1 Samuel 23

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ حَاجَانْ إِ ذَاوُوذْ، نَّانْ: ”أَقَا إِفِيلِيسْطِينِييّنْ تّْمنْغَانْ أَكْ-ذ قَاعِيلَا ؤُشَا تّْكشَّاضنْ إِنذْرَارْ.“

¹ Eles, então, contaram a Davi, dizendo: Eis que os filisteus lutam contra Queila, e roubam as eiras.

² إِسّقْسَا ذَاوُوذْ سِيذِي، إِنَّا: ”مَا أَذْ فّْغغْ ذِينْ، أَذْ وْثغْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ؟“ سِيذِي يَارَّا-د خْ ذَاوُوذْ: ”فّغْ، وّثْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا فكّْ قَاعِيلَا!“

² Portanto, Davi consultou o SENHOR, dizendo: Devo ir e ferir estes filisteus? E o SENHOR disse a Davi: Vai e fere os filisteus, e salva Queila.

³ نَّانْ أَسْ يرْيَازنْ ن ذَاوُوذْ: ”خْزَارْ، نشِّينْ نتّڭّْوذْ ذغْيَا ذَا ذِي يَاهُوذَا، مَامّشْ عَاذْ مَاڒَا نشِّينْ نفّغْ غَارْ قَاعِيلَا غَارْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.“

³ E os homens de Davi lhe disseram: Eis que estamos temerosos aqui em Judá; quanto mais se formos a Queila contra os exércitos dos filisteus?

⁴ ؤُشَا ذَاوُوذْ إِسّقْسَا سِيذِي ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ ؤُ سِيذِي يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”كَّارْ، هْوَا غَارْ قَاعِيلَا، مِينْزِي نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ.“

⁴ Então, Davi consultou o SENHOR mais uma vez. E o SENHOR lhe respondeu e disse: Levanta-te, desce até Queila; pois eu entregarei os filisteus na tua mão.

⁵ خَاسْ ؤُشَا إِفّغْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ غَارْ قَاعِيلَا، إِمّْنغْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. نتَّا يُوژّڒْ خْ ثْحِيمَارِينْ نْسنْ ؤُشَا إِوْثَا ثنْ س إِشْثْ ن ثشْثِي ذ ثَامقّْرَانْثْ. أَمُّو إِ إِفكّْ ذَاوُوذْ إِمزْذَاغْ ن قَاعِيلَا.

⁵ Assim, Davi e os seus homens foram a Queila, e lutaram contra os filisteus, e trouxeram o seu gado, e os feriram com um grande massacre. Assim, Davi salvou os habitantes de Queila.

⁶ ؤُمِي أَبْيَاثَارْ، مِّيسْ ن أَخِيمَالِيكْ، يَارْوڒْ غَارْ ذَاوُوذْ غَارْ قَاعِيلَا، إِمْسَارْ، نتَّا أَقَا إِهْوَا أَكْ-ذ ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.

⁶ E sucedeu que, quando Abiatar, o filho de Aimeleque, fugiu até Davi, a Queila, ele desceu com um éfode na sua mão.

⁷ حَاجَانْ أَسْ إِ شَاوُولْ، أَقَا ذَاوُوذْ يِيوضْ غَارْ قَاعِيلَا. خنِّي إِنَّا شَاوُولْ: ”أَربِّي إِڭَّا أَيِي إِ-ث ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، مِينْزِي نتَّا إِتّْوَاحبّسْ أَڒَامِي يُوذفْ غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ س ثوُّورَا ذ زّكْرُونَاثْ.“

⁷ E Saul foi informado que Davi havia chegado a Queila. E Saul disse: Deus o entregou na minha mão; pois está cercado, ao entrar em uma cidade que tem portões e barras.

⁸ إِجَّا شَاوُولْ أَذْ ڒَاغَانْ خْ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ ؤُمنْغِي، حِيمَا أَذْ هْوَانْ غَارْ قَاعِيلَا مَاحنْذْ أَذْ نّْضنْ إِ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ.

⁸ E Saul chamou todo o povo à guerra, para descer a Queila, para sitiar Davi e os seus homens.

⁹ ڒَْامِي يَارْڭبْ ذَاوُوذْ بلِّي شَاوُولْ إِسّوْجذْ أَسْ ثُوعفّْنَا-يَا س ثْنُوفّْرَا، إِنَّا نتَّا إِ ؤُكهَّانْ أَبْيَاثَارْ: ”أَوِي-د أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذَا!“

⁹ E Davi soube que Saul praticava, secretamente, maldades contra ele; e disse a Abiatar, o sacerdote: Traz-me aqui o éfode.

¹⁰ إِنَّا ذَاوُوذْ: ”أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، أَمْسخَّارْ نّشْ إِسْڒَا نِيشَانْ، أَقَا شَاوُولْ إِعمّذْ أَذْ د-يَاسْ غَارْ قَاعِيلَا، حِيمَا أَذْ إِخَارّبْ ثَانْذِينْثْ ذِي سِّيبّثْ إِنُو.

¹⁰ Então, disse Davi: Ó SENHOR Deus de Israel, o teu servo certamente ouviu que Saul procura vir a Queila, para destruir a cidade por minha causa.

¹¹ مَا أَذْ أَيِي سّعْذُونْ إِمزْذَاغْ ن قَاعِيلَا ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ؟ مَا أَذْ إِهْوَا شَاوُولْ أَمْ مَامّشْ إِسْڒَا ؤُمْسخَّارْ نّشْ؟ أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، إِنِي ث إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ!“ سِيذِي يَارَّا-د: ”نتَّا أَذْ إِهْوَا.“

¹¹ Entregar-me-ão os homens de Queila à sua mão? Descerá Saul, segundo ouviu o teu servo? Ó SENHOR Deus de Israel, eu te suplico, diz ao teu servo. E o SENHOR disse: Ele descerá.

¹² خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ: ”مَا إِمزْذَاغْ ن قَاعِيلَا أَذْ سّعْذُونْ نشّْ ذ يرْيَازنْ إِنُو إِ شَاوُولْ؟“ إِنَّا سِيذِي ”نِيثْنِي أَذْ شكْ سّعْذُونْ.“

¹² Então, disse Davi: Entregarão os homens de Queila a mim e os meus homens na mão de Saul? E o SENHOR disse: Eles te entregarão.

¹³ خَاسْ ؤُشَا إِكَّارْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ، أَمنِّي ستَّا مْيَا ن يرْيَازنْ، ؤُشَا فّْغنْ نِيثْنِي زِي قَاعِيلَا، ذوْڒنْ ڭُّورنْ مَانِي مَا زمَّارنْ أَذْ ؤُيُورنْ. ؤُمِي إِتّْوَانَّا إِ شَاوُولْ، أَقَا إِنْجمْ-د ذَاوُوذْ زِي قَاعِيلَا، إِجَّا زڭْ وبْرِيذْ نّسْ، وَارْ إِفِّيغْ شَا.

¹³ Então, Davi e os seus homens, os quais eram cerca de seiscentos, levantaram-se e partiram de Queila e foram para onde quer que conseguiram ir. E Saul foi informado que Davi havia escapado de Queila; e ele refreou de seguir adiante.

¹⁴ ذَاوُوذْ إِقِّيمْ ذِي ڒخْڒَا ذِي لْقلْعَاثْ ن إِذُورَارْ ؤُشَا إِقِّيمْ خْ إِذُورَارْ ذِي ڒخْڒَا ن زِيفْ. شَاوُولْ يَارْزُو خَاسْ مَارَّا ؤُسَّانْ، مَاشَا أَربِّي وَارْ ث إِڭِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.

¹⁴ E Davi habitou no deserto, em fortalezas, e permaneceu em um monte no deserto de Zife. E Saul o procurava todos os dias, mas Deus não o entregou na sua mão.

¹⁵ ؤُمِي إِژْرَا ذَاوُوذْ، أَقَا شَاوُولْ ثُوغَا إِفّغْ حِيمَا أَذْ خَاسْ يَارْزُو، ثُوغَا ذَاوُوذْ ذِي ڒخْڒَا ن زِيفْ ذِي خُورِيسَا.

¹⁵ E Davi viu que Saul havia saído em busca da sua vida; e Davi estava no deserto de Zife, em um bosque.

¹⁶ خنِّي إِكَّارْ يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، ؤُشَا يُويُورْ غَارْ ذَاوُوذْ ذِي خُورِيسَا، إِسّجْهذْ أَفُوسْ نّسْ ذِي أَربِّي.

¹⁶ E Jônatas, filho de Saul, levantou-se e foi até Davi, no bosque, e fortaleceu a sua mão em Deus.

¹⁷ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مِينْزِي أَفُوسْ ن بَابَا شَاوُولْ وَارْ شكْ د-إِتِّيكّْوِيضْ ؤُ شكْ أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل ؤُ نشّْ أَذْ ذوْڒغْ ذ وِيسّْ ثْنَاينْ غَاركْ. ؤُڒَا ذ بَابَا شَاوُولْ إِسّنْ أَيَا.“

¹⁷ E ele lhe disse: Não temas; pois a mão de Saul, meu pai, não te achará; e tu serás rei sobre Israel, e eu estarei junto a ti; e isto também o meu pai o sabe.

¹⁸ ؤُ نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي. ذَاوُوذْ إِقِّيمْ ذِي خُورِيسَا ؤُ يُونَاثَانْ يَارڭّْوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

¹⁸ E os dois fizeram um pacto diante do SENHOR; e Davi habitou no bosque, e Jônatas foi para a sua casa.

¹⁹ خَاسْ ؤُشَا ڭعّْذنْ يرْيَازنْ زِي زِيفْ غَارْ شَاوُولْ ذِي جِيبْعَا، نَّانْ: ”مَا وَارْ إِنُّوفَّارْ ذَاوُوذْ غَارْنغْ ذِي لْقلْعَاثْ ذڭْ إِذُورَارْ ذِي خُورِيسَا، خْ ثوْرِيرْثْ ن حَاخِيلَا، غَارْ لْجَانُوبْ ن ثْنزْرُوفْثْ؟

¹⁹ Então, os zifeus subiram até Saul, a Gibeá, dizendo: Não se esconde Davi conosco em fortalezas no bosque, no outeiro de Haquila, o qual fica ao sul de Jesimom?

²⁰ خنِّي ڒخُّو، أَ أَجدْجِيذْ، هْوَا-د عْلَاحْسَابْ مَارَّا مژْرِي ن وُوڒْ نّشْ. أَذْ ثِيڒِي خنِّي ثْمسْڒَاشْثْ نّغْ، حِيمَا أَذْ ث نسّعْذُو غَارْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

²⁰ Agora, portanto, ó rei, desce, segundo todo o desejo da tua alma em descer; e a nossa parte será entregá-lo na mão do rei.

²¹ شَاوُولْ إِنَّا: ”أَذْ ثتّْوَابَارْكمْ زِي سِيذِي، مِينْزِي شْقِيغْ أَومْ أَمُّو.

²¹ E Saul disse: Benditos sejais vós do SENHOR; pois tendes compaixão de mim.

²² ؤُيُورمْ، وجْذمْ عَاذْ كْثَارْ ؤُ حْضَامْ ؤُ سْنمْ ؤُ خْزَارمْ أَمْشَانْ مَانِي إِدْجَا ؤُضَارْ نّسْ ؤُ مَانْ ونْ إِ ث ذِينِّي إِژْرِينْ، مَاغَارْ قَّارنْ أَيِي، أَقَا نتَّا ذ أَحْرَايْمِي أَطَّاسْ.

²² Ide, rogo-vos, preparai-vos ainda, e conheçais e vede onde é o seu lugar predileto, e quem ali o tem visto; pois foi-me informado que ele age mui sutilmente.

²³ حْضَامْ ؤُ سّْنمْ مَارَّا إِمُوشَانْ ن ثْنُوفّْرَا مَانِي إِسّْنُوفَّارْ إِخفْ نّسْ ؤُعقْبمْ مَاڒَا ثْكمّْڒمْ. خنِّي أَذْ كِيذْومْ ؤُيُورغْ ؤُ مَاڒَا نتَّا ذِي ثمُّورْثْ، نشّْ أَذْ خَاسْ أَرْزُوغْ جَارْ مَارَّا ڒُوڒُوفْ ن يَاهُوذَا.“

²³ Vede, portanto, e tomai conhecimento de todos os lugares de espreita onde ele se oculta, e vinde novamente a mim com a certeza, e eu irei convosco; e sucederá que, se ele estiver na terra, eu o procurarei dentre todos os milhares de Judá.

²⁴ كَّارنْ نِيثْنِي، إِزَّارنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن شَاوُولْ غَارْ زِيفْ. ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ ثُوغَا أَثنْ ذِي ڒخْڒَا ن مَاعُونْ، ذِي ڒوْضَا غَارْ لْجَانُوبْ ن ثْنزْرُوفْثْ.

²⁴ E eles se levantaram e foram a Zife adiante de Saul; mas Davi e os seus homens estavam no deserto de Maom, na planície ao sul de Jesimom.

²⁵ شَاوُولْ ذ يرْيَازنْ نّسْ فّْغنْ حِيمَا أَذْ خَاسْ أَرْزُونْ. نَّانْ أَيَا إِ ذَاوُوذْ ؤُ نتَّا إِهْوَا-د زِي ڒجْرُوفْ ذِي ڒخْڒَا ن مَاعُونْ. ؤُمِي ث إِسْڒَا شَاوُولْ، ڒخْذنِّي إِضْفَارْ نتَّا ذَاوُوذْ ذِي ڒخْڒَا ن مَاعُونْ.

²⁵ Saul e os seus homens também foram em sua procura. E avisaram a Davi; então ele desceu para dentro de uma rocha e habitou no deserto de Maom. E quando Saul ouviu isto, ele perseguiu Davi no deserto de Maom.

²⁶ شَاوُولْ إِكَّا خْ إِجّْ ن ؤُغزْذِيسْ ن وذْرَارْ ؤُ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ كّنْ خْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي ن وذْرَارْ. ڒَامِي إِقدْجقْ ذَاوُوذْ مَاحنْذْ أَذْ يَاڭّْوجْ خْ وُوذمْ ن شَاوُولْ، إِمْسَارْ، أَقَا شَاوُولْ ذ يرْيَازنْ نّسْ نّْضنْ-د إِ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ حِيمَا أَذْ ثنْ طّْفنْ.

²⁶ E Saul foi para este lado do monte, e Davi e os seus homens para aquele lado do monte; e Davi se apressou em fugir por temor a Saul; pois Saul e os seus homens cercaram Davi e os seus homens por todos os lados para apanhá-los.

²⁷ مَاشَا يُوسَا-د إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ شَاوُولْ إِنَّا: ”ذغْيَا، أَسْ-د، مِينْزِي إِفِيلِيسْطِينِييّنْ هجْمنْ خْ ثمُّورْثْ!“

²⁷ Mas chegou um mensageiro a Saul, dizendo: Apressa-te e vem; pois os filisteus invadiram a terra.

²⁸ خنِّي إِعْقبْ-د شَاوُولْ زڭْ وضْفَارْ ن ذَاوُوذْ ؤُشَا إِفّغْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. خْ ؤُيَا قَّارنْ أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي سَالَاعْ-هَا-مَاخْلِيكُوثْ.

²⁸ Pelo que Saul retornou da perseguição a Davi, e foi contra os filisteus; por isso chamaram aquele lugar de Selá-Hamalecote.

²⁹ — ausente —

²⁹ E Davi subiu dali, e habitou em fortalezas em En-Gedi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 23 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →