1 Samuel 22

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ خنِّي يُويُورْ ذَاوُوذْ سّنِّي، إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ غَارْ إِفْرِي ن أَذُولَّامْ. أَيْثْمَاسْ ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ سْڒَانْ أَيَا ؤُشَا هْوَانْ غَارسْ ذِينِّي.

¹ Davi fugiu de Gate e se escondeu na caverna de Adulão. Quando souberam disso, seus irmãos e parentes foram encontrá-lo ali.

² ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ نِّي ثُوغَا ذِي شَا ن ڒحْصَارثْ ؤُ كُوڒْ أَرْيَازْ إِ ذِي ثُوغَا إِدْجَا ؤُمَارْوَاسْ ؤُ كُوڒْ أَرْيَازْ س ڒْبَاڒْ ذ أَمرْزَاڭْ، أَقَا مَارَّا نِيثْنِي فّْغنْ غَارسْ ؤُشَا نتَّا إِذْوڒْ ذ أَمْڭوّذْ نْسنْ. ثُوغَا غَارسْ ڒْقدّْ ن أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ.

² Logo, outros começaram a chegar, pessoas aflitas, endividadas e descontentes. Davi acabou se tornando o líder de cerca de quatrocentos homens.

³ سّنِّي إِفّغْ ذَاوُوذْ غَارْ مِيصْفَاثْ ذِي مُوآبَ. إِنَّا نتَّا إِ ؤُجدْجِيذْ ن مُوآبَ: ”أجّْ بَابَا ذ يمَّا أَذْ غَارْومْ د-أَسنْ، أَڒْ غَا سّْنغْ مِينْ كِيذِي إِ غَا يڭّْ سِيذِي.“

³ Mais tarde, Davi foi a Mispá, em Moabe, e pediu ao rei: “Por favor, permita que meu pai e minha mãe morem aqui até que eu saiba o que Deus fará comigo”.

⁴ نتَّا يِيوْيِي ثنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ن مُوآبَ ؤُشَا نِيثْنِي قِّيمنْ غَارسْ مَارَّا ؤُسَّانْ إِ ذِي إِكَّا ذَاوُوذْ ذِي لْبُورْجْ ذڭْ إِذُورَارْ.

⁴ Assim, os pais de Davi permaneceram com o rei de Moabe por todo o tempo que Davi ficou na fortaleza.

⁵ مَاشَا أَنَابِي جَاثْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”وَارْ تّْغِيمِي ذِي لْبُورْجْ ذڭْ إِذُورَارْ، مَاشَا أَڭّْوجْ، أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا!“ خنِّي يُويُورْ ذَاوُوذْ، يِيوضْ غَارْ وزْغَارْ ن حَارِيثْ.

⁵ Certo dia, o profeta Gade disse a Davi: “Deixe a fortaleza e volte à terra de Judá”. Então Davi foi para o bosque de Herete.

⁶ شَاوُولْ إِسْڒَا بلِّي ذَاوُوذْ ذ إِرْيَازنْ، إِنِّي ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ، تّْوَافنْ. ثُوغَا شَاوُولْ إِقِّيمْ ذِي جِيبْعَا سَاذُو إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثْمَارِيسْثْ غَارْ رَامَا. ثُوغَا غَارسْ إِشْثْ ن لَانْسَا ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ بدّنْ غَارسْ.

⁶ Saul logo soube da chegada de Davi e dos homens que o acompanhavam. Nessa ocasião, o rei estava sentado com a lança na mão, cercado por seus oficiais, sob uma tamargueira na colina em Gibeá.

⁷ إِنَّا شَاوُولْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ إِ غَارسْ إِبدّنْ: ”تّْزَاوْڭغْ، سْڒمْ، كنِّيوْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ! مَا أَذْ إِوْشْ مِّيسْ ن يَاسَّا إِيَّارنْ ذ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ إِ كنِّيوْ مَارَّا؟ مَا أَذْ يَارّْ كنِّيوْ مَارَّا ذ إِمقّْرَاننْ خْ وَاڒفْ ذ إِمقّْرَاننْ خْ مْيَا؟

⁷ Quando ouviu a notícia, Saul gritou a seus oficiais: “Escutem, homens de Benjamim! Por acaso aquele filho de Jessé prometeu campos e videiras a todos vocês? Prometeu torná-los generais e capitães de seu exército?

⁸ أَقَا كنِّيوْ مَارَّا ثڭِّيمْ خَافِي ثَامعْمُوتْشْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ ذ أَيِي إِسَّارْڭبْ بلِّي مِّي إِڭَّا إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ مِّيسْ ن يَاسَّا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْومْ وَارْ ذ أَسْ شْقِيغْ، وَارْ ذ أَيِي ثسَّارْڭْبمْ أَقَا مِّي إِسَّامَارْ أَمْسخَّارْ إِنُو خَافِي مَاحنْذْ أَذْ خَافِي إِزيَّارْ س ثْحْرَايْمشْثْ أَمْ مَامّشْ إِدْجَا أَسّْ-أَ.“

⁸ Foi por isso que conspiraram contra mim? Pois nenhum de vocês me informou quando meu filho assumiu um compromisso solene com o filho de Jessé. Não tiveram pena de mim. Sim, meu próprio filho, instigando Davi a me matar, como ele procura fazer hoje mesmo!”.

⁹ خنِّي يَارَّا-د ذُووَاعْ، ونِّي إِدْجَانْ زِي إِذُومْ، ونِّي ذ أَمحْضَايْ خْ إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ، إِنَّا: ”نشّْ ژْرِيغْ مِّيسْ ن يَاسَّا ڒَامِي د-يُوسَا ذِي نُوبْ غَارْ أَخِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ.

⁹ Então Doegue, o edomita, que estava ali com os oficiais de Saul, disse: “Quando estava em Nobe, vi o filho de Jessé falar com o sacerdote Aimeleque, filho de Aitube.

¹⁰ نتَّا إِتَّارْ سِيذِي ذِي طّْوعْ نّسْ، إِوْشَا أَسْ مَاشَّا ؤُڒَا ذ سِّيفْ ن جُولْيَاثْ، أَفِيلِيسْطِينِي.“

¹⁰ Aimeleque consultou o S enhor em favor dele. Depois, deu-lhe alimento e a espada de Golias, o filisteu”.

¹¹ خَاسْ ؤُشَا إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِجّْ مَاحنْذْ أَذْ د-إِڒَاغَا خْ ؤُكهَّانْ أَخِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ، جْمِيعْ أَكْ-ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ، إِكهَّاننْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذِي نُوبْ. ؤُشَا مَارَّا ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُجدْجِيذْ.

¹¹ Então o rei Saul mandou chamar Aimeleque e toda a sua família, que serviam como sacerdotes em Nobe, e todos vieram até o rei.

¹² إِنَّا شَاوُولْ: ”سڒْ، شكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ!“ نتَّا يَارَّا-د: ”خْزَارْ، أَقَا أَيِي ذَا، أَ سِيذِي إِنُو!“

¹² Quando chegaram, Saul gritou: “Escute, filho de Aitube!”. “Sim, meu senhor”, respondeu Aimeleque.

¹³ شَاوُولْ إِنَّا أَسْ: ”مَايمِّي خَافِي ثڭِّيمْ ثَامعْمُوتْشْ، شكْ ذ مِّيسْ ن يَاسَّا، أَقَا شكْ ثوْشِيذْ أَسْ مَاشَّا ذ سِّيفْ ؤُ ثتَّارذْ أَربِّي ذِي طّْوعْ نّسْ حِيمَا أَذْ خَافِي إِغوّغْ ؤُ أَذْ خَافِي إِزيَّارْ، أَمْ مَامّشْ إِدْجَا أَسّْ-أَ.“

¹³ “Por que você e o filho de Jessé conspiraram contra mim?”, perguntou Saul. “Por que você lhe deu alimento e uma espada? Por que consultou Deus em favor dele? Por que o instigou a me matar, como ele procura fazer hoje mesmo?”

¹⁴ يَارَّا-د أَخِيمَالِيكْ خْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مَانْ ونْ زِي مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّشْ ذ أَمْثِيقِّي أَمْ ذَاوُوذْ، أَضڭّْوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُ مَانْ ونْ إِ غَا يَاوْضنْ أَمنِّي غَارْ إِمْثِيقَّانْ نّشْ ؤُ وِي غَارْ إِدْجَا شَّانْ أَمُّو ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ؟

¹⁴ Aimeleque respondeu: “Ó rei, não existe entre todos os seus servos alguém tão fiel quanto Davi, seu genro. Ele é capitão de sua guarda pessoal e membro muito honrado de sua casa.

¹⁵ مَا أَسّْ-أَ وَاهَا إِ كَّارغْ أَذْ تَّارغْ سِيذِي ذِي طّْوعْ نّسْ؟ أَقَا مَانْ أَيَا إِڭّْوجْ خَافِي. أجّْ أَجدْجِيذْ وَارْ إِنطَّارْ ڒْبَاطڒْ خْ ؤُمْسخَّارْ نّسْ نِيغْ خْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَا ذِي سِّيبّثْ ن شَا ن ڒْحَاجّثْ، مِينْزِي أَمْسخَّارْ نّشْ وَارْ إِسِّينْ وَالُو خْ مَارَّا أَيَا، مَا ذ ثَامسْڒَاشْثْ ذ ثَامژْيَانْثْ نِيغْ ذ ثَامقّْرَانْثْ إِ ثدْجَا.“

¹⁵ Com certeza essa não foi a primeira vez que consultei a Deus em favor dele. Que o rei não me acuse nesta questão, nem à minha família, pois eu não sabia de conspiração alguma contra o senhor!”.

¹⁶ مَاشَا أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”شكْ س ثِيذتّْ أَذْ ثمّْثذْ، أَ أَخِيمَالِيكْ، شكْ ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ.“

¹⁶ O rei, porém, disse: “Certamente você será morto, junto com toda a família de seu pai!”.

¹⁷ أَجدْجِيذْ إِنَّا إِ إِڒقَّاسنْ ن ثَازْڒَا نِّي غَارسْ-د إِبدّنْ: ”نْقڒْبمْ ؤُ نْغمْ إِكهَّاننْ ن سِيذِي، مَاغَارْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي وْشِينْ أَفُوسْ إِ ذَاوُوذْ، مِينْزِي نِيثْنِي سّْننْ أَقَا نتَّا ثُوغَا إِتّْرَاكّْوَاڒْ ؤُ نِيثْنِي وَارْ ذ أَيِي خَاسْ سَّارْڭْبنْ شَا.“ مَاشَا إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ وَارْ خْسنْ أَذْ سّْوِيژّْضنْ أَفُوسْ نْسنْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ وْثنْ إِكهَّاننْ ن سِيذِي.

¹⁷ Então ordenou à sua guarda pessoal: “Matem estes sacerdotes do S enhor , pois eles são aliados de Davi e conspiraram com ele! Sabiam que ele estava fugindo de mim, mas não me avisaram!”. Contudo, os homens de Saul se recusaram a matar os sacerdotes do S enhor .

¹⁸ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ ذُووَاعْ: ”نقْڒبْ، وّثْ إِكهَّاننْ!“ خنِّي إِنّقْڒبْ ذُووَاعْ، ونِّي إِدْجَانْ زِي إِذُومْ، إِوْثَا إِكهَّاننْ. ذڭْ وَاسّْ نِّي إِنْغَا نتَّا خمْسَا ؤُ-ثْمَانْيِينْ ن يرْيَازنْ نِّي يَارْضنْ أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ.

¹⁸ Então o rei disse a Doegue: “Mate-os você”. E, naquele dia, Doegue, o edomita, os atacou e, ao todo, matou 85 sacerdotes, ainda vestidos com suas túnicas sacerdotais de linho.

¹⁹ نتَّا إِوْثَا ؤُڒَا ذ نُوبْ، ثَانْذِينْثْ ن إِكهَّاننْ، س ڒقْضعْ ن سِّيفْ، إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ، إِحنْجِيرنْ ذ إِسيْمَانْ. إِوْثَا عَاوذْ إِفُونَاسنْ ذ يغْيَاڒْ ذ وُودْجِي س ڒقْضعْ ن سِّيفْ.

¹⁹ Depois foi a Nobe, a cidade dos sacerdotes, e matou as famílias deles: homens, mulheres, crianças e recém-nascidos, além de todo o gado, jumentos e ovelhas.

²⁰ إِجّْ زڭْ وَارَّاوْ ن أَخِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ، إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ. ثُوغَا إِسمْ نّسْ أَبْيَاثَارْ ؤُ نتَّا إِقدْجقْ إِخفْ نّسْ أَوَارْنِي إِ ذَاوُوذْ.

²⁰ Somente Abiatar, um dos filhos de Aimeleque, filho de Aitube, escapou e fugiu para juntar-se a Davi.

²¹ أَبْيَاثَارْ إِحَاجَا إِ ذَاوُوذْ، أَقَا شَاوُولْ ثُوغَا إِنْغَا إِكهَّاننْ ن سِيذِي.

²¹ Quando contou a Davi que Saul havia matado os sacerdotes do S enhor ,

²² خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَبْيَاثَارْ: ”ذڭْ وَاسّْ نِّي، ؤُمِي ثُوغَا ذُووَاعْ زِي إِذُومْ ذِينِّي، سّْنغْ أَقَا نتَّا أَذْ إِحَاجَا أَيَا إِ شَاوُولْ. نشّْ ذ ونِّي خْ إِدْجَانْ مَارَّا ڒعْمُورْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ.

²² Davi exclamou: “Eu sabia! Quando vi Doegue, o edomita, naquele dia, sabia que ele contaria a Saul. Agora sou responsável pela morte de toda a família de seu pai.

²³ قِيمْ غَارِي، وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مَاغَارْ ونِّي يَارزُّونْ أَذْ إِنغْ ڒعْمَارْ إِنُو، يَارزُّو أَذْ إِنغْ ؤُڒَا ذ ڒعْمَارْ نّشْ. أَقَا شكْ عَاوذْ غَارِي ذِي ڒَامَانْ.“

²³ Fique aqui comigo, e não tenha medo. Eu o protegerei, pois a mesma pessoa quer matar nós dois. Comigo você estará seguro”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →