1 Samuel 23
rifa (RIFA) vs NAA
1 حَاجَانْ إِ ذَاوُوذْ، نَّانْ: ”أَقَا إِفِيلِيسْطِينِييّنْ تّْمنْغَانْ أَكْ-ذ قَاعِيلَا ؤُشَا تّْكشَّاضنْ إِنذْرَارْ.“
1 Então disseram a Davi: — Eis que os filisteus estão atacando a cidade de Queila e saqueando as eiras.
2 إِسّقْسَا ذَاوُوذْ سِيذِي، إِنَّا: ”مَا أَذْ فّْغغْ ذِينْ، أَذْ وْثغْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ؟“ سِيذِي يَارَّا-د خْ ذَاوُوذْ: ”فّغْ، وّثْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا فكّْ قَاعِيلَا!“
2 Davi consultou o Senhor , perguntando: — Devo ir e atacar esses filisteus? O — Vá, ataque os filisteus, e livre a cidade de Queila.
3 نَّانْ أَسْ يرْيَازنْ ن ذَاوُوذْ: ”خْزَارْ، نشِّينْ نتّڭّْوذْ ذغْيَا ذَا ذِي يَاهُوذَا، مَامّشْ عَاذْ مَاڒَا نشِّينْ نفّغْ غَارْ قَاعِيلَا غَارْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.“
3 Porém os homens de Davi lhe disseram: — Temos medo aqui em Judá, quanto mais indo a Queila lutar contra as tropas dos filisteus.
4 ؤُشَا ذَاوُوذْ إِسّقْسَا سِيذِي ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ ؤُ سِيذِي يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”كَّارْ، هْوَا غَارْ قَاعِيلَا، مِينْزِي نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ.“
4 Então Davi tornou a consultar o Senhor , e o Senhor lhe respondeu: — Levante-se e vá até Queila, porque estou entregando os filisteus em suas mãos.
5 خَاسْ ؤُشَا إِفّغْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ غَارْ قَاعِيلَا، إِمّْنغْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. نتَّا يُوژّڒْ خْ ثْحِيمَارِينْ نْسنْ ؤُشَا إِوْثَا ثنْ س إِشْثْ ن ثشْثِي ذ ثَامقّْرَانْثْ. أَمُّو إِ إِفكّْ ذَاوُوذْ إِمزْذَاغْ ن قَاعِيلَا.
5 Então Davi e os seus homens foram a Queila, lutaram contra os filisteus e tomaram todo o gado deles. E causaram grande matança entre eles. Assim, Davi salvou os moradores de Queila.
6 ؤُمِي أَبْيَاثَارْ، مِّيسْ ن أَخِيمَالِيكْ، يَارْوڒْ غَارْ ذَاوُوذْ غَارْ قَاعِيلَا، إِمْسَارْ، نتَّا أَقَا إِهْوَا أَكْ-ذ ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.
6 Aconteceu que, quando Abiatar, filho de Aimeleque, fugiu para junto de Davi, em Queila, levou a estola sacerdotal.
7 حَاجَانْ أَسْ إِ شَاوُولْ، أَقَا ذَاوُوذْ يِيوضْ غَارْ قَاعِيلَا. خنِّي إِنَّا شَاوُولْ: ”أَربِّي إِڭَّا أَيِي إِ-ث ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، مِينْزِي نتَّا إِتّْوَاحبّسْ أَڒَامِي يُوذفْ غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ س ثوُّورَا ذ زّكْرُونَاثْ.“
7 Foi anunciado a Saul que Davi tinha ido a Queila. Então Saul disse: — Deus o entregou nas minhas mãos. Está cercado, pois entrou numa cidade de portões e ferrolhos.
8 إِجَّا شَاوُولْ أَذْ ڒَاغَانْ خْ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ ؤُمنْغِي، حِيمَا أَذْ هْوَانْ غَارْ قَاعِيلَا مَاحنْذْ أَذْ نّْضنْ إِ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ.
8 Então Saul mandou chamar todo o povo para a batalha, para que descessem a Queila e cercassem Davi e os seus homens.
9 ڒَْامِي يَارْڭبْ ذَاوُوذْ بلِّي شَاوُولْ إِسّوْجذْ أَسْ ثُوعفّْنَا-يَا س ثْنُوفّْرَا، إِنَّا نتَّا إِ ؤُكهَّانْ أَبْيَاثَارْ: ”أَوِي-د أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذَا!“
9 Quando Davi soube que Saul maquinava o mal contra ele, disse ao sacerdote Abiatar: — Traga aqui a estola sacerdotal.
10 إِنَّا ذَاوُوذْ: ”أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، أَمْسخَّارْ نّشْ إِسْڒَا نِيشَانْ، أَقَا شَاوُولْ إِعمّذْ أَذْ د-يَاسْ غَارْ قَاعِيلَا، حِيمَا أَذْ إِخَارّبْ ثَانْذِينْثْ ذِي سِّيبّثْ إِنُو.
10 Então Davi orou: — Ó
11 مَا أَذْ أَيِي سّعْذُونْ إِمزْذَاغْ ن قَاعِيلَا ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ؟ مَا أَذْ إِهْوَا شَاوُولْ أَمْ مَامّشْ إِسْڒَا ؤُمْسخَّارْ نّشْ؟ أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، إِنِي ث إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ!“ سِيذِي يَارَّا-د: ”نتَّا أَذْ إِهْوَا.“
11 Será que os moradores de Queila me entregarão nas mãos dele? Será que Saul virá mesmo, como o teu servo ouviu? Ah! Senhor , Deus de Israel, revela isto ao teu servo. E o — Ele virá.
12 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ: ”مَا إِمزْذَاغْ ن قَاعِيلَا أَذْ سّعْذُونْ نشّْ ذ يرْيَازنْ إِنُو إِ شَاوُولْ؟“ إِنَّا سِيذِي ”نِيثْنِي أَذْ شكْ سّعْذُونْ.“
12 Então Davi perguntou: — E será que os moradores de Queila me entregarão, juntamente com os meus servos, nas mãos de Saul? O — Entregarão.
13 خَاسْ ؤُشَا إِكَّارْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ، أَمنِّي ستَّا مْيَا ن يرْيَازنْ، ؤُشَا فّْغنْ نِيثْنِي زِي قَاعِيلَا، ذوْڒنْ ڭُّورنْ مَانِي مَا زمَّارنْ أَذْ ؤُيُورنْ. ؤُمِي إِتّْوَانَّا إِ شَاوُولْ، أَقَا إِنْجمْ-د ذَاوُوذْ زِي قَاعِيلَا، إِجَّا زڭْ وبْرِيذْ نّسْ، وَارْ إِفِّيغْ شَا.
13 Então Davi e os seus homens, que eram uns seiscentos, saíram de Queila e se foram sem rumo certo. Quando foi anunciado a Saul que Davi tinha fugido de Queila, deixou de persegui-lo.
14 ذَاوُوذْ إِقِّيمْ ذِي ڒخْڒَا ذِي لْقلْعَاثْ ن إِذُورَارْ ؤُشَا إِقِّيمْ خْ إِذُورَارْ ذِي ڒخْڒَا ن زِيفْ. شَاوُولْ يَارْزُو خَاسْ مَارَّا ؤُسَّانْ، مَاشَا أَربِّي وَارْ ث إِڭِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.
14 Davi permaneceu no deserto, nos lugares seguros, e ficou na região montanhosa no deserto de Zife. Saul buscava-o todos os dias, porém Deus não o entregou nas suas mãos.
15 ؤُمِي إِژْرَا ذَاوُوذْ، أَقَا شَاوُولْ ثُوغَا إِفّغْ حِيمَا أَذْ خَاسْ يَارْزُو، ثُوغَا ذَاوُوذْ ذِي ڒخْڒَا ن زِيفْ ذِي خُورِيسَا.
15 Quando Davi percebeu que Saul tinha saído para tirar-lhe a vida, ficou no deserto de Zife, em Horesa.
16 خنِّي إِكَّارْ يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، ؤُشَا يُويُورْ غَارْ ذَاوُوذْ ذِي خُورِيسَا، إِسّجْهذْ أَفُوسْ نّسْ ذِي أَربِّي.
16 Então Jônatas, filho de Saul, se levantou e foi falar com Davi, em Horesa, e lhe fortaleceu a confiança em Deus.
17 نتَّا إِنَّا أَسْ: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مِينْزِي أَفُوسْ ن بَابَا شَاوُولْ وَارْ شكْ د-إِتِّيكّْوِيضْ ؤُ شكْ أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل ؤُ نشّْ أَذْ ذوْڒغْ ذ وِيسّْ ثْنَاينْ غَاركْ. ؤُڒَا ذ بَابَا شَاوُولْ إِسّنْ أَيَا.“
17 Jônatas disse: — Não tenha medo, porque a mão de Saul, meu pai, não encontrará você. Você será rei de Israel, e eu serei o segundo depois de você, o que também Saul, meu pai, bem sabe.
18 ؤُ نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي. ذَاوُوذْ إِقِّيمْ ذِي خُورِيسَا ؤُ يُونَاثَانْ يَارڭّْوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.
18 E ambos fizeram aliança diante do Senhor . Davi ficou em Horesa, e Jônatas voltou para casa.
19 خَاسْ ؤُشَا ڭعّْذنْ يرْيَازنْ زِي زِيفْ غَارْ شَاوُولْ ذِي جِيبْعَا، نَّانْ: ”مَا وَارْ إِنُّوفَّارْ ذَاوُوذْ غَارْنغْ ذِي لْقلْعَاثْ ذڭْ إِذُورَارْ ذِي خُورِيسَا، خْ ثوْرِيرْثْ ن حَاخِيلَا، غَارْ لْجَانُوبْ ن ثْنزْرُوفْثْ؟
19 Então os zifeus foram falar com Saul, em Gibeá, dizendo: — Não é verdade que Davi está escondido entre nós, nos lugares seguros de Horesa, no monte Haquila, ao sul de Jesimom?
20 خنِّي ڒخُّو، أَ أَجدْجِيذْ، هْوَا-د عْلَاحْسَابْ مَارَّا مژْرِي ن وُوڒْ نّشْ. أَذْ ثِيڒِي خنِّي ثْمسْڒَاشْثْ نّغْ، حِيمَا أَذْ ث نسّعْذُو غَارْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
20 Agora, ó rei, conforme o desejo do seu coração, venha, que a nós nos compete entregar Davi nas mãos do rei.
21 شَاوُولْ إِنَّا: ”أَذْ ثتّْوَابَارْكمْ زِي سِيذِي، مِينْزِي شْقِيغْ أَومْ أَمُّو.
21 Saul respondeu: — Que vocês sejam benditos do
22 ؤُيُورمْ، وجْذمْ عَاذْ كْثَارْ ؤُ حْضَامْ ؤُ سْنمْ ؤُ خْزَارمْ أَمْشَانْ مَانِي إِدْجَا ؤُضَارْ نّسْ ؤُ مَانْ ونْ إِ ث ذِينِّي إِژْرِينْ، مَاغَارْ قَّارنْ أَيِي، أَقَا نتَّا ذ أَحْرَايْمِي أَطَّاسْ.
22 Vão, agora, e informem-se ainda melhor. Descubram o lugar que ele frequenta e quem o viu ali, porque me foi dito que ele é muito astuto.
23 حْضَامْ ؤُ سّْنمْ مَارَّا إِمُوشَانْ ن ثْنُوفّْرَا مَانِي إِسّْنُوفَّارْ إِخفْ نّسْ ؤُعقْبمْ مَاڒَا ثْكمّْڒمْ. خنِّي أَذْ كِيذْومْ ؤُيُورغْ ؤُ مَاڒَا نتَّا ذِي ثمُّورْثْ، نشّْ أَذْ خَاسْ أَرْزُوغْ جَارْ مَارَّا ڒُوڒُوفْ ن يَاهُوذَا.“
23 Por isso, prestem bem atenção e informem-se a respeito de todos os esconderijos em que ele se oculta. Voltem para cá com informações seguras, e então eu irei com vocês. Se ele estiver na região, irei procurá-lo entre todos os milhares de Judá.
24 كَّارنْ نِيثْنِي، إِزَّارنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن شَاوُولْ غَارْ زِيفْ. ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ ثُوغَا أَثنْ ذِي ڒخْڒَا ن مَاعُونْ، ذِي ڒوْضَا غَارْ لْجَانُوبْ ن ثْنزْرُوفْثْ.
24 Então eles se levantaram e se foram a Zife, adiante de Saul. Ora, Davi e os seus homens estavam no deserto de Maom, na planície, ao sul de Jesimom.
25 شَاوُولْ ذ يرْيَازنْ نّسْ فّْغنْ حِيمَا أَذْ خَاسْ أَرْزُونْ. نَّانْ أَيَا إِ ذَاوُوذْ ؤُ نتَّا إِهْوَا-د زِي ڒجْرُوفْ ذِي ڒخْڒَا ن مَاعُونْ. ؤُمِي ث إِسْڒَا شَاوُولْ، ڒخْذنِّي إِضْفَارْ نتَّا ذَاوُوذْ ذِي ڒخْڒَا ن مَاعُونْ.
25 Saul e os seus homens foram ao encalço dele, e isto foi dito a Davi. Por isso ele foi para a rocha que está no deserto de Maom. Quando Saul soube disso, perseguiu Davi no deserto de Maom.
26 شَاوُولْ إِكَّا خْ إِجّْ ن ؤُغزْذِيسْ ن وذْرَارْ ؤُ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ كّنْ خْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي ن وذْرَارْ. ڒَامِي إِقدْجقْ ذَاوُوذْ مَاحنْذْ أَذْ يَاڭّْوجْ خْ وُوذمْ ن شَاوُولْ، إِمْسَارْ، أَقَا شَاوُولْ ذ يرْيَازنْ نّسْ نّْضنْ-د إِ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ حِيمَا أَذْ ثنْ طّْفنْ.
26 Saul ia de um lado do monte, e Davi e os seus homens, do outro. Davi se apressou em fugir para escapar de Saul, porém este e os seus homens cercaram Davi e os seus homens para os prender.
27 مَاشَا يُوسَا-د إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ شَاوُولْ إِنَّا: ”ذغْيَا، أَسْ-د، مِينْزِي إِفِيلِيسْطِينِييّنْ هجْمنْ خْ ثمُّورْثْ!“
27 Então veio um mensageiro a Saul, dizendo: — Venha depressa, porque os filisteus invadiram a terra.
28 خنِّي إِعْقبْ-د شَاوُولْ زڭْ وضْفَارْ ن ذَاوُوذْ ؤُشَا إِفّغْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. خْ ؤُيَا قَّارنْ أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي سَالَاعْ-هَا-مَاخْلِيكُوثْ.
28 Por isso Saul desistiu de perseguir Davi e foi lutar contra os filisteus. Por esta razão, aquele lugar se chamou Sela-Hamalecote.
29 — ausente —
29 Davi partiu daquele lugar e ficou nos lugares seguros de En-Gedi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.