْكشَّاضنْ إِنذْرَارْ.“
1 Disseram a Davi: Os filisteus estão atacando Ceila e pilhando as eiras.
2 إِسّقْسَا ذَاوُوذْ سِيذِي، إِنَّا: ”مَا أَذْ فّْغغْ ذِينْ، أَذْ وْثغْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ؟“ سِيذِي يَارَّا-د خْ ذَاوُوذْ: ”فّغْ، وّثْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا فكّْ قَاعِيلَا!“
2 Davi consultou o Senhor: Devo ferir os filisteus? O Senhor respondeu: Vai; tu os ferirás e libertarás Ceila.
3 نَّانْ أَسْ يرْيَازنْ ن ذَاوُوذْ: ”خْزَارْ، نشِّينْ نتّڭّْوذْ ذغْيَا ذَا ذِي يَاهُوذَا، مَامّشْ عَاذْ مَاڒَا نشِّينْ نفّغْ غَارْ قَاعِيلَا غَارْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.“
3 Os homens de Davi, porém, disseram-lhe: Mesmo aqui em Judá estamos cheios de medo; quanto mais se formos a Ceila contra as tropas dos filisteus?
4 ؤُشَا ذَاوُوذْ إِسّقْسَا سِيذِي ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ ؤُ سِيذِي يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”كَّارْ، هْوَا غَارْ قَاعِيلَا، مِينْزِي نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ.“
4 Davi consultou novamente o Senhor, que lhe respondeu: Vai; desce a Ceila, porque entrego os filisteus nas tuas mãos.
5 خَاسْ ؤُشَا إِفّغْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ غَارْ قَاعِيلَا، إِمّْنغْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. نتَّا يُوژّڒْ خْ ثْحِيمَارِينْ نْسنْ ؤُشَا إِوْثَا ثنْ س إِشْثْ ن ثشْثِي ذ ثَامقّْرَانْثْ. أَمُّو إِ إِفكّْ ذَاوُوذْ إِمزْذَاغْ ن قَاعِيلَا.
5 Davi foi para Ceila com os seus homens e atacou os filisteus, tomando-lhes o gado e infligindo-lhes uma grande derrota. Assim libertou os habitantes de Ceila.
6 ؤُمِي أَبْيَاثَارْ، مِّيسْ ن أَخِيمَالِيكْ، يَارْوڒْ غَارْ ذَاوُوذْ غَارْ قَاعِيلَا، إِمْسَارْ، نتَّا أَقَا إِهْوَا أَكْ-ذ ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.
6 {Ora, quando Abiatar, filho de Aquimelec, fugira para junto de Davi a Ceila, levava consigo o efod.}
7 حَاجَانْ أَسْ إِ شَاوُولْ، أَقَا ذَاوُوذْ يِيوضْ غَارْ قَاعِيلَا. خنِّي إِنَّا شَاوُولْ: ”أَربِّي إِڭَّا أَيِي إِ-ث ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، مِينْزِي نتَّا إِتّْوَاحبّسْ أَڒَامِي يُوذفْ غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ س ثوُّورَا ذ زّكْرُونَاثْ.“
7 Saul foi informado de que Davi se encontrava em Ceila, e disse: Deus entregou-o nas minhas mãos, pois foi encerrar-se em uma cidade com portas e ferrolhos.
8 إِجَّا شَاوُولْ أَذْ ڒَاغَانْ خْ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ ؤُمنْغِي، حِيمَا أَذْ هْوَانْ غَارْ قَاعِيلَا مَاحنْذْ أَذْ نّْضنْ إِ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ.
8 O rei convocou todo o povo às armas para descer a Ceila e sitiar Davi com sua tropa.
9 ڒَْامِي يَارْڭبْ ذَاوُوذْ بلِّي شَاوُولْ إِسّوْجذْ أَسْ ثُوعفّْنَا-يَا س ثْنُوفّْرَا، إِنَّا نتَّا إِ ؤُكهَّانْ أَبْيَاثَارْ: ”أَوِي-د أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذَا!“
9 Mas Davi, sabendo que Saul maquinava perdê-lo, disse ao sacerdote Abiatar: Traze o efod!
10 إِنَّا ذَاوُوذْ: ”أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، أَمْسخَّارْ نّشْ إِسْڒَا نِيشَانْ، أَقَا شَاوُولْ إِعمّذْ أَذْ د-يَاسْ غَارْ قَاعِيلَا، حِيمَا أَذْ إِخَارّبْ ثَانْذِينْثْ ذِي سِّيبّثْ إِنُو.
10 E ajuntou: Senhor, Deus de Israel, vosso servo sabe que Saul pretende penetrar em Ceila para destruir a cidade por causa de mim.
11 مَا أَذْ أَيِي سّعْذُونْ إِمزْذَاغْ ن قَاعِيلَا ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ؟ مَا أَذْ إِهْوَا شَاوُولْ أَمْ مَامّشْ إِسْڒَا ؤُمْسخَّارْ نّشْ؟ أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، إِنِي ث إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ!“ سِيذِي يَارَّا-د: ”نتَّا أَذْ إِهْوَا.“
11 Será que os habitantes de Ceila me entregarão nas suas mãos? Saul descerá como o vosso servo ouviu dizer? Senhor, Deus de Israel, fazei-o saber ao vosso servo. O Senhor respondeu: Ele descerá.
12 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ: ”مَا إِمزْذَاغْ ن قَاعِيلَا أَذْ سّعْذُونْ نشّْ ذ يرْيَازنْ إِنُو إِ شَاوُولْ؟“ إِنَّا سِيذِي ”نِيثْنِي أَذْ شكْ سّعْذُونْ.“
12 E Davi ajuntou: Os habitantes de Ceila entregar-me-ão a mim e a meus homens, nas mãos de Saul? O Senhor respondeu: Entregarão.
13 خَاسْ ؤُشَا إِكَّارْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ، أَمنِّي ستَّا مْيَا ن يرْيَازنْ، ؤُشَا فّْغنْ نِيثْنِي زِي قَاعِيلَا، ذوْڒنْ ڭُّورنْ مَانِي مَا زمَّارنْ أَذْ ؤُيُورنْ. ؤُمِي إِتّْوَانَّا إِ شَاوُولْ، أَقَا إِنْجمْ-د ذَاوُوذْ زِي قَاعِيلَا، إِجَّا زڭْ وبْرِيذْ نّسْ، وَارْ إِفِّيغْ شَا.
13 Então Davi partiu precipitadamente com a sua tropa, em número de aproximadamente seiscentos homens, e saíram de Ceila, marchando ao acaso. Saul, informado de que Davi deixara Ceila, renunciou à expedição.
14 ذَاوُوذْ إِقِّيمْ ذِي ڒخْڒَا ذِي لْقلْعَاثْ ن إِذُورَارْ ؤُشَا إِقِّيمْ خْ إِذُورَارْ ذِي ڒخْڒَا ن زِيفْ. شَاوُولْ يَارْزُو خَاسْ مَارَّا ؤُسَّانْ، مَاشَا أَربِّي وَارْ ث إِڭِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.
14 Davi permaneceu no deserto, em lugares bem protegidos, e habitou no monte do deserto de Zif. Saul procurava-o sem cessar; mas Deus não o entregou nas suas mãos.
15 ؤُمِي إِژْرَا ذَاوُوذْ، أَقَا شَاوُولْ ثُوغَا إِفّغْ حِيمَا أَذْ خَاسْ يَارْزُو، ثُوغَا ذَاوُوذْ ذِي ڒخْڒَا ن زِيفْ ذِي خُورِيسَا.
15 Davi, sabendo que Saul tinha saído para tirar-lhe a vida, ficou no deserto de Zif, em Horcha.
16 خنِّي إِكَّارْ يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، ؤُشَا يُويُورْ غَارْ ذَاوُوذْ ذِي خُورِيسَا، إِسّجْهذْ أَفُوسْ نّسْ ذِي أَربِّي.
16 Então Jônatas, filho de Saul, foi ter com ele em Horcha. E confortou-o em Deus, dizendo:
17 نتَّا إِنَّا أَسْ: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مِينْزِي أَفُوسْ ن بَابَا شَاوُولْ وَارْ شكْ د-إِتِّيكّْوِيضْ ؤُ شكْ أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل ؤُ نشّْ أَذْ ذوْڒغْ ذ وِيسّْ ثْنَاينْ غَاركْ. ؤُڒَا ذ بَابَا شَاوُولْ إِسّنْ أَيَا.“
17 Não temas, porque não te atingirá a mão de meu pai. Tu reinarás sobre Israel, e eu serei o teu segundo; meu pai bem o sabe.
18 ؤُ نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي. ذَاوُوذْ إِقِّيمْ ذِي خُورِيسَا ؤُ يُونَاثَانْ يَارڭّْوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.
18 Fizeram ambos aliança diante do Senhor. Davi ficou em Horcha e Jônatas voltou para a sua casa.
19 خَاسْ ؤُشَا ڭعّْذنْ يرْيَازنْ زِي زِيفْ غَارْ شَاوُولْ ذِي جِيبْعَا، نَّانْ: ”مَا وَارْ إِنُّوفَّارْ ذَاوُوذْ غَارْنغْ ذِي لْقلْعَاثْ ذڭْ إِذُورَارْ ذِي خُورِيسَا، خْ ثوْرِيرْثْ ن حَاخِيلَا، غَارْ لْجَانُوبْ ن ثْنزْرُوفْثْ؟
19 Alguns zifeus subiram a ter com Saul em Gabaa, e disseram-lhe: Davi está escondido entre nós no fortim de Horcha, na colina de Haquila, à direita do deserto.
20 خنِّي ڒخُّو، أَ أَجدْجِيذْ، هْوَا-د عْلَاحْسَابْ مَارَّا مژْرِي ن وُوڒْ نّشْ. أَذْ ثِيڒِي خنِّي ثْمسْڒَاشْثْ نّغْ، حِيمَا أَذْ ث نسّعْذُو غَارْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
20 Desce, pois, ó rei, já que tanto o desejas, e nós nos encarregamos de entregá-lo nas tuas mãos.
21 شَاوُولْ إِنَّا: ”أَذْ ثتّْوَابَارْكمْ زِي سِيذِي، مِينْزِي شْقِيغْ أَومْ أَمُّو.
21 Que o Senhor vos abençoe, respondeu Saul, porque vos compadecestes de mim.
22 ؤُيُورمْ، وجْذمْ عَاذْ كْثَارْ ؤُ حْضَامْ ؤُ سْنمْ ؤُ خْزَارمْ أَمْشَانْ مَانِي إِدْجَا ؤُضَارْ نّسْ ؤُ مَانْ ونْ إِ ث ذِينِّي إِژْرِينْ، مَاغَارْ قَّارنْ أَيِي، أَقَا نتَّا ذ أَحْرَايْمِي أَطَّاسْ.
22 Ide, informai-vos diligentemente, e procurai saber o lugar onde ele se encontra, ou se alguém o viu, porque me foi dito que ele é muito astuto!
23 حْضَامْ ؤُ سّْنمْ مَارَّا إِمُوشَانْ ن ثْنُوفّْرَا مَانِي إِسّْنُوفَّارْ إِخفْ نّسْ ؤُعقْبمْ مَاڒَا ثْكمّْڒمْ. خنِّي أَذْ كِيذْومْ ؤُيُورغْ ؤُ مَاڒَا نتَّا ذِي ثمُّورْثْ، نشّْ أَذْ خَاسْ أَرْزُوغْ جَارْ مَارَّا ڒُوڒُوفْ ن يَاهُوذَا.“
23 Explorai e descobri todos os seus esconderijos, e voltai a mim com notícias seguras, a fim de eu ir convosco, pois se ele estiver na terra, eu o descobrirei entre a multidão de Judá.
24 كَّارنْ نِيثْنِي، إِزَّارنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن شَاوُولْ غَارْ زِيفْ. ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ ثُوغَا أَثنْ ذِي ڒخْڒَا ن مَاعُونْ، ذِي ڒوْضَا غَارْ لْجَانُوبْ ن ثْنزْرُوفْثْ.
24 Partiram antes de Saul para Zif; mas Davi e os seus estavam já no deserto de Maon, na planície ao sul do deserto.
25 شَاوُولْ ذ يرْيَازنْ نّسْ فّْغنْ حِيمَا أَذْ خَاسْ أَرْزُونْ. نَّانْ أَيَا إِ ذَاوُوذْ ؤُ نتَّا إِهْوَا-د زِي ڒجْرُوفْ ذِي ڒخْڒَا ن مَاعُونْ. ؤُمِي ث إِسْڒَا شَاوُولْ، ڒخْذنِّي إِضْفَارْ نتَّا ذَاوُوذْ ذِي ڒخْڒَا ن مَاعُونْ.
25 Saul partiu com seus homens à sua procura. Mas Davi, informado disso, desceu à Rocha e permaneceu no deserto de Maon. Saul o soube e foi persegui-lo ali.
26 شَاوُولْ إِكَّا خْ إِجّْ ن ؤُغزْذِيسْ ن وذْرَارْ ؤُ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ كّنْ خْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي ن وذْرَارْ. ڒَامِي إِقدْجقْ ذَاوُوذْ مَاحنْذْ أَذْ يَاڭّْوجْ خْ وُوذمْ ن شَاوُولْ، إِمْسَارْ، أَقَا شَاوُولْ ذ يرْيَازنْ نّسْ نّْضنْ-د إِ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ حِيمَا أَذْ ثنْ طّْفنْ.
26 Saul ia por um flanco da montanha, e Davi com os seus pelo outro, em fuga precipitada para escapar de Saul. No momento, porém, em que Saul com seus homens iam apoderar-se de Davi e sua gente,
27 مَاشَا يُوسَا-د إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ شَاوُولْ إِنَّا: ”ذغْيَا، أَسْ-د، مِينْزِي إِفِيلِيسْطِينِييّنْ هجْمنْ خْ ثمُّورْثْ!“
27 veio um mensageiro anunciar ao rei: Vem depressa; os filisteus entraram na terra.
28 خنِّي إِعْقبْ-د شَاوُولْ زڭْ وضْفَارْ ن ذَاوُوذْ ؤُشَا إِفّغْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. خْ ؤُيَا قَّارنْ أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي سَالَاعْ-هَا-مَاخْلِيكُوثْ.
28 Saul abandonou a perseguição e foi combater os filisteus. Por isso, àquele lugar foi dado o nome de Rocha da Separação.
29 — ausente —
29 Subindo dali, veio Davi habitar nas alturas de Engadi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.