1 Samuel 23

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ حَاجَانْ إِ ذَاوُوذْ، نَّانْ: ”أَقَا إِفِيلِيسْطِينِييّنْ تّْمنْغَانْ أَكْ-ذ قَاعِيلَا ؤُشَا تّْكشَّاضنْ إِنذْرَارْ.“

¹ Davi soube que os filisteus estavam atacando a cidade de Queila e roubando o trigo que havia sido colhido há pouco.

² إِسّقْسَا ذَاوُوذْ سِيذِي، إِنَّا: ”مَا أَذْ فّْغغْ ذِينْ، أَذْ وْثغْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ؟“ سِيذِي يَارَّا-د خْ ذَاوُوذْ: ”فّغْ، وّثْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا فكّْ قَاعِيلَا!“

² Então perguntou a Deus, o Senhor : — Devo ir e atacar os filisteus? — Sim! — respondeu o

³ نَّانْ أَسْ يرْيَازنْ ن ذَاوُوذْ: ”خْزَارْ، نشِّينْ نتّڭّْوذْ ذغْيَا ذَا ذِي يَاهُوذَا، مَامّشْ عَاذْ مَاڒَا نشِّينْ نفّغْ غَارْ قَاعِيلَا غَارْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.“

³ Mas os homens de Davi disseram: — Nós já estamos com medo de ficar aqui em Judá. Quanto mais de ir a Queila para atacar o exército dos filisteus!

⁴ ؤُشَا ذَاوُوذْ إِسّقْسَا سِيذِي ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ ؤُ سِيذِي يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”كَّارْ، هْوَا غَارْ قَاعِيلَا، مِينْزِي نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ.“

⁴ Então Davi consultou novamente a Deus, o Senhor , e ele respondeu: — Vá a Queila e ataque porque eu lhe darei a vitória sobre os filisteus.

⁵ خَاسْ ؤُشَا إِفّغْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ غَارْ قَاعِيلَا، إِمّْنغْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. نتَّا يُوژّڒْ خْ ثْحِيمَارِينْ نْسنْ ؤُشَا إِوْثَا ثنْ س إِشْثْ ن ثشْثِي ذ ثَامقّْرَانْثْ. أَمُّو إِ إِفكّْ ذَاوُوذْ إِمزْذَاغْ ن قَاعِيلَا.

⁵ Então Davi e os seus homens foram a Queila e atacaram os filisteus. Mataram muitos deles e tomaram os seus rebanhos. E assim Davi salvou os moradores de Queila.

⁶ ؤُمِي أَبْيَاثَارْ، مِّيسْ ن أَخِيمَالِيكْ، يَارْوڒْ غَارْ ذَاوُوذْ غَارْ قَاعِيلَا، إِمْسَارْ، نتَّا أَقَا إِهْوَا أَكْ-ذ ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.

⁶ Na ocasião em que Abiatar, filho de Aimeleque, escapou e foi se juntar a Davi em Queila, ele levou o manto sacerdotal .

⁷ حَاجَانْ أَسْ إِ شَاوُولْ، أَقَا ذَاوُوذْ يِيوضْ غَارْ قَاعِيلَا. خنِّي إِنَّا شَاوُولْ: ”أَربِّي إِڭَّا أَيِي إِ-ث ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، مِينْزِي نتَّا إِتّْوَاحبّسْ أَڒَامِي يُوذفْ غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ س ثوُّورَا ذ زّكْرُونَاثْ.“

⁷ Quando Saul foi avisado de que Davi tinha ido para Queila, disse: — Deus entregou Davi nas minhas mãos. Ele foi para uma cidade cercada de muralhas, com portões reforçados, e assim caiu numa armadilha.

⁸ إِجَّا شَاوُولْ أَذْ ڒَاغَانْ خْ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ ؤُمنْغِي، حِيمَا أَذْ هْوَانْ غَارْ قَاعِيلَا مَاحنْذْ أَذْ نّْضنْ إِ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ.

⁸ Então Saul chamou todos os soldados para a batalha a fim de marchar contra Queila e cercar Davi e os seus homens.

⁹ ڒَْامِي يَارْڭبْ ذَاوُوذْ بلِّي شَاوُولْ إِسّوْجذْ أَسْ ثُوعفّْنَا-يَا س ثْنُوفّْرَا، إِنَّا نتَّا إِ ؤُكهَّانْ أَبْيَاثَارْ: ”أَوِي-د أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذَا!“

⁹ Quando Davi soube que Saul estava planejando atacá-lo, disse ao sacerdote Abiatar: — Traga aqui o manto sacerdotal para que possamos consultar a Deus.

¹⁰ إِنَّا ذَاوُوذْ: ”أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، أَمْسخَّارْ نّشْ إِسْڒَا نِيشَانْ، أَقَا شَاوُولْ إِعمّذْ أَذْ د-يَاسْ غَارْ قَاعِيلَا، حِيمَا أَذْ إِخَارّبْ ثَانْذِينْثْ ذِي سِّيبّثْ إِنُو.

¹⁰ Então Davi disse: — Ó

¹¹ مَا أَذْ أَيِي سّعْذُونْ إِمزْذَاغْ ن قَاعِيلَا ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ؟ مَا أَذْ إِهْوَا شَاوُولْ أَمْ مَامّشْ إِسْڒَا ؤُمْسخَّارْ نّشْ؟ أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، إِنِي ث إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ!“ سِيذِي يَارَّا-د: ”نتَّا أَذْ إِهْوَا.“

¹¹ Será que os moradores de Queila vão me entregar nas mãos de Saul? Será que Saul virá mesmo, como ouvi dizer? Ó Senhor , Deus de Israel, peço-te que me respondas! — Saul virá! — respondeu o

¹² خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ: ”مَا إِمزْذَاغْ ن قَاعِيلَا أَذْ سّعْذُونْ نشّْ ذ يرْيَازنْ إِنُو إِ شَاوُولْ؟“ إِنَّا سِيذِي ”نِيثْنِي أَذْ شكْ سّعْذُونْ.“

¹² — E será que os moradores de Queila vão entregar a mim e também os meus homens a Saul? — perguntou Davi. — Sim, vão! — respondeu o

¹³ خَاسْ ؤُشَا إِكَّارْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ، أَمنِّي ستَّا مْيَا ن يرْيَازنْ، ؤُشَا فّْغنْ نِيثْنِي زِي قَاعِيلَا، ذوْڒنْ ڭُّورنْ مَانِي مَا زمَّارنْ أَذْ ؤُيُورنْ. ؤُمِي إِتّْوَانَّا إِ شَاوُولْ، أَقَا إِنْجمْ-د ذَاوُوذْ زِي قَاعِيلَا، إِجَّا زڭْ وبْرِيذْ نّسْ، وَارْ إِفِّيغْ شَا.

¹³ Então Davi e os seus homens — mais ou menos seiscentos — saíram imediatamente de Queila e seguiram sem rumo certo. Quando Saul ficou sabendo que Davi tinha fugido de Queila, abandonou o seu plano.

¹⁴ ذَاوُوذْ إِقِّيمْ ذِي ڒخْڒَا ذِي لْقلْعَاثْ ن إِذُورَارْ ؤُشَا إِقِّيمْ خْ إِذُورَارْ ذِي ڒخْڒَا ن زِيفْ. شَاوُولْ يَارْزُو خَاسْ مَارَّا ؤُسَّانْ، مَاشَا أَربِّي وَارْ ث إِڭِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.

¹⁴ Davi se escondeu nas fortalezas da região deserta e montanhosa que fica perto de Zife. Saul continuava a procurá-lo todos os dias, mas Deus não entregou Davi a ele.

¹⁵ ؤُمِي إِژْرَا ذَاوُوذْ، أَقَا شَاوُولْ ثُوغَا إِفّغْ حِيمَا أَذْ خَاسْ يَارْزُو، ثُوغَا ذَاوُوذْ ذِي ڒخْڒَا ن زِيفْ ذِي خُورِيسَا.

¹⁵ E Davi estava com medo porque Saul tinha saído para matá-lo. Davi passou a viver em Horesa, no deserto que fica perto de Zife.

¹⁶ خنِّي إِكَّارْ يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، ؤُشَا يُويُورْ غَارْ ذَاوُوذْ ذِي خُورِيسَا، إِسّجْهذْ أَفُوسْ نّسْ ذِي أَربِّي.

¹⁶ Jônatas foi encontrar-se com ele ali e lhe deu coragem para confiar na proteção de Deus.

¹⁷ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مِينْزِي أَفُوسْ ن بَابَا شَاوُولْ وَارْ شكْ د-إِتِّيكّْوِيضْ ؤُ شكْ أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل ؤُ نشّْ أَذْ ذوْڒغْ ذ وِيسّْ ثْنَاينْ غَاركْ. ؤُڒَا ذ بَابَا شَاوُولْ إِسّنْ أَيَا.“

¹⁷ Jônatas disse: — Não tenha medo. Saul, o meu pai, não conseguirá causar-lhe nenhum mal. Você será o rei de Israel, e eu ocuparei o segundo lugar no seu governo. E o meu pai sabe muito bem disso.

¹⁸ ؤُ نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي. ذَاوُوذْ إِقِّيمْ ذِي خُورِيسَا ؤُ يُونَاثَانْ يَارڭّْوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

¹⁸ E ali, na presença de Deus, o Senhor , os dois renovaram a sua promessa de amizade. Davi ficou em Horesa, e Jônatas voltou para casa.

¹⁹ خَاسْ ؤُشَا ڭعّْذنْ يرْيَازنْ زِي زِيفْ غَارْ شَاوُولْ ذِي جِيبْعَا، نَّانْ: ”مَا وَارْ إِنُّوفَّارْ ذَاوُوذْ غَارْنغْ ذِي لْقلْعَاثْ ذڭْ إِذُورَارْ ذِي خُورِيسَا، خْ ثوْرِيرْثْ ن حَاخِيلَا، غَارْ لْجَانُوبْ ن ثْنزْرُوفْثْ؟

¹⁹ Algumas pessoas de Zife foram a Gibeá e disseram a Saul: — Davi está escondido na nossa terra, em Horesa, no monte Haquila, ao sul de Jesimom.

²⁰ خنِّي ڒخُّو، أَ أَجدْجِيذْ، هْوَا-د عْلَاحْسَابْ مَارَّا مژْرِي ن وُوڒْ نّشْ. أَذْ ثِيڒِي خنِّي ثْمسْڒَاشْثْ نّغْ، حِيمَا أَذْ ث نسّعْذُو غَارْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

²⁰ Nós sabemos que o senhor quer muito prendê-lo. Venha com a gente, que nós lhe entregaremos Davi.

²¹ شَاوُولْ إِنَّا: ”أَذْ ثتّْوَابَارْكمْ زِي سِيذِي، مِينْزِي شْقِيغْ أَومْ أَمُّو.

²¹ Saul respondeu: — Que o

²² ؤُيُورمْ، وجْذمْ عَاذْ كْثَارْ ؤُ حْضَامْ ؤُ سْنمْ ؤُ خْزَارمْ أَمْشَانْ مَانِي إِدْجَا ؤُضَارْ نّسْ ؤُ مَانْ ونْ إِ ث ذِينِّي إِژْرِينْ، مَاغَارْ قَّارنْ أَيِي، أَقَا نتَّا ذ أَحْرَايْمِي أَطَّاسْ.

²² Vão e se informem novamente. Descubram com certeza onde Davi está e quem o viu ali. Dizem que ele é muito esperto.

²³ حْضَامْ ؤُ سّْنمْ مَارَّا إِمُوشَانْ ن ثْنُوفّْرَا مَانِي إِسّْنُوفَّارْ إِخفْ نّسْ ؤُعقْبمْ مَاڒَا ثْكمّْڒمْ. خنِّي أَذْ كِيذْومْ ؤُيُورغْ ؤُ مَاڒَا نتَّا ذِي ثمُّورْثْ، نشّْ أَذْ خَاسْ أَرْزُوغْ جَارْ مَارَّا ڒُوڒُوفْ ن يَاهُوذَا.“

²³ Descubram exatamente os lugares onde ele se esconde e voltem aqui sem falta. Então irei com vocês e, se ele estiver lá, eu o pegarei ainda que tenha de procurar em toda a terra de Judá.

²⁴ كَّارنْ نِيثْنِي، إِزَّارنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن شَاوُولْ غَارْ زِيفْ. ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ ثُوغَا أَثنْ ذِي ڒخْڒَا ن مَاعُونْ، ذِي ڒوْضَا غَارْ لْجَانُوبْ ن ثْنزْرُوفْثْ.

²⁴ Então eles voltaram para Zife, adiante de Saul. Davi e os seus homens estavam no deserto de Maom, num vale seco ao sul de Jesimom.

²⁵ شَاوُولْ ذ يرْيَازنْ نّسْ فّْغنْ حِيمَا أَذْ خَاسْ أَرْزُونْ. نَّانْ أَيَا إِ ذَاوُوذْ ؤُ نتَّا إِهْوَا-د زِي ڒجْرُوفْ ذِي ڒخْڒَا ن مَاعُونْ. ؤُمِي ث إِسْڒَا شَاوُولْ، ڒخْذنِّي إِضْفَارْ نتَّا ذَاوُوذْ ذِي ڒخْڒَا ن مَاعُونْ.

²⁵ Saul e os seus soldados foram procurar Davi. Mas Davi ficou sabendo e foi para uma passagem nas rochas do deserto de Maom e ficou ali. Quando Saul soube disso, foi atrás de Davi.

²⁶ شَاوُولْ إِكَّا خْ إِجّْ ن ؤُغزْذِيسْ ن وذْرَارْ ؤُ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ كّنْ خْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي ن وذْرَارْ. ڒَامِي إِقدْجقْ ذَاوُوذْ مَاحنْذْ أَذْ يَاڭّْوجْ خْ وُوذمْ ن شَاوُولْ، إِمْسَارْ، أَقَا شَاوُولْ ذ يرْيَازنْ نّسْ نّْضنْ-د إِ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ حِيمَا أَذْ ثنْ طّْفنْ.

²⁶ Saul e os seus soldados estavam de um lado do monte, e Davi e os seus, do outro. Estes fugiram depressa para escapar de Saul e dos seus soldados, que os estavam cercando para prendê-los.

²⁷ مَاشَا يُوسَا-د إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ شَاوُولْ إِنَّا: ”ذغْيَا، أَسْ-د، مِينْزِي إِفِيلِيسْطِينِييّنْ هجْمنْ خْ ثمُّورْثْ!“

²⁷ Mas justamente nesse momento um mensageiro chegou e disse a Saul: — Volte imediatamente! Os filisteus estão invadindo o país!

²⁸ خنِّي إِعْقبْ-د شَاوُولْ زڭْ وضْفَارْ ن ذَاوُوذْ ؤُشَا إِفّغْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. خْ ؤُيَا قَّارنْ أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي سَالَاعْ-هَا-مَاخْلِيكُوثْ.

²⁸ Então Saul parou de perseguir Davi e foi lutar contra os filisteus. É por isso que aquele lugar é chamado de “Rocha da Separação”.

²⁹ — ausente —

²⁹ Davi saiu e foi para os lugares protegidos da região da fonte de Gedi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 23 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →